அவன் ஒரு ஆம்பளை டா!

கணவரை பிரிந்து இன்றோடு 18 வருடம்.

மகனுக்கு ஒரு வயது இருக்கும்போது சுதா தன் கணவனை பிரிந்தாள்.

இன்னும் சரியாக சொல்ல வேண்டுமானால், அவளுக்கு 19 வயசு நிறைவடையும் போது பிரிந்தாள்.

ஏன்?

படிப்பை பாதியில் கைவிட்டு கல்யாணம் பண்ணிக் கொள்ள ஓடிப்போனவள் சுதா.

கல்யாணம் செய்த 5 மாசத்தில் பையனை பெற்றெடுத்தாள்.

ஆமாம், அதற்கு முன்பே வயித்தில 4 மாசம். அதான் ஓடிப்போக காரணமே.

ஓடிப்போனது வேற யாரோடையும் இல்ல, காலேஜ்ல பாடம் சொல்லிக் குடுத்த வாத்தியோட.

பிறகு, அவனுக்கு இப்படி காலேஜுக்கு படிக்க வர பொண்ணுங்க நிறைய பேரோட தொடர்பு இருக்குன்னு தெரிஞ்ச உடனே கையில பச்சை குழந்தைய வச்சுக்கிட்டு படிப்பும் இல்லாம போடான்னு கிளம்பி வந்துட்டா.

பெற்றோர் உதவியும் இல்ல, புருஷன் அரவனைப்பும் இல்ல, ஒத்த பொம்பளையா கைகுழந்தயோட கிடைச்ச வேலை செஞ்சு, தான் படிச்சிட்டு இருந்த படிப்பையும் முடிச்சி, நல்ல வேலைக்கு போயி ஒரு ஆளா தன் புள்ளைய படிக்க வச்சு இன்று ஒரு பெரிய ட்ரைனிங் இன்ஸ்டிட்யூட் வச்சு நடத்திட்டு இருக்கா. நல்ல வருமானம் நிறைய பணம், நிறைந்த வாழ்க்கை.

எப்படியாச்சும் இந்த இன்ஸ்டிட்யூட்ட ஒரு காலேஜா மாத்தனும்னு உழைச்சிட்டு இருக்கா.

இன்னைக்கு தன் மகனுக்கு 18 வயசு.

இப்போது தன் மகனை காலேஜில் சேர்க்க வேண்டும்.

சுதா மகனுடன் காரில் போயிக் கொண்டே தன் கதையை மனதில் ஓட்டிக் கொண்டிருந்தாள்.

இன்று தான் புதிதாய் பிறந்தது போல் இருந்தது சுதாவுக்கு.

இந்த 18 வருடங்களும் அவள் இந்த உலகத்தை நிமிர்ந்து கூட பார்க்கவில்லை. படிப்பு, வேலை, குழந்தை, பணம். இது மட்டுமே அவள் சிந்தனை.

இப்போது மகன் வளர்ந்து ஆளாகி ஒரு காலேஜில் சேரும் சமயம், சுதா கொஞ்சம் ஆசுவாசமடைந்தாள்.

இத்தனை நாள் பையனை பக்கத்திலேயே வைத்து நல்ல படியாக வளர்த்துவிட்டாள்.

ஆனால், இப்போது காலேஜ், அதும் வெகு தூரம் தாண்டி வேற ஊர். யாரையும் தெரியாது. ஹாஸ்டலில் விட வேண்டும்.

வேண்டாம் டா ஹாஸ்டல்-னு சுதா பயந்தப்போ பையன் சொன்னான், “அம்மா, நான் ஒரு அடல்ட். நீ ஏன்ம்மா பயப்படுற, நான் பாத்துக்குறேன்”.

அவன் சின்ன புள்ளையானாலும் அவன் தலை தூக்கி அப்படி சொல்லும்போது சுதாவின் மனக்கண் திறந்தது, அவனை நிமிர்ந்து பார்த்தாள்.

அப்போதுதான், தன்னை விட உயரமாக வளர்ந்துவிட்ட தன் பைனை கவனித்தாள்.

அவன் சொன்னது சரிதான். அவன் ஒரு ஆம்பளையாகிட்டான்.

இவளோ பெரிய பையன். ரோட்டில் இவ்ளோ பெரிய பையன் வந்தால், தான் ஒதுங்கி செல்வாள், ஆனால் தன் பையன் இவ்ளோ பெரிய பையன் என்று இதுநாள் வரை அவள் உணர்ந்திருக்கவில்லை.

ஒரு நிமிடம் அவனை மேலும் கீழும் பார்த்துவிட்டு ஓகேடா, வா காலேஜை பாத்துட்டு வரலாம் என்று ஒப்புக்கொண்டாள்.

“அம்மா!!! காலேஜ் வந்துருச்சு. காரை நிறுத்து”, தன் எண்ண அலைகளில் நினைந்திருந்த சுதாவை தோளில் தட்டினான் மகன் சுந்தர்.

“சாரிடா சுந்தர்”, என்றவாறே காரை காலேஜுக்குள் விட்டு பார்க்கிங்கிள் நிறுத்தினாள் சுதா.

PARKING – ONLY FOR STAFFS – என்று போர்டு இருந்தது.

காலேஜை பார்த்தாச்சு, விவரம் கேட்டாச்சு, சீட்டும் ஓகே, ஹாஸ்டலையும் பார்த்தாச்சு, எல்லாம் பண்ணியாச்சு ஆனா சுதா கொஞ்சம் கவலையாக இருந்தாள். காரில் ஏறி பத்து நிமிஷம் ஆச்சு அமைதியாகவே இருந்தாள்.

“என்னம்மா, எதுமே சொல்ல மாட்டேங்குற?”, என்றான் சுந்தர்.

“கொஞ்சம் குழப்பமா இருக்குடா. என்னவோ என்னை தடுக்குது.. என்னை அறியாத பதட்டம்.. பசிக்குது, சாப்பிட்டு பேசலாம்”, சொல்லிக் கொண்டே காரை ஒரு ரெஸ்டாரெண்டின் பார்க்கிங்கிள் நிறுத்தினாள்.

இருவரும் சாப்பிட சென்றனர்.

ரெஸ்டாரெண்டின் கதவை செக்யூரிட்டி திறந்துவிட, அந்த ஹோட்டலின் ஏசிக் காற்று சுதாவின் முகத்தில் புஸ்ஸுனு அடிச்சு சில்லுனு வரவேற்க, சுதாவின் சில்க்கி ஹேர் காத்தில் பறந்து அவள் முகத்தை மறைக்க, ஷாம்பு விளம்பரத்தில் வருவது போல தன் முடியை தலையை சாய்த்து தூக்கி பின்னால் போட்டாள்.

“ஹவ் மெனி பீப்பிள் மேடம்?”, என்றான் வெய்ட்டர் சுதாவின் முன் நின்று.

“ட்டூ”, என்றாள் சுதா ஒற்றை வார்த்தையில்.

“கப்புள்ஸ் ஃபர்ஸ்ட் ஃப்ளோர் மேடம்”, என்று சொல்லிவிட்டு கையை அந்த பக்கம் நீட்டினான் வெய்ட்டர்.

சுதா அந்தபக்கம் திரும்ப, அங்கே லிஃப்ட் டோர் ஓப்பன் பண்ணி ஒரு பெண், “ப்ளீஸ் மேடம்”, என்று அவளை லிஃப்டை நோக்கி அழைத்தாள்.

சுதாவும் பையனும் லிப்டில் ஏற, லிஃப்ட் 1 ஃப்ளோரை அடைந்தது.

அவர்கள் மேலே செல்ல அங்கே வேறொரு பெண் அவர்களை இருவர் அமரும் கேபினில் அமர வைத்தாள்.

எல்லா கேபினும் நல்ல ஸ்பேஸோடு பக்கத்து கேபினின் சம்மந்தம் இல்லாமல் ரொம்ப ப்ரைவேட்டாக இருந்தது.

காலேஜ் ஏரியாவில் கப்புள்ஸ் வந்து போறதுக்காக இருக்கும் என்று மனதுக்குள் நினைத்துக் கொண்டாள் சுதா.

ஒரு வெய்ட்டர் வந்து ரெண்டு வெல்கம் ட்ரிங்க் கொடுத்தார். ஆளுக்கொரு மெனு கார்டு கொடுத்தார்.

டிசைட் பண்ணிட்டு இந்த பட்டன் ப்ரஸ் பண்ணுங்க சார் நான் வரேன் என்று சொல்லிவிட்டு கேபினை மூடிவிட்டு சென்றார்.

சுதாவுக்கு இது புது அனுபவமாக இருந்தது.

தன் மகனை அவள் ஒரு பெரிய பையனாக (ஆம்பிள்ளையாக) உணர தொடங்கியது,

வெய்ட்டர் அவர்கள் இருவரையும் பார்த்துவிட்டு கப்பிள்ஸ் மாடி மேடம் என்று சொன்னது, மற்றொரு வெய்ட்டர் மெனுவை கொடுத்துவிட்டு நான் வரேன் “சார்”, என்று மகனிடம் பேசிவிட்டு சென்றது.

வழக்கமாக பையனுக்கு என்ன கொடுக்கட்டும் மேடம் என்று தான் வெய்ட்டர்கள் ஹோட்டலில் கேட்டு பழக்கமாகியிருந்த சுதாவுக்கு இது புதிதாக இருந்தது.

சுந்தர் மெனு கார்டை படித்துக் கொண்டிருக்க, சுதா கேட்டாள், “டேய் உன் பர்ஸ்ல காசு வச்சிருக்கியா?”

“இருக்குமா ஒரு 500 இருக்கும்”, என்றான் சுந்தர்.

“இந்தா இதையும் வச்சுக்க”, என்று ஒரு 5000 எண்ணி அவன் கையில் கொடுத்தாள் சுதா.

“எதுக்குமா இவ்ளோ?:, என்றான் சுந்தர்.

“சும்மா வைங்க சார், தேவைப்பட்டா குடுங்க”, என்றாள் சிரிப்புடன் சுதா அம்மா.

சுந்தர் ஒன்னும் சொல்லாமல் வாங்கி பர்ஸில் வைத்துக் கொண்டான்.

சுந்தர் பட்டனை அமுக்க வெய்ட்டர் வந்தார்.

ஆர்டர் செய்தான் சுந்தர்.

சாப்பாடு வந்தது இருவரும் சாப்பிட்டனர்.

“பில் ப்ளீஸ்”, என்றான் சுந்தர்.

வெர்ய்டர் வந்தார் பில்லோடு.

“ப்ளீஸ் கீப் இட் டவுன்”, என்றான் சுந்தர் டிஸ்யூ பேப்பரில் கையை துடைத்துக் கொண்டே.
பில்லை வைத்து விட்டு வெய்ட்டர் செல்ல.

சுந்தர் தன் பர்சை எடுத்து பணத்து எடுத்து பில்லுக்கு வைத்துவிட்டு மேற்கொண்டு 50 ரூபாய் வைத்தான் டிப்ஸாக.

மகன் விஷயங்களை ஹேன்டில் பண்ணுவதை பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள் சுதா ரசித்து.

“அம்மா, இன்னுமா கைகழுவலை?”, என்றான் சுந்தர்.

சுதா ஃபிங்கர் பவுலில் கையை விட்டாள், கழுவினாள்.

“டேய் நான் ரெஸ்ட் ரூம் போயிட்டு வரேன்”, என்று சொல்லிவிட்டு எழுந்து சென்றாள்.

சுதா ரெஸ்ட்ரூம் சென்று கதவை திறந்து உள்ளே சென்று கதவை சாத்தினாள்.

தன் சேலையை தூக்கி அகன்ற குண்டிகளை க்ளாசெட்டில் வைத்து அமர்ந்தாள்.

“அய்யோ!! மச்சான்.. செம்மையா இருந்தாடா. அவ சூத்துல முகத்தை வச்சா முகமே பொதஞ்சுரும் மச்சான். ஒம்மால.. ஓத்தா அவளை ஓக்கனும்டா. அப்படி ஒரு சூத்து” – இப்படி ஒரு குரல் ஃபோனில் பேச அது பாத்ரூமில் எதிரொலித்தது.

லேடிஸ் பாத்ரூமிற்குள்ள எந்த நாய் வந்து இப்படி பேசுதுன்னு சுதாவுக்கு கோவம் வந்து வேகமா தன் அந்தரங்கத்தை கழுவிக் கொண்டு அவசரமாக வெளியே வர அங்கே தன் மகன் வயதுள்ள ஒரு பையன் காதில் போனை வைத்துக் கொண்டு கையை வாஷ் பேசினில் கழுவிக் கொண்டிருந்தான்.

சுதா பாத்ரூமில் இருந்து வெளியே வர அவன் அதிர்ச்சி அடைந்தான்.

அவன் ஏதோ சொல்ல வாயை திறக்கும் முன் பளார் என்று கன்னத்தில் வைத்தாள் சுதா.

“நாயே, லேடீஸ் பாத்ரூமுக்குள்ள வந்ததே தப்பு, இதுல அடுத்தவன் பொம்பளைய பத்தி தப்பா பேசுறியா?”, என்றாள் கண்கள் சிவக்க.

அந்த பையைன் அதிர்ச்சியில் ஃபோனை கீழே போட்டுவிட்டு கன்னைதை தடவிய படி நின்றான்.

“வெளிய போடா”, என்றாள் சுதா.

அவன் கண்கள் கலங்க ஃபோனை தூக்கிக் கொண்டு ஓடினான்.

அந்தப்பையன் ஓடி மறைய பாத்ரூம் க்ளீன் பண்ற ஆள் வந்தான்.

“யோவ். லேடிஸ் பாத்ரூம்ல என்னயா உனக்கு வேலை?”, சுதா அந்தப் பையன் மேல இருந்த கோவத்தை அவன் மேல் காட்டினாள்.

“மேடம் இது ஜென்ட்ஸ் பாத்ரூம். லேடிஸ் பாத்ரூம் அந்த பக்கம்”, என்றான் அந்த ஆள் பவ்யமாக.

சுதா வேகமாக வெளியே வந்து போர்டை பார்த்தாள்.

அதில் ராஜா போல படம் போட்டிருந்தது.

பழைய காலத்து ராஜா ட்ரெஸ் போட்ட படம் அதை அசந்தாப்பல பாத்தா பொம்பளை படம் மாதிரிதான் இருந்தது.

அசடு வழியாத குறையாக ஓடி மறைந்தாள் சுதா.

“என்னம்மா ஆச்சு இவ்ளோ நேரம்”, என்றான் சுந்தர்.

“அதெல்லாம் ஒன்னுமில்ல, வா போலாம்”, என்றாள் சுதா.

அம்மாவும் மகனும் ஹோட்டலை விட்டு வெளியே வந்து காரில் ஏற போக சுதாவை ஒரு கை புடித்து இழுத்தது.

சுதா பதட்டமாக திரும்ப, அங்கே ராணி நின்று கொண்டிருந்தாள்.

ராணி சுதாவின் காலேஜ் மேட். ராணிக்கு சுதாவின் மேல் பெரும் பிரியம். இருவரும் இணை பிரியாத தோழிகள்.

ராணி பள்ளிக்கூடம் முடித்த கையோடு கல்யாணம் கட்டி வைக்கப்பட்டவள்.

கைகுழந்தையை வீட்டில் விட்டுவிட்டுத்தான் காலேஜுக்கே வருவாள்.

ராணியின் கணவர் ராணியின் மேல் அளவு கடந்த பிரியம் வைத்திருந்தார்.

ராணி இரெண்டாம் வருடம் படிக்கும்போது அவர் ஒரு விபத்தில் மரணமடைந்தார்.

பின் ராணியின் மாமியார் தான் அவளை மூன்றாம் ஆண்டு முடியும் வரை படிக்க வைத்தார்.

அதன் பிறகு சுதாவிற்கும் ராணிக்கும் தொடர்பில்லாமல் போனது.

இத்தனை ஆண்டுகளுக்கு பின் இப்போதுதான் சந்திக்கிறாள் ராணி சுதாவை.

இருவரும் பார்த்த மாத்திரத்தில் கண்கலங்கி கட்டிக் கொண்டு அழுதனர்.

ராணி சுதாவை விசாரித்தாள்.

சுதா ராணிய விசாரித்தாள்.

“சுதா, இந்த வெயில்ல நிக்க வேணாம், என் வீடு பக்கத்துல தான், 5 மின்ஸ் இங்கேர்ந்து வா”, என்றாள் ராணி.

“சரி வா, நீ எதுல வந்தே?”, என்றாள் சுதா.

“ம்ம் நான் பைக்கில.. என் பையன்… எங்க அவன??!! சரி விடு நம்ம போவோம்”, என்று சுதாவின் காரில் ஏறினாள் ராணி.

சுதா காரை ஓட்ட ராணி தன்னை ஆசுவாசப்படுத்திக்கொள்ள, ராணியின் ஃபோன் அடித்தது.

“டேய்!! டேய்ய்!! டேய்ய்ய்ய்!!! கத்தாதடா.. உன்னை தேடுனேன் உன்னை காணோம்.. நீ பைக்கை எடுத்துட்டு வீட்டுக்கு வா நான் வீட்டுக்குதான் போறேன்”, என்றாள் ராணி ஃபோனில்.

ராணி ஃபோனை வைத்தாள்.

“என்னாச்சுடி”, என்றாள் சுதா.

“நானும் என் பையனும் தான்டி சாப்பிட வந்தோம். உன்னை பாத்த சந்தோசத்தில அவனை தேடாம உன் கூட வந்துட்டேனா, அதான் சத்தம் போடுறான்.”, என்றாள் ராணி.

ராணி வழி சொல்ல சுதா காரை செலுத்தினாள்.

ராணியின் வீடு எத்தியது.

சுதாவையும் அவன் பையனையும் அழைத்து இருக்கச் செய்து ஜூஸ் கொடுத்தாள் ராணி.

ராணியின் மாம்பழ ஜூசை விட, அவளது மாங்கனிகளும் அதைவிட பெரிதாக குழுங்கு குழுங்குனு குழுங்குற குண்டியும் சுந்தரை மூடாக்கியது. சுந்தரின் சுண்ணி முட்டிக் கொண்டிருந்தது.

இப்பவே கையடிச்சாதான் நார்மலாக இருக்க முடியும்ங்கற மாதிரி சுண்ணி முட்டியது.

ஜூசை குடித்து முடிப்பதற்குள் ராணியின் குண்டியையும் முலையையும் பல முறை பார்த்திருப்பான்.

சுதாவும் ராணியும் என்ன பேசிக் கொண்டிருக்கிறார்கள் என்று ஒரு வார்த்தை கூட அவன் காதில் விழவில்லை.

அம்மா வயதுள்ள ஒருத்தியின் உடல் ஒரு கன்னி சுண்ணியை இப்படி ஆட்கொள்ளும் என்று அவன் ஒரு நாளும் எண்ணியதில்லை.

ராணியின் நழுவும் முந்தானையும் அதனுள் மறைந்திருக்கும் மாங்கனியும் அவள் லாவகமாக முந்தானையை எடுத்து மறைக்கும் அவளது விரல்களும், ராணியின் வளுவளு தேகமும். மின்னும் முகமும், சிவக்கும் கன்னங்களும் ஆரஞ்சு பழ இதழும், சுண்ணிய ஆட்டலனா பேண்ட்லயே கஞ்சி வந்துருமோன்னு அவதிப்பட்டான்.

“அம்மா..”, ஈனஸ்வரத்தில் அழைத்தான் சுந்தர்.

“என்னடா கண்ணா?”, என்றாள் ராணி, சுதா பதில் சொல்லும் முன்பே.

“ஆண்ட்டி, பாத்ரூம் யூஸ் பண்ணனும்”, என்றான் தயக்கமாக.

“ஹ்ம்ம்!! மாடில ஹரி ரூம் யூஸ் பண்ணுடா கண்ணா”, என்றாள் ராணி.

சுந்தர் மேல நிமிர்ந்து பார்த்தான் கையில் ஜூஸ் க்ளாசோடு.

“சரி வா, நான் வந்து காட்றேன்”, என்று எழுந்து வந்து சுந்தரின் கையை பிடித்து தூக்கினாள் ராணி.

ராணியின் புசு புசு தேகமும் அவளது வாசமும் சுந்தரை கிறங்கடிக்க, ராணியின் கையை பிடித்தவாறே பின் தொடர்ந்தான்.

இருவரும் மாடிபடியேற தொடங்க, காலிங் பெல் அடித்தது.

ஹாலில் கால் மேல் கால் போட்டபடி அமர்ந்திருந்த சுதா ஜூசை சிப்பியபடி தலையை கதவின் பக்கம் திருப்பினாள்.

“சுதா என் பையனாதான் இருக்கும் கதவை திற”, என்றவாறே சுந்தருடன் மாடியேறி மறைந்தாள் ராணி.

ஜூசை கீழே வைத்துவிட்டு குதிரை போல எழுந்து கதவின் அருகே சென்று கதவை திறந்தாள் சுதா.

“எவ்வளவு நேரம்மா?”, என்றபடி தலையில் மாட்டியிருந்த ஹெல்மட்டை கழட்டிக் கொண்டே சொன்னான் ராணியின் பையன் ஹரி.

சுதாவை பார்த்தவுடன் படபடத்தான் ஹரி. முகமெல்லாம் வியர்த்துக் கொட்டியது.

சுதா முகத்தில் சலனமில்லாமல் அவனை பார்த்துக் கொண்டே நின்றாள்.

கையில் ஹெல்மெட்டை வைத்துக் கொண்டு வியர்த்த முகத்தோடு உள்ளே வராமல் நின்று கொண்டிருந்தான் ஹரி.

சுதா ஹீரோயின் மாதிரி நின்று புருவத்தை மட்டும் அசைத்து கேட்டாள் என்ன? என்பது போல.

“ஐயம்.. அது, நான் ஹரி”, என்றான் ஹரி.

“ம்ம்!!!!???”, என்றாள் சுதா திமிருடன் வழியை மறைத்தபடி.

“நான் ராணி அவங்களோட பையன்”, என்றான் கொஞ்சம் தைரியமாக ஹரி.

“அதுக்கு?”, என்றாள் சுதா கிண்டலாக.

“இல்ல உள்ள வரணும்.. நீங்க வழி விட்டா…”, என்று இழுத்தான் ஹரி.

“கன்னம் வலிக்குதா?”, என்றாள் சுதா.

ரெஸ்டாரெண்டில் சுதாவிடம் பாத்ரூமில் அடிவாங்கிய அந்த பையன் தான் ஹரி.

ஹரி தலை குனிந்த படி நின்றான்.

“கதவ சாத்திட்டு உள்ள வா”, என்றபடி மீண்டும் சோஃபாவுக்கு சென்று ஜூசை எடுத்துக் கொண்டு குடிக்கத் தொடங்கினாள் சுதா.

சுதா கால் மேல் கால் போட்டு உட்கார்ந்திருந்த ஸ்டைலும் அவளது கொழுத்த உடம்பும் ஹரியை அவளை பாக்க சொன்னது.

ஆனால் அவன் அவள் பக்கம் திரும்பாமல் ஒரிடத்தில் அமர்ந்து கொண்டான்.

சுதாக்கு தெரியாது ஹரி ஹோட்டல் பாத்ரூமில் வர்ணித்த பெண் சுதாதான் என்று.

ஹரி சுதாவை ரெஸ்டாரெண்டின் உள்ளே வரும் போதே கவனித்துவிட்டான்.

இன்ஃபேக்ட் அவள் குண்டியை பார்க்கத்தான் வேகமாக கைகழுவ அவள் செல்லும்போது அவனும் எழுந்து வந்தான்.

வரும்போது ராணி அவனை அழைத்து நேரா பார்க்கிங் வந்திருன்னு சொல்ல, அந்த ஷன நேரத்தில் அவன் சுதா ஆண்கள் பாத்ரூமிற்குள் சென்றதை கவனிக்கவில்லை.. கூடவே வாட்சாப் நண்பனின் ஃபோன் வந்துவிட சுதாவை வர்ணித்த வாறே பாத்ரூம் சென்று வாங்கிக் கொண்டான் கன்னத்தில்.

சுதா திமிரா குதிரை போல அமர்ந்திருக்க. பவ்யமாக அமர்ந்திருந்தான் ஹரி.

மேலே இருந்து ராணியும் சுந்தரும் வந்தனர்.
“சாரிடா கண்ணா.. அம்மா உன்னை வேணும்னு விட்டுட்டு வரலடா”, நேராக மகனிடம் சென்று அவன் தலையை கோதிவிட்டு சமாதானப்படுத்தினாள் ராணி.

“இங்க வா இதுதான் சுந்தர், இது சுதா மை க்லோசெஸ்ட் ஃப்ரெண்ட் இன் காலேஜ்”, என்று இருவரையும் அறிமுகப்படுத்தி வைத்தாள்.

ராணியிடம், “நானும் சுந்தரும் கேம் ஆடப்போறோம்மா”, என்றான் ஹரி.

தப்பித்தோம் பிழைத்தோம் என்று சுந்தரோடு ஓடினான் ஹரி.

இருந்தாலும் சுதா, ராணி அம்மாவிடம் தான் ஃபோனில் பேசிக் கொண்டிருந்ததையோ இல்ல அடி வாங்கியதையோ சொல்லிவிடுவாளோ என்ற பயமும் இருந்தது.

மதியம் விளையட சென்ற இருவரும் மாடியில் இருந்து இறங்கி வரும் போது இரவு 9 மணி.

“என்னடா? இரெண்டு பேரும் பசிக்குதுன்னு இறங்கி வந்திங்களா?”, என்றாள் சுதா அதிகாரமாக.

இருவரும் தலையை சொறிந்தவாறு சாப்பிட்டு முடித்தனர்.

“சுந்தர், இன்னைக்கு நாம இங்கேயே தங்கிடுவோம்”, என்றாள் சுதா.

“எதுக்குமா, நாம கிளம்புவோமே”, என்றான் சுந்தர்.

“டேய் கண்ணா, நீ இனி நாலு வருசம் இங்கதான்டா, ஆண்ட்டிய புடிக்கலையா?”, என்றாள் ராணி.

சுந்தர் முழித்தான்.

சுதா: சுந்தர், நீ இந்த ஊர்லயே உன் விருப்பப்படி காலேஜ்ல சேர்ந்துக்கோ ஆனா ஆண்ட்டி வீட்ல தங்கி படி சரியா?

சுந்தர்: அம்மா, அதெப்படிம்மா, அவங்களை டிஸ்டர்ப் பண்றது.

ராணி: கண்ணா, நானும் உனக்கு அம்மா மாதிரி தான்டா கண்ணா. அதுமட்டுமில்ல ஹரி உன் ஊர்ல இருக்குற காலேஜ்ல சேர்க்க போறேன், அவன் உங்க வீட்ல தங்கி படிக்கப் போறான்.

ஹரி: அம்மா என்ன சொல்றீங்க?

ராணி: டேய் கண்ணா உன்னை எப்படி அவ்ளோ தூரம் அனுப்புறதுன்னு தான் நான் வேணாம்னு சொன்னேன், இப்போ சுதா இருக்கா, அங்க இருந்து காலேஜ் போ. அவ என்னை விட நல்லா பாத்துப்பா உன்னை

சுதா: ம்ம்!! (சுதா ஹரியை கூர்மையாக பார்த்தபடி சொன்னாள்)

ஹரிக்கு முகமெல்லாம் வேர்த்தது.

“அம்மா, ப்ளீஸ்ஸ்ஸ்ஸ்!!!!”, சுந்தரும் ஹரியும் சேர்ந்தவாறு சொன்னார்கள்.

“நோ!!! வீ டிசைடட் இட்”, சுதாவும் ராணியும் கோரஸாக பதிலளித்தனர்.

சுதாவின் கூர்மையான கண்கள் ஹரியை விட்டு விலகவே இல்லை.
ஒரு மாத இடைவெளிக்கு பின் இன்னும் காலேஜ் ஆரம்பிக்க ஒரு வாரம் இருக்கும் நிலையில் மீண்டும் சுதா ராணி வீட்டுக்கு வந்தாள்.

சிரித்த முகத்துடன் கன்னங்கள் பளபளக்க ராணி கதவை திறந்தாள்.

இருவரும் கட்டித் தழுவிக் கொண்டனர்.

ஹரியும் சுந்தரும் மாடிக்கு விளையாடச் செல்ல, தோழிகள் கதைக்க தொடங்கினர்.

நீண்ட உரையாடலுக்கு பிறகு பிரியும் நேரம் வந்தது.

மாடியில் இருந்து ஹரி தன்னுடைய லக்கேஜுடன் வந்தான் கிழே.

சுந்தரின் லக்கேஜுகளை மாடியில் தன் அறையில் வைத்து அடுக்கிட உதவினான்.

கிளம்பும் நேரம் வர,

ஹரி சென்று சுதாவின் காரில் ஏறிக் கொண்டான்.

சுந்தர் ராணியின் பின்னாள் நின்று கொண்டிருந்தான்.

சுதாவும் காரில் ஏறப்போக, ராணி கதவில் இருந்து படியிறங்கி ரோட்டை நோக்கி ஓட்டமும் நடையுமாக வந்தாள்.

சுதா காரின் கதவை திறந்து ஒரு காலை உள்ளே வைத்தபடி நின்றாள் ராணி ஓடி வருவதை பார்த்துக் கொண்டு.

ஓடும் ராணியின் கொழுத்து குளுங்கும் குண்டியையும் முலையையும் எச்சில் ஒழுகாத குறையாக பார்த்துக் கொண்டிருந்தான் சுந்தர், ஹரியும்தான்.

ஹரி அம்மாவின் அழகை பார்ப்பதை சுந்தரும், சுந்தர் தன் அம்மாவின் குண்டிகளை எச்சில் ஒழுகாத குறையாக பார்ப்பதை ஹரியும் ஒருவரை ஒருவர் கவனித்துக் கொள்ள தவறவில்லை.

சுதாவின் அருகில் வந்த ராணி, சுதாவின் காதில் கேட்டாள், “ஏன்டி, சுந்தருக்கு அவன் பேர் கூட தெரியாதா?”.

“இல்லடி, அவனுக்கு அவனோட அப்பா ஒரு பொம்பளை பொருக்கி துரோகின்னு மட்டும்தான் தெரியும், மத்தபடி எந்த விஷயமும் தெரியாது.”, என்றாள் சுதா.

ராணி சுதாவின் கன்னத்தில் முத்தமிட, சுதா காரில் ஏறி கிளம்பினாள்.

ராணி ஒரு அழகு பதுமை, காம தேவதை. கவர்ச்சி ராணி.

ராணி கண்னசைத்தாள் காமத்தில் கவிழாத கட்டழகனே இல்லை.

ராணி முந்தானையை சரியவிட்டால் அவள் முலைகளுக்கு மலையையே எழுதிக்கொடுக்கலாம்.

ராணியின் சூத்துக்கு ஈடாக எந்த சொத்தையும் எவனும் குடுப்பான்.

சுதா அழகி என்றாள், ராணி பேரழகி. ராணி தன் கணவரின் இறப்புக்கு பின், இன்று வரை வேறொறு ஆண்மையை தேடியதில்லை. ராணி ஒரு காமராணி.

சுந்தர் அம்மாவை பிரியும் ஏக்கத்தை விட ராணியின் பக்கத்தில் வாழப்போகிறோம் என்கிற எண்ணமே அவனுக்கு ரத்தத் துடிப்பை அதிகப் படுத்தியிருந்தது.

சுந்தரும் ராணியும் இரவு உணவு முடிந்து ஹாலில் அமர்ந்திருந்தனர்.

“சுந்தர் கண்ணா? நீ தனியா தூங்கிப்பியா? இல்ல நான் கூட படுக்கவா?”, என்றாள் ராணி.

கூட படுக்கவான்னு ராணி கேக்க சுந்தருக்கு சுண்ணி தூக்கியது.

இன்னும் நாலு வருஷம் எப்படி சமாளிக்க போறோமோன்னு நினைத்தான்.

“இல்ல ஆண்ட்டி நான் தனியா தான் தூங்குவேன் எப்பவும்”, என்றான் சுந்தர்.

“வெரி குட், அப்போ நீ போய் தூங்குடா கண்ணா நாளைக்கு ஃபர்ஸ்ட் டே காலேஜ்ல”, என்றாள் ராணி.

சுந்தர் தூங்கச்சென்றான்.

சுதாவும் ஹரியும் காரில் பயணத்தை முடித்தனர்.

சுதா ஹரியிடம் ஒரு வார்த்தை கூட அந்த முழு பயணத்தில் பேசியிருக்கவில்லை.

சுதாவும் ஹரியும் சுதாவின் ஊருக்கு சென்று வீட்டை அடைந்திருந்தனர்.

சுதாவும் ஹரியும் வீட்டுக்குள் செல்ல.

“சுந்தர் ரூம் எது ஆண்ட்டி?”, என்றான் ஹரி.

“ம்ம்!! கீழ தான் என் ரூமுக்கு பக்கத்தில. வா”, என்று அழைத்துச் சென்றாள் சுதா.

ரூம் கதவில் “சுந்தர்’ஸ் சூட்” என்று கதவில் ஒட்டியிருந்தது.

அந்த ரூமுக்கு பக்கத்தில் சுதாவின் ரூம்.

“குட் நைட் ஆண்ட்டி”, என்றபடி அறைக்குள் சென்று மறைந்தான் ஹரி.

ஹரி ரூமை சுத்தி பார்த்தான்.

நல்ல வசதியாக செய்து வைத்திருந்தான் சுந்தர்.

நல்ல ஸ்பேசியஸான ரூம்.

கட்டில் ஒரு ஓரத்தில் கிடந்தது. அதன் மேல் நல்ல சாஃப்ட்டான மெத்தை.

அதற்கு பக்கத்திலேயே ஸ்டடி டேபிள்.

இந்த ஓரத்தில் வீடியோ கேம் செட்டப்.

அந்த ஓரத்தில் டி.வி சைசில் மானிட்டரோடு கம்ப்யூட்டர்.

இன்னொரு ஓரத்தில் ட்ரெஸ்சிங்.

பக்கத்திலேயே யோகா மேட், சைக்கிளிங், டம்ப் பெல், ஸ்போர்ட்ஸ் கியர்ஸ் என அனைத்தும் இருந்தன.

மற்றொரு திசையில் ஒரு உயரமான புக் ஷெல்ஃப். அதில் நிறைய புக்ஸ். இவ்வளவும் படிக்க அவனால் எப்படி முடியும்? என்கிற அளவுக்கு இருந்தது.

ரூம் நடுவில் ஒரு சின்ன ரவுண்ட் சோஃபா அதற்கு நடுவில் ஒரு டீ டேபிள்.

ரூமை சுத்தி பாத்துவிட்டு பாத்ரூம் கதவை திறந்தான். பாத்ரூமை பார்த்துக் கொண்டிருக்க ரூம் கதவு தட்டப்பட்டது.

சென்று கதவை திறந்தான்.

“உன் ரூம் பாத்ரூம்ல, என் திங்க்ஸ் எல்லாம் இருக்கும், அதை எடுத்துக்கறேன்”, என்று சொல்லிவிட்டு உள்ளே சென்றாள் சுதா.

ஷாம்பு சோப் சகிதம் எடுத்துக் கொண்டி வந்தாள், “என் ரூம்ல ஷவர் ஒழுங்கா ஒர்க் ஆகாது.. அதான் இங்க குளிப்பேன்.. இப்போ என் ரூமுக்கே கொண்டு போறென்”, என்று சொல்லிவிட்டு பதிலுக்கு எதிர்பார்க்காமல் சென்றாள்.

ஹரி சுதாவின் குழுங்கும் குண்டிகளை பார்த்தபடி கதவை அடைக்காமல் நின்றிருந்தான்.

சுதாவின் குண்டியால் ஏற்கனவே சிவந்த கன்னங்கள் ஞாபகம் வர, மெதுவாக கதவை அடைத்துவிட்டு சென்று படுத்தான்.

காலை ஹரி எழுந்திருக்கும் போது சுதா ரெடியாகி காத்திருந்தாள்.

ஹரி வந்து குட் மார்னிங் சொன்னான்.

ஆனால் சுதா பதில் சொல்லவில்லை.

“லுக். நீ காலேஜ்ல சம்மிட் பண்ண வேண்டிய திங்க்ஸ் எல்லாம் ஒரு ஃபைல்ல போட்டு எடுத்துக்கோ.

கிச்சன்ல மகி குக் பண்ணிட்டு இருப்பா.

அவளும் உன் காலேஜ்தான். நீ போகும்போது அவளை கூட்டிட்டு போனும், திரும்பி வரும் போது அவளை இன்ஸ்டிட்யூட்ல ட்ராப் பண்ணனும்.

சுந்தரோட பைக் யூஸ் பண்ணிக்கோ.

எனி டவுட்ஸ்?”, என்றாள் சுதா.

ஹரி எச்சில் முழுங்கிக் கொண்டு இல்லை என்பது போல தலையாட்டினான்.

சுதா டக் டக் டக்னு அவளுடைய ஹீல்ஸ் டைல்ஸ் தரையில் பட.. குதிரை மாதிரி நடந்து வெளியேறினாள்.

ஹரி கிச்சன் போனான்.. மகி காஃபி குடுத்தாள்.

“ஆண்ட்டி எப்போமே இப்படிதானா?”, என்றான் ஹரி.

மகி சின்ன வயசுக்காரி.

“அவங்க இவ்ளோ நேரம் வீட்ல இருந்து நான் பாத்ததே இல்ல, இன்னிக்கி லேட்
எதோ சின்ன பையன் மாதிரி உனக்கு சொல்லிக் குடுக்க வேற சொல்லிருக்காங்க. ஏன்? உனக்கு ஒன்னும் தெரியாதா?”, என்றாள் மகி.

ஹரி காஃபியை கையில் வைத்துக் கொண்டு வாய்பிளந்து நின்றான். காஃபியில் இருந்து வந்த ஆவி அவன் முகத்தின் முன் இலையாடியது.

“என்ன பாக்கற? நானும் உன் காலேஜ்தான், இங்க பார்ட் டைமா குக் பண்றேன். குக் மட்டும்தான் பண்ணுவேன். வேற ஒருதங்க பாத்திரம் கழுவிட்டு போவாங்க மதியானம், ஆனா இன்னைல இருந்து காலேஜ் முடிஞ்சி வந்து நீ தான் பண்ணனும், அவங்களை வேணாம்னு சொல்லிட்டாங்க மேம்”, என்றாள் சமைத்துக் கொண்டே.

அவள் பார்க்க மிகவும் அழகாக இருந்தாள்.

“சீக்கிரம் ரெடியாகு. டேக் ஆள் யுவர் திங்க்ஸ். எதாச்சும் சந்தேகம்னா என்கிட்ட கேளு. நானுன் உன்கூடதான் காலேஜ் வரேன்”, என்றாள் நெற்றியில் இருந்த வியர்வையை ஒரு துணி வைத்து துடைத்துக் கொண்டு.

கிச்சனில் இருந்த ஃபேனை ஆன் செய்துவிட்டு பதிலேதும் சொல்லாமல் அங்கிருந்து நகர்ந்தான் ஹரி.

மகியின் உதடுகள் அவளையறியாமல் லேசாக விரிந்தன.

ஹரி ரெடியாகி வர, அவள் உடை மாற்றி காத்திருந்தாள்.

“நீ என்ன படிக்கிற?”, என்றான் ஹரி.

“நீ இல்ல, நீங்க! நான் உன் சீனியர். சுதா மேம் உன்னை பத்தி எல்லாம் சொன்னாங்க, நானும் உன் டிபார்ட்மென்ட் தான், ஆனா ஒரு வருஷம் சீனியர். சோ, நீங்க, அக்கா, இந்த மாதிரி யூஸ் ஆகிக்கோ”, என்றாள்.

“உங்க பேரு?”, என்றான் ஹரி. சுதா மேம் என்ன சொல்லிருப்பாங்கன்னு நினைக்க ஹரிக்கு லேசாக வியர்த்தது.

“மகி. என் பேரு மகிழினி”, என்றாள் மகி.

ஹரி வெளியில் வர, வீட்டை பூட்டினாள் மகி.

இருவரும் கீழே வர, அங்கு சுந்தரின் பைக் நின்றிருந்தது.

மகி சாவியை கொடுத்தாள்.

ஹரி வண்டியை எடுக்க, மகி சற்றும் தயக்கமில்லாமல் கேர்ள் ஃப்ரெண்ட் போல ஏறி அமர்ந்து கொண்டாள்.

“சுதா மேம் என்னை பத்தி என்ன சொன்னாங்க?”, என்றான் ஹரி

“நீ ஒன்னும் தெரியாத குழந்தை.. உனக்கு பவுடர் அடிச்சு ட்ரெஸ் மாத்தி விட சொன்னாங்க.. சீக்கிரம் போ.. உனக்கு தான் லேட் ஆகும்”, என்றாள் மகி அவன் இடுப்பை கட்டிக் கொண்டு.

இருவரும் காலேஜ் நோக்கி பறந்தனர்.

அங்கே, காலையில் சுந்தரை எழுப்புவதற்கு அலாரம் வைத்திருந்தாள் ராணி.

அலாரம் அடிக்க ராணி கண்விழித்தாள்.

அலாரத்தை அனைத்துவிட்டு பாத்ரூம் சென்று ஃப்ரெஷப் ஆகிவிட்டு ரூமை விட்டு வெளியே வந்தாள்.

வீடே கமகமக்க காஃபி போட்டாள்.

ஒரு கப்பில் காஃபி எடுத்துக் கொண்டு மேலே சென்றாள், சுந்தரின் ரூமை திறந்தாள். சுந்தர் அம்மணமாக தூங்கிக் கொண்டிருந்தான்.

ஒரு சில நிமிடம் ராணி அங்கே நின்றிருந்தாள். அவள் அழகை ரசித்தாள். காஃபி வாசத்தை ரூமில் பரவ விட்டாள். பின் அவனை எழுப்பாமல் கீழே வந்துவிட்டாள்

ஒரு அரை மணி நேரம் கழித்து சுந்தர் கீழே வந்தான்.

“குட் மார்னிங் ஆண்ட்டி.”, என்றான்

“குட் மார்னிங் இன் டீட் கண்ணா”, என்றாள் ராணி வைத்த கண் வாங்காமல் அவனை பார்த்துக் கொண்டே.

ப்ளாஸ்கில் இருந்து காஃபியை கப்பில் ஊற்றிக் கொண்டு, “ஆண்ட்டி, கொஞ்சம் பேப்பர் தறீங்களா”, என்றான்.

அவன் காஃபியை கையில் எடுக்க பேப்பரை நீட்டினாள்.

“இந்த காலத்தில பசங்க பேப்பர் படிக்கிறத பார்க்குறது அதிசயம்”, என்றாள் ராணி பேப்பர கொடுத்துவிட்டு.

“நான் நிறைய படிப்பேன், கொஞ்சம் எழுதவும் செய்வேன்”, என்றான் சுந்தர்.

“வாவ் யு ஆர் ஃபுல் ஆஃப் சர்ப்ரைஸஸ் டா கண்ணா”, என்றாள் ராணி.

சுந்தர் தன் உடம்பை ரசிப்பதையும், தன் முலைகளையும் குண்டியையும் பார்த்து பார்த்து கண்ணை திருப்புவதையும் முதல் நாள் முதலே கவனித்திருந்தாள் ராணி.

ராணிக்கு இது ஒன்னும் புதுசல்ல, தன் உடம்பை ரசிக்காத ஆண்களை அவள் பார்த்ததே இல்லை.

இவ்வளவு ஏன், சமீபகாலமாக ராணியின் மகன் ஹரியே அவளது உடம்பை மேய்வதை ராணி கவனித்திருந்தாள்.

ராணி ஒரு அதீத காம உணர்ச்சி கொண்டவள், சுதாவும் தான்.

ஆனால் இருவருமே தங்களது உணர்ச்சிகளை பொருட்படுத்தாமல் பையன்களை வளர்தெடுக்க தியாகம் செய்திருந்தார்கள்.

ராணிக்கும் சுதாவுக்கும் பெரும் கதைகள் புதைகொண்டு கிடந்தன. அத்தனையும் மறந்துவிட்டுத்தான் பெற்ற பிள்ளைகளை வளர்ந்திருந்தனர்.

அவர்களும் இவர்களுக்கு தோதாகவே வளர்ந்துவிட்டனர் என்பதே உண்மை.

என்னதான் சின்ன பசங்க எல்லாரும் ராணியின் உடலை மேய்ந்தாலும் இனிமேலும் ஆண்களோடு செக்ஸ் வாழ்க்கை வேண்டாமே என்றிருந்தாள்.

அவளுக்கும் வயசு சிறிசுதான், வெரும் 34 தான். இருந்தாலும் ஒரு கட்டுப்பாடுக்கு வந்திருந்தாள் இத்தனை வருடங்களில்.

இன்று முதல் நாள் கல்லூரி.

ராணி தன் காரில் சுந்தரை ஏற்றிக் கொண்டு சென்றாள்.

சுந்தரின் கூடவே வந்து எல்லா ஃபார்மாலிட்டிசும் செய்து கொடுத்தாள்.

“ஆண்ட்டி இது எல்லாமே நானே பண்ணிக்குவேன் நீங்க ஏன் சிரம படுறீங்க?”, என்றான் சுந்தர் தயக்கமாக.

“கண்ணா, நீ என் குழந்தை மாதிரிடா. டோன்ட் ஃபீல் பேட். உங்கம்மா என்னை நம்பிதான இங்க அனுப்பிருக்கா”, என்றாள் ராணி.

வெய்ட்டிங் ரூமில் காத்திருந்த ராணியிடம் ஒரு ஆஃபீஸ் ஸ்டாஃப் வந்தாள்.

“மேடம், ப்ரின்ஸிபல் கார் வந்திருச்சி, ஃபர்ஸ்ட் நீங்க தான். நீங்க வந்து பாத்துட்டு போங்க”, என்றாள் அந்த ஸ்டாஃப்.

ராணி வெய்ட்டிங் ரூமில் இருந்து எழுந்து அந்த ஸ்டாஃப், பிரின்ஸிபல் கார் வந்துருச்சுன்னு சொல்லும் போது கண்ணால் காட்டிய திசை நோக்கி பார்த்தாள்.

அங்கே ஒரு கார் ஆஃபீஸ் வாசல் முன் வந்து நின்றது.

ஒரு 27 வயசே மதிக்க கூடிய ஒரு பெண், நல்ல கொளுக் மொளுக்குனு இருந்தா. அவள் உடம்பு செழித்திருந்த மாதிரி அவள் முகத்தில் செழிப்பு இல்லை. முகம் வாடிப்போய் இருந்தது. கவலையே உருவமாக இருந்தாள். அவ காரின் முன் பக்கத்தில் இருந்து இறங்கி ஆஃபீஸ் நோக்கி நடக்க, ட்ரைவர் சீட்டின் கண்ணாடி கீழே இறங்கியது.

ட்ரைவர் சீட்டில் ஜில்லுனு கூலிங் க்ளாஸ் போட்டு ஒரு முகம். மிகவும் பரிட்சையமான முகம்.

ராணி உற்று நோக்கினாள்.

அது சுதாவை ஏமாற்றிவிட்டு சென்ற சுந்தரின் அப்பா, ரங்கராஜன் தான்.

ராணிக்கு முகமெல்லாம் வியர்த்தது.

ரங்கராஜன் அந்த பெண்ணை அழைத்தான்.

மிகவும் கடுமையாக அவளிடம் பேசினான்.

என்ன பேசுகிறான் என்று கண்ணாடி ஹாலில் நின்றிருந்த ராணிக்கு கேட்கவில்லை. ஆனால் அவன் கோபமாக பேசுவதை உணர்ந்தாள், அந்த பெண் அழுதேவிட்டாள்.

ரங்கராஜன் கார் கண்ணாடியை ஏற்றியபடி கார் சென்றது.

அந்த பெண் ஆஃபீஸ் நோக்கி வந்தாள்.

ராணி வேகமாக அமர்ந்து கொண்டாள்.

“என்னாச்சு ஆண்ட்டி”, என்றான் சுந்தர்.

“சுந்தர் வா போலாம் இன்னைக்கு ஜாய்ன் பண்ண வேண்டாம், நாளைக்கு பாக்கலாம்”, என்றாள் படபடப்பாக ராணி.

“ஏன் என்னாச்சு”, என்று சுந்தர் கேட்க.

சுந்தர் ப்ளீஸ் கம் என்று ஆஃபீஸ் ஸ்டாஃப் அழைத்தாள்.

ஒன்றும் செய்வதறியாது சுந்தரும் ராணியும் பிரின்ஸிபல் ரூம் நோக்கி நடக்க.

“யெஸ் கமின்”, என்று ஒரு கானக் குரல் உள்ளே இருந்து.

கதவை திறந்து உள்ளே செல்ல, “ப்ளீஸ் பி ஸீட்டட், 2 மினிட்ஸ்”, என்று சொல்லிவிட்டு பிரிஸிபல் ரூமில் இருந்து பாத்ரூம் உள்ளே சென்றாள் பிரின்ஸிபல் அமுதா.

பிரின்ஸிபல் அமுதா தான் அழுது கொண்டே ரங்கராஜனிடம் திட்டு வாங்கிட்டு வந்த பெண்.

அவள் திரும்பி வரும்வரை தன்னை ஆசுவாசப்படுத்திக் கொண்டாள் ராணி.

சுந்தர் ரொம்பவும் காமாக அமைதியின் உருவமாக அமர்ந்திருந்தான்.

ராணிக்கு தெரியும் அவள் அழுத முகத்தை கழுவி சரி செய்து கொண்டிருப்பாள் என்று.

சிறிது நேரத்தில் சிரித்த முகத்துடன் வந்தாள் அமுதா.

சுந்தரின் ஃபைலை பார்த்தாள்.

“யெஸ். நீங்க சுந்தரோட அம்மாவா? மிசஸ். சுதா?”, என்றாள் அமுதா.

“நோ நோ!!! ஐயம் ரா..*** ராதிகா. ராதிகா இஸ் மை நேம்.. அன்ட் ஹீ ஸ் மை டிஸ்டன்ட் ரிலேட்டிவ் சுந்தர்.. தெரியாம அவனோட அம்மா பேர் எழுதிட்டான்னு நினைக்கிறேன், அவங்கம்மா சின்ன வயசுலேயே இறந்துட்டாங்க. சாரி, ஷீ இஸ் நோ மோர். கண்ணா யூ ஹேவ்டு கிவ் மை நேம் டா”, என்றாள் ராணி.
சுந்தரோட அம்மா நோ மோர்னு ராணி சொல்லவும் சுந்தருக்கு அதிர்ச்சியாக இருந்தது.

“சுந்தரோட அம்மாக்கு என்னாச்சு? ஐ யம் சாரி”, என்றாள் அமுதா.

“ஸீ பாஸ்டு அவே இன் எ ஆக்ஸிடன்ட். இப்ப நான் தான் கேர் டேக்கர். நீங்க தான் அவனுக்கு அம்மாவா இருந்து அவனை பாத்துக்கனும் மேடம். ஹீ ஹேஸ் நோ ஒன். ப்ளீஸ்”, என்றாள் ராணி.

சுந்தருக்கு ராணி இப்படி பேசவும், டக்குனு கண்ணில இருந்து தண்ணி வந்துச்சு. ராணி சுந்தரை சாமாளிக்க அவன் தொடையை தடவினாள்.

சுந்தரின் கண்கள் கலங்க, அமுதாவின் கண்களும் கலங்கின.

பல முறை அமுதா இந்த வேதனையை அனுபவித்திருக்கிறாள். பல முறை ரங்கராஜன் அமுதாவை திட்டிருக்கான். யாருமில்லாத அனாதை உன்னை இன்னும் நான் சகிச்சிட்டு இருக்குறதே என் காலேஜுக்கு உன் phd-தேவைங்கறதுக்காகதான்.

என்னைக்காவது உன்னை மாதிரி அனாதை எவனாச்சும் வந்து உன் கிட்ட அழுவான் அவன்கிட்ட உன் போலி பாசத்த கொட்டு. என் கிட்ட நடிக்காத. நீ எவ்வளவு நாடகம் போட்டாலும் உன் வயித்தில பொறந்த அனாதைய நீ சாகுற வரைக்கும் பாக்க முடியாது. ரங்கராஜனின் குரல் அமுதாவின் பின் மண்டையில் ஒலித்தது.

“நீ கவலை படாதடா சுந்தர். இங்க நான் இருக்கேன் உனக்கு.
என்னை பிரின்ஸிபலா நினைக்காத. ஒரு ஃப்ரெண்ட், இல்ல அம்மா.. இல்ல கேர்ள் ஃப்ரெண்ட், ஒரு அக்கா, உனக்கு எப்படி தோணுதோ அப்படி நினைச்சிக்கோ. நான் இருக்கேன்.
நீ தினமும் என்னை வந்து பாக்கனும், சரியா.”, என்றாள் அமுதா.

அமுதா இப்படி சொல்ல ராணிக்கு உள்ளுக்குள் சந்தோசம் ஏற்பட்டது.

“சாரி ராதிகா மேம், நான் யூசுவலா எந்த பேரண்ட்ஸ்.. இல்ல ஸ்டூடண்டஸ்.. தேவையில்லாம மீட் பண்ண மாட்டேன். சுந்தர் அப்பளை பண்ணும்போது, ஹாஸ்டல் கேட்டிருக்கான், ஆனா இப்ப கேன்சல் பண்ணிருக்கான், அதான் என்ன ரீசன்னு தெரிஞ்சிக்க தான் பாக்கனும்னு சொல்லிருந்தேன்”, என்றாள் அமுதா ராணியிடம்
.
“ஓ அதுவா, எனக்கு ட்ரான்ஸ்ஃபர் கிடைக்கும்னு நினைச்சி நான் தான் அப்படி ஃபில் பண்ணேன், ஆனா ட்ரான்ஸ்ஃபர் ஆகலை அதான்”, என்று மேலும் ஒரு பொய் சொன்னாள் ராணி.

“ஓகே ராதிகா மேம், யூ கேன் லீவ். நான் ஹாஸ்டல் ஃபீஸ் ரீஃபண்ட்க்கு அப்ரூவல் குடுக்குறேன். பட் ஒரு மாசம் ஆகும்.
எப்படியோ உங்களை பாத்தது நல்லதா போச்சு, சுந்தரை இனி நான் பாத்துக்கறேன். நீங்க கவலை படாதிங்க. டேக் மை நம்பர், எப்ப வேணா கால் பண்ணுங்க.. பட் காலேஜ் அவர்ஸ்ல மட்டும்”, என்றாள் அமுதா.

சுந்தரை காலேஜில் விட்டுவிட்டு ராணி கவலையாக வீட்டுக்கு வந்தாள்.

ராணிக்கு மனசே ஆறவில்லை, அய்யோ அந்த சின்ன புள்ள, அம்மா செத்துட்டா, யாரும் இல்லாத பையன்னு அவன் முன்னாடியே சொல்லிட்டோமேன்னு கவலையா இருந்தா.

ராணியின் ஃபோன் சினுங்கியது. திலகா கால் பண்ணினாள்.

ராணி:- ஹலோ.

திலகா:- என்னடி, ரெண்டு ரிங்ல எடுத்திட்ட?

ராணி:- நல்ல வேளை நீ கூப்ட.

திலகா:- சொல்லு.

ராணி:- எனக்கு ஒரு ஆளை பத்தி தெரியனும்.

திலகா:- யாரு?
ராணி:- நம்ம ******* காலேஜ் இருக்குல? அதோட மேனேஜ்மென்ட், பிரின்சிபல், etc. etc.

திலகா:- ம்ம்.. இரு கூப்பிடுறேன்.

ராணி:- சீக்கிரம். அப்பறம் நான் கேட்டேன்னு வெளில தெரிய வேணாம்.

திலகா ராணியோட போலிஸ் ஃப்ரெண்ட். நல்ல கனெக்‌ஷன்ஸ். ரொம்ப க்ளோஸ் ராணிக்கு, நிறைய சைடு பிசினஸ். ஒரு காலத்தில ராணியோட செக்ஸ் பாட்னரும் கூட. திலகா, ராணியோட மாமியார் வழியில தூரத்து சொந்தமும் கூட.

திலகா போலிஸ் தான், வெளியே ரொம்ப கம்பீரம், ஆனா ராணி கிட்ட நக்கி.. சப்புறதுன்னா, என்ன வேணா குடுப்பா. ராணி உடம்பு மேல அவ்வளவு காமம் அவளுக்கு. சுருக்கமா சொல்லனும்னா ராணியோட புண்டைக்கும் சூத்து ஓட்டைக்கும் அடிமை திலகா.
இப்ப திலகா வேற ஊருக்கு மாத்தலாகி 8 வருஷமாச்சு. எப்பவாச்சும் ஊருக்கு வந்தா ரெண்டு நாள் ராணி வீட்டிலேயே தங்கி கும்மாளம் அடித்துவிட்டு போவாள். கடைசியா திலகா ராணியோட ஆட்டம் போட்டு 7 வருஷம் ஆச்சு.

மீண்டும் ராணியின் ஃபோன் அடித்தது.

ராணி:- ஹலோ

ஒருவர்:- மேடம், திலகா மேடம் உங்க நம்பர் குடுத்தாங்க, என் பேரு சிவா.

ராணி: சொல்லுங்க.

சிவா:- நான் ஒரு ப்ரைவேட் டிடக்டிவ். உங்களுக்கு ஏதோ ஹெல்ப் வேணும்னு கேட்டிருந்திங்களாம், யூ கேன் டாக் டு மீ, திலகா மேடம் உங்க பேர் வெளில வராம பாத்துக்க சொல்லிருக்காங்க.

ராணி:- ஓகே, ஃபோன்ல வேண்டாமே.. நீங்க எங்க இருந்து பேசுறீங்க?
சிவா:- நான் பாபி காம்ளக்ஸ் ல தான் ஆஃபீஸ், அங்க இருந்து தான் பேசுறேன்
ராணி:- நம்ம ஒரு ஹாஃப் அவர்ல, உங்க காம்ப்ளக்ஸ் ல இருக்க, காஃபி ஷாப்ல மீட் பண்ணலாமா?

சிவா:- ஓகே மேடம்.

ராணி போனை வைத்துவிட்டு கட கடன்னு கிளம்பினாள்.

ராணி காரை எடுத்துக் கொண்டு காஃபி ஷாப் சென்றாள்.

காரை நிறுத்திவிட்டு உள்ளே செல்ல, அங்கே காஃபி ஷாப்பில் யாருமே இல்லை, வெளியே “க்ளோஸ்டு”, என்று போர்டு இருந்தது.

ராணி யோசித்துக் கொண்டிருக்கும்போது, ஒரு பெண் வந்தாள், கதவை திறந்து, “ராணி மேடம்?”, என்றாள்.

“யெஸ்”, என்றாள் ராணி.

“சிவா சார், நீங்க வருவீங்கன்னு இப்பதான் சொல்லிட்டு போனார், ப்ளீஸ் கம்”, என்று அந்த பெண் கதவை திறந்து உள்ளே அழைக்க, ராணி உள்ளே சென்றாள். ராணி ஒரு டேபிளில் சேரை நகர்த்தி போட்டு அமர்ந்தாள்.

பில்லிங்கில் நின்றிருந்த பெண் ராணியை பார்த்துவிட்டு ஃபோன் செய்தாள்.

ரெண்டு நிமிஷத்தில் ஒரு ஆள் உள்ளே வந்தான்.

நேரா ராணியிடம் வந்து ஒரு கார்டை கொடுத்தான்.

“மேடம், நான் தான் சிவா”, என்றான்.

“ஓஹ்!! ப்ளீஸ் சிட்”, என்றாள் ராணி பவ்யமாக.

“மேடம், இந்த காஃபி ஷாப் என்னது தான், பயப்பட வேண்டாம்”, என்றான் சிவா.

“ப்ளீஸ், ஒரு ஜூஸ் கொண்டு வாங்க”, என்றாள் அந்த பக்கத்தில் நின்றிருந்த வெய்ட்டர் பெண்ணிடம் ராணி.

அவள் அங்கிருந்து நகர, ராணி சிவாகிட்ட கேட்டாள், “திலகா என்ன சொன்னா?”

“மேடம் நீங்க அந்த காலேஜ் மேனேஜ்மென்ட் சம்பந்தமா விசாரிக்க சொன்னதா சொன்னாங்க, அந்த காலேஜ் நம்ம ஊர்தானே.. அந்த காலேஜ் பத்தி ஏற்கவனவே எனக்கு கொஞ்சம் தெரியும், இருந்தாலும் நீங்க என்ன வேணும்னு கரெக்டா சொன்னீங்கன்னா, நான் ஒர்க் பண்ண வசதியா இருக்கும்”, என்றான் சிவா.

“எனக்கு, அந்த பிரின்சிபல், மற்றும் அவங்க பார்ட்னர், அதாவது ஹஸ்பெண்ட், ச்சில்ரன், வேற அஃபேர்ஸ், பத்தி தெரியனும்.”, என்றாள் ராணி.

“ம்ம்!! ஓகே, மத்தபடி, எதும் அவங்க வீடு, இல்ல காலேஜ் சிசிடிவி ஃபூட்டேஜ், ஆக்ஸெஸ், கால் ட்ரேஸிங், ரெக்கார்டிங் அந்த மாதிரி?”, என்றான் சிவா.

“அதெல்லாம் பண்ணுவீங்களா?!? ஐ மீன், அதெல்லாம் இப்ப வேணாம், அங்க யாரு என்னனு முதல்ல தெரியனும்”, என்றாள் ராணி.

“அதெல்லாம் யார் கேட்டாலும் பண்ண மாட்டோம், திலகா மேடம் சொன்னாங்க, நீ என்ன கேட்டாலும் செஞ்சி குடுக்க சொல்லி, அதான் கேட்டேன்.. ஓகே மேடம் கிவ் மீ 1 or 2 டேய்ஸ்”, என்றான் சிவா.

“மேடம் ஜூஸ்”, என்று அந்த பெண் வந்து வைத்துவிட்டு போனாள்.

“இதுக்கு என்ன சார்ஜ் பண்ணுவீங்க?”, என்றாள் ராணி ஜூசை குடித்தவாறே.

“ஜஸ்ட் 120 ருபீஸ்”, என்றான் சிவா மெனுவை பார்த்து.

“ஹாஹா.. நான் ஜூசை கேக்கல.. நான் கேட்ட டீட்டெய்ல்ஸ்க்கு கேட்டேன்”, என்றாள் ராணி கண்னை சிமிட்டிக் கொண்டே.

“அதெல்லாம் ஒன்னும் வேணாம் மேடம், நீங்க கேட்டது ரொம்ப சிம்பிள் திங், ப்ளஸ் நீங்க திலகா மேடமோட ஃப்ரெண்ட், என் ஒய்ஃப் ரூபியும் திலகா மேடமும் ரொம்ப ஃப்ரெண்ட்ஸ், நீங்க கூட கேள்வி பட்டிருப்பீங்க”, என்றான் சிவா.

“ஓஹ்ஹ்!! ரூபி..”, ராணி லேசாக சிரித்தாள்.

சிவா வின் ஃபோன் அடித்தது, சிவா அதை சைலென்ட் செய்தான்.

ராணி ஜூசை குடித்துவிட்டு பில் கேட்டாள்.

“நோ மேடம், இட்ஸ் மை ப்ளஷர்.”, என்றான் சிவா.

ராணி ஒரு வித நிம்மதியோடு வெளி வந்து காரில் ஏறி சென்றாள்.

ராணி நினைத்து பார்த்தாள்.

திலகா சொல்லியிருக்கிறாள்.

ரூபி திலகாவிடம் ஹோட்டல் அறையில் ரெய்டில் சிக்கியவள்.

ரூபியின் புருஷன் சிவா, ஒரு கக்ஓல்ட். ஒரு முறை ஒரு காலேஜ் பையனை ரூபியோடு ஓக்க விட்டு சிவா கையடித்துக் கொண்டிருக்கும்போது கையும் களவுமாக போலீஸில் மாட்டினான்.

திலகா ப்ராத்தல் கேஸ்ல உள்ள தள்ளுவேன்னு சொல்ல, அப்பதான் முதன்முறையா திலகா கக்கோல்ட் பத்தி தெரிஞ்சிக்கிட்டா.

சிவா, தான் ஒரு ப்ரோக்கர் இல்ல என்பதையும், அவனுக்கு தன் மனைவி மற்றவர்களுடன் சந்தோஷமாக இருப்பதை பார்த்து சுய இன்பம் அடைவது புடிக்கும் என்றும், இது அவளுடைய விருப்பத்துடன் தான் நடக்கிறது என்றும் எடுத்து சொல்லி, அவள் சிவாவை விட சின்ன பசங்களைத்தான் விரும்புவா என்பதையும் திலகாவுக்கு புரியவைத்தான்.

திலகாவுக்கு பொம்பளைங்கன்னாதான் ரொம்ப புடிக்கும். அந்த வீக்னெஸை கண்டுபுடிச்ச சிவா, அவன் மனைவி ரூபியை திலகவுக்கு விட்டுக் கொடுத்து அந்த கேஸ்ல இருந்து தப்பிச்சான்.

ரூபியின் புண்டை திலகாவிற்கு ரொம்ப பிடித்துவிட அவனை ஒன்னும் செய்யாமல் விட்டுவிட்டான்.

ஆம்பளையா இருந்தா என்னா பொம்பளயா இருந்தா என்ன, தன் மனைவி மற்றவருடன் சந்தோசமா இருக்குறத பாத்தா போதும்னு சிவாவும் ஒத்துகிட்டான்.

இந்த கதையெல்லாம் திலகா சொன்னது ராணிக்கு ஞாபகம் வந்தது.

ஆனா ராணி இப்போது தான் அந்த சிவாவை சந்தித்திருக்கிறாள்.

ராணி நினைவுகளை அசை போட்டுக் கொண்டே வீடு வந்து சேர்ந்தாள்.

சிவாவின் நம்பரை சேவ் செய்தாள். ‘சிவா டிடக்டிவ் கக்’ என்று சேவ் செய்தாள்.

ராணி கொஞ்சம் அசந்து தூங்கிப் போனாள்.

விழித்துப் பார்க்க, காலேஜ் முடியும் நேரம்.

அவசர அவசரமாக கிளம்பி காலேஜ் சென்றாள்.

ராணி ஜிலு ஜிலுனு காலேஜ் வாசலில் காரை நிறுத்தி இறங்கி சுந்தருக்காக காத்திருந்தாள்.

காலேஜ் பசங்க அத்தனையும் ராணியின் உடலை கண் கொண்டு காமத்தை பொழிய, அதுல சில பசங்க பச்சையா அவளை விமர்சிக்கவும் செய்தார்கள்.

ராணிக்கு இது சகஜம்தான், தினமும் சந்திக்க கூடிய விஷயம் ஆனால் சின்ன சின்ன பசங்க தன்னை ரசிப்பது அவளுக்கு ரொம்ப பிடித்தது, ஏன் கீழே அவளுக்கு நமச்சல் எடுக்க வைத்தது என்று கூட சொல்லலாம்.

ராணியும் தன் பங்கிற்கு தன் உடலை ரசிக்க விட்டு ஆண் பிள்ளைகளை ரசித்துக் கொண்டிருக்க, அவள் தோளில் ஒரு கை தட்டியது.

ராணி முடியை பறக்கவிட்டு திரும்ப சுந்தர் நின்று கொண்டிருந்தான்.

சுந்தரை பார்த்ததும் ராணியின் முகம் சுருங்கியது.

“கண்ணா, ஆர் யூ அல்ரைட்? ஐயம் சாரிடா”, என்றாள் ராணி.

“ஐயம் ஆல்ரைட் ஆண்ட்டி”, என்று சொல்லிவிட்டு காரில் ஏறி அமர்ந்தான்.

ராணி காரை எடுக்க இருவரும் நிசப்தமாக வந்தனர்.

பேசிக் கொள்ளவே இல்லை.

வீடு வந்து இருவரும் உள்ளே போக.

“ஆண்ட்டி”, என்றான் சுந்தர்.

ராணி திரும்பி அவனை பார்த்தாள்.

“நான் அம்மாகிட்ட பேசினேன் லன்ச்ல.”, என்றான் சுந்தர்.

ராணி முகத்தில் சற்றும் சலனமோ பதட்டமோ இல்லை. பதிலேதும் சொல்லாமல் அவனையே பார்த்திருந்தாள்.

“நீங்க எது செஞ்சாலும் யோசிக்காம பண்ண மாட்டிங்க, அப்படின்னு சொன்னாங்க, நான் எதிர்பார்த்த மாதிரி அவங்களுக்கு கோபம் வரல, பதிலா, ராணியே இப்படி சொல்லிருக்கான்னா, அதுக்கு நியாயமான காரணம் இருக்கும் ஸோ நீ ஆண்ட்டி சொல்றதை கேளுன்னு சொன்னாங்க”, என்றான் சிவா.

ராணியின் கண்கள் கலங்கியது. சுந்தரை இழுத்து கட்டியணைத்தாள்.

கட்டியணைத்தபடியே நெடு நேரம் இருந்தாள்.

“நீயும் என்னை நம்புறியாடா கண்ணா?”, என்றாள் ராணி கட்டிப்பிடித்துக் கொண்டே.

“யெஸ் ஆண்ட்டி, நான் நீங்க ஏன் அப்படி சொன்னீங்கன்னு கூட கேக்க போறதில்லை”, என்றான் சுந்தர் கட்டிபிடித்துக் கொண்டே.

ராணி ஒரு பெரு மூச்சு விட்டாள். இறுக கட்டியிருந்த அணைப்பை தளர்த்தினாள்.

ராணிக்கு லேசாக சுந்தரின் சுண்ணி அவள் மேல் முட்டியிருப்பதை உணர்ந்தாள்.

அவளது உதடுகள் லேசாக புன் முறுவல் பூக்கத் தொடங்க, ராணியின் ஃபோன் அடித்தது.

ராணி சட்டுனு விலகி ஃபோனை எடுத்தாள்.

சிவா:- மேடம், ஹாய்.
ராணி:- சொல்லுங்க ஷிவா.
சிவா:- மேடம் யுவர் ரிப்போர்ட் இஸ் ரெடி.
ராணி:- இவளோ சீக்கிரமா? ஐ யம் இம்ப்ரெஸ்டு.
சிவா:- இப்போ நீங்க மார்னிங் வந்த காஃபி ஷாப்புக்கு வர முடியுமா மேம்?
ராணி:- ஓ! சூர். இன் டென் மினிட்ஸ் நான் அங்க இருப்பேன்.

ஃபோனை துண்டித்துவிட்டு ராணி சுந்தரை பார்த்தாள்.

“கண்ணா, ஐயம் கோய்ங் அவுட். நீயும் வரியா? திரும்பி வரும்போது டின்னர் வெளியே சாப்பிட்டு வரலாம்”, என்றாள்

“ஓகே ஆண்ட்டி, ஒரு 5 மினிட்ஸ், ரெஃப்ரெஷ் பண்ணிட்டு வரேன்”, என்று சொல்லிவிட்டு மாடியேறினான் சுந்தர்.

ராணி திலகாக்கு கால் பண்ணினாள்.

திலகா:- ஹலோ!! சொல்லுடி.

ராணி:- ஹேய். உன் ஆளு அதுக்குள்ள வேலை முடிச்சிட்டான்டி.

திலகா:- ஆளா?? யாருடி?

ராணி:- அதான்டி அந்த கக் பையன் சிவா ?

திலகா:- அவனா? ஏய் அவனை கக்னு சொல்லத.. அவனை அப்படி ஆக்கினதே ரூபிதான். அவன் பாவம்டி ஆனா ஸ்மார்ட். அதான் உன்னை கனெக்ட் பண்ணேன். என்ன பொண்டாட்டிய செய்ய முடியாம மத்த பொம்பளைங்களை பதம் பாப்பான். கண்டிப்பா உன்னை பாத்தா ஜொல்லு விடுவான். வேணுமா?

ராணி:- சீச்சி.. எனக்கு அதுல இன்ட்ரெஸ்ட் இல்லன்னு உனக்கு தெரியாதா. அப்படியே பண்ணினா அது இனி கன்னி பையனாதான் இருக்கனும்.
திலகா:- இந்த மாற்றத்தை நான் எதிர்பார்க்கவே இல்லை. எனக்கு அல்லோடு தானே? என்னாலே உன்னை விட முடியாதுடி. சரி சரி, நான் ஒரு என்கொய்ரிக்கு போய்ட்டு இருக்கேன். அப்பறம் பேசுறேன்.

காலை துண்டித்தாள் திலகா.

சுந்தர் ரெடியாகி வந்தான்.

ஒரு ஒயிட் காட்டன் டீ ஷர்ட்டும் டெனிம் ஷார்ட்சும் போட்டிருந்தான்.

அவனது கட்டு மஸ்தான உடம்பை ஒரு நொடி நிதானமாக பார்த்துவிட்டு ராணி கேட்டாள், “கார் ஓட்டுவியாட கண்ணா?”

“ம்ம்!”, என்றான்.

ராணி சாவியை ஹாலில் நின்றவாறே மாடிப்படியில் நின்றிருந்த சுந்தரை நோக்கி வீசினாள்.

சாவி சுந்தரின் முகத்தை நோக்கி பறந்து வர, தலையை லேசாக சாய்த்து கையை ஓங்கி ஒத்தக் கையில் ஸ்டைலாக பிடித்தான் சுந்தர்.

ராணி ஒரு ப்லையிங் கிஸ் குடுத்தாள்.

சுந்தர் காரை ஒட்ட, பக்கத்தில் உட்கார்ந்து அவனை அழகு பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள் ராணி.

“ஆண்ட்டி எனக்கு எங்க போகனும்னு வழி தெரியாது. எப்படி போகனும்”, என்றான் சுந்தர்.

ராணி பதிலேதும் சொல்லாமல் தன் ஃபோனில் மேப்பை ஆன் செய்து அந்த காஃபி ஷாப்பின் லொகேஷனுக்கு நேவிகேட் போட்டாள்.

அது காரின் டிஸ்ப்ளேயில் வந்தது.

சுந்தர் அதை ஃபோல்லோ செய்தான்.

ராணி அவனை பார்க்கிறாள் என்பதை சுந்தரும் அறிந்திருந்தான்.

சுந்தரும் அவ்வப்போது ராணியின் முலையை பார்த்தான்.

காஃபி ஷாப்புக்கு வந்து சேர்ந்தான் சுந்தர்.

“கண்ணா, நான் இங்கேயே இறங்கிக்கறேன், நீ கீழே பேஸ்மென்ட்ல பார்க் பண்ணிட்டு வெய்ட் பண்றியா? ஜஸ்ட் டூ மினிட்ஸ்”, என்றாள் ராணி.

“ஓகே ஆண்ட்டி”, என்றான் சுந்தர்.

ராணி இறங்கி செல்ல, அவளது குழுங்கும் குண்டிகளை ரெண்டு நிமிடம் பார்த்துக் கொண்டு இருந்துவிட்டு காரை நகட்டினான் சுந்தர்.
சுந்தர் கீழே பேஸ்மென்டுக்கு செல்ல ராணியின் ஃபோன் அடித்தது.

லொகேஷனுக்காக ஃபோனை கனெக்ட் பண்ணின ராணி அதை எடுக்காமலேயே மறந்து சென்றிருந்தாள்.

டிஸ்ப்ளேயில், ‘சிவா டிடக்டிவ் கக்’ என்று வந்தது.

ஒரு செகண்ட் யோசித்த சுந்தர், ஃபோனில் ராணி ஷிவா ஷிவான்னு பேசியது ஞாபகம் வர, ஒரு வேளை ஃபோனை தேடி ராணி தான் அழைக்கிறாள் என்று அதை அட்டெண்ட் செய்தான்.

சுந்தர் அட்டெண்ட் செய்ய, ஹலோ சொல்லும் முன்பு ஒரு ஆண் குரல் அந்தப்பக்கம் கேட்டது.

“மேடம், வந்துட்டிங்களா, நான் உங்களுக்குதான் ஃபோன் பண்ணிட்டு இருந்தேன்”, என்றான் சிவா.

“ஓஹ்!! என் ஃபோன் அடிக்கலையே”, என்று தன் ஹேண்ட் பேக்கை தடவி பார்த்துவிட்டு அவனுக்கு கை கொடுத்தாள் ராணி.

ராணியை பார்த்ததும் ஃபோனை கட் பண்ண மறந்து கை கொடுத்துவிட்டு அமர்ந்தான் சிவா.

காரில் ஃபோனை கட் பண்ணலாமான்னு யோசித்த சுந்தர், பேர் டிடக்டிவ் னு இருக்கவே, சரி என்னதான் பேசுறாங்கன்னு கேப்போம்னு வெய்ட் பண்ணான்.

“மேடம், நீங்க சொன்ன மாதிரி நான் எல்லா டேட்டாவும் கலெக்ட் பண்ணிட்டேன்.”, என்றான் சிவா.

“ஓகே, டெல் மீ”, என்றாள் ராணி.

“மேடம் நான் ஒரு பத்து பாய்ண்ட்ல சிம்பிளா சொல்லிறேன்.. டீட்டெய்லா வேணுமின்னா அப்பறம் சொல்றேன்”

1. அந்த காலேஜ் பிரின்ஸிபல் ஒரு லேடி, பேரு அமுதா, அவங்க ஹஸ்பென்டு தான் ஒரிஜினல் ஓனர் ஓஃப் தி காலேஜ், பேரு ரங்கராஜன்.

2. ரங்கராஜன் ஒரு தப்பான ஆள். லெக்சரரா இருந்த காலத்தில் இருந்தே நிறைய பேரிடம் தப்பா நடந்திருக்கான். அவனோட ஃபர்ஸ்ட் ஒயிஃப் பேரு சுதா, சுமார் 19 வருஷங்களுக்கு முன்னாடி கல்யாணம் பண்ணிருக்கான், அவங்க கொஞ்ச வருஷதுக்கு அப்பறம் இறந்து போய்ட்டதாவும் சொல்றாங்க.

3. ஆனா அவங்கள கல்யாணம் பண்ணப்பறம் நிறைய பொண்ணுங்களோட அவனுக்கு தொடர்பு இருக்குன்னு அவங்களுக்கு தெரியவர, அதால அவங்க பிரிஞ்சி வேற ஸ்டேட்டுக்கு போயிட்டதாகவும் சொல்றாங்க, இதுல ப்யூட்டி என்னென்னா, அந்த சுதாங்கறவங்க இவனோட ஸ்டூடென்ட். (உங்களுக்கு அவங்க டீட்டெய்ல் வேணுமின்னா சொல்லுங்க, அது தனியா பண்ணித் தரேன்)

4. சுதா பிரிஞ்சு போனப்பறம், அவங்க விட்டுட்டு போன நகையெல்லாம் வித்துட்டு ஊருக்கு வெளியே இடம் வாங்கிருக்கான். அதுலதான் இவன் ஒரு காலேஜ் ஆரம்பிச்சுருக்கான். அதான் இந்த காலேஜ். இந்த காலேஜ்லையும் இவனோட ஒரு ஸ்டூடெண்டை தப்பா நடந்துகிட்டு அவங்களையெ கல்யாணம் பண்ணிக்கிட்டான். அவங்கதான் இந்த அமுதா, ஷி இஸ் என் ஆர்ஃபன். யாரும் கேக்குறதுக்கு இல்லன்னு வேற வழியில்லாம இவனோட இருக்காங்க.

5. இந்த அமுதாவை கல்யாணம் பண்ணப்பறமும் வேற ஒரு ஸ்டூடெண்ட் கிட்ட தப்பா நடந்துகிட்டு கேஸ் ஆகிருக்கு, அப்பறம் அது பெரிய பிரச்சினை ஆகி, இவனுக்கு ஆயுள் தண்டனை வழங்க இருந்த கேஸ்ல, அப்படி இப்படின்னு அதையும் இதையும் குடுத்து பல பேரை கரெக்ட் பண்ணி, இவனை எடுகேஷனல் இன்ஸ்டிட்யூட்டில இருந்து மட்டும் கோர்ட் பேன் பண்ணிடுச்சி.

6. இவங்களையும் ரொம்ப செக்‌ஷுவலா அபுயூஸ் பண்ணிருக்கான், பண்ணிட்டும் இருக்கான்.

7. இவனால சட்டப்படி காலேஜுக்குள்ள வர முடியாது, அதான் அவங்க மனைவி அமுதாவையே பிரின்ஸிபலாக்கி, மேனேஜ் பண்ணிட்டு இருக்கான். அந்த அமுதா சுதந்திரமா இருக்குறது அந்த காலேஜ் கேம்பஸ்குள்ள மட்டும்தான்.

8. இப்ப ரீசென்ட்டா காலேஜ் கேம்பஸ் செலக்‌ஷனுக்கு வந்த ஒரு ஹைதெராபாத் காலேஜ், இவங்களை அவங்க காலேஜ் பிரின்ஸிபலா வரதுக்கு ஆஃபர் பண்ணிருக்காங்க. அதுக்கப்பறம் அவங்க இவன் கூட வாழ புடிக்கலைன்னு சொல்லிருக்காங்க, ஆனா அவன் அவங்களை மிரட்டி தான் பணிய வச்சிட்டு இருக்கான்.

9. இவன் இந்த அமுதா மூலமா ஒரு குழந்தை இருக்கு, அந்த பொண்ணு ஹைதிராபாத்தில் ஹாஸ்டலில் இருந்து படிக்கிது.

10. ஒரு பையன் இருந்திருக்கான், முன்னாள் மனைவி சுதா மூலமா, பட் அவன் எங்க இருக்கான்னும், சுதா எங்க இருக்கான்னும் தெரியலை, அவங்க உயிரோட இருக்காங்களான்னு கூட தெரியாது. ஏன்னா, சுதா பிரிஞ்சி போய் கொஞ்ச வருஷத்துக்கு அப்பறம் ரெண்டு பஸ் ஆக்ஸிடென்ட் நம்ம ஊர்ல நடந்து நிறையெ பெண்கள் குழந்தைகள் இறந்தாங்க இல்லயா.. அந்த ஆக்சிடெண்ட் டைம்ல ரங்கராஜன் தன் மனைவியும் குழந்தையும் இறந்துட்டதா பதிவு பண்ணி காம்பன்ஷேசன் வாங்கிருக்கான். அப்படி கூட இருக்கலாம். நீங்க சொன்னா விசாரிச்சு சொல்றேன்.

“உங்களுக்கு எதாச்சும், டவுட்ஸ் இருந்தா சொல்லுங்க, மேம்”, என்றான் சிவா.

“இவனுக்கு எதாச்சும் பொலிட்டிக்கல், பொலீஸ் கனெக்‌ஷன்ஸ்?”, என்றாள் ராணி.

“இல்ல மேம், செக்‌ஷுவல் அஃபென்டர்ன்னு யாரும் பப்ளிக்கா அவனுக்கு சப்போர்ட் பண்றதில்லை, ப்ளஸ் அந்த மாதிரி பெரிய கனெக்‌ஷன்ஸ் இருக்குற மாதிரி தெரியல.”, என்றான் சிவா.

“ஓகே, ம்ம்ம்!! தப்பா நினைச்சுக்காதிங்க, என்ன மாதிரி அபுயூஸ் பண்ணிருக்கான்னு தெரியுமா?”, என்றாள் ராணி.

“ம்ம்!! மேடம் இவன் ஒரு புது பொண்ணை, மோஸ்டிலி அது இவன் கிட்ட படிக்க வந்த, இல்லனா இவன் காலேஜில சேர்ந்தவங்களாதான் இருக்கும். அவங்களை இவன் வீட்டுக்கு கூட்டிட்டு வந்து செக்ஸ் வச்சுக்குவானாம், அவங்க முன்னாடி இவனோட ஒயிஃப் அமுதாவ வச்சு அவங்களை ரெடி பண்ணிவிட சொல்லுவானாம். அப்பறம் இவன் கூட்டிட்டு வந்த பொண்ணு கூட முடிஞ்சதுக்கு அப்பறம் திரும்பி அவங்களை இவனுக்கு… வேண்டாமே
இன்னும் நிறையா.. எனக்கு சொல்லவே ஒரு மாதிரி இருக்கு. இஃப் யூ டோன்ட் மைன்ட்..!

மட்டுமில்லை, இது நாள் வரைக்கும் அந்த அமுதாங்கற இவன் ஒயிஃபை.. குழந்தை பிறந்த பின்னாடி அவன் தொட்டது கூட கிடையாதாம், பிறந்த குழந்தைக்கு பால் கூட குடுக்க விடாம பிரிச்சி ஹைதிராபாத் அனுப்பிருக்கான்.”, என்றான் சிவா.

“ஒரு சொட்டு தாய்பால் கூட குடிக்காம தான் அந்த பொண்ணும் ஹைதிராபாத்தில் வளர்ந்திருக்கு. அனாதைக்கு பிறந்தவ தான அனாதையாவே வளரட்டும்னு சொல்லிருக்கான்”, என்றான் சிவா.

ராணியின் கண்களில் கண்ணீர் வந்தது.

அதே நேரம் இதை காரில் கேட்டுக் கொண்டிருந்த சுந்தரின் கண்களும் கலங்கியிருந்தது.

“இந்த நாய்!! ஐ யம் சாரி, இந்த ரங்கராஜன், அவங்க ஃபர்ஸ்ட் ஒயிஃப், அதாவது சுதா, அவங்க குழந்தை பத்தி எதாச்சும்??”, என்றாள் ராணி.

“இதுவரைக்கும் கிடைச்ச தகவல் வச்சு பாத்தா அந்த சுதா உயிரோட இருக்க வாய்ப்பில்ல,

ப்ளஸ் அவங்க குழந்தை பத்தி தெரியலை. அப்படி இருந்தாலும் இந்த ரங்கராஜன் ஏதாச்சும் பண்ணிருப்பான் இந்நேரம்”, என்றான் சிவா.

“தேங்கஸ் ஃபார் யுவர் ஹெல்ப் சிவா”, என்றாள் ராணி.

“ஹான்.. ஒன் மோர் திங். அந்த சுதா இவன் கூட இருக்குறப்ப இறந்து போகலை. இவனை விட்டு பிரிஞ்சி போனப்பறம் கொஞ்ச வருசத்துக்கு அப்பறம் தான் இறந்து போயிருக்காங்க

அவங்க பிரிஞ்சி வந்த சமயம், இவன் தன் நகையெல்லாம் அபகரிச்சுட்டான்னு, யாரோ ஒரு எக்ஸ். மிலிட்டரி ஆஃபீஸர் வச்சு பஞ்சாயத்தெல்லாம் நடந்திருக்கு. சட்டப்படி டைவர்ஸ் வாங்க சொல்லு திருப்பி குடுத்திரேன்னு சொல்லிருக்கான் அப்போ.”, என்றான் சிவா.

“இதெல்லாம் ஒரு டீட்டெய்ல்டு ரிப்போர்ட்டா இந்த ஃபைல்ல இருக்கு மேடம்”, என்று ஒரு பென் ட்ரைவை நீட்டினான் சிவா.

“இதுக்கு என்ன சார்ஜஸ் சிவா?”, என்றாள் ராணி அந்த பென்ட்ரைவை வாங்கிக் கொண்டு.

“ஃபீஸ் எல்லாம் இல்லை மேம். இது 1ஸ்ட் டைம் சோ நோ ச்சார்ஜ். திலகா மேடம், நான் என்ன பண்ணி குடுத்தாலும், என் வீட்டுக்கு ஒரு ‘ஸ்பெஷல்’ டின்னருக்கு வருவாங்க, அதான் அவங்க குடுக்குற ஃபீஸ், இதுக்கும் அவங்க ஒரு டின்னருக்கு வரேன்னு முன்னாடியே சொல்லிட்டாங்க, உங்களுக்கு புடிச்சிருந்தா நீங்களும் அவங்களோட வாங்க, நான் காத்திருக்கேன்”, என்றான் சிவா சில்மிஷ பார்வையோடு.

ராணிக்கு பதிலளிக்காமல் சிவாவை ஒரு செகண்ட் பார்த்தாள்.

“சாரி, ஐ யம் நாட் இன்டெரெஸ்டட். பட், நான் உங்களுக்கு ஒரு சர்ப்ரைஸ் தரேன் எப்பவாச்சும்”, என்றபடி கையை கொடுத்துவிட்டு கிளம்பினாள்.

காரில் அந்த ஃபோன் காலை கட் பண்ணினான் சுந்தர்.
பேஸ்மென்ட்டில் இருந்து காரை எடுத்துக் கொண்டு வெளியே வந்தான், ராணியை இறக்கி விட்ட இடத்தில் வந்து நின்றான் சுந்தர்.

காஃபி ஷாப்பை விட்டு வெளியே வந்த ராணி, நேராக காரில் வந்து ஏறினாள்.

“என்னடா கண்ணா பேஸ்மென்ட் போகாம இங்கேயே வெய்ட் பண்ணியா?”, என்று கேட்டுக் கொண்டே ஏறினாள்.

“இல்ல ஆண்ட்டி, நீங்க ‘நாட் இன்ட்ரெஸ்டட்னு’ சொல்லிட்டு இருக்கும் போதுதான் கீழ இருந்து இங்க வந்தேன்.”, என்றான் சுந்தர்.

ராணி குழப்பமாக திரும்பி சுந்தரை பார்த்தாள் சீட் பெல்ட் அணிந்து கொண்டே.

“சாரி ஆண்ட்டி, நீங்க ஃபோன் விட்டுட்டு போய்ட்டிங்க, நீங்க தான் ஃபோனை விட்டுட்டு போய்ட்டிங்கன்னு தெரிஞ்சி.. அதை தேடத்தான் கால் பண்றீங்கன்னு நான் அட்டென்ட் பண்ணேன், பட் கட் பண்ணாம எல்லாத்தையும் கேட்டுட்டேன்.”, என்றான் சுந்தர்.

‘மேடம் உங்களுக்குதான் ஃபோன் பண்ணிட்டு இருந்தேன்’ – என்று சிவா சொல்லிக் கொண்டே ஃபோனை காதில் இருந்து எடுத்து பாக்கெட்டில் போட்டது அவள் கண்ணில் வந்து மறைந்தது.

ராணி பதிலேதும் சொல்லாமல் அவனையே பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள்.

“நீங்க எது செஞ்சாலும் யோசிச்சி செய்வீங்கன்னு அம்மா சொன்னது சரிதான் ஆண்ட்டி, எங்க ரெண்டு பேரையும் எந்த ஆபத்திலும் விட்றகூடாதுன்னு தான் நீங்க அங்க காலேஜ்ல அப்படி சொல்லிருக்கீங்க. நான் கூட உங்களை தப்பா நினைச்சிட்டேன்”, என்றான் சுந்தர்.

ராணி இன்னும் ஏதும் பேசவில்லை, சுந்தரை பார்த்தபடி இருந்தாள்.

“அந்த பாஸ்டர்ட்ட நான் பாக்கனும் ஆண்ட்டி”, என்றான் சுந்தர்.

“கண்ணா, நான் சொன்னா கேப்பியா?”, என்றாள் ராணி.

“ம்ம்!”, என்றான்.

“நீ கேட்ட விஷயங்களை மறந்துரு. நீ அந்த நாய பாக்க வேணாம். உனக்கு அம்மா அப்பா.. எல்லாமே சுதா தான், அப்பறம் நானும். உன் பிரின்ஸிபல் கிட்ட நான் ஏன் அப்படி சொன்னேன் தெரியுமா?”, என்றாள் ராணி.

இல்லன்னு தலையாட்டினான் சுந்தர்.

“ஹரியோட அப்பா உயிரோட இருக்கும்போதே சுதாவோட அவஸ்தை எங்களுக்கு தெரிஞ்சி அவர் அவனை மிரட்டிருக்கார்.

ஆனா கொஞ்ச நாள்ல அவர் ஆக்சிடென்ட்ல இறந்துட்டார், அவர் இறந்ததுலேயே எனக்கு அவன் மேல சந்தேகம் இருக்கு.

எப்படியாச்சும் அந்த சுதா பொண்ணை காப்பாத்திரனும்னு சொல்லிட்டே இருந்தார். ப்ச்ச்.. பட் போய் சேர்ந்துட்டார்.

அவர் விட்டதை இப்ப நான் முடிக்கனும், ஹரி அப்பா இறந்தப்ப நான் சின்ன பொண்ணு, என்னால ஒன்னும் செய்ய முடியல. ஆனா இப்ப எனக்கு பக்க பலமா நீ இருக்க.

என்ன இப்ப கஷ்டப் படுறது சுதாக்கு பதிலா.. அமுதா.”, ராணி தன் கண்களின் ஓரத்தில் இருந்த கண்ணீரை துடைத்தாள்.

சுந்தர் ராணியின் தோளை தடவி விட்டான்.

“நீ அந்த பொண்ணு அமுதாவோட க்ளோஸ் ஆகனும். அவளும் பொண்ணு தானே. அவளுக்கு நம்ம ஆதரவு தரணும். அவள அவன் கிட்ட இருந்து காப்பாத்தனும். சரியா”, என்றாள் ராணி.

சரி என்பது போல தலையாட்டினான் சுந்தர்.

“இது எதுவுமே சுதாவுக்கு தெரிய கூடாது. ஓகே?”, என்றாள் ராணி.

“ஓகே ஆண்ட்டி”, என்றான் சுந்தர்.

ராணியும் சுந்தரும் வெளியில் ஹோட்டலில் டின்னர் சாப்பிட்டு விட்டு வீடு வந்தனர்.

சுந்தர் தன் ரூமிற்கு சென்றான்.

ஒரு அரை மணி நேரம் கழித்து சுந்தரின் ரூம் கதவு தட்டப்பட்டது.

சுந்தர் கதவை திறக்க, ராணி நைட் ட்ரெஸ் போட்டு நின்றிருந்தாள்.

ராணியின் முலைகள் பாதி தெரிந்தன.

ராணியின் தொடை வரைதான் இருந்தது அவள் அணிந்திருந்த பாட்டம்ஸ்.

அப்பட்டமாக அவளது குண்டிகளை அந்த சில்க் நைட் பாட்டம் காட்டியது.

ராணியை பார்த்த நொடியிலேயே சுந்தரின் சுண்ணி முட்டியது.

சுந்தர் வெரும் கட்டன் ஷார்ட்ஸ் மட்டும்தான் அணிந்திருந்தான்.

எங்கே சுண்ணி வெடச்சி டென்ட் ஆகிவிடுமொன்னு சுந்தர் பதட்டமாக அவளை உள்ளே அழைத்தான்.

ராணி நேராக குண்டியை ஆட்டிக் கொண்டு சுந்தரின் மெத்தையில் சரிந்தாள்.

“வாடா கண்ணா வந்து அம்மா பக்கத்தில் படு.. என்ன? நானும் அம்மா தானே?”, என்றாள்.

சுந்தர் தயக்கமாக சென்று மெத்தையில் அவள் பக்கத்தில் அமர்ந்தான்.

தன் முலைகளை தாராளமாக காட்டிக் கொண்டு பேசினாள் ராணி,

“கண்ணா, அம்மா உன் கிட்ட ஓப்பனா பேசலாமா?”

“ஓகேம்மா”, என்றான் சுந்தர்.

“உனக்கு கேர்ள் ஃப்ரெண்ட்ஸ் இருக்கா?”, என்றாள் ராணி.

“இல்லம்மா”, என்றான் சுந்தர்.

“டேய்!! நான் இருக்கேன்டா! நான் உன் ஃப்ரெண்ட் இல்லையா?”, என்றாள் ராணி.

சுந்தர் சிரித்தான்.

“அப்பா.. இப்பதான் உன் முகத்தில் சிரிப்பையே பாக்குறேன். கேர்ள் ஃப்ரெண்ட் கிட்ட தான் சிரிப்பியா?”, என்றாள் ராணி அவன் தொடையை தடவியவாறே.

“சாரிம்மா. இன்னைக்கு நடந்த விஷயங்கள்லாம் என்னை கொஞ்சம் டல் ஆக்கிருக்கு”, என்றான் சுந்தர் ராணியின் முலையை பார்த்துக் கொண்டே.

“இங்க பாரு கண்ணா.. இங்க டா கொஞ்சம் மேல என் கண்ணை பாரு.. இதெல்லாம் (லேசாக முலையை மும்தாஜ் மாதிரி ஆட்டினாள்) இங்க தான் இருக்கும் எப்ப வேணா பாத்துக்கலாம். நான் சொல்றதை கவனி. நீ நல்ல படியா படிக்கனும். அந்த அமுதா இருக்காள்ல.. அவ கிட்ட நல்லா பழகி.. யூ பீ இன் ஹெர் குட் புக்ஸ்? சரியா?”, என்றாள் ராணி.

“சரிம்மா.. ஆனா எதுக்குன்னு எனக்கு ஒன்னும் புரியலை”, என்றான் சுந்தர்.

“டேய் கண்ணா, அவளும் உன் அம்மா மாதிரி தான, எவ்வளவு கஷ்டங்களை அனுபவிப்பா? அது ஒரு பொண்ணுக்கு தான்டா புரியும். நீ கேள்வி கேக்காம நான் சொல்றத செய்டா கண்ணா”, என்றாள் ராணி.

“அவங்க ஒரு பிரின்ஸிபல் நான் சின்ன பையன் ஃபர்ஸ்ட் இயர் ஸ்டூடென்ட் நான் எப்படிம்மா?”, என்றான் சுந்தர்.

“நான் அவகிட்ட தினமும் பேசுவேன்.. நான் பாத்துக்கறேன்.. நீ அவ பக்கத்தில இருக்க மாதிரி பாத்துக்கோ மத்ததெல்லாம் தன்னால நடக்கும். அதுக்கு நான் கேரண்ட்டி.

ம்ம்!!?? அப்பறம்.. நீ உன்னை பத்தி என்ன நினைச்சுட்டு இருக்க? ஒரு கேள்வி.. இப்ப.. நான் அழகா இருக்கேனா?”, என்றாள் ராணி.

சுந்தர் பதில் சொல்ல தயங்கினான்.

“சொல்லுடா நான் உன் கேர்ள் ஃப்ரெண்ட் தானே”, என்றாள் ராணி.

“ஆமா.”, என்றான் சுந்தர்.

“என்ன ஆமா?”

“நீங்க அழகா இருக்கீங்க”, என்றான் சுந்தர்.

“அது எனக்கு தெரியும். உன் வயசு பசங்க இன்னைக்கு காலேஜ்ல என்னை பத்தி என்னெவெல்லாம் கமென்ட் பண்ணாங்க தெரியுமா?”, என்றாள் ராணி.

“ம்ம்!!”, என்றான் சுந்தர்.

“நான் அவ்வளவு செக்சியாவா இருக்கேன்?”, என்றாள் ராணி.

“யெஸ் மா”, என்றான் சுந்தர்.

“நான் நினைச்சா என் கூட ‘பழக’ எவன் வேணா வருவான். இல்லயா?”, என்றாள் ராணி.

“ம்ம்”, என்றான் சுந்தர்.

“ஆனா நானே உன்னை சைட் அடிக்கிறேன். நீ அவ்வளவு அழகன் டா. உனக்கு தெரியாது. பெண்களுக்குதான் உன்கிட்ட இருக்குறதோட அருமை தெரியும். நீ ஒரு கட்டழகன்”, என்றாள் ராணி.

கட்டழகன்னு சொல்லும்போது அவன் தொடைக்கு நடுவின் ராணியின் கண்கள் ஒரு நொடி போய் வந்ததை சுந்தர் கவனிக்க தவறவில்லை.

“நீ நினைச்சா உன் கிட்ட எந்த பொண்ணும் மசிவாடா. நீ சும்மா அவகிட்ட போனா போறும், அவளே உன்னை கூப்பிட்டாலும் ஆச்சர்யமில்லை. ஆனா உனக்கு அவ அம்மா மாதிரி, எதா இருந்தாலும் அளவோட? ஓகே?”, என்றாள் ராணி.

சுந்தர் கொஞ்சம் சகஜ நிலைக்கு வந்தான்.

“உனக்கு எதாச்சும் ஹெல்ப் வேணுமின்னா என் கிட்ட கேளு, நான் உன் கேர்ள் ஃப்ரெண்டா என்ன வேணா செய்ய காத்திருக்கேன்”, என்றாள் ராணி.

சுந்தர் சரி என்பது போல தலையாட்டினான்.

“இந்தா கார் சாவி. இனி நீ கார்லயே காலேஜ் போ. நீ நல்லா கார் ஓட்டுறேல்ல.”, என்றாள் ராணி.

“அப்ப உங்களுக்கு?”, என்றான் சுந்தர்.

“நான் ரெண்டு நாள் ஊட்டி போறேன், நம்ம ஊட்டி வீட்ல பெயின்டிங் பண்ண சொல்லிருந்தேன். அதை பாத்துட்டு, வரும்போது அங்க இருக்க காரை எடுத்துட்டு வந்திரேன். ஸோ நோ ப்ராப்ளம்.”, என்றாள் ராணி.

“நான் மார்னிங் சீக்கிரம் கிளம்பிருவேன். நீ வீடு பூட்டி சாவி எடுத்துக்கோ”, என்று கூறிக் கொண்டே மெத்தையில் இருந்து எழுந்து நடந்தாள் ராணி.

சுந்தர் பதிலேதும் சொல்லாமல் இருக்கவே, தலையை மட்டும் திரும்பி அவனை பார்த்தாள்.

சுந்தர் ராணியின் குண்டியை மெய் மறந்து பார்த்துக் கொண்டிருந்தான்.

லேசாக சிரித்தபடி, தன் குண்டியை ஒரு தட்டு தட்டினாள்.

ராணியின் குண்டிகள் ஆடிக் குளுங்கின.

சுந்தர் கவனம் கலைந்து ராணியின் முகத்தை பார்த்தான்.

“என்னடா கண்ணா? ஹரியும் இப்படித்தான். ராணி ராணின்னு சுத்தி சுத்தி வருவான். என்னையே பாத்துட்டு இருப்பான். ஹெல்ப் பண்றேன் இது பண்றேன்னு எதாவது சொல்லி ஒரசிட்டே இருப்பான். எல்லா பசங்களும் அப்படித்தான் போல”, என்றாள் ராணி.

சுந்தர் பதில் சொல்லாமல் அவள் சொல்லுவதை கேட்டுக் கொண்டிந்தான்.

“என்னடா கண்ணா? தனியா தூங்க ஒரு மாதிரி இருக்கா? அம்மா இங்கயே தூங்கவா?”, என்றாள் ராணி.

“ம்ம்!!”, என்பது போல பவ்யமாக தலையசைத்தான்.

“வேண்டாம். நீ ரொம்ப ஹாட்டா இருக்க. என் உடம்பு பஞ்சு மாதிரி. நான் கீழே போறேன். ஸ்வீட் ட்ரீம்ஸ்”, என்றபடி குண்டியை ஆட்டிக் கொண்டு சென்றாள் ராணி.

அதே நேரம் அங்கே சுதாவின் வீட்டில் ஹரி ரொம்ப நேரம் காலேஜ் விட்டு வந்து கிச்சனில் போடப் பட்டிருந்த பாத்திரமெல்லாம் கழுவி, வீடெல்லாம் பெருக்கி முடித்து, தனியாக டி.வி பாத்துட்டு இருந்தான்.

சுதா ஒரு 7 மணி சமயத்துக்கு வந்தாள்.

சுதா பெல் அடிக்க, ஹரி கதவை திறந்தான்.

சுதா டக் டக் டக்னு அவனை கண்டு கொள்ளாமல் தன் அறைக்கு சென்றாள்.

பத்து நிமிடம் கழித்து சுதா உடை மாற்றி வேற சேலை கட்டி வெளியே வந்தாள்.

ஹரி ஹாலில் டிவி பார்த்துக் கொண்டிருந்தான்.

சுதா நேராக வந்து டிவியை ஆஃப் பண்ணினாள்.

ஒரு வார்த்தை சாப்பிட்டானா இல்லயான்னு கூட கேக்கலை.

“என்ன எல்லா புக்ஸ்சும் வாங்கியாச்சா? எங்கே?? கொண்டு வா பாக்கலாம்.”, என்றாள் சுதா.

ஹரி முழித்தான்.

“என்ன உன் கிட்ட தான் கேக்குறேன்..”, என்றாள் கொஞ்சம் அதட்டலாக.

“இல்ல. லிஸ்ட் குடுத்தாங்க க்ளாஸ்ல, வாங்கிட்டு வந்தேன்.. இந்த ஊர்ல எங்க புக்ஸ் வாங்குறதுன்னு தெர்ல”, எச்சில் முழுங்கிக் கொண்டே சொன்னான் ஹரி.

“வாட்!!? அதான் எந்த டவுட்ஸ் இருந்தாலும் மகிட்ட கேளுன்னு சொன்னேனே?? மண்டைல ஏறல?
எவ பின்னால எப்படி இருக்கு, என்ன பண்ணலாம்னு கனவு கண்டுட்டு இருந்துருப்ப.. நீயெல்லாம்!! ச்சே!!
நாளைக்கு மிஸ் ஆக கூடாது. லாஸ்ட் வார்னிங்”, சொல்லிக் கொண்டே சென்று மறைந்தாள் சுதா.

ஹரிக்கு என்ன பண்ணுவதென்றே தெரியவில்லை. எப்படி சுதாவிடம் நார்மலைஸ் ஆகுறதுன்னு மண்டையை பிச்சிட்டு இருந்தான்.

மறுநாள் காலை அங்கே, ராணி வீட்டில் சுந்தர் எழுந்திக்கும் போது ராணி வீட்டில் இல்லை.

சுந்தர் கிளம்பி காலேஜ் சென்றான்.

சுந்தர் க்ளாசில் சீரியசாக படித்துக் கொண்டிருந்தான். ஒரு ரெண்டு அவர் இருக்கும்.

ஒரு பெண் ப்ரொபசர் வந்தாள். எல்லாரும் க்ளாசை கவனித்தாங்களோ இல்லயோ அவள் குண்டி அங்கும் இங்கும் ஆடுவதையும், அவள் முந்தானை சேலை இறங்க இறங்க அவள் ஒரு கையில் ஏத்திவிடுவதையும் முகத்தில் விழும் முடியை வாயால் ஊதுவதையும் பார்த்துக் கொண்டிருந்தனர்.

அப்போது ஒரு ஸ்டாஃப் வந்து சுந்தரின் க்ளாசில் பாடம் எடுத்துக் கொண்டிருந்த ப்ரொஃபசரை அழைக்க. அந்த பெண் பாடத்தை நிறுத்திவிட்டு அந்த ஸ்டாஃபிடம் சென்றாள்.

க்ளாசில் அத்தனை ஆண் கண்களும் அந்த பெண் ப்ரொபசர் குண்டியையே தொடர்ந்தது.

அந்த பெண் திரும்பி, “சுந்தர் யூ ஆர் வாண்டட் பை தி பிரின்ஸிபல்”, என்றாள்.

சுந்தர் க்ளாசில் இருந்து எழுந்து பிரின்சிபல் அறை நோக்கி சென்றான்.

பிரின்ஸிபல் ஆஃபீஸ் வெளியே ப்யூன் இருந்தான்.

“நீதான் சுந்தரா? கார்லயா வர்ற? உள்ள வா”, என்று ப்யூன் மிரட்டும் தொணியில் சுந்தரை உள்ளே அழைத்து சென்றான்.

சுந்தர் உள்ளே செல்ல, அமுதா சிகப்பு சேலை உடுத்தி சிக்குனு உக்கர்ந்திருந்தாள், முலைகள் கிச்சுனு தூக்கியபடி அவனை பார்த்தது.
அமுதா முறைப்பது போல் அமர்ந்திருந்தாள்.

“மேடம், அந்த கார்.. இந்த பையன்..”, என்றான் ப்யூன்.

“ஹேய் பாய். டோன்ட் யூ நோ தி ரூல்ஸ். இதென்னா உன் வீடா? காரெல்லாம் நாட் அலவுட். புரிஞ்சிதா?”, என்றாள் கடுமையாக அமுதா.

சுந்தரின் முகம் மாறியது.

அமுதா கத்திக் கொண்டிருக்க, ப்யூன் வெளியேறினான்.

“நாளையில் இருந்து கார்ல வர கூடாது. அவுட்.”, என்றாள் அமுதா.

சுந்தர் சோகமாக திரும்பி கதவை திறக்க போக, அமுதா தன் கையில் வைத்திருந்த பேனாவை திருப்பி டேபிளில் ரெண்டு தட்டு தட்டினாள்.

சுந்தர் திரும்பி பார்த்தான்.

“லன்ச் டைம் ஆனதும் நேரா இங்க வந்திருக்கனும், புரிஞ்சிதா? கோ!!”, என்றாள் அமுதா.

சுந்தர் கண்கள் கலங்கியவாறு வெளியே சென்றான்.

“தம்பி இனிமே கார்லலாம் வரகூடாது.. ஓடு ஓடு”, என்றான் ப்யூன்.

சுந்தர் அன்று லன்ச் வரை க்ளாசில் எதுமே கவனிக்கவில்லை.

மனசு குழப்பமாக இருந்தான். அமுதாவின் இந்த முகம் அவனுக்கு புடிக்கவில்லை.

சுந்தரின் கவனத்தை கலைக்கும் விதத்தில் சீக்கிரமே லன்ச் பெல் வேறு அடித்தது.

சுந்தர் தன்னையறியாமல் எழுந்து பிரின்ஸிபல் ரூம் நோக்கி நடந்தான்.

வெளியே ப்யூன் இல்லை.

சற்று நேரம் யோசித்தான்.

அமுதாவின் அறையை தட்டினான்.

“கம்மின்”, என்ற ஒற்றை குரல் வர உள்ளே சென்றான்.

உள்ளே அமுதா லோஹிப் சேலை விலகி, அவளுடைய வெண்னை தொப்புள், பெரிய ஆப்பிள் பழத்தின் நடுவே உள்ள குழி போல தெரிய.. ஒரு பக்க முலை முந்தானையை விட்டு எட்டிப் பார்க்க, அவள் ரூமில் இருந்த சின்ன டேபிளில் சாப்பாடு எடுத்து வைத்துக் கொண்டிருந்தாள்.

“சுந்தர், வா.. சாப்பிடலாம்”, என்றாள் சிரித்த முகத்துடன்.

சுந்தர் கதவை சாத்திவிட்டு வந்தான். அமுதா நேரே சென்று கதவை உள் பக்கம் தாளிட்டாள்.

“அந்த ப்யூன். ஒரு நியூசன்ஸ், கிழ போல்டு, சும்மா சும்மா உள்ள வருவான்”, என்றாள் சுந்தரிடம் சகஜமாக.

சுந்தர் இந்த மாற்றத்தை அமுதாவிடம் எதிர்பார்க்கவில்லை.

காலையில் கடினமாக பேசியவள் இப்போது??! சுந்தர் பதிலேதும் சொல்லாமல் நின்றிருந்தான்.

அமுதா ஒரு பேப்பரை சுந்தரிடம் கொடுத்தாள்.

சுந்தர் அதை வாங்காமல் அமுதாவையே பார்த்துக் கொண்டிருந்தான்.

சுந்தரின் கண்கள் அமுதாவின் வெளிவர துடிக்கும் முலையை பார்க்க அலை பாய்ந்தது. இருந்தும் அடக்கிக் கொண்டு அவள் கண்களையே பார்த்தான்.

“என்னடா பாத்துட்டே இருக்க? இதை வாங்கிக்கோ. நீ கார்ல வரதுக்கான பாஸ்”, என்றாள்.

சுந்தர் அதை வாங்கிப்பார்த்தான்.

“இதை கண்ணாடில உள் பக்கமா ஒட்டிக்கோ, நோபடி வில் ஆஸ்க்”, என்றாள் அமுதா சிரித்த முகமாக.

“ஓகே மேம்!”. என்றான்.

“இந்த கேபின் உள்ள, நான் உனக்கு ஃப்ரெண்ட் மாதிரி சரியா. ஃபீல் அட் ஹோம்”, என்றாள்.

சுந்தரை அவன் தோளை புடித்து கொண்டு போய் சாப்பாடு வைத்திருந்த டேபிளில் அமர வைத்தாள்.

சுந்தர் மௌனமாக அமர்ந்தான்.

“நான் மார்னிங் உங்க ஆண்ட்டி ராதிகா கிட்ட பேசினேன், அவங்களே கால் பண்ணிருந்தாங்க, ரொம்ப நேரம் பேசிட்டு இருந்தோம். உன் மேல ரொம்ப அக்கறை, என்மேலையும் தான். அவங்க ஒரு மாசம் ஊர்ல இல்லயாமே, பாவம். உன்னை அம்மா மாதிரி பாத்துக்க சொன்னாங்க. நீ அடுத்த ஒரு மாசம் லன்ச் இங்க வந்திரு. நான் உனக்கும் சேத்து ரெடி பண்றேன்”, என்றாள் அமுதா.

“என்னடா..? எதும் பேசாம இருக்க? காலையில திட்டினதுக்கா? அது அந்த ப்யூன் முன்னாடி.. நான் என்ன செய்ய? சாரி”, என்றாள் இடுப்பில் கைகளை வைத்துக் கொண்டு குழந்தையாட்டம்.

சுந்தர் இன்னும் பதில் சொல்லவில்லை.

“அதான் நான் சாரி சொல்றேன்ல?”, என்று சோகமாக சொல்வது போல் சொன்னாள் அமுதா.

“என் பையனா இருந்தா நான் திட்ட மாட்டேனா? நான் உனக்கு அம்மா மாதிரி இல்லயா? உனக்கு என்னை புடிக்கலையா”, என்றாள் அமுதா.

“இல்ல மேம் இது எனக்கு எப்படி எடுத்துகறதுன்னு தெரியலை, நான் ஷாக்ல இருக்கேன்”, என்றான் சுந்தர்.

“ஷாக் எல்லாம் இல்ல, நீ பசில இருக்க.”, என்றபடி சாப்பாடு எடுத்து பரிமாறினாள் அமுதா.

சுந்தர் சாப்பிட ஆரம்பித்தான்.

அமுதா சுந்தரின் பக்கத்தில் நின்றுகொண்டு சாப்பாடு வைத்தாள்.

அமுதாவின் முலைகள் சரியாக சுந்தரின் முகத்திற்கு பக்கத்தில் இருந்தன.

சுந்தரின் தலையை கோதிவிட்ட படி சாப்பாடு வைத்தாள் அமுதா.

“எனக்கும் உன்னை போல ஒரு பொண்ணு இருக்கா, ஆனா எங்க இருக்கான்னு கூட தெரியாது எனக்கு.”, என்று வருத்தமாக சொன்னாள்.

அமுதா சொல்ல, சுந்தர் இருமினான்.

அமுதா வேகமாக அவன் தலையை தட்டிக் கொடுத்தாள்.

தண்ணி எடுத்து கொடுத்தாள்.

“எனக்கும் அம்மா இருந்திருந்தா, இப்படிதான் சாப்பாடு போட்டிருப்பாங்கள்ள? மேம்”, என்று சோகமாக சொன்னான் சுந்தர்.

அமுதா அப்படியே அவனை தலையை பிடித்து தன் மார்போடு அழுத்திக் கொண்டாள்.

“நான் இருக்கேன்டா. நானும் யாரும் இல்லாம இந்த உலகத்தில் பிறந்தவ தான். என் வாழ்கையில் ஆயிரம் பிரச்சினைகள் இருக்கு, ஆனா என்னை மாதிரி இருக்க உன்னை தவிக்க விட மாட்டேன், நான் உனக்கு எல்லாமா இருக்கேன் டா”, என்றாள் தலையை நெஞ்சில் அழுத்தியவாறு.

அமுதாவின் பஞ்சு முலைகள் சுந்தரின் தலையிலும் முகத்திலும் நசுங்கியது.

சுந்தருக்கு அவளை தனக்கு அம்மா இல்லைனு சொல்லி ஏமாத்துறோமோன்னு ஒரு Guilt வந்தது. ஆனால் ராணி சொன்னதை நினைத்துப் பார்த்துக் கொண்டான்.

சுந்தர் சாப்பிட்டு முடித்தான்.

“சரி, நீ க்ளாசுக்கு போறியா?”, என்றாள் அமுதா.

“நீங்க சாப்பிடல?”, என்றான் சுந்தர்.

அமுதாவின் வாழ்கையில் இப்படி ஒருவர் கேட்பது இதுவே முதல் முறை.

“நீ போனப்பறம் நான் சாப்பிடுவேன்”, என்றாள் அமுதா எச்சில் முழுங்கிக் கொண்டு.

அமுதாவின் குரல் கம்மியது நன்றாகவே தெரிந்தது.

“அதெல்லாம் இல்ல, நியாயமா நாம சேர்ந்து தான் சாப்பிடிருக்கனும்”, என்று சுந்தர் அமுதாவை நோக்கி வந்தான்.

சுந்தர் அமுதாவின் தோளை புடித்து அமர வைத்தான்.

அவன் சாப்பிட்ட இடத்தை துடைத்து சுத்தம் செய்தான்.

அவளுக்கு அழகாக ஒரு தட்டை எடுத்து வைத்தான்.

பக்கத்தில் ஒரு டம்ளரை எடுத்து வைத்து தண்ணி ஊற்றினான்.

அமுதா கைகழுவ தண்ணி ஊற்றினான். பின் அந்த தண்ணியை கொண்டு போய் வாஷ் பேசினில் கொட்டிவிட்டு வந்தான்.

சுந்தர் அமுதாவிற்கு தட்டில் சோறு போட்டான், போதுமா மேம்னு கேட்டான், அமுதா தலையாட்ட, சாம்பார் ஊற்றினான்.

அமுதா கண் கலங்கியவாறு அமர்ந்திருந்தாள்.

அமுதாவின் கைகள் நடுங்கின. அமுதாவால் சாதத்தை பிசைய முடியவில்லை.

அமுதாவின் வாழ்கையில் இதுவரை ஒருவர் கூட சாப்பிட்டியான்னு கூட கேட்டது கிடையாது.

ஒவ்வொரு முறை வீட்டில் சாப்பிடும்போதும் ரங்கராஜனின் ஏளனப் பேச்சும் கிண்டலும் சித்திரவதையும்தான். முக்கால் வாசி நாள் பாதி சாப்பாட்டில் கைகழுவி தான் அமுதா பழகியிருந்தாள்.

முதன் முறையா தன் மேல் அக்கறை காட்டும் ஒருவரை அமுதா இப்போதுதான் பார்க்கிறாள்.

அமுதாவின் கண்களில் இப்போது சுந்தர் ஒரு மகனை போல் தெரியவில்லை. ஒரு ஆண் மகன்.. தன் மேல் அக்கறை கொண்ட ஒரு ஆண் மகனாவே தெரிந்தான். எக்காரணம் கொண்டும் இவனை இழந்துவிடக் கூடாதுன்னு அவ மனசு சொல்லுச்சு.

அமுதா மனதளவில் சுந்தரை விட சின்ன பொண்ணை போல மாறினாள்.

அமுதாவின் நிலையை லேசாக புரிந்து கொண்ட சுந்தர், சற்றும் யோசிக்காமல், சாதத்தை பிசைந்து அமுதாவுக்கு ஊட்டினான்.

அமுதாவை போலவே சுந்தர் அவள் தலையை தடவிக் கொடுத்தான்.

அமுதா சின்ன பிள்ளை போல சுந்தர் ஊட்ட ஊட்ட வாங்கி சாப்பிட்டாள்.

கொஞ்சம் சாப்பிட்ட போதே அவள் போதும் என்று சொன்னாள்.

“ஏன் போதுங்கறீங்க மேம்? நான் சரியா ஊட்டலையா?”, என்றான் சுந்தர்.

“இல்லடா.. எனக்கு மனசு ரொம்ப நிறஞ்சிருச்சி, அதான் பசிக்கல”, என்றாள் அமுதா.

அமுதா எழுந்து நின்று சுந்தரை பார்த்தாள்.

அமுதாவின் பார்வையில் ஒரு நிறைவு.

“லவ் யூடா கண்ணா.”, என்று சுந்தரை கட்டிப்பிடித்தாள்.

சுந்தரும் “மீ டூ மேம்”, என்றான்.

“சரி நீ க்ளாசுக்கு போ, லன்ச்சுக்கு போன அந்த கிழம் வந்துரும்”, என்றாள் அமுதா.

“ஓகே மேம்”, என்று சுந்தர் திரும்பி செல்ல.

“சுந்தர்”, என்று அழைத்தாள் அமுதா.

“யெஸ் மேம்”, என்று கதவில் கைவைத்தவாறு திரும்பி பார்த்தான் சுந்தர்.

“நாளைக்கு உனக்கு என்ன லன்ச் வேணும்?”, என்றாள் அமுதா.

சுந்தர் பதில் சொல்லாமல் பார்த்தான்.

“சொல்லுடா என்ன வேணும்? உனக்கு புடிச்சதை செஞ்சிட்டு வரேன்”, குழந்தை போல கேட்டாள் அமுதா.

“ம்ம்!! உங்க சாய்ஸ். உங்களுக்கு என்ன புடிக்குமோ அது. நான் என் சாய்ஸ் நாளைக்கு சொல்றேன். ஒரு நாள் உங்க சாய்ஸ், ஒரு நாள் என் சாய்ஸ்”, என்றான் சுந்தர்.

அமுதா சிரித்த முகத்தோடு பாய் சொன்னாள்.

சுந்தர் கதவை திறந்து மறைந்தான்.
அதே நாள், அங்கே காலேஜ் முடிஞ்ச கையோடு ஹரி மகியிடத்தில் ஓடினான்.

“ஏன் இவளோ அவசரமா ஓடி வர?”, என்றாள் மகி.

“இல்ல மகி இன்னைக்கு எல்லா புக்ஸ்சும் வாங்கனும். ப்ளீஸ் என் கூட வாயேன்”, என்றான் ஹரி.

“மார்னிங்கே சுதா மேம் சொன்னாங்க.. சரி வா”, என்று மகி ஹரிக்கு உதவினாள்.

மகி ஹரியை காலேஜ் புக்ஸ் எல்லாம் ஒரே இடத்தில் கிடைக்கும் கடைக்கு அழைத்துச் சென்றாள்.

ஹரி லிஸ்டை மகியிடம் கொடுத்தான்.

மகி ஒவ்வொரு புக்காக எடுத்துக் கொடுக்க அதை வாங்கிக் கொண்டே அவள் பின்னால் நடந்தான்.

“ஏன் மகி? இந்த சுதா மேடம் எப்பவுமே இப்படித்தானா? ஸ்ட்ரிக்ட்டா?”, என்று கேட்டான் ஹரி.

“சுதா மேம் ரொம்ப டிஸிப்பிளின், எப்போதும் வேலை வேலை வேலை, அது மட்டும்தான் அவங்களுக்கு தெரியும்.

அவங்க பாசமா இருக்க ஒரே ஆள் நான் தான். ஏன்னா நான் என் குடும்பத்தை நம்பி இல்லாம நானே வேலை செஞ்சி நானே படிக்கிறேன்.
ரெண்டாவது என் குடும்பத்தில எனக்காக பண்றதுக்கு யாருமே இல்லை.
என்னை வீட்டில தங்கிக்கோ பொண்ணு மாதிரி பாத்துக்கறேன்னு தான் சுதா மேம் சொன்னாங்க, ஆனா நான் தான் என் சொந்த கால்ல தான் நிப்பேன்னு வேலைக்கு போயிட்டே படிக்கிறேன்னு சொன்னேன்.

அதுக்கு அவங்க, நானும் அப்படித்தான், உன்னை பாக்கும் போது சின்ன வயசுல என்னை பாத்த மாதிரியே இருக்கு, நீ என் வீட்ல மட்டும் வேலை செய், எல்லாமே நான் பாத்துகறேன், அப்படின்னு சொன்னாங்க.
அப்பறம் எனக்கு அட்மினிஸ்ட்ரேஷன் இயற்கையாவே வருதுன்னு சொல்லி, என் டேலண்ட்டை வேஸ்ட் பண்ண வேணாம்னு இன்ஸ்டிட்யூட்ட பாத்துகுறதுக்கும் ட்ரைன் பண்ணாங்க. இப்ப சுதா மேம் இல்லன்னா நான் தான் அங்க எல்லாமே.

உனக்கு ஒன்னு தெரியுமா? நீ வந்ததில இருந்து நீ தான் வெசல்ஸ் எல்லாம் வாஷ் பண்றன்னு இன்னைக்கு அவங்க கிட்ட சொன்னேன்.
அதுக்கு அவங்க ரொம்ப ஃபீல் பண்ணாங்க.. உடனே அந்த வாஷிங்க்கு வர ஆண்ட்டிய ஃபோன் பண்ணி, ஏன் சொல்லாம இத்தனை நாள் வேலைக்கு வராம இருக்கன்னு திட்டு திட்டுனு திட்டிட்டாங்க தெரியுமா?

என்னோட ஒபீனியன், அவங்களுக்கு உன் மேல ஒரு சாஃப்ட் கார்னர் இருக்கு.”, என்றாள் மகி.

“அப்போ, நீ அன்னைக்கு, இனி நீதான் இந்த வீட்ல எல்லா எடுபுடி வேலையும் செய்யனும்.. நான் சமைக்க மட்டும் தான் வந்திருக்கேன்னு சொன்ன?” என்று கேட்டான் ஹரி.

“ஹாஹா.. அது சும்மா சொன்னேன்.. ஒரு ஜாலிக்கு, உன்னை சீண்டி பாக்கலாம்னு சொன்னேன். சாரிடா..

சரி, இன்னைக்கு சுதா மேம் ஏதோ டாக்டர் அப்பாய்ன்மென்ட் இருக்குன்னு சொன்னாங்க, வா சீக்கிரம் போலாம்”, என்றபடி பைக்கில் ஏறினாள் மகி.

பேசிக் கொண்டே இருவரும் இன்ஸ்டிட்யூட் வந்தடைந்தனர்.

“அவங்க உன் கூட பேசலன்னு கவலை படாத, சனி ஞாயிறு வீட்ல தான இருப்பாங்க, அப்ப நல்ல பேர் எடுக்க பாரு. இன்னைக்கு முடிஞ்சா நானும் அவங்க கிட்ட சொல்றேன்.”, என்றாள் மகி.

ஹரி மகியை பார்த்து சிரித்தான், ஏதோ சொல்லப் போனான், ஆனால் இன்ஸ்ட்டியூட் உள்ள இருந்து ஜன்னல் வழியாக சுதா பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள்.

ஒன்னும் சொல்லாமல் மகியை இறக்கி விட்டு ஹரி வீட்டுக்கு சென்றான்.

நேற்றை போலவே இரவு சுதா வந்தாள்.

உடை மாற்றினாள். ஹரி சுதாவிடம் புஸ்தகங்களை ஸ்கூல் பையன் மாதிரி காட்டினான்.

டேபிள் மேல் பரப்பி வைத்துவிட்டு தரையில் முட்டி போட்டு ஒவ்வொன்றாக லிஸ்டை பார்த்து புக்கை தொட்டு காட்டினான்.

சுதா நின்றவாறே பார்த்தாள். சுதாவின் பெரும் உடம்பும், முலையும் அவன் கண்களில் படவில்லை.. சலனமில்லாத அவளின் ஒரு பக்கம் தூக்கிய புருவமும், கூர்மையான கண்கள் மட்டுமே தெரிந்தன.

இங்கே, சுந்தர் வீட்டுக்கு சென்று அமுதா நினைப்பிலேயே இருந்தான்.

ராணியும் வீட்டில் இல்லை.

குறைந்த பட்சம் நடந்ததை ராணியிடமாவது சொல்லலாம், அதுக்கும் வழியில்லாமல் தனிமையில் இருந்தான்.

சுந்தர் இதுவரை யாரையும் புணர்ந்தது இல்லை, ஏன் அரை அம்மணமாக கூட யாரையும் பார்த்தது கிடையாது.

அமுதா எவ்வளவு பாசமா பேசினாலும் சுந்தர் அவள் முலைகளையே பார்த்துக் கொண்டிருந்தான்.

இது அமுதா கவனித்திருப்பாள் என்பதும் அவனுக்கு தெரியும் ஆனால் சுந்தரால் முடிந்தவரை கண்ட்ரோல் செய்து பார்த்தான்.

நேரே பாத்ரூம் சென்று அமுதாவையும் ராணியை நினைத்து கையடித்தான்.

அப்படியே அந்த நினைப்பிலேயே வந்து அம்மணமாய் படுத்து உறங்கினான்.

சுந்தர் மறு நாள் காலை வேக வேகமாக கிளம்பி காலேஜ் சென்றான்.

எப்படா லஞ்ச்சு வரும் காத்திருந்தான்.

லஞ்ச் நேரம் வர ஓட்டமும் நடையுமாக அமுதாவின் ரூமிற்கு ஓடினான்.

வழக்கம் போல ரெண்டு தட்டு தட்டினான் கதவில்.

“கம்மின்”, என்ற ஒற்றை ஒலி.

சுந்தரின் முகம் மலர உள்ளே சென்றான்.

அமுதா பச்சை காட்டன் சேலையில் கவர்ச்சியாக சாப்பாடு வைத்துவிட்டு டேபிள் பக்கத்தில் இருந்த சோஃபாவில் ஏதோ படித்துக் கொண்டிருந்தாள்.

“சுந்தர், ஒரு நிமிஷம் இங்க பக்கத்தில் வந்து உக்காரு, இதை கம்ப்ளீட் பண்ணிட்டு வரேன்”, என்று சொல்லிவிட்டு மும்முரமாக ஏதோ நோட் பண்ணி வைத்துக் கொண்டிருந்தாள்.

சுந்தர் அமுதா பக்கத்தில் வந்து அமர்ந்தான்.

அமுதாவின் பெர்ஃப்யூம் வாசனை சுந்தரை கிறங்கடித்தது.

அமுதா வேலை செய்து கொண்டே கேட்டாள், “சுந்தர் நீ ஸ்கூல்ஸ்ல எப்படி? டிசிப்ளினான பையனா?”

“ஆமா.. ரொம்ப டிசிப்பிளின் தான். செல்ஃப் கன்ட்ரோல் ஜாஸ்தி ஆனா.”, என்றான் சுந்தர்.

“ஆனா?”, என்றாள் அமுதா

“உங்களை பாத்தா தான்.. கொஞ்சம் மிஸ் ஆகுது கன்ட்ரோல்”, என்றான் சுந்தர்.

“பாத்தாலே தெரியுது”, என்றாள் சிரித்துக் கொண்டே.

அமுதா அமர்ந்திருந்த விதமே சுந்தரை டிஸ்டர்ப் செய்து கொண்டிருந்தது, அதை அவள் கவனித்தாள்.

“என்ன தெரியுது?”, என்றான் சுந்தர்.

அமுதா பதில் சொல்லாமல் தன் பல்லுவை இழுத்து விட்டு வெளியே தெரிந்த முலையை மூடினாள்.

“இப்ப தெரியுதா?”, என்றாள் அமுதா.

“ம்ம்!! என்ன பண்ண மேம், என் வயசு அப்படி”, என்றான் சுந்தர் தைரியமாக.

“நான் உன் பிரின்ஸிபல். ஞாபகம் இருக்கா?”, என்றாள் அமுதா செல்லமாக.

“இந்த ரூம்குள்ள எனக்கு, மம்மி, கேர்ப்ரெண்ட், அக்கா, எதுவேணாலும். ஞாபகம் இருக்கா?”, என்றான் சுந்தர்.

“சரி, சரி.. ஒத்துக்கறேன்.. அப்பறம் எனக்கும் நீ அப்படித்தான்”, என்றாள் அமுதா சிரித்துக் கொண்டே.

இருவரும் அமர்ந்து சாப்பிட்டனர்.

சாப்பிட்டுக் கொண்டே பேசிக் கொண்டிருந்தனர்.

“சுந்தர், நீ நேத்து எனக்கு ஊட்டி விட்டியே? நான் வாழ்கையில் அதை யாராச்சும் எனக்கு பண்ணுவாங்கன்னு சொப்ணத்திலும் கண்டில்லா சாரே.”

“அப்பறம் நீ போன பிறகு ரொம்ப நேரம் அதையே நினைச்சிட்டு இருந்தேன். என்ன உனக்கும் எனக்கும் ஒரு 8 வருசம் வித்தியாசம் இருக்குமா? ஆனா எனக்கு பதினாறு வயசு மாதிரி ஆகிட்டேன்”

“ஓப்பனா சொல்லனுமின்னா, எனக்கு கல்யாணம் ஆகிருக்கலைன்னா, நான் உன்னை.. ம்ம், சரி.. விடு, ஏன் நீ ஒன்னுமே பேச மாட்டேங்கற?”

“இப்ப..இந்த ரூம்குள்ள மட்டும்தான், நான் ஒரு தனி ஆளா, சுதந்திரமான ஆளா ஃபீல் பண்றேன் தெரியுமா..”

“என்னடா ஒன்னுமே பேசமாட்டேங்குற? நான் ஓவர் அட்வான்டேஜ் எடுத்துகுறேனா?”

அமுதா பேசிக் கொண்டிருக்கும்போதே அவள் செல்போன் அடித்தது.

அமுதா எடுத்து பார்த்தாள்.

ரங்கராஜன் அழைத்தான்.

அமுதாவின் முகம் வாடியது.

அவள் முகம் வியர்த்தது.

“சுந்தர், சாரிடா. என் ஹஸ்பண்டு தான். நான் பேசிட்டு வரேன், நீ சாப்பிட்டு கிளம்பு”, சொல்லிவிட்டு பதிலுக்கு எதிர்பார்க்காமல் அமுதா ஃபோனை தூக்கிக் கொண்டு வெளியே சென்றாள்.

சுந்தர் சாப்பிட்டு விட்டு சென்றான்.

அமுதா ஒரு மணி நேரம் கழித்து அழுகாத குறையாக வந்தாள்.

சுந்தர் சாப்பிட்டுவிட்டு அத்தனையும் கழுவி சுத்தமாக அடுக்கிவிட்டு சென்றிருந்தான்.

பேருக்கு கூட அவள் புருஷன் டம்ளரை கூட கழுவியது கிடையாது.

அமுதாவின் முகம் லேசாக மலர்ந்தது.

ஆனால் அவள் பேசிய எதுக்குமே சுந்தர் பதில் சொல்லவில்லயே என்று அவள் மனசு பத பதத்தது.

ஒரு வேளை அவன் தப்பா எடுத்துக் கொண்டிருந்தால்?

ஒரு சமயம் ராதிகாவிடம் தப்பாக தன்னை பற்றி சொல்லிவிட்டாள்.

அமுதாவுக்கு லேசாக பதட்டம் வந்தது.

தன் மேசையில் வந்து அமர்ந்தாள்.

மேலே ஒரு பேப்பரில் ஏதோ எழுதி அதன் மேல் பேப்பர் வெய்ட் வைக்கப்பட்டிருந்தது.

அமுதா அதை எடுத்து படித்தாள்.

கோபம் வந்த முகத்திலும்
குழந்தை போல அழகு
உன் மனசின் மென்மை தான்
என் முழு உலகு.

உன் நெஞ்சில் சாய்ந்த நொடி
உலகம் நின்று போனதடி
சத்தமாக துடித்த இதயம்
உன் மூச்சோடு சேர்ந்ததடி.

விரல்கள் என்னை தொட்டதும்
மின்சாரம் தாக்கியது
தனிமையான இரவும்
சொர்க்கமாய் மாறியது.

பேப்பருக்கு பின்னால் திருப்பினாள்.

‘மீன் குழம்பு சூப்பர், இன்னும் கொஞ்ச நேரம் இருந்திருப்பேன் நேர்ல சொல்ல, ஆனா லேட் ஆயிருச்சி க்ளாசுக்கு.’

நாளைக்கு சிக்கன். என் சாய்ஸ்.

என்று எழுதியிருந்தது.

அதை வாசித்த பின் அமுதாவின் முகம் நெடு நேரம் மலர்ந்தே இருந்தது.

மறுநாள் எப்ப வரும்னு அமுதாவும், வீட்டிலே சுந்தரின் நினைவாக இருந்தாள்.

சுந்தர் அன்றைக்கும் அமுதாவை நினைத்து கையடித்துவிட்டு அப்படியே அம்மணமாக படுத்து உறங்கினான்.

சுந்தர் காலை கண் விழித்து சென்று பல் தேச்சி, பாத்ரூம் போய் விட்டு குளித்தான்.

ஆனந்தமாய் குளித்துவிட்டு டவலை எடுக்கும்போது தான் கவனித்தான், ஹேங்கரில் ஒரு பேண்ட்டி தொங்கியது.

ராத்திரி அந்த மாதிரி பேண்ட்டி எதும் அவன் கண்ணில் படவில்லை, வீட்டிலோ யாரும் இல்லை.

சுந்தரின் நெஞ்சம் பட படத்தது.

தலையை துவட்டிவிட்டு வந்து உடை மாற்றினான்.

அப்போதுதான் கவனித்தான், அவன் மெத்தைக்கு அருகே ஒரு கப்பில் காஃபி இருந்தது. ஆனால் ஆறிப்போய் ஆடை விழுந்து இருந்தது.

சுந்தர் வேகமாக கீழே போனான்.

பேப்பர் படித்துக் கொண்டு காஃபி குடித்துக் கொண்டிருந்தாள் ராணி.

ராணி நைட் ட்ர்ஸ்சில் இருந்தாள்.

ராணி உள்ளே ப்ரா அணியவில்லை என்பது அவள் முலைக் காம்புகள் குத்திக் காட்டியதிலிர்ந்து தெரிஞ்சது.

“வாடா கண்ணா, குட் மார்னிங்.. நல்லா தூங்கினயா?”, என்றாள் ராணி

“குட் மார்னிங் ஆண்ட்டி”, என்றான் சுந்தர்.

“என்னடா கண்ணா இந்த ட்ர்ஸ்லயா போற?”, என்றாள் ராணி.

“நான் காஃபி கொண்டு வந்தேன் நீ நல்லா தூங்கிட்டு இருந்த, அதான் எழுப்பலை”, என்று தொடர்ந்தாள் ராணி.

சுந்தர் அம்மணமாக தூங்கிக் கொண்டிருந்ததும்.. ராணி அதை நிச்சயம் பார்த்திருப்பாள் என்பதும் அவனுக்கு புரிந்தது.

“நான் உனக்கு நல்ல டீ ஷர்ட்ஸ் வாங்கிட்டு வந்திருக்கேன், இதுல ஒன்னை போட்டுட்டு போடா கண்ணா”, என்றாள் ராணி.

சுந்தர் பதிலேதும் சொல்லாமல், அதில் ஒன்றை எடுத்து அணிந்தான்.

சுந்தர் அவள் கண் முன்னேயே ஷர்ட்டை கலட்டி அவள் கொடுத்த டீஷர்ட்டை மாத்தினான், முழுக்க நினைஞ்சதுக்கு அப்பறம் முக்காடு எதுக்கு.

ராணி அவன் உடம்பை பார்த்து கமெண்ட் செய்தாள், “நல்ல பாடிடா கண்ணா உனக்கு. உன்னை கட்டிக்கப்போறவ குடுத்து வச்சவ.”

சுந்தர் மனதில் ஹேங்கரில் தொங்கிய பேண்ட்டியை சுற்றியே இருந்தது.

சுந்தர், “தேங்க்ஸ் ஆண்ட்டி”, என்று சொல்லி கிளம்பினான்.

வழக்கம்போல சுந்தர் லன்ச்சுக்கு போனான்.

அமுதா இன்று வெள்ளை கலர் சாரி அதில் ரோஸ் பூ போட்ட டிசைனில் சாரி உடுத்தியிருந்தாள்.

லேசான ரோஸ் கலர் ஜாக்கட். கொஞ்சம் ட்ரான்ஸ்பரன்ட். உள்ளே அதே நிறத்தில் ப்ரா. ரோஸுக்குள் ரோஸ் கலராக அது மட்டும் டபுள் கோட் பெயிண்ட் அடித்தாற் போல் அப்பட்டமாக தெரிஞ்சது.

வழக்கம்போல ஒரு பக்க முலை தரிசனம். இன்று ப்ராவின் கோடுகள் பளிச்சுனு காட்ட பாதி முலை கிட்ட தட்ட அப்பட்டமாக தெரிந்தது.

சுந்தர் தன் கண்களை கீழே இறக்கினான், அமுதாவின் இடுப்பு, வழக்கம்போல லோஹிப். வெண்ணை குழி தொப்புளை காட்டிக் கொண்டிருந்தாள்.. உட்கார்ந்திருக்கும் போது அழகான மடிப்பு விழுந்த இடுப்பு, அந்த தொப்புளை மடக்கி அவனை பார்த்து கண்ணடிப்பது போல இருந்தது.

இன்னும் கொஞ்சம் கீழே பார்வையை இறக்கினான், சாரியின் ஃப்லீட் விலகி ஒரு பக்க தொடையை தூக்கி இன்னோரு கால் மேல் போட்டிருந்தாள்.. ஒரு பக்க தொடை தூக்கியபடி…. லேசாக குண்டி அமைப்பு தெரிஞ்சது.. சுந்தர் லேசாக பெருமூச்சு விட்டான்.

“மிஸ்டர், என் கண்கள்.. இங்க இருக்கு”, என்றாள் அமுதா கிண்டலாக.

“குட் மார்னிங் மேம்”, என்று சல்யூட் அடிப்பது போல் நின்றான் சுந்தர்.

அமுதா கல கலவென சிரித்தாள்.

“இப்போ லஞ்ச் டைம்.”, என்றாள் சிரித்தபடி.

“உங்களை பாத்தாலே நேரமெல்லாம் மறந்துடு”, என்று சொல்லிவாறே சோஃபாவில் அமர்ந்தான்.

“அது சரி. சார் என்ன இன்னைக்கு ஸ்மார்ட்டா இருக்கீங்க? புது டீ ஷர்ட்டா?”, என்றாள் அமுதா.

சுந்தர் ஆமா என்பது போல தலையாட்டினான்.

“உன் மார்பு நல்லா விரிஞ்சி அகலமா இந்த டீஷர்ட்ல காட்டுது.”, என்றாள் அமுதா.

“நல்ல உடம்புடா உனக்கு, உன்னை கட்டிக்கப்போறவ குடுத்துவச்சவ”, என்றாள் அமுதா.

காலையில் ராணி சொன்னது சுந்தர் கண்ணில் வந்து மறைந்தது.

“எப்படி சொல்றீங்க?”, என்றான் சுந்தர்.

“நெஞ்சு இவ்ளோ பெருசா இருந்தா?!! அப்போ!!!..”, என்றாள் அமுதா.

“அப்போ!!??”, என்றான் சுந்தர்.

“அப்போ மனசும் பெருசாதானே இருக்கும்”, என்றாள் அமுதா.

“சரி வாங்க பசிக்குது”, என்று சாப்பிட அமர்ந்தான் சுந்தர்.

“இன்னைக்கு நீயே எடுத்துவச்சு சாப்பிடு, நான் உன்னை பாத்துட்டு இருக்கேன்”, என்று அவன் எதிரில் சென்று அமர்ந்து கொண்டாள் அமுதா.

சுந்தர் சாதம் பிசைந்து விட்டு சிக்கன் ஃப்ரைக்குள் ஸ்பூனை விட்டு தேடிட்டே இருந்தான்.

“என்னடா தேடுற”, என்றாள் அமுதா.

“இல்ல, ஒரு லெக் பீஸ் கூட இல்லயே அதான் தேடுறேன்”, என்றான் சுந்தர்.

“நான் தான் போடலை.”, என்றாள் அமுதா.

“ஏன்?”, என்றான் சுந்தர்.

“உனக்கு ‘செஸ்ட்டு’ தான புடிக்கும்.. அதான் செஸ்ட்டா போட்டு சமைச்சேன்”, என்றாள் அமுதா.

“எனக்கு செஸ்ட்டு தான் புடிக்கும்னு உங்களுக்கு யார் சொன்னா?”, என்றான் சுந்தர்.

“நீ தான் பொழுதன்னைக்கும் அதை தானே பாக்குற”, என்றாள் அமுதா தன் பள்ளுவை இழுத்துவிட்டுக் கொண்டே.

“ம்ம்!!! இல்ல இப்பலாம், கோழி செஸ்ட்டு எனக்கு புடிக்க மாட்டேங்குது”, என்றான் சுந்தர் சாப்பிட்டுக் கொண்டே.

“ஏன்?”, என்றாள் அமுதா சாதாரணமாக.

“இந்த உலகத்தின் பெஸ்டு செஸ்ட்டை பாத்ததுல இருந்து வேற எந்த செஸ்ட்டு மேலையும் இன்ட்ரெஸ்ட் இல்லை”, என்றான் சுந்தர் அமுதாவின் முலையை பார்த்து.

அமுதாவுக்கு உள்ளே கூசியது

“ம்ம்!! நான் நல்லா உன் கிட்ட மாட்டிகிட்டேன்”, என்றாள் அமுதா.

“ஏன்?”, என்றான் சுந்தர்.

“நீ என்ன சொன்னாலும் எனக்கு புடிச்சிருக்கே, கோவமே வரமாட்டேங்குது”, என்றாள் அமுதா.

“உனக்கு புடிச்சதெல்லாம் செய்யனும்னு தோணுது, உன்ன பக்கத்திலேயே வச்சுக்கனும்னு தோணுது.”, என்று தொடர்ந்தாள்.

“அதுக்கு உங்க ஹஸ்பெண்டு ஒத்துக்குவாறா?”, என்றான் சுந்தர்.

“நீ மட்டும் என்னை புடிச்சிருக்குன்னு சொன்னேனா, நான் அவனை கொன்னுட்டு கூட வந்துருவேன். எப்படி நான் உன்னை பாத்த நொடில இருந்து இப்படி ஆனேன்னு எனக்கு தெரியலை”, என்றாள் அமுதா.

“உண்மையாவா சொல்றீங்க? உங்க ஹஸ்பன்ட் பத்தி சொல்லுங்க?”, என்றான் சுந்தர்.

“நல்ல நேரத்தில் அவனை பத்தி வேணாம். அது சரி, நீ நேத்து எழுதின கவிதை.. அது முதல்ல கவிதைதானா..? இல்லை எதோ எழுதனும்னு எழுதினாயா?”, என்றாள் அமுதா.

“கவிதையா?? அப்படிலாம் இல்ல.. சொல்லனும்னு தோனுச்சி அதை சொன்னேன். புடிக்கலையா?”, என்றான் சுந்தர்.

“புடிக்குது.. ஆனா புரியலை”, என்றாள் அமுதா.

சுந்தர் சாப்பிட்டுவிட்டு எழுந்தான்.

“என்ன புரியலை”, என்றான் கையை துடைத்துக் கொண்டே.

அமுதா சாப்பிட அமர்ந்தாள்.

சுந்தர் சாதம் போட்டான்.

“இரவு சொர்க்கமாய் மாறிச்சின்னு சொல்லிருந்தியே அதான் புரியலை”, என்றாள் அமுதா.

“சாப்பிட்டு முடிங்க சொல்றேன்”, என்றான் சுந்தர்.

“சும்மா சொல்லு நான் கேட்டுட்டே சாப்பிடுறேன்”, என்றாள் அமுதா.

சுந்தர் அமுதாவின் பின்னால் போய் நின்றான்.

குனிந்து காதருகில் சொன்னான்.

“ராத்திரி முழுக்க கனவில் நீங்கதான். முழு ராத்திரியும். அதான் அப்படி சொன்னேன்”, என்றான் சுந்தர்.

“ம்ம்!! சூப்பர். என்ன கனவு?”, என்றாள் அமுதா காஸுவலாக.

“ம்ம்!! சாப்பாடு தான். எனக்கு சாப்பாடு போட்டிங்க. கனவுலையும். அதுவும் ஸ்பெஷல் சாப்பாடு. என் வாழ்கையில் கிடைக்காத சாப்பாடு, எப்பாவும் கிடைக்க போகாத சாப்பாடு”, என்றான் சுந்தர்.

“என்ன சொல்றடா? அதென்னடா அப்படி பட்ட சாப்பாடு? சொல்லு நான் போடுறேன்”, என்றாள் அமுதா.

“அது வெரும் சாப்பாடு இல்ல.. அமுதம்.. அமுதாவால கூட முடியாது”, என்றான் சுந்தர்.

“அதான் என்னன்னு சொல்லு,.. சொன்னதான தெரியும்”, அமுதா சாப்பிட்டு முடித்து கை துடைத்துக் கொண்டே கேட்டாள்.

“க்ளாசுக்கு டைம் ஆச்சு”, என்றான் சுந்தர்.

“சொல்லிட்டு போங்க சார். கேட்டா பிரின்ஸிபல் மேடம் கூப்பிட்டாங்கன்னு சொல்லுங்க, யாரும் ஒன்னும் சொல்ல மாட்டாங்க”, என்றாள் அமுதா.

சுந்தர் ஒரு பேப்பரை எடுத்து எழுதினான்.

அமுதா சாப்பிட்டுக் கொண்டே அவன் எழுதுவதை பார்த்தாள்.

அவன் சென்றதும்.. சாப்பாட்டு கையோடு வந்து அதை எடுத்து பார்த்தாள்.

மடியில் தலை வைத்து
மார்பில் பால் குடிக்கும் சுகம்
எந்த குழந்தைக்கும் வாழ்கையில்
கேட்காமல் கிடைக்கும் முதல் உணவு

ஆனா எனக்கு அது
கேட்டாலும் கிடைக்காத அபூர்வ
விருந்து, கனவுல எனக்கு
ஊட்டிய பாலுக்கு நன்றி.

அதை படித்துவிட்டு அமுதா அமைதியாக நெடு நேரம் அமர்ந்திருந்தாள்.
சுந்தரின் கனவை பற்றி நினைத்துப் பார்த்தாள்.

தானும் ஒரு குழந்தையை பெற்றவள் தான், பால் குடுக்க வகையில்லாமல் அந்த குழந்தையை இழந்தவள் தான்.

அதை நினைத்து பல நாள் துவண்டவள் தான். ஆனால் அது தாயோட ஏக்கம்.

இன்று ஒரு குழந்தையின் ஏக்கம் எப்படி இருக்கும் என்பதை உணர்ந்தாள்.

இப்போது அமுதா தாயுள்ளம் நிறைந்திருந்தாள்.

கொஞ்சம் சிந்தனை அகன்று சகஜ நிலைக்கு வந்தாள்.

கையில் இருந்த பேப்பரை திருப்பி பார்த்தாள்.

‘சுடிதாரும் லெக்கின்ஸும்’

நாளைக்கு சாப்பாடு என் சாய்ஸ் இல்லன்னு தெரியும், அட்லீஸ்ட் ட்ரெஸ் என் சாய்ஸ்?

ப்ளீஸ்!??!?!

எனக்கு செஸ்ட்டு மட்டுமில்ல, தொடையும் புடிக்கும். – என்று எழுதியிருந்தது பின் பக்கத்தில்.

அமுதாவின் உதடுகள் விரிந்து பற்கள் பளிச்சின.

செக்ஸி இடியட் என்றாள் அமுதா பல்லை கடித்துக் கொண்டு.
அதே நாள், அங்கே காலேஜ் முடிஞ்ச கையோடு ஹரி மகியிடத்தில் ஓடினான்.

“ஏன் இவளோ அவசரமா ஓடி வர?”, என்றாள் மகி.

“இல்ல மகி இன்னைக்கு எல்லா புக்ஸ்சும் வாங்கனும். ப்ளீஸ் என் கூட வாயேன்”, என்றான் ஹரி.

“மார்னிங்கே சுதா மேம் சொன்னாங்க.. சரி வா”, என்று மகி ஹரிக்கு உதவினாள்.

மகி ஹரியை காலேஜ் புக்ஸ் எல்லாம் ஒரே இடத்தில் கிடைக்கும் கடைக்கு அழைத்துச் சென்றாள்.

ஹரி லிஸ்டை மகியிடம் கொடுத்தான்.

மகி ஒவ்வொரு புக்காக எடுத்துக் கொடுக்க அதை வாங்கிக் கொண்டே அவள் பின்னால் நடந்தான்.

“ஏன் மகி? இந்த சுதா மேடம் எப்பவுமே இப்படித்தானா? ஸ்ட்ரிக்ட்டா?”, என்று கேட்டான் ஹரி.

“சுதா மேம் ரொம்ப டிஸிப்பிளின், எப்போதும் வேலை வேலை வேலை, அது மட்டும்தான் அவங்களுக்கு தெரியும்.

அவங்க பாசமா இருக்க ஒரே ஆள் நான் தான். ஏன்னா நான் என் குடும்பத்தை நம்பி இல்லாம நானே வேலை செஞ்சி நானே படிக்கிறேன்.
ரெண்டாவது என் குடும்பத்தில எனக்காக பண்றதுக்கு யாருமே இல்லை.
என்னை வீட்டில தங்கிக்கோ பொண்ணு மாதிரி பாத்துக்கறேன்னு தான் சுதா மேம் சொன்னாங்க, ஆனா நான் தான் என் சொந்த கால்ல தான் நிப்பேன்னு வேலைக்கு போயிட்டே படிக்கிறேன்னு சொன்னேன்.

அதுக்கு அவங்க, நானும் அப்படித்தான், உன்னை பாக்கும் போது சின்ன வயசுல என்னை பாத்த மாதிரியே இருக்கு, நீ என் வீட்ல மட்டும் வேலை செய், எல்லாமே நான் பாத்துகறேன், அப்படின்னு சொன்னாங்க.
அப்பறம் எனக்கு அட்மினிஸ்ட்ரேஷன் இயற்கையாவே வருதுன்னு சொல்லி, என் டேலண்ட்டை வேஸ்ட் பண்ண வேணாம்னு இன்ஸ்டிட்யூட்ட பாத்துகுறதுக்கும் ட்ரைன் பண்ணாங்க. இப்ப சுதா மேம் இல்லன்னா நான் தான் அங்க எல்லாமே.

உனக்கு ஒன்னு தெரியுமா? நீ வந்ததில இருந்து நீ தான் வெசல்ஸ் எல்லாம் வாஷ் பண்றன்னு இன்னைக்கு அவங்க கிட்ட சொன்னேன்.
அதுக்கு அவங்க ரொம்ப ஃபீல் பண்ணாங்க.. உடனே அந்த வாஷிங்க்கு வர ஆண்ட்டிய ஃபோன் பண்ணி, ஏன் சொல்லாம இத்தனை நாள் வேலைக்கு வராம இருக்கன்னு திட்டு திட்டுனு திட்டிட்டாங்க தெரியுமா?

என்னோட ஒபீனியன், அவங்களுக்கு உன் மேல ஒரு சாஃப்ட் கார்னர் இருக்கு.”, என்றாள் மகி.

“அப்போ, நீ அன்னைக்கு, இனி நீதான் இந்த வீட்ல எல்லா எடுபுடி வேலையும் செய்யனும்.. நான் சமைக்க மட்டும் தான் வந்திருக்கேன்னு சொன்ன?” என்று கேட்டான் ஹரி.

“ஹாஹா.. அது சும்மா சொன்னேன்.. ஒரு ஜாலிக்கு, உன்னை சீண்டி பாக்கலாம்னு சொன்னேன். சாரிடா..

சரி, இன்னைக்கு சுதா மேம் ஏதோ டாக்டர் அப்பாய்ன்மென்ட் இருக்குன்னு சொன்னாங்க, வா சீக்கிரம் போலாம்”, என்றபடி பைக்கில் ஏறினாள் மகி.

பேசிக் கொண்டே இருவரும் இன்ஸ்டிட்யூட் வந்தடைந்தனர்.

“அவங்க உன் கூட பேசலன்னு கவலை படாத, சனி ஞாயிறு வீட்ல தான இருப்பாங்க, அப்ப நல்ல பேர் எடுக்க பாரு. இன்னைக்கு முடிஞ்சா நானும் அவங்க கிட்ட சொல்றேன்.”, என்றாள் மகி.

ஹரி மகியை பார்த்து சிரித்தான், ஏதோ சொல்லப் போனான், ஆனால் இன்ஸ்ட்டியூட் உள்ள இருந்து ஜன்னல் வழியாக சுதா பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள்.

ஒன்னும் சொல்லாமல் மகியை இறக்கி விட்டு ஹரி வீட்டுக்கு சென்றான்.

நேற்றை போலவே இரவு சுதா வந்தாள்.

உடை மாற்றினாள். ஹரி சுதாவிடம் புஸ்தகங்களை ஸ்கூல் பையன் மாதிரி காட்டினான்.

டேபிள் மேல் பரப்பி வைத்துவிட்டு தரையில் முட்டி போட்டு ஒவ்வொன்றாக லிஸ்டை பார்த்து புக்கை தொட்டு காட்டினான்.

சுதா நின்றவாறே பார்த்தாள். சுதாவின் பெரும் உடம்பும், முலையும் அவன் கண்களில் படவில்லை.. சலனமில்லாத அவளின் ஒரு பக்கம் தூக்கிய புருவமும், கூர்மையான கண்கள் மட்டுமே தெரிந்தன.

இங்கே, சுந்தர் வீட்டுக்கு சென்று அமுதா நினைப்பிலேயே இருந்தான்.

ராணியும் வீட்டில் இல்லை.

குறைந்த பட்சம் நடந்ததை ராணியிடமாவது சொல்லலாம், அதுக்கும் வழியில்லாமல் தனிமையில் இருந்தான்.

சுந்தர் இதுவரை யாரையும் புணர்ந்தது இல்லை, ஏன் அரை அம்மணமாக கூட யாரையும் பார்த்தது கிடையாது.

அமுதா எவ்வளவு பாசமா பேசினாலும் சுந்தர் அவள் முலைகளையே பார்த்துக் கொண்டிருந்தான்.

இது அமுதா கவனித்திருப்பாள் என்பதும் அவனுக்கு தெரியும் ஆனால் சுந்தரால் முடிந்தவரை கண்ட்ரோல் செய்து பார்த்தான்.

நேரே பாத்ரூம் சென்று அமுதாவையும் ராணியை நினைத்து கையடித்தான்.

அப்படியே அந்த நினைப்பிலேயே வந்து அம்மணமாய் படுத்து உறங்கினான்.

சுந்தர் மறு நாள் காலை வேக வேகமாக கிளம்பி காலேஜ் சென்றான்.

எப்படா லஞ்ச்சு வரும் காத்திருந்தான்.

லஞ்ச் நேரம் வர ஓட்டமும் நடையுமாக அமுதாவின் ரூமிற்கு ஓடினான்.

வழக்கம் போல ரெண்டு தட்டு தட்டினான் கதவில்.

“கம்மின்”, என்ற ஒற்றை ஒலி.

சுந்தரின் முகம் மலர உள்ளே சென்றான்.

அமுதா பச்சை காட்டன் சேலையில் கவர்ச்சியாக சாப்பாடு வைத்துவிட்டு டேபிள் பக்கத்தில் இருந்த சோஃபாவில் ஏதோ படித்துக் கொண்டிருந்தாள்.

“சுந்தர், ஒரு நிமிஷம் இங்க பக்கத்தில் வந்து உக்காரு, இதை கம்ப்ளீட் பண்ணிட்டு வரேன்”, என்று சொல்லிவிட்டு மும்முரமாக ஏதோ நோட் பண்ணி வைத்துக் கொண்டிருந்தாள்.

சுந்தர் அமுதா பக்கத்தில் வந்து அமர்ந்தான்.

அமுதாவின் பெர்ஃப்யூம் வாசனை சுந்தரை கிறங்கடித்தது.

அமுதா வேலை செய்து கொண்டே கேட்டாள், “சுந்தர் நீ ஸ்கூல்ஸ்ல எப்படி? டிசிப்ளினான பையனா?”

“ஆமா.. ரொம்ப டிசிப்பிளின் தான். செல்ஃப் கன்ட்ரோல் ஜாஸ்தி ஆனா.”, என்றான் சுந்தர்.

“ஆனா?”, என்றாள் அமுதா

“உங்களை பாத்தா தான்.. கொஞ்சம் மிஸ் ஆகுது கன்ட்ரோல்”, என்றான் சுந்தர்.

“பாத்தாலே தெரியுது”, என்றாள் சிரித்துக் கொண்டே.

அமுதா அமர்ந்திருந்த விதமே சுந்தரை டிஸ்டர்ப் செய்து கொண்டிருந்தது, அதை அவள் கவனித்தாள்.

“என்ன தெரியுது?”, என்றான் சுந்தர்.

அமுதா பதில் சொல்லாமல் தன் பல்லுவை இழுத்து விட்டு வெளியே தெரிந்த முலையை மூடினாள்.

“இப்ப தெரியுதா?”, என்றாள் அமுதா.

“ம்ம்!! என்ன பண்ண மேம், என் வயசு அப்படி”, என்றான் சுந்தர் தைரியமாக.

“நான் உன் பிரின்ஸிபல். ஞாபகம் இருக்கா?”, என்றாள் அமுதா செல்லமாக.

“இந்த ரூம்குள்ள எனக்கு, மம்மி, கேர்ப்ரெண்ட், அக்கா, எதுவேணாலும். ஞாபகம் இருக்கா?”, என்றான் சுந்தர்.

“சரி, சரி.. ஒத்துக்கறேன்.. அப்பறம் எனக்கும் நீ அப்படித்தான்”, என்றாள் அமுதா சிரித்துக் கொண்டே.

இருவரும் அமர்ந்து சாப்பிட்டனர்.

சாப்பிட்டுக் கொண்டே பேசிக் கொண்டிருந்தனர்.

“சுந்தர், நீ நேத்து எனக்கு ஊட்டி விட்டியே? நான் வாழ்கையில் அதை யாராச்சும் எனக்கு பண்ணுவாங்கன்னு சொப்ணத்திலும் கண்டில்லா சாரே.”

“அப்பறம் நீ போன பிறகு ரொம்ப நேரம் அதையே நினைச்சிட்டு இருந்தேன். என்ன உனக்கும் எனக்கும் ஒரு 8 வருசம் வித்தியாசம் இருக்குமா? ஆனா எனக்கு பதினாறு வயசு மாதிரி ஆகிட்டேன்”

“ஓப்பனா சொல்லனுமின்னா, எனக்கு கல்யாணம் ஆகிருக்கலைன்னா, நான் உன்னை.. ம்ம், சரி.. விடு, ஏன் நீ ஒன்னுமே பேச மாட்டேங்கற?”

“இப்ப..இந்த ரூம்குள்ள மட்டும்தான், நான் ஒரு தனி ஆளா, சுதந்திரமான ஆளா ஃபீல் பண்றேன் தெரியுமா..”

“என்னடா ஒன்னுமே பேசமாட்டேங்குற? நான் ஓவர் அட்வான்டேஜ் எடுத்துகுறேனா?”

அமுதா பேசிக் கொண்டிருக்கும்போதே அவள் செல்போன் அடித்தது.

அமுதா எடுத்து பார்த்தாள்.

ரங்கராஜன் அழைத்தான்.

அமுதாவின் முகம் வாடியது.

அவள் முகம் வியர்த்தது.

“சுந்தர், சாரிடா. என் ஹஸ்பண்டு தான். நான் பேசிட்டு வரேன், நீ சாப்பிட்டு கிளம்பு”, சொல்லிவிட்டு பதிலுக்கு எதிர்பார்க்காமல் அமுதா ஃபோனை தூக்கிக் கொண்டு வெளியே சென்றாள்.

சுந்தர் சாப்பிட்டு விட்டு சென்றான்.

அமுதா ஒரு மணி நேரம் கழித்து அழுகாத குறையாக வந்தாள்.

சுந்தர் சாப்பிட்டுவிட்டு அத்தனையும் கழுவி சுத்தமாக அடுக்கிவிட்டு சென்றிருந்தான்.

பேருக்கு கூட அவள் புருஷன் டம்ளரை கூட கழுவியது கிடையாது.

அமுதாவின் முகம் லேசாக மலர்ந்தது.

ஆனால் அவள் பேசிய எதுக்குமே சுந்தர் பதில் சொல்லவில்லயே என்று அவள் மனசு பத பதத்தது.

ஒரு வேளை அவன் தப்பா எடுத்துக் கொண்டிருந்தால்?

ஒரு சமயம் ராதிகாவிடம் தப்பாக தன்னை பற்றி சொல்லிவிட்டாள்.

அமுதாவுக்கு லேசாக பதட்டம் வந்தது.

தன் மேசையில் வந்து அமர்ந்தாள்.

மேலே ஒரு பேப்பரில் ஏதோ எழுதி அதன் மேல் பேப்பர் வெய்ட் வைக்கப்பட்டிருந்தது.

அமுதா அதை எடுத்து படித்தாள்.

கோபம் வந்த முகத்திலும்
குழந்தை போல அழகு
உன் மனசின் மென்மை தான்
என் முழு உலகு.

உன் நெஞ்சில் சாய்ந்த நொடி
உலகம் நின்று போனதடி
சத்தமாக துடித்த இதயம்
உன் மூச்சோடு சேர்ந்ததடி.

விரல்கள் என்னை தொட்டதும்
மின்சாரம் தாக்கியது
தனிமையான இரவும்
சொர்க்கமாய் மாறியது.

பேப்பருக்கு பின்னால் திருப்பினாள்.

‘மீன் குழம்பு சூப்பர், இன்னும் கொஞ்ச நேரம் இருந்திருப்பேன் நேர்ல சொல்ல, ஆனா லேட் ஆயிருச்சி க்ளாசுக்கு.’

நாளைக்கு சிக்கன். என் சாய்ஸ்.

என்று எழுதியிருந்தது.

அதை வாசித்த பின் அமுதாவின் முகம் நெடு நேரம் மலர்ந்தே இருந்தது.

மறுநாள் எப்ப வரும்னு அமுதாவும், வீட்டிலே சுந்தரின் நினைவாக இருந்தாள்.

சுந்தர் அன்றைக்கும் அமுதாவை நினைத்து கையடித்துவிட்டு அப்படியே அம்மணமாக படுத்து உறங்கினான்.

சுந்தர் காலை கண் விழித்து சென்று பல் தேச்சி, பாத்ரூம் போய் விட்டு குளித்தான்.

ஆனந்தமாய் குளித்துவிட்டு டவலை எடுக்கும்போது தான் கவனித்தான், ஹேங்கரில் ஒரு பேண்ட்டி தொங்கியது.

ராத்திரி அந்த மாதிரி பேண்ட்டி எதும் அவன் கண்ணில் படவில்லை, வீட்டிலோ யாரும் இல்லை.

சுந்தரின் நெஞ்சம் பட படத்தது.

தலையை துவட்டிவிட்டு வந்து உடை மாற்றினான்.

அப்போதுதான் கவனித்தான், அவன் மெத்தைக்கு அருகே ஒரு கப்பில் காஃபி இருந்தது. ஆனால் ஆறிப்போய் ஆடை விழுந்து இருந்தது.

சுந்தர் வேகமாக கீழே போனான்.

பேப்பர் படித்துக் கொண்டு காஃபி குடித்துக் கொண்டிருந்தாள் ராணி.

ராணி நைட் ட்ர்ஸ்சில் இருந்தாள்.

ராணி உள்ளே ப்ரா அணியவில்லை என்பது அவள் முலைக் காம்புகள் குத்திக் காட்டியதிலிர்ந்து தெரிஞ்சது.

“வாடா கண்ணா, குட் மார்னிங்.. நல்லா தூங்கினயா?”, என்றாள் ராணி

“குட் மார்னிங் ஆண்ட்டி”, என்றான் சுந்தர்.

“என்னடா கண்ணா இந்த ட்ர்ஸ்லயா போற?”, என்றாள் ராணி.

“நான் காஃபி கொண்டு வந்தேன் நீ நல்லா தூங்கிட்டு இருந்த, அதான் எழுப்பலை”, என்று தொடர்ந்தாள் ராணி.

சுந்தர் அம்மணமாக தூங்கிக் கொண்டிருந்ததும்.. ராணி அதை நிச்சயம் பார்த்திருப்பாள் என்பதும் அவனுக்கு புரிந்தது.

“நான் உனக்கு நல்ல டீ ஷர்ட்ஸ் வாங்கிட்டு வந்திருக்கேன், இதுல ஒன்னை போட்டுட்டு போடா கண்ணா”, என்றாள் ராணி.

சுந்தர் பதிலேதும் சொல்லாமல், அதில் ஒன்றை எடுத்து அணிந்தான்.

சுந்தர் அவள் கண் முன்னேயே ஷர்ட்டை கலட்டி அவள் கொடுத்த டீஷர்ட்டை மாத்தினான், முழுக்க நினைஞ்சதுக்கு அப்பறம் முக்காடு எதுக்கு.

ராணி அவன் உடம்பை பார்த்து கமெண்ட் செய்தாள், “நல்ல பாடிடா கண்ணா உனக்கு. உன்னை கட்டிக்கப்போறவ குடுத்து வச்சவ.”

சுந்தர் மனதில் ஹேங்கரில் தொங்கிய பேண்ட்டியை சுற்றியே இருந்தது.

சுந்தர், “தேங்க்ஸ் ஆண்ட்டி”, என்று சொல்லி கிளம்பினான்.

வழக்கம்போல சுந்தர் லன்ச்சுக்கு போனான்.

அமுதா இன்று வெள்ளை கலர் சாரி அதில் ரோஸ் பூ போட்ட டிசைனில் சாரி உடுத்தியிருந்தாள்.

லேசான ரோஸ் கலர் ஜாக்கட். கொஞ்சம் ட்ரான்ஸ்பரன்ட். உள்ளே அதே நிறத்தில் ப்ரா. ரோஸுக்குள் ரோஸ் கலராக அது மட்டும் டபுள் கோட் பெயிண்ட் அடித்தாற் போல் அப்பட்டமாக தெரிஞ்சது.

வழக்கம்போல ஒரு பக்க முலை தரிசனம். இன்று ப்ராவின் கோடுகள் பளிச்சுனு காட்ட பாதி முலை கிட்ட தட்ட அப்பட்டமாக தெரிந்தது.

சுந்தர் தன் கண்களை கீழே இறக்கினான், அமுதாவின் இடுப்பு, வழக்கம்போல லோஹிப். வெண்ணை குழி தொப்புளை காட்டிக் கொண்டிருந்தாள்.. உட்கார்ந்திருக்கும் போது அழகான மடிப்பு விழுந்த இடுப்பு, அந்த தொப்புளை மடக்கி அவனை பார்த்து கண்ணடிப்பது போல இருந்தது.

இன்னும் கொஞ்சம் கீழே பார்வையை இறக்கினான், சாரியின் ஃப்லீட் விலகி ஒரு பக்க தொடையை தூக்கி இன்னோரு கால் மேல் போட்டிருந்தாள்.. ஒரு பக்க தொடை தூக்கியபடி…. லேசாக குண்டி அமைப்பு தெரிஞ்சது.. சுந்தர் லேசாக பெருமூச்சு விட்டான்.

“மிஸ்டர், என் கண்கள்.. இங்க இருக்கு”, என்றாள் அமுதா கிண்டலாக.

“குட் மார்னிங் மேம்”, என்று சல்யூட் அடிப்பது போல் நின்றான் சுந்தர்.

அமுதா கல கலவென சிரித்தாள்.

“இப்போ லஞ்ச் டைம்.”, என்றாள் சிரித்தபடி.

“உங்களை பாத்தாலே நேரமெல்லாம் மறந்துடு”, என்று சொல்லிவாறே சோஃபாவில் அமர்ந்தான்.

“அது சரி. சார் என்ன இன்னைக்கு ஸ்மார்ட்டா இருக்கீங்க? புது டீ ஷர்ட்டா?”, என்றாள் அமுதா.

சுந்தர் ஆமா என்பது போல தலையாட்டினான்.

“உன் மார்பு நல்லா விரிஞ்சி அகலமா இந்த டீஷர்ட்ல காட்டுது.”, என்றாள் அமுதா.

“நல்ல உடம்புடா உனக்கு, உன்னை கட்டிக்கப்போறவ குடுத்துவச்சவ”, என்றாள் அமுதா.

காலையில் ராணி சொன்னது சுந்தர் கண்ணில் வந்து மறைந்தது.

“எப்படி சொல்றீங்க?”, என்றான் சுந்தர்.

“நெஞ்சு இவ்ளோ பெருசா இருந்தா?!! அப்போ!!!..”, என்றாள் அமுதா.

“அப்போ!!??”, என்றான் சுந்தர்.

“அப்போ மனசும் பெருசாதானே இருக்கும்”, என்றாள் அமுதா.

“சரி வாங்க பசிக்குது”, என்று சாப்பிட அமர்ந்தான் சுந்தர்.

“இன்னைக்கு நீயே எடுத்துவச்சு சாப்பிடு, நான் உன்னை பாத்துட்டு இருக்கேன்”, என்று அவன் எதிரில் சென்று அமர்ந்து கொண்டாள் அமுதா.

சுந்தர் சாதம் பிசைந்து விட்டு சிக்கன் ஃப்ரைக்குள் ஸ்பூனை விட்டு தேடிட்டே இருந்தான்.

“என்னடா தேடுற”, என்றாள் அமுதா.

“இல்ல, ஒரு லெக் பீஸ் கூட இல்லயே அதான் தேடுறேன்”, என்றான் சுந்தர்.

“நான் தான் போடலை.”, என்றாள் அமுதா.

“ஏன்?”, என்றான் சுந்தர்.

“உனக்கு ‘செஸ்ட்டு’ தான புடிக்கும்.. அதான் செஸ்ட்டா போட்டு சமைச்சேன்”, என்றாள் அமுதா.

“எனக்கு செஸ்ட்டு தான் புடிக்கும்னு உங்களுக்கு யார் சொன்னா?”, என்றான் சுந்தர்.

“நீ தான் பொழுதன்னைக்கும் அதை தானே பாக்குற”, என்றாள் அமுதா தன் பள்ளுவை இழுத்துவிட்டுக் கொண்டே.

“ம்ம்!!! இல்ல இப்பலாம், கோழி செஸ்ட்டு எனக்கு புடிக்க மாட்டேங்குது”, என்றான் சுந்தர் சாப்பிட்டுக் கொண்டே.

“ஏன்?”, என்றாள் அமுதா சாதாரணமாக.

“இந்த உலகத்தின் பெஸ்டு செஸ்ட்டை பாத்ததுல இருந்து வேற எந்த செஸ்ட்டு மேலையும் இன்ட்ரெஸ்ட் இல்லை”, என்றான் சுந்தர் அமுதாவின் முலையை பார்த்து.

அமுதாவுக்கு உள்ளே கூசியது

“ம்ம்!! நான் நல்லா உன் கிட்ட மாட்டிகிட்டேன்”, என்றாள் அமுதா.

“ஏன்?”, என்றான் சுந்தர்.

“நீ என்ன சொன்னாலும் எனக்கு புடிச்சிருக்கே, கோவமே வரமாட்டேங்குது”, என்றாள் அமுதா.

“உனக்கு புடிச்சதெல்லாம் செய்யனும்னு தோணுது, உன்ன பக்கத்திலேயே வச்சுக்கனும்னு தோணுது.”, என்று தொடர்ந்தாள்.

“அதுக்கு உங்க ஹஸ்பெண்டு ஒத்துக்குவாறா?”, என்றான் சுந்தர்.

“நீ மட்டும் என்னை புடிச்சிருக்குன்னு சொன்னேனா, நான் அவனை கொன்னுட்டு கூட வந்துருவேன். எப்படி நான் உன்னை பாத்த நொடில இருந்து இப்படி ஆனேன்னு எனக்கு தெரியலை”, என்றாள் அமுதா.

“உண்மையாவா சொல்றீங்க? உங்க ஹஸ்பன்ட் பத்தி சொல்லுங்க?”, என்றான் சுந்தர்.

“நல்ல நேரத்தில் அவனை பத்தி வேணாம். அது சரி, நீ நேத்து எழுதின கவிதை.. அது முதல்ல கவிதைதானா..? இல்லை எதோ எழுதனும்னு எழுதினாயா?”, என்றாள் அமுதா.

“கவிதையா?? அப்படிலாம் இல்ல.. சொல்லனும்னு தோனுச்சி அதை சொன்னேன். புடிக்கலையா?”, என்றான் சுந்தர்.

“புடிக்குது.. ஆனா புரியலை”, என்றாள் அமுதா.

சுந்தர் சாப்பிட்டுவிட்டு எழுந்தான்.

“என்ன புரியலை”, என்றான் கையை துடைத்துக் கொண்டே.

அமுதா சாப்பிட அமர்ந்தாள்.

சுந்தர் சாதம் போட்டான்.

“இரவு சொர்க்கமாய் மாறிச்சின்னு சொல்லிருந்தியே அதான் புரியலை”, என்றாள் அமுதா.

“சாப்பிட்டு முடிங்க சொல்றேன்”, என்றான் சுந்தர்.

“சும்மா சொல்லு நான் கேட்டுட்டே சாப்பிடுறேன்”, என்றாள் அமுதா.

சுந்தர் அமுதாவின் பின்னால் போய் நின்றான்.

குனிந்து காதருகில் சொன்னான்.

“ராத்திரி முழுக்க கனவில் நீங்கதான். முழு ராத்திரியும். அதான் அப்படி சொன்னேன்”, என்றான் சுந்தர்.

“ம்ம்!! சூப்பர். என்ன கனவு?”, என்றாள் அமுதா காஸுவலாக.

“ம்ம்!! சாப்பாடு தான். எனக்கு சாப்பாடு போட்டிங்க. கனவுலையும். அதுவும் ஸ்பெஷல் சாப்பாடு. என் வாழ்கையில் கிடைக்காத சாப்பாடு, எப்பாவும் கிடைக்க போகாத சாப்பாடு”, என்றான் சுந்தர்.

“என்ன சொல்றடா? அதென்னடா அப்படி பட்ட சாப்பாடு? சொல்லு நான் போடுறேன்”, என்றாள் அமுதா.

“அது வெரும் சாப்பாடு இல்ல.. அமுதம்.. அமுதாவால கூட முடியாது”, என்றான் சுந்தர்.

“அதான் என்னன்னு சொல்லு,.. சொன்னதான தெரியும்”, அமுதா சாப்பிட்டு முடித்து கை துடைத்துக் கொண்டே கேட்டாள்.

“க்ளாசுக்கு டைம் ஆச்சு”, என்றான் சுந்தர்.

“சொல்லிட்டு போங்க சார். கேட்டா பிரின்ஸிபல் மேடம் கூப்பிட்டாங்கன்னு சொல்லுங்க, யாரும் ஒன்னும் சொல்ல மாட்டாங்க”, என்றாள் அமுதா.

சுந்தர் ஒரு பேப்பரை எடுத்து எழுதினான்.

அமுதா சாப்பிட்டுக் கொண்டே அவன் எழுதுவதை பார்த்தாள்.

அவன் சென்றதும்.. சாப்பாட்டு கையோடு வந்து அதை எடுத்து பார்த்தாள்.

மடியில் தலை வைத்து
மார்பில் பால் குடிக்கும் சுகம்
எந்த குழந்தைக்கும் வாழ்கையில்
கேட்காமல் கிடைக்கும் முதல் உணவு

ஆனா எனக்கு அது
கேட்டாலும் கிடைக்காத அபூர்வ
விருந்து, கனவுல எனக்கு
ஊட்டிய பாலுக்கு நன்றி.

அதை படித்துவிட்டு அமுதா அமைதியாக நெடு நேரம் அமர்ந்திருந்தாள்.
சுந்தரின் கனவை பற்றி நினைத்துப் பார்த்தாள்.

தானும் ஒரு குழந்தையை பெற்றவள் தான், பால் குடுக்க வகையில்லாமல் அந்த குழந்தையை இழந்தவள் தான்.

அதை நினைத்து பல நாள் துவண்டவள் தான். ஆனால் அது தாயோட ஏக்கம்.

இன்று ஒரு குழந்தையின் ஏக்கம் எப்படி இருக்கும் என்பதை உணர்ந்தாள்.

இப்போது அமுதா தாயுள்ளம் நிறைந்திருந்தாள்.

கொஞ்சம் சிந்தனை அகன்று சகஜ நிலைக்கு வந்தாள்.

கையில் இருந்த பேப்பரை திருப்பி பார்த்தாள்.

‘சுடிதாரும் லெக்கின்ஸும்’

நாளைக்கு சாப்பாடு என் சாய்ஸ் இல்லன்னு தெரியும், அட்லீஸ்ட் ட்ரெஸ் என் சாய்ஸ்?

ப்ளீஸ்!??!?!

எனக்கு செஸ்ட்டு மட்டுமில்ல, தொடையும் புடிக்கும். – என்று எழுதியிருந்தது பின் பக்கத்தில்.

அமுதாவின் உதடுகள் விரிந்து பற்கள் பளிச்சின.

செக்ஸி இடியட் என்றாள் அமுதா பல்லை கடித்துக் கொண்டு.

கணவரை பிரிந்து இன்றோடு 18 வருடம்.

மகனுக்கு ஒரு வயது இருக்கும்போது சுதா தன் கணவனை பிரிந்தாள்.

இன்னும் சரியாக சொல்ல வேண்டுமானால், அவளுக்கு 19 வயசு நிறைவடையும் போது பிரிந்தாள்.

ஏன்?

படிப்பை பாதியில் கைவிட்டு கல்யாணம் பண்ணிக் கொள்ள ஓடிப்போனவள் சுதா.

கல்யாணம் செய்த 5 மாசத்தில் பையனை பெற்றெடுத்தாள்.

ஆமாம், அதற்கு முன்பே வயித்தில 4 மாசம். அதான் ஓடிப்போக காரணமே.

ஓடிப்போனது வேற யாரோடையும் இல்ல, காலேஜ்ல பாடம் சொல்லிக் குடுத்த வாத்தியோட.

பிறகு, அவனுக்கு இப்படி காலேஜுக்கு படிக்க வர பொண்ணுங்க நிறைய பேரோட தொடர்பு இருக்குன்னு தெரிஞ்ச உடனே கையில பச்சை குழந்தைய வச்சுக்கிட்டு படிப்பும் இல்லாம போடான்னு கிளம்பி வந்துட்டா.

பெற்றோர் உதவியும் இல்ல, புருஷன் அரவனைப்பும் இல்ல, ஒத்த பொம்பளையா கைகுழந்தயோட கிடைச்ச வேலை செஞ்சு, தான் படிச்சிட்டு இருந்த படிப்பையும் முடிச்சி, நல்ல வேலைக்கு போயி ஒரு ஆளா தன் புள்ளைய படிக்க வச்சு இன்று ஒரு பெரிய ட்ரைனிங் இன்ஸ்டிட்யூட் வச்சு நடத்திட்டு இருக்கா. நல்ல வருமானம் நிறைய பணம், நிறைந்த வாழ்க்கை.

எப்படியாச்சும் இந்த இன்ஸ்டிட்யூட்ட ஒரு காலேஜா மாத்தனும்னு உழைச்சிட்டு இருக்கா.

இன்னைக்கு தன் மகனுக்கு 18 வயசு.

இப்போது தன் மகனை காலேஜில் சேர்க்க வேண்டும்.

சுதா மகனுடன் காரில் போயிக் கொண்டே தன் கதையை மனதில் ஓட்டிக் கொண்டிருந்தாள்.

இன்று தான் புதிதாய் பிறந்தது போல் இருந்தது சுதாவுக்கு.

இந்த 18 வருடங்களும் அவள் இந்த உலகத்தை நிமிர்ந்து கூட பார்க்கவில்லை. படிப்பு, வேலை, குழந்தை, பணம். இது மட்டுமே அவள் சிந்தனை.

இப்போது மகன் வளர்ந்து ஆளாகி ஒரு காலேஜில் சேரும் சமயம், சுதா கொஞ்சம் ஆசுவாசமடைந்தாள்.

இத்தனை நாள் பையனை பக்கத்திலேயே வைத்து நல்ல படியாக வளர்த்துவிட்டாள்.

ஆனால், இப்போது காலேஜ், அதும் வெகு தூரம் தாண்டி வேற ஊர். யாரையும் தெரியாது. ஹாஸ்டலில் விட வேண்டும்.

வேண்டாம் டா ஹாஸ்டல்-னு சுதா பயந்தப்போ பையன் சொன்னான், “அம்மா, நான் ஒரு அடல்ட். நீ ஏன்ம்மா பயப்படுற, நான் பாத்துக்குறேன்”.

அவன் சின்ன புள்ளையானாலும் அவன் தலை தூக்கி அப்படி சொல்லும்போது சுதாவின் மனக்கண் திறந்தது, அவனை நிமிர்ந்து பார்த்தாள்.

அப்போதுதான், தன்னை விட உயரமாக வளர்ந்துவிட்ட தன் பைனை கவனித்தாள்.

அவன் சொன்னது சரிதான். அவன் ஒரு ஆம்பளையாகிட்டான்.

இவளோ பெரிய பையன். ரோட்டில் இவ்ளோ பெரிய பையன் வந்தால், தான் ஒதுங்கி செல்வாள், ஆனால் தன் பையன் இவ்ளோ பெரிய பையன் என்று இதுநாள் வரை அவள் உணர்ந்திருக்கவில்லை.

ஒரு நிமிடம் அவனை மேலும் கீழும் பார்த்துவிட்டு ஓகேடா, வா காலேஜை பாத்துட்டு வரலாம் என்று ஒப்புக்கொண்டாள்.

“அம்மா!!! காலேஜ் வந்துருச்சு. காரை நிறுத்து”, தன் எண்ண அலைகளில் நினைந்திருந்த சுதாவை தோளில் தட்டினான் மகன் சுந்தர்.

“சாரிடா சுந்தர்”, என்றவாறே காரை காலேஜுக்குள் விட்டு பார்க்கிங்கிள் நிறுத்தினாள் சுதா.

PARKING – ONLY FOR STAFFS – என்று போர்டு இருந்தது.

காலேஜை பார்த்தாச்சு, விவரம் கேட்டாச்சு, சீட்டும் ஓகே, ஹாஸ்டலையும் பார்த்தாச்சு, எல்லாம் பண்ணியாச்சு ஆனா சுதா கொஞ்சம் கவலையாக இருந்தாள். காரில் ஏறி பத்து நிமிஷம் ஆச்சு அமைதியாகவே இருந்தாள்.

“என்னம்மா, எதுமே சொல்ல மாட்டேங்குற?”, என்றான் சுந்தர்.

“கொஞ்சம் குழப்பமா இருக்குடா. என்னவோ என்னை தடுக்குது.. என்னை அறியாத பதட்டம்.. பசிக்குது, சாப்பிட்டு பேசலாம்”, சொல்லிக் கொண்டே காரை ஒரு ரெஸ்டாரெண்டின் பார்க்கிங்கிள் நிறுத்தினாள்.

இருவரும் சாப்பிட சென்றனர்.

ரெஸ்டாரெண்டின் கதவை செக்யூரிட்டி திறந்துவிட, அந்த ஹோட்டலின் ஏசிக் காற்று சுதாவின் முகத்தில் புஸ்ஸுனு அடிச்சு சில்லுனு வரவேற்க, சுதாவின் சில்க்கி ஹேர் காத்தில் பறந்து அவள் முகத்தை மறைக்க, ஷாம்பு விளம்பரத்தில் வருவது போல தன் முடியை தலையை சாய்த்து தூக்கி பின்னால் போட்டாள்.

“ஹவ் மெனி பீப்பிள் மேடம்?”, என்றான் வெய்ட்டர் சுதாவின் முன் நின்று.

“ட்டூ”, என்றாள் சுதா ஒற்றை வார்த்தையில்.

“கப்புள்ஸ் ஃபர்ஸ்ட் ஃப்ளோர் மேடம்”, என்று சொல்லிவிட்டு கையை அந்த பக்கம் நீட்டினான் வெய்ட்டர்.

சுதா அந்தபக்கம் திரும்ப, அங்கே லிஃப்ட் டோர் ஓப்பன் பண்ணி ஒரு பெண், “ப்ளீஸ் மேடம்”, என்று அவளை லிஃப்டை நோக்கி அழைத்தாள்.

சுதாவும் பையனும் லிப்டில் ஏற, லிஃப்ட் 1 ஃப்ளோரை அடைந்தது.

அவர்கள் மேலே செல்ல அங்கே வேறொரு பெண் அவர்களை இருவர் அமரும் கேபினில் அமர வைத்தாள்.

எல்லா கேபினும் நல்ல ஸ்பேஸோடு பக்கத்து கேபினின் சம்மந்தம் இல்லாமல் ரொம்ப ப்ரைவேட்டாக இருந்தது.

காலேஜ் ஏரியாவில் கப்புள்ஸ் வந்து போறதுக்காக இருக்கும் என்று மனதுக்குள் நினைத்துக் கொண்டாள் சுதா.

ஒரு வெய்ட்டர் வந்து ரெண்டு வெல்கம் ட்ரிங்க் கொடுத்தார். ஆளுக்கொரு மெனு கார்டு கொடுத்தார்.

டிசைட் பண்ணிட்டு இந்த பட்டன் ப்ரஸ் பண்ணுங்க சார் நான் வரேன் என்று சொல்லிவிட்டு கேபினை மூடிவிட்டு சென்றார்.

சுதாவுக்கு இது புது அனுபவமாக இருந்தது.

தன் மகனை அவள் ஒரு பெரிய பையனாக (ஆம்பிள்ளையாக) உணர தொடங்கியது,

வெய்ட்டர் அவர்கள் இருவரையும் பார்த்துவிட்டு கப்பிள்ஸ் மாடி மேடம் என்று சொன்னது, மற்றொரு வெய்ட்டர் மெனுவை கொடுத்துவிட்டு நான் வரேன் “சார்”, என்று மகனிடம் பேசிவிட்டு சென்றது.

வழக்கமாக பையனுக்கு என்ன கொடுக்கட்டும் மேடம் என்று தான் வெய்ட்டர்கள் ஹோட்டலில் கேட்டு பழக்கமாகியிருந்த சுதாவுக்கு இது புதிதாக இருந்தது.

சுந்தர் மெனு கார்டை படித்துக் கொண்டிருக்க, சுதா கேட்டாள், “டேய் உன் பர்ஸ்ல காசு வச்சிருக்கியா?”

“இருக்குமா ஒரு 500 இருக்கும்”, என்றான் சுந்தர்.

“இந்தா இதையும் வச்சுக்க”, என்று ஒரு 5000 எண்ணி அவன் கையில் கொடுத்தாள் சுதா.

“எதுக்குமா இவ்ளோ?:, என்றான் சுந்தர்.

“சும்மா வைங்க சார், தேவைப்பட்டா குடுங்க”, என்றாள் சிரிப்புடன் சுதா அம்மா.

சுந்தர் ஒன்னும் சொல்லாமல் வாங்கி பர்ஸில் வைத்துக் கொண்டான்.

சுந்தர் பட்டனை அமுக்க வெய்ட்டர் வந்தார்.

Also Read: ரம்யாவின் புண்டை

ஆர்டர் செய்தான் சுந்தர்.

சாப்பாடு வந்தது இருவரும் சாப்பிட்டனர்.

“பில் ப்ளீஸ்”, என்றான் சுந்தர்.

வெர்ய்டர் வந்தார் பில்லோடு.

“ப்ளீஸ் கீப் இட் டவுன்”, என்றான் சுந்தர் டிஸ்யூ பேப்பரில் கையை துடைத்துக் கொண்டே.
பில்லை வைத்து விட்டு வெய்ட்டர் செல்ல.

சுந்தர் தன் பர்சை எடுத்து பணத்து எடுத்து பில்லுக்கு வைத்துவிட்டு மேற்கொண்டு 50 ரூபாய் வைத்தான் டிப்ஸாக.

மகன் விஷயங்களை ஹேன்டில் பண்ணுவதை பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள் சுதா ரசித்து.

“அம்மா, இன்னுமா கைகழுவலை?”, என்றான் சுந்தர்.

சுதா ஃபிங்கர் பவுலில் கையை விட்டாள், கழுவினாள்.

“டேய் நான் ரெஸ்ட் ரூம் போயிட்டு வரேன்”, என்று சொல்லிவிட்டு எழுந்து சென்றாள்.

சுதா ரெஸ்ட்ரூம் சென்று கதவை திறந்து உள்ளே சென்று கதவை சாத்தினாள்.

தன் சேலையை தூக்கி அகன்ற குண்டிகளை க்ளாசெட்டில் வைத்து அமர்ந்தாள்.

“அய்யோ!! மச்சான்.. செம்மையா இருந்தாடா. அவ சூத்துல முகத்தை வச்சா முகமே பொதஞ்சுரும் மச்சான். ஒம்மால.. ஓத்தா அவளை ஓக்கனும்டா. அப்படி ஒரு சூத்து” – இப்படி ஒரு குரல் ஃபோனில் பேச அது பாத்ரூமில் எதிரொலித்தது.

லேடிஸ் பாத்ரூமிற்குள்ள எந்த நாய் வந்து இப்படி பேசுதுன்னு சுதாவுக்கு கோவம் வந்து வேகமா தன் அந்தரங்கத்தை கழுவிக் கொண்டு அவசரமாக வெளியே வர அங்கே தன் மகன் வயதுள்ள ஒரு பையன் காதில் போனை வைத்துக் கொண்டு கையை வாஷ் பேசினில் கழுவிக் கொண்டிருந்தான்.

சுதா பாத்ரூமில் இருந்து வெளியே வர அவன் அதிர்ச்சி அடைந்தான்.

அவன் ஏதோ சொல்ல வாயை திறக்கும் முன் பளார் என்று கன்னத்தில் வைத்தாள் சுதா.

“நாயே, லேடீஸ் பாத்ரூமுக்குள்ள வந்ததே தப்பு, இதுல அடுத்தவன் பொம்பளைய பத்தி தப்பா பேசுறியா?”, என்றாள் கண்கள் சிவக்க.

அந்த பையைன் அதிர்ச்சியில் ஃபோனை கீழே போட்டுவிட்டு கன்னைதை தடவிய படி நின்றான்.

“வெளிய போடா”, என்றாள் சுதா.

அவன் கண்கள் கலங்க ஃபோனை தூக்கிக் கொண்டு ஓடினான்.

அந்தப்பையன் ஓடி மறைய பாத்ரூம் க்ளீன் பண்ற ஆள் வந்தான்.

“யோவ். லேடிஸ் பாத்ரூம்ல என்னயா உனக்கு வேலை?”, சுதா அந்தப் பையன் மேல இருந்த கோவத்தை அவன் மேல் காட்டினாள்.

“மேடம் இது ஜென்ட்ஸ் பாத்ரூம். லேடிஸ் பாத்ரூம் அந்த பக்கம்”, என்றான் அந்த ஆள் பவ்யமாக.

சுதா வேகமாக வெளியே வந்து போர்டை பார்த்தாள்.

அதில் ராஜா போல படம் போட்டிருந்தது.

பழைய காலத்து ராஜா ட்ரெஸ் போட்ட படம் அதை அசந்தாப்பல பாத்தா பொம்பளை படம் மாதிரிதான் இருந்தது.

அசடு வழியாத குறையாக ஓடி மறைந்தாள் சுதா.

“என்னம்மா ஆச்சு இவ்ளோ நேரம்”, என்றான் சுந்தர்.

“அதெல்லாம் ஒன்னுமில்ல, வா போலாம்”, என்றாள் சுதா.

அம்மாவும் மகனும் ஹோட்டலை விட்டு வெளியே வந்து காரில் ஏற போக சுதாவை ஒரு கை புடித்து இழுத்தது.

சுதா பதட்டமாக திரும்ப, அங்கே ராணி நின்று கொண்டிருந்தாள்.

ராணி சுதாவின் காலேஜ் மேட். ராணிக்கு சுதாவின் மேல் பெரும் பிரியம். இருவரும் இணை பிரியாத தோழிகள்.

ராணி பள்ளிக்கூடம் முடித்த கையோடு கல்யாணம் கட்டி வைக்கப்பட்டவள்.

கைகுழந்தையை வீட்டில் விட்டுவிட்டுத்தான் காலேஜுக்கே வருவாள்.

ராணியின் கணவர் ராணியின் மேல் அளவு கடந்த பிரியம் வைத்திருந்தார்.

ராணி இரெண்டாம் வருடம் படிக்கும்போது அவர் ஒரு விபத்தில் மரணமடைந்தார்.

பின் ராணியின் மாமியார் தான் அவளை மூன்றாம் ஆண்டு முடியும் வரை படிக்க வைத்தார்.

அதன் பிறகு சுதாவிற்கும் ராணிக்கும் தொடர்பில்லாமல் போனது.

இத்தனை ஆண்டுகளுக்கு பின் இப்போதுதான் சந்திக்கிறாள் ராணி சுதாவை.

இருவரும் பார்த்த மாத்திரத்தில் கண்கலங்கி கட்டிக் கொண்டு அழுதனர்.

ராணி சுதாவை விசாரித்தாள்.

சுதா ராணிய விசாரித்தாள்.

“சுதா, இந்த வெயில்ல நிக்க வேணாம், என் வீடு பக்கத்துல தான், 5 மின்ஸ் இங்கேர்ந்து வா”, என்றாள் ராணி.

“சரி வா, நீ எதுல வந்தே?”, என்றாள் சுதா.

“ம்ம் நான் பைக்கில.. என் பையன்… எங்க அவன??!! சரி விடு நம்ம போவோம்”, என்று சுதாவின் காரில் ஏறினாள் ராணி.

சுதா காரை ஓட்ட ராணி தன்னை ஆசுவாசப்படுத்திக்கொள்ள, ராணியின் ஃபோன் அடித்தது.

“டேய்!! டேய்ய்!! டேய்ய்ய்ய்!!! கத்தாதடா.. உன்னை தேடுனேன் உன்னை காணோம்.. நீ பைக்கை எடுத்துட்டு வீட்டுக்கு வா நான் வீட்டுக்குதான் போறேன்”, என்றாள் ராணி ஃபோனில்.

ராணி ஃபோனை வைத்தாள்.

“என்னாச்சுடி”, என்றாள் சுதா.

“நானும் என் பையனும் தான்டி சாப்பிட வந்தோம். உன்னை பாத்த சந்தோசத்தில அவனை தேடாம உன் கூட வந்துட்டேனா, அதான் சத்தம் போடுறான்.”, என்றாள் ராணி.

ராணி வழி சொல்ல சுதா காரை செலுத்தினாள்.

ராணியின் வீடு எத்தியது.

சுதாவையும் அவன் பையனையும் அழைத்து இருக்கச் செய்து ஜூஸ் கொடுத்தாள் ராணி.

ராணியின் மாம்பழ ஜூசை விட, அவளது மாங்கனிகளும் அதைவிட பெரிதாக குழுங்கு குழுங்குனு குழுங்குற குண்டியும் சுந்தரை மூடாக்கியது. சுந்தரின் சுண்ணி முட்டிக் கொண்டிருந்தது.

இப்பவே கையடிச்சாதான் நார்மலாக இருக்க முடியும்ங்கற மாதிரி சுண்ணி முட்டியது.

ஜூசை குடித்து முடிப்பதற்குள் ராணியின் குண்டியையும் முலையையும் பல முறை பார்த்திருப்பான்.

சுதாவும் ராணியும் என்ன பேசிக் கொண்டிருக்கிறார்கள் என்று ஒரு வார்த்தை கூட அவன் காதில் விழவில்லை.

அம்மா வயதுள்ள ஒருத்தியின் உடல் ஒரு கன்னி சுண்ணியை இப்படி ஆட்கொள்ளும் என்று அவன் ஒரு நாளும் எண்ணியதில்லை.

ராணியின் நழுவும் முந்தானையும் அதனுள் மறைந்திருக்கும் மாங்கனியும் அவள் லாவகமாக முந்தானையை எடுத்து மறைக்கும் அவளது விரல்களும், ராணியின் வளுவளு தேகமும். மின்னும் முகமும், சிவக்கும் கன்னங்களும் ஆரஞ்சு பழ இதழும், சுண்ணிய ஆட்டலனா பேண்ட்லயே கஞ்சி வந்துருமோன்னு அவதிப்பட்டான்.

“அம்மா..”, ஈனஸ்வரத்தில் அழைத்தான் சுந்தர்.

“என்னடா கண்ணா?”, என்றாள் ராணி, சுதா பதில் சொல்லும் முன்பே.

“ஆண்ட்டி, பாத்ரூம் யூஸ் பண்ணனும்”, என்றான் தயக்கமாக.

“ஹ்ம்ம்!! மாடில ஹரி ரூம் யூஸ் பண்ணுடா கண்ணா”, என்றாள் ராணி.

சுந்தர் மேல நிமிர்ந்து பார்த்தான் கையில் ஜூஸ் க்ளாசோடு.

“சரி வா, நான் வந்து காட்றேன்”, என்று எழுந்து வந்து சுந்தரின் கையை பிடித்து தூக்கினாள் ராணி.

ராணியின் புசு புசு தேகமும் அவளது வாசமும் சுந்தரை கிறங்கடிக்க, ராணியின் கையை பிடித்தவாறே பின் தொடர்ந்தான்.

இருவரும் மாடிபடியேற தொடங்க, காலிங் பெல் அடித்தது.

ஹாலில் கால் மேல் கால் போட்டபடி அமர்ந்திருந்த சுதா ஜூசை சிப்பியபடி தலையை கதவின் பக்கம் திருப்பினாள்.

“சுதா என் பையனாதான் இருக்கும் கதவை திற”, என்றவாறே சுந்தருடன் மாடியேறி மறைந்தாள் ராணி.

ஜூசை கீழே வைத்துவிட்டு குதிரை போல எழுந்து கதவின் அருகே சென்று கதவை திறந்தாள் சுதா.

“எவ்வளவு நேரம்மா?”, என்றபடி தலையில் மாட்டியிருந்த ஹெல்மட்டை கழட்டிக் கொண்டே சொன்னான் ராணியின் பையன் ஹரி.

சுதாவை பார்த்தவுடன் படபடத்தான் ஹரி. முகமெல்லாம் வியர்த்துக் கொட்டியது.

சுதா முகத்தில் சலனமில்லாமல் அவனை பார்த்துக் கொண்டே நின்றாள்.

கையில் ஹெல்மெட்டை வைத்துக் கொண்டு வியர்த்த முகத்தோடு உள்ளே வராமல் நின்று கொண்டிருந்தான் ஹரி.

சுதா ஹீரோயின் மாதிரி நின்று புருவத்தை மட்டும் அசைத்து கேட்டாள் என்ன? என்பது போல.

“ஐயம்.. அது, நான் ஹரி”, என்றான் ஹரி.

“ம்ம்!!!!???”, என்றாள் சுதா திமிருடன் வழியை மறைத்தபடி.

“நான் ராணி அவங்களோட பையன்”, என்றான் கொஞ்சம் தைரியமாக ஹரி.

“அதுக்கு?”, என்றாள் சுதா கிண்டலாக.

“இல்ல உள்ள வரணும்.. நீங்க வழி விட்டா…”, என்று இழுத்தான் ஹரி.

“கன்னம் வலிக்குதா?”, என்றாள் சுதா.

ரெஸ்டாரெண்டில் சுதாவிடம் பாத்ரூமில் அடிவாங்கிய அந்த பையன் தான் ஹரி.

ஹரி தலை குனிந்த படி நின்றான்.

“கதவ சாத்திட்டு உள்ள வா”, என்றபடி மீண்டும் சோஃபாவுக்கு சென்று ஜூசை எடுத்துக் கொண்டு குடிக்கத் தொடங்கினாள் சுதா.

சுதா கால் மேல் கால் போட்டு உட்கார்ந்திருந்த ஸ்டைலும் அவளது கொழுத்த உடம்பும் ஹரியை அவளை பாக்க சொன்னது.

ஆனால் அவன் அவள் பக்கம் திரும்பாமல் ஒரிடத்தில் அமர்ந்து கொண்டான்.

சுதாக்கு தெரியாது ஹரி ஹோட்டல் பாத்ரூமில் வர்ணித்த பெண் சுதாதான் என்று.

ஹரி சுதாவை ரெஸ்டாரெண்டின் உள்ளே வரும் போதே கவனித்துவிட்டான்.

இன்ஃபேக்ட் அவள் குண்டியை பார்க்கத்தான் வேகமாக கைகழுவ அவள் செல்லும்போது அவனும் எழுந்து வந்தான்.

வரும்போது ராணி அவனை அழைத்து நேரா பார்க்கிங் வந்திருன்னு சொல்ல, அந்த ஷன நேரத்தில் அவன் சுதா ஆண்கள் பாத்ரூமிற்குள் சென்றதை கவனிக்கவில்லை.. கூடவே வாட்சாப் நண்பனின் ஃபோன் வந்துவிட சுதாவை வர்ணித்த வாறே பாத்ரூம் சென்று வாங்கிக் கொண்டான் கன்னத்தில்.

சுதா திமிரா குதிரை போல அமர்ந்திருக்க. பவ்யமாக அமர்ந்திருந்தான் ஹரி.

மேலே இருந்து ராணியும் சுந்தரும் வந்தனர்.
“சாரிடா கண்ணா.. அம்மா உன்னை வேணும்னு விட்டுட்டு வரலடா”, நேராக மகனிடம் சென்று அவன் தலையை கோதிவிட்டு சமாதானப்படுத்தினாள் ராணி.

“இங்க வா இதுதான் சுந்தர், இது சுதா மை க்லோசெஸ்ட் ஃப்ரெண்ட் இன் காலேஜ்”, என்று இருவரையும் அறிமுகப்படுத்தி வைத்தாள்.

ராணியிடம், “நானும் சுந்தரும் கேம் ஆடப்போறோம்மா”, என்றான் ஹரி.

தப்பித்தோம் பிழைத்தோம் என்று சுந்தரோடு ஓடினான் ஹரி.

இருந்தாலும் சுதா, ராணி அம்மாவிடம் தான் ஃபோனில் பேசிக் கொண்டிருந்ததையோ இல்ல அடி வாங்கியதையோ சொல்லிவிடுவாளோ என்ற பயமும் இருந்தது.

மதியம் விளையட சென்ற இருவரும் மாடியில் இருந்து இறங்கி வரும் போது இரவு 9 மணி.

“என்னடா? இரெண்டு பேரும் பசிக்குதுன்னு இறங்கி வந்திங்களா?”, என்றாள் சுதா அதிகாரமாக.

இருவரும் தலையை சொறிந்தவாறு சாப்பிட்டு முடித்தனர்.

“சுந்தர், இன்னைக்கு நாம இங்கேயே தங்கிடுவோம்”, என்றாள் சுதா.

“எதுக்குமா, நாம கிளம்புவோமே”, என்றான் சுந்தர்.

“டேய் கண்ணா, நீ இனி நாலு வருசம் இங்கதான்டா, ஆண்ட்டிய புடிக்கலையா?”, என்றாள் ராணி.

சுந்தர் முழித்தான்.

சுதா: சுந்தர், நீ இந்த ஊர்லயே உன் விருப்பப்படி காலேஜ்ல சேர்ந்துக்கோ ஆனா ஆண்ட்டி வீட்ல தங்கி படி சரியா?

சுந்தர்: அம்மா, அதெப்படிம்மா, அவங்களை டிஸ்டர்ப் பண்றது.

ராணி: கண்ணா, நானும் உனக்கு அம்மா மாதிரி தான்டா கண்ணா. அதுமட்டுமில்ல ஹரி உன் ஊர்ல இருக்குற காலேஜ்ல சேர்க்க போறேன், அவன் உங்க வீட்ல தங்கி படிக்கப் போறான்.

ஹரி: அம்மா என்ன சொல்றீங்க?

ராணி: டேய் கண்ணா உன்னை எப்படி அவ்ளோ தூரம் அனுப்புறதுன்னு தான் நான் வேணாம்னு சொன்னேன், இப்போ சுதா இருக்கா, அங்க இருந்து காலேஜ் போ. அவ என்னை விட நல்லா பாத்துப்பா உன்னை

சுதா: ம்ம்!! (சுதா ஹரியை கூர்மையாக பார்த்தபடி சொன்னாள்)

ஹரிக்கு முகமெல்லாம் வேர்த்தது.

“அம்மா, ப்ளீஸ்ஸ்ஸ்ஸ்!!!!”, சுந்தரும் ஹரியும் சேர்ந்தவாறு சொன்னார்கள்.

“நோ!!! வீ டிசைடட் இட்”, சுதாவும் ராணியும் கோரஸாக பதிலளித்தனர்.

சுதாவின் கூர்மையான கண்கள் ஹரியை விட்டு விலகவே இல்லை.
ஒரு மாத இடைவெளிக்கு பின் இன்னும் காலேஜ் ஆரம்பிக்க ஒரு வாரம் இருக்கும் நிலையில் மீண்டும் சுதா ராணி வீட்டுக்கு வந்தாள்.

சிரித்த முகத்துடன் கன்னங்கள் பளபளக்க ராணி கதவை திறந்தாள்.

இருவரும் கட்டித் தழுவிக் கொண்டனர்.

ஹரியும் சுந்தரும் மாடிக்கு விளையாடச் செல்ல, தோழிகள் கதைக்க தொடங்கினர்.

நீண்ட உரையாடலுக்கு பிறகு பிரியும் நேரம் வந்தது.

மாடியில் இருந்து ஹரி தன்னுடைய லக்கேஜுடன் வந்தான் கிழே.

சுந்தரின் லக்கேஜுகளை மாடியில் தன் அறையில் வைத்து அடுக்கிட உதவினான்.

கிளம்பும் நேரம் வர,

ஹரி சென்று சுதாவின் காரில் ஏறிக் கொண்டான்.

சுந்தர் ராணியின் பின்னாள் நின்று கொண்டிருந்தான்.

சுதாவும் காரில் ஏறப்போக, ராணி கதவில் இருந்து படியிறங்கி ரோட்டை நோக்கி ஓட்டமும் நடையுமாக வந்தாள்.

சுதா காரின் கதவை திறந்து ஒரு காலை உள்ளே வைத்தபடி நின்றாள் ராணி ஓடி வருவதை பார்த்துக் கொண்டு.

ஓடும் ராணியின் கொழுத்து குளுங்கும் குண்டியையும் முலையையும் எச்சில் ஒழுகாத குறையாக பார்த்துக் கொண்டிருந்தான் சுந்தர், ஹரியும்தான்.

ஹரி அம்மாவின் அழகை பார்ப்பதை சுந்தரும், சுந்தர் தன் அம்மாவின் குண்டிகளை எச்சில் ஒழுகாத குறையாக பார்ப்பதை ஹரியும் ஒருவரை ஒருவர் கவனித்துக் கொள்ள தவறவில்லை.

சுதாவின் அருகில் வந்த ராணி, சுதாவின் காதில் கேட்டாள், “ஏன்டி, சுந்தருக்கு அவன் பேர் கூட தெரியாதா?”.

“இல்லடி, அவனுக்கு அவனோட அப்பா ஒரு பொம்பளை பொருக்கி துரோகின்னு மட்டும்தான் தெரியும், மத்தபடி எந்த விஷயமும் தெரியாது.”, என்றாள் சுதா.

ராணி சுதாவின் கன்னத்தில் முத்தமிட, சுதா காரில் ஏறி கிளம்பினாள்.

ராணி ஒரு அழகு பதுமை, காம தேவதை. கவர்ச்சி ராணி.

ராணி கண்னசைத்தாள் காமத்தில் கவிழாத கட்டழகனே இல்லை.

ராணி முந்தானையை சரியவிட்டால் அவள் முலைகளுக்கு மலையையே எழுதிக்கொடுக்கலாம்.

ராணியின் சூத்துக்கு ஈடாக எந்த சொத்தையும் எவனும் குடுப்பான்.

சுதா அழகி என்றாள், ராணி பேரழகி. ராணி தன் கணவரின் இறப்புக்கு பின், இன்று வரை வேறொறு ஆண்மையை தேடியதில்லை. ராணி ஒரு காமராணி.

சுந்தர் அம்மாவை பிரியும் ஏக்கத்தை விட ராணியின் பக்கத்தில் வாழப்போகிறோம் என்கிற எண்ணமே அவனுக்கு ரத்தத் துடிப்பை அதிகப் படுத்தியிருந்தது.

சுந்தரும் ராணியும் இரவு உணவு முடிந்து ஹாலில் அமர்ந்திருந்தனர்.

“சுந்தர் கண்ணா? நீ தனியா தூங்கிப்பியா? இல்ல நான் கூட படுக்கவா?”, என்றாள் ராணி.

கூட படுக்கவான்னு ராணி கேக்க சுந்தருக்கு சுண்ணி தூக்கியது.

இன்னும் நாலு வருஷம் எப்படி சமாளிக்க போறோமோன்னு நினைத்தான்.

“இல்ல ஆண்ட்டி நான் தனியா தான் தூங்குவேன் எப்பவும்”, என்றான் சுந்தர்.

“வெரி குட், அப்போ நீ போய் தூங்குடா கண்ணா நாளைக்கு ஃபர்ஸ்ட் டே காலேஜ்ல”, என்றாள் ராணி.

சுந்தர் தூங்கச்சென்றான்.

சுதாவும் ஹரியும் காரில் பயணத்தை முடித்தனர்.

சுதா ஹரியிடம் ஒரு வார்த்தை கூட அந்த முழு பயணத்தில் பேசியிருக்கவில்லை.

சுதாவும் ஹரியும் சுதாவின் ஊருக்கு சென்று வீட்டை அடைந்திருந்தனர்.

சுதாவும் ஹரியும் வீட்டுக்குள் செல்ல.

“சுந்தர் ரூம் எது ஆண்ட்டி?”, என்றான் ஹரி.

“ம்ம்!! கீழ தான் என் ரூமுக்கு பக்கத்தில. வா”, என்று அழைத்துச் சென்றாள் சுதா.

ரூம் கதவில் “சுந்தர்’ஸ் சூட்” என்று கதவில் ஒட்டியிருந்தது.

அந்த ரூமுக்கு பக்கத்தில் சுதாவின் ரூம்.

“குட் நைட் ஆண்ட்டி”, என்றபடி அறைக்குள் சென்று மறைந்தான் ஹரி.

ஹரி ரூமை சுத்தி பார்த்தான்.

நல்ல வசதியாக செய்து வைத்திருந்தான் சுந்தர்.

நல்ல ஸ்பேசியஸான ரூம்.

கட்டில் ஒரு ஓரத்தில் கிடந்தது. அதன் மேல் நல்ல சாஃப்ட்டான மெத்தை.

அதற்கு பக்கத்திலேயே ஸ்டடி டேபிள்.

இந்த ஓரத்தில் வீடியோ கேம் செட்டப்.

அந்த ஓரத்தில் டி.வி சைசில் மானிட்டரோடு கம்ப்யூட்டர்.

இன்னொரு ஓரத்தில் ட்ரெஸ்சிங்.

பக்கத்திலேயே யோகா மேட், சைக்கிளிங், டம்ப் பெல், ஸ்போர்ட்ஸ் கியர்ஸ் என அனைத்தும் இருந்தன.

மற்றொரு திசையில் ஒரு உயரமான புக் ஷெல்ஃப். அதில் நிறைய புக்ஸ். இவ்வளவும் படிக்க அவனால் எப்படி முடியும்? என்கிற அளவுக்கு இருந்தது.

ரூம் நடுவில் ஒரு சின்ன ரவுண்ட் சோஃபா அதற்கு நடுவில் ஒரு டீ டேபிள்.

ரூமை சுத்தி பாத்துவிட்டு பாத்ரூம் கதவை திறந்தான். பாத்ரூமை பார்த்துக் கொண்டிருக்க ரூம் கதவு தட்டப்பட்டது.

சென்று கதவை திறந்தான்.

“உன் ரூம் பாத்ரூம்ல, என் திங்க்ஸ் எல்லாம் இருக்கும், அதை எடுத்துக்கறேன்”, என்று சொல்லிவிட்டு உள்ளே சென்றாள் சுதா.

ஷாம்பு சோப் சகிதம் எடுத்துக் கொண்டி வந்தாள், “என் ரூம்ல ஷவர் ஒழுங்கா ஒர்க் ஆகாது.. அதான் இங்க குளிப்பேன்.. இப்போ என் ரூமுக்கே கொண்டு போறென்”, என்று சொல்லிவிட்டு பதிலுக்கு எதிர்பார்க்காமல் சென்றாள்.

ஹரி சுதாவின் குழுங்கும் குண்டிகளை பார்த்தபடி கதவை அடைக்காமல் நின்றிருந்தான்.

சுதாவின் குண்டியால் ஏற்கனவே சிவந்த கன்னங்கள் ஞாபகம் வர, மெதுவாக கதவை அடைத்துவிட்டு சென்று படுத்தான்.

காலை ஹரி எழுந்திருக்கும் போது சுதா ரெடியாகி காத்திருந்தாள்.

ஹரி வந்து குட் மார்னிங் சொன்னான்.

ஆனால் சுதா பதில் சொல்லவில்லை.

“லுக். நீ காலேஜ்ல சம்மிட் பண்ண வேண்டிய திங்க்ஸ் எல்லாம் ஒரு ஃபைல்ல போட்டு எடுத்துக்கோ.

கிச்சன்ல மகி குக் பண்ணிட்டு இருப்பா.

அவளும் உன் காலேஜ்தான். நீ போகும்போது அவளை கூட்டிட்டு போனும், திரும்பி வரும் போது அவளை இன்ஸ்டிட்யூட்ல ட்ராப் பண்ணனும்.

சுந்தரோட பைக் யூஸ் பண்ணிக்கோ.

எனி டவுட்ஸ்?”, என்றாள் சுதா.

ஹரி எச்சில் முழுங்கிக் கொண்டு இல்லை என்பது போல தலையாட்டினான்.

சுதா டக் டக் டக்னு அவளுடைய ஹீல்ஸ் டைல்ஸ் தரையில் பட.. குதிரை மாதிரி நடந்து வெளியேறினாள்.

ஹரி கிச்சன் போனான்.. மகி காஃபி குடுத்தாள்.

“ஆண்ட்டி எப்போமே இப்படிதானா?”, என்றான் ஹரி.

மகி சின்ன வயசுக்காரி.

“அவங்க இவ்ளோ நேரம் வீட்ல இருந்து நான் பாத்ததே இல்ல, இன்னிக்கி லேட்
எதோ சின்ன பையன் மாதிரி உனக்கு சொல்லிக் குடுக்க வேற சொல்லிருக்காங்க. ஏன்? உனக்கு ஒன்னும் தெரியாதா?”, என்றாள் மகி.

ஹரி காஃபியை கையில் வைத்துக் கொண்டு வாய்பிளந்து நின்றான். காஃபியில் இருந்து வந்த ஆவி அவன் முகத்தின் முன் இலையாடியது.

“என்ன பாக்கற? நானும் உன் காலேஜ்தான், இங்க பார்ட் டைமா குக் பண்றேன். குக் மட்டும்தான் பண்ணுவேன். வேற ஒருதங்க பாத்திரம் கழுவிட்டு போவாங்க மதியானம், ஆனா இன்னைல இருந்து காலேஜ் முடிஞ்சி வந்து நீ தான் பண்ணனும், அவங்களை வேணாம்னு சொல்லிட்டாங்க மேம்”, என்றாள் சமைத்துக் கொண்டே.

அவள் பார்க்க மிகவும் அழகாக இருந்தாள்.

“சீக்கிரம் ரெடியாகு. டேக் ஆள் யுவர் திங்க்ஸ். எதாச்சும் சந்தேகம்னா என்கிட்ட கேளு. நானுன் உன்கூடதான் காலேஜ் வரேன்”, என்றாள் நெற்றியில் இருந்த வியர்வையை ஒரு துணி வைத்து துடைத்துக் கொண்டு.

கிச்சனில் இருந்த ஃபேனை ஆன் செய்துவிட்டு பதிலேதும் சொல்லாமல் அங்கிருந்து நகர்ந்தான் ஹரி.

மகியின் உதடுகள் அவளையறியாமல் லேசாக விரிந்தன.

ஹரி ரெடியாகி வர, அவள் உடை மாற்றி காத்திருந்தாள்.

“நீ என்ன படிக்கிற?”, என்றான் ஹரி.

“நீ இல்ல, நீங்க! நான் உன் சீனியர். சுதா மேம் உன்னை பத்தி எல்லாம் சொன்னாங்க, நானும் உன் டிபார்ட்மென்ட் தான், ஆனா ஒரு வருஷம் சீனியர். சோ, நீங்க, அக்கா, இந்த மாதிரி யூஸ் ஆகிக்கோ”, என்றாள்.

“உங்க பேரு?”, என்றான் ஹரி. சுதா மேம் என்ன சொல்லிருப்பாங்கன்னு நினைக்க ஹரிக்கு லேசாக வியர்த்தது.

“மகி. என் பேரு மகிழினி”, என்றாள் மகி.

ஹரி வெளியில் வர, வீட்டை பூட்டினாள் மகி.

இருவரும் கீழே வர, அங்கு சுந்தரின் பைக் நின்றிருந்தது.

மகி சாவியை கொடுத்தாள்.

ஹரி வண்டியை எடுக்க, மகி சற்றும் தயக்கமில்லாமல் கேர்ள் ஃப்ரெண்ட் போல ஏறி அமர்ந்து கொண்டாள்.

“சுதா மேம் என்னை பத்தி என்ன சொன்னாங்க?”, என்றான் ஹரி

“நீ ஒன்னும் தெரியாத குழந்தை.. உனக்கு பவுடர் அடிச்சு ட்ரெஸ் மாத்தி விட சொன்னாங்க.. சீக்கிரம் போ.. உனக்கு தான் லேட் ஆகும்”, என்றாள் மகி அவன் இடுப்பை கட்டிக் கொண்டு.

இருவரும் காலேஜ் நோக்கி பறந்தனர்.

அங்கே, காலையில் சுந்தரை எழுப்புவதற்கு அலாரம் வைத்திருந்தாள் ராணி.

அலாரம் அடிக்க ராணி கண்விழித்தாள்.

அலாரத்தை அனைத்துவிட்டு பாத்ரூம் சென்று ஃப்ரெஷப் ஆகிவிட்டு ரூமை விட்டு வெளியே வந்தாள்.

வீடே கமகமக்க காஃபி போட்டாள்.

ஒரு கப்பில் காஃபி எடுத்துக் கொண்டு மேலே சென்றாள், சுந்தரின் ரூமை திறந்தாள். சுந்தர் அம்மணமாக தூங்கிக் கொண்டிருந்தான்.

ஒரு சில நிமிடம் ராணி அங்கே நின்றிருந்தாள். அவள் அழகை ரசித்தாள். காஃபி வாசத்தை ரூமில் பரவ விட்டாள். பின் அவனை எழுப்பாமல் கீழே வந்துவிட்டாள்

ஒரு அரை மணி நேரம் கழித்து சுந்தர் கீழே வந்தான்.

“குட் மார்னிங் ஆண்ட்டி.”, என்றான்

“குட் மார்னிங் இன் டீட் கண்ணா”, என்றாள் ராணி வைத்த கண் வாங்காமல் அவனை பார்த்துக் கொண்டே.

ப்ளாஸ்கில் இருந்து காஃபியை கப்பில் ஊற்றிக் கொண்டு, “ஆண்ட்டி, கொஞ்சம் பேப்பர் தறீங்களா”, என்றான்.

அவன் காஃபியை கையில் எடுக்க பேப்பரை நீட்டினாள்.

“இந்த காலத்தில பசங்க பேப்பர் படிக்கிறத பார்க்குறது அதிசயம்”, என்றாள் ராணி பேப்பர கொடுத்துவிட்டு.

“நான் நிறைய படிப்பேன், கொஞ்சம் எழுதவும் செய்வேன்”, என்றான் சுந்தர்.

“வாவ் யு ஆர் ஃபுல் ஆஃப் சர்ப்ரைஸஸ் டா கண்ணா”, என்றாள் ராணி.

சுந்தர் தன் உடம்பை ரசிப்பதையும், தன் முலைகளையும் குண்டியையும் பார்த்து பார்த்து கண்ணை திருப்புவதையும் முதல் நாள் முதலே கவனித்திருந்தாள் ராணி.

ராணிக்கு இது ஒன்னும் புதுசல்ல, தன் உடம்பை ரசிக்காத ஆண்களை அவள் பார்த்ததே இல்லை.

இவ்வளவு ஏன், சமீபகாலமாக ராணியின் மகன் ஹரியே அவளது உடம்பை மேய்வதை ராணி கவனித்திருந்தாள்.

ராணி ஒரு அதீத காம உணர்ச்சி கொண்டவள், சுதாவும் தான்.

ஆனால் இருவருமே தங்களது உணர்ச்சிகளை பொருட்படுத்தாமல் பையன்களை வளர்தெடுக்க தியாகம் செய்திருந்தார்கள்.

ராணிக்கும் சுதாவுக்கும் பெரும் கதைகள் புதைகொண்டு கிடந்தன. அத்தனையும் மறந்துவிட்டுத்தான் பெற்ற பிள்ளைகளை வளர்ந்திருந்தனர்.

அவர்களும் இவர்களுக்கு தோதாகவே வளர்ந்துவிட்டனர் என்பதே உண்மை.

என்னதான் சின்ன பசங்க எல்லாரும் ராணியின் உடலை மேய்ந்தாலும் இனிமேலும் ஆண்களோடு செக்ஸ் வாழ்க்கை வேண்டாமே என்றிருந்தாள்.

அவளுக்கும் வயசு சிறிசுதான், வெரும் 34 தான். இருந்தாலும் ஒரு கட்டுப்பாடுக்கு வந்திருந்தாள் இத்தனை வருடங்களில்.

இன்று முதல் நாள் கல்லூரி.

ராணி தன் காரில் சுந்தரை ஏற்றிக் கொண்டு சென்றாள்.

சுந்தரின் கூடவே வந்து எல்லா ஃபார்மாலிட்டிசும் செய்து கொடுத்தாள்.

“ஆண்ட்டி இது எல்லாமே நானே பண்ணிக்குவேன் நீங்க ஏன் சிரம படுறீங்க?”, என்றான் சுந்தர் தயக்கமாக.

“கண்ணா, நீ என் குழந்தை மாதிரிடா. டோன்ட் ஃபீல் பேட். உங்கம்மா என்னை நம்பிதான இங்க அனுப்பிருக்கா”, என்றாள் ராணி.

வெய்ட்டிங் ரூமில் காத்திருந்த ராணியிடம் ஒரு ஆஃபீஸ் ஸ்டாஃப் வந்தாள்.

“மேடம், ப்ரின்ஸிபல் கார் வந்திருச்சி, ஃபர்ஸ்ட் நீங்க தான். நீங்க வந்து பாத்துட்டு போங்க”, என்றாள் அந்த ஸ்டாஃப்.

ராணி வெய்ட்டிங் ரூமில் இருந்து எழுந்து அந்த ஸ்டாஃப், பிரின்ஸிபல் கார் வந்துருச்சுன்னு சொல்லும் போது கண்ணால் காட்டிய திசை நோக்கி பார்த்தாள்.

அங்கே ஒரு கார் ஆஃபீஸ் வாசல் முன் வந்து நின்றது.

ஒரு 27 வயசே மதிக்க கூடிய ஒரு பெண், நல்ல கொளுக் மொளுக்குனு இருந்தா. அவள் உடம்பு செழித்திருந்த மாதிரி அவள் முகத்தில் செழிப்பு இல்லை. முகம் வாடிப்போய் இருந்தது. கவலையே உருவமாக இருந்தாள். அவ காரின் முன் பக்கத்தில் இருந்து இறங்கி ஆஃபீஸ் நோக்கி நடக்க, ட்ரைவர் சீட்டின் கண்ணாடி கீழே இறங்கியது.

ட்ரைவர் சீட்டில் ஜில்லுனு கூலிங் க்ளாஸ் போட்டு ஒரு முகம். மிகவும் பரிட்சையமான முகம்.

ராணி உற்று நோக்கினாள்.

அது சுதாவை ஏமாற்றிவிட்டு சென்ற சுந்தரின் அப்பா, ரங்கராஜன் தான்.

ராணிக்கு முகமெல்லாம் வியர்த்தது.

ரங்கராஜன் அந்த பெண்ணை அழைத்தான்.

மிகவும் கடுமையாக அவளிடம் பேசினான்.

என்ன பேசுகிறான் என்று கண்ணாடி ஹாலில் நின்றிருந்த ராணிக்கு கேட்கவில்லை. ஆனால் அவன் கோபமாக பேசுவதை உணர்ந்தாள், அந்த பெண் அழுதேவிட்டாள்.

ரங்கராஜன் கார் கண்ணாடியை ஏற்றியபடி கார் சென்றது.

அந்த பெண் ஆஃபீஸ் நோக்கி வந்தாள்.

ராணி வேகமாக அமர்ந்து கொண்டாள்.

“என்னாச்சு ஆண்ட்டி”, என்றான் சுந்தர்.

“சுந்தர் வா போலாம் இன்னைக்கு ஜாய்ன் பண்ண வேண்டாம், நாளைக்கு பாக்கலாம்”, என்றாள் படபடப்பாக ராணி.

“ஏன் என்னாச்சு”, என்று சுந்தர் கேட்க.

சுந்தர் ப்ளீஸ் கம் என்று ஆஃபீஸ் ஸ்டாஃப் அழைத்தாள்.

ஒன்றும் செய்வதறியாது சுந்தரும் ராணியும் பிரின்ஸிபல் ரூம் நோக்கி நடக்க.

“யெஸ் கமின்”, என்று ஒரு கானக் குரல் உள்ளே இருந்து.

கதவை திறந்து உள்ளே செல்ல, “ப்ளீஸ் பி ஸீட்டட், 2 மினிட்ஸ்”, என்று சொல்லிவிட்டு பிரிஸிபல் ரூமில் இருந்து பாத்ரூம் உள்ளே சென்றாள் பிரின்ஸிபல் அமுதா.

பிரின்ஸிபல் அமுதா தான் அழுது கொண்டே ரங்கராஜனிடம் திட்டு வாங்கிட்டு வந்த பெண்.

அவள் திரும்பி வரும்வரை தன்னை ஆசுவாசப்படுத்திக் கொண்டாள் ராணி.

சுந்தர் ரொம்பவும் காமாக அமைதியின் உருவமாக அமர்ந்திருந்தான்.

ராணிக்கு தெரியும் அவள் அழுத முகத்தை கழுவி சரி செய்து கொண்டிருப்பாள் என்று.

சிறிது நேரத்தில் சிரித்த முகத்துடன் வந்தாள் அமுதா.

சுந்தரின் ஃபைலை பார்த்தாள்.

“யெஸ். நீங்க சுந்தரோட அம்மாவா? மிசஸ். சுதா?”, என்றாள் அமுதா.

“நோ நோ!!! ஐயம் ரா..*** ராதிகா. ராதிகா இஸ் மை நேம்.. அன்ட் ஹீ ஸ் மை டிஸ்டன்ட் ரிலேட்டிவ் சுந்தர்.. தெரியாம அவனோட அம்மா பேர் எழுதிட்டான்னு நினைக்கிறேன், அவங்கம்மா சின்ன வயசுலேயே இறந்துட்டாங்க. சாரி, ஷீ இஸ் நோ மோர். கண்ணா யூ ஹேவ்டு கிவ் மை நேம் டா”, என்றாள் ராணி.
சுந்தரோட அம்மா நோ மோர்னு ராணி சொல்லவும் சுந்தருக்கு அதிர்ச்சியாக இருந்தது.

“சுந்தரோட அம்மாக்கு என்னாச்சு? ஐ யம் சாரி”, என்றாள் அமுதா.

“ஸீ பாஸ்டு அவே இன் எ ஆக்ஸிடன்ட். இப்ப நான் தான் கேர் டேக்கர். நீங்க தான் அவனுக்கு அம்மாவா இருந்து அவனை பாத்துக்கனும் மேடம். ஹீ ஹேஸ் நோ ஒன். ப்ளீஸ்”, என்றாள் ராணி.

சுந்தருக்கு ராணி இப்படி பேசவும், டக்குனு கண்ணில இருந்து தண்ணி வந்துச்சு. ராணி சுந்தரை சாமாளிக்க அவன் தொடையை தடவினாள்.

சுந்தரின் கண்கள் கலங்க, அமுதாவின் கண்களும் கலங்கின.

பல முறை அமுதா இந்த வேதனையை அனுபவித்திருக்கிறாள். பல முறை ரங்கராஜன் அமுதாவை திட்டிருக்கான். யாருமில்லாத அனாதை உன்னை இன்னும் நான் சகிச்சிட்டு இருக்குறதே என் காலேஜுக்கு உன் phd-தேவைங்கறதுக்காகதான்.

என்னைக்காவது உன்னை மாதிரி அனாதை எவனாச்சும் வந்து உன் கிட்ட அழுவான் அவன்கிட்ட உன் போலி பாசத்த கொட்டு. என் கிட்ட நடிக்காத. நீ எவ்வளவு நாடகம் போட்டாலும் உன் வயித்தில பொறந்த அனாதைய நீ சாகுற வரைக்கும் பாக்க முடியாது. ரங்கராஜனின் குரல் அமுதாவின் பின் மண்டையில் ஒலித்தது.

“நீ கவலை படாதடா சுந்தர். இங்க நான் இருக்கேன் உனக்கு.
என்னை பிரின்ஸிபலா நினைக்காத. ஒரு ஃப்ரெண்ட், இல்ல அம்மா.. இல்ல கேர்ள் ஃப்ரெண்ட், ஒரு அக்கா, உனக்கு எப்படி தோணுதோ அப்படி நினைச்சிக்கோ. நான் இருக்கேன்.
நீ தினமும் என்னை வந்து பாக்கனும், சரியா.”, என்றாள் அமுதா.

அமுதா இப்படி சொல்ல ராணிக்கு உள்ளுக்குள் சந்தோசம் ஏற்பட்டது.

“சாரி ராதிகா மேம், நான் யூசுவலா எந்த பேரண்ட்ஸ்.. இல்ல ஸ்டூடண்டஸ்.. தேவையில்லாம மீட் பண்ண மாட்டேன். சுந்தர் அப்பளை பண்ணும்போது, ஹாஸ்டல் கேட்டிருக்கான், ஆனா இப்ப கேன்சல் பண்ணிருக்கான், அதான் என்ன ரீசன்னு தெரிஞ்சிக்க தான் பாக்கனும்னு சொல்லிருந்தேன்”, என்றாள் அமுதா ராணியிடம்.
.
“ஓ அதுவா, எனக்கு ட்ரான்ஸ்ஃபர் கிடைக்கும்னு நினைச்சி நான் தான் அப்படி ஃபில் பண்ணேன், ஆனா ட்ரான்ஸ்ஃபர் ஆகலை அதான்”, என்று மேலும் ஒரு பொய் சொன்னாள் ராணி.

“ஓகே ராதிகா மேம், யூ கேன் லீவ். நான் ஹாஸ்டல் ஃபீஸ் ரீஃபண்ட்க்கு அப்ரூவல் குடுக்குறேன். பட் ஒரு மாசம் ஆகும்.
எப்படியோ உங்களை பாத்தது நல்லதா போச்சு, சுந்தரை இனி நான் பாத்துக்கறேன். நீங்க கவலை படாதிங்க. டேக் மை நம்பர், எப்ப வேணா கால் பண்ணுங்க.. பட் காலேஜ் அவர்ஸ்ல மட்டும்”, என்றாள் அமுதா.

சுந்தரை காலேஜில் விட்டுவிட்டு ராணி கவலையாக வீட்டுக்கு வந்தாள்.

ராணிக்கு மனசே ஆறவில்லை, அய்யோ அந்த சின்ன புள்ள, அம்மா செத்துட்டா, யாரும் இல்லாத பையன்னு அவன் முன்னாடியே சொல்லிட்டோமேன்னு கவலையா இருந்தா.

ராணியின் ஃபோன் சினுங்கியது. திலகா கால் பண்ணினாள்.

ராணி:- ஹலோ.

திலகா:- என்னடி, ரெண்டு ரிங்ல எடுத்திட்ட?

ராணி:- நல்ல வேளை நீ கூப்ட.

திலகா:- சொல்லு.

ராணி:- எனக்கு ஒரு ஆளை பத்தி தெரியனும்
திலகா:- யாரு?

ராணி:- நம்ம ******* காலேஜ் இருக்குல? அதோட மேனேஜ்மென்ட், பிரின்சிபல், etc. etc.

திலகா:- ம்ம்.. இரு கூப்பிடுறேன்.

ராணி:- சீக்கிரம். அப்பறம் நான் கேட்டேன்னு வெளில தெரிய வேணாம்.

திலகா ராணியோட போலிஸ் ஃப்ரெண்ட். நல்ல கனெக்‌ஷன்ஸ். ரொம்ப க்ளோஸ் ராணிக்கு, நிறைய சைடு பிசினஸ். ஒரு காலத்தில ராணியோட செக்ஸ் பாட்னரும் கூட. திலகா, ராணியோட மாமியார் வழியில தூரத்து சொந்தமும் கூட.

திலகா போலிஸ் தான், வெளியே ரொம்ப கம்பீரம், ஆனா ராணி கிட்ட நக்கி.. சப்புறதுன்னா, என்ன வேணா குடுப்பா. ராணி உடம்பு மேல அவ்வளவு காமம் அவளுக்கு. சுருக்கமா சொல்லனும்னா ராணியோட புண்டைக்கும் சூத்து ஓட்டைக்கும் அடிமை திலகா.
இப்ப திலகா வேற ஊருக்கு மாத்தலாகி 8 வருஷமாச்சு. எப்பவாச்சும் ஊருக்கு வந்தா ரெண்டு நாள் ராணி வீட்டிலேயே தங்கி கும்மாளம் அடித்துவிட்டு போவாள். கடைசியா திலகா ராணியோட ஆட்டம் போட்டு 7 வருஷம் ஆச்சு.

மீண்டும் ராணியின் ஃபோன் அடித்தது.

ராணி:- ஹலோ

ஒருவர்:- மேடம், திலகா மேடம் உங்க நம்பர் குடுத்தாங்க, என் பேரு சிவா.
ராணி: சொல்லுங்க

சிவா:- நான் ஒரு ப்ரைவேட் டிடக்டிவ். உங்களுக்கு ஏதோ ஹெல்ப் வேணும்னு கேட்டிருந்திங்களாம், யூ கேன் டாக் டு மீ, திலகா மேடம் உங்க பேர் வெளில வராம பாத்துக்க சொல்லிருக்காங்க.

ராணி:- ஓகே, ஃபோன்ல வேண்டாமே.. நீங்க எங்க இருந்து பேசுறீங்க?

சிவா:- நான் பாபி காம்ளக்ஸ் ல தான் ஆஃபீஸ், அங்க இருந்து தான் பேசுறேன்
ராணி:- நம்ம ஒரு ஹாஃப் அவர்ல, உங்க காம்ப்ளக்ஸ் ல இருக்க, காஃபி ஷாப்ல மீட் பண்ணலாமா?

சிவா:- ஓகே மேடம்.

ராணி போனை வைத்துவிட்டு கட கடன்னு கிளம்பினாள்.

ராணி காரை எடுத்துக் கொண்டு காஃபி ஷாப் சென்றாள்.

காரை நிறுத்திவிட்டு உள்ளே செல்ல, அங்கே காஃபி ஷாப்பில் யாருமே இல்லை, வெளியே “க்ளோஸ்டு”, என்று போர்டு இருந்தது.

ராணி யோசித்துக் கொண்டிருக்கும்போது, ஒரு பெண் வந்தாள், கதவை திறந்து, “ராணி மேடம்?”, என்றாள்.

“யெஸ்”, என்றாள் ராணி.

“சிவா சார், நீங்க வருவீங்கன்னு இப்பதான் சொல்லிட்டு போனார், ப்ளீஸ் கம்”, என்று அந்த பெண் கதவை திறந்து உள்ளே அழைக்க, ராணி உள்ளே சென்றாள். ராணி ஒரு டேபிளில் சேரை நகர்த்தி போட்டு அமர்ந்தாள்.

பில்லிங்கில் நின்றிருந்த பெண் ராணியை பார்த்துவிட்டு ஃபோன் செய்தாள்.

ரெண்டு நிமிஷத்தில் ஒரு ஆள் உள்ளே வந்தான்.

நேரா ராணியிடம் வந்து ஒரு கார்டை கொடுத்தான்.

“மேடம், நான் தான் சிவா”, என்றான்.

“ஓஹ்!! ப்ளீஸ் சிட்”, என்றாள் ராணி பவ்யமாக.

“மேடம், இந்த காஃபி ஷாப் என்னது தான், பயப்பட வேண்டாம்”, என்றான் சிவா.

“ப்ளீஸ், ஒரு ஜூஸ் கொண்டு வாங்க”, என்றாள் அந்த பக்கத்தில் நின்றிருந்த வெய்ட்டர் பெண்ணிடம் ராணி.

அவள் அங்கிருந்து நகர, ராணி சிவாகிட்ட கேட்டாள், “திலகா என்ன சொன்னா?”

“மேடம் நீங்க அந்த காலேஜ் மேனேஜ்மென்ட் சம்பந்தமா விசாரிக்க சொன்னதா சொன்னாங்க, அந்த காலேஜ் நம்ம ஊர்தானே.. அந்த காலேஜ் பத்தி ஏற்கவனவே எனக்கு கொஞ்சம் தெரியும், இருந்தாலும் நீங்க என்ன வேணும்னு கரெக்டா சொன்னீங்கன்னா, நான் ஒர்க் பண்ண வசதியா இருக்கும்”, என்றான் சிவா.

“எனக்கு, அந்த பிரின்சிபல், மற்றும் அவங்க பார்ட்னர், அதாவது ஹஸ்பெண்ட், ச்சில்ரன், வேற அஃபேர்ஸ், பத்தி தெரியனும்.”, என்றாள் ராணி.

“ம்ம்!! ஓகே, மத்தபடி, எதும் அவங்க வீடு, இல்ல காலேஜ் சிசிடிவி ஃபூட்டேஜ், ஆக்ஸெஸ், கால் ட்ரேஸிங், ரெக்கார்டிங் அந்த மாதிரி?”, என்றான் சிவா.

“அதெல்லாம் பண்ணுவீங்களா?!? ஐ மீன், அதெல்லாம் இப்ப வேணாம், அங்க யாரு என்னனு முதல்ல தெரியனும்”, என்றாள் ராணி.

“அதெல்லாம் யார் கேட்டாலும் பண்ண மாட்டோம், திலகா மேடம் சொன்னாங்க, நீ என்ன கேட்டாலும் செஞ்சி குடுக்க சொல்லி, அதான் கேட்டேன்.. ஓகே மேடம் கிவ் மீ 1 or 2 டேய்ஸ்”, என்றான் சிவா.

“மேடம் ஜூஸ்”, என்று அந்த பெண் வந்து வைத்துவிட்டு போனாள்.

“இதுக்கு என்ன சார்ஜ் பண்ணுவீங்க?”, என்றாள் ராணி ஜூசை குடித்தவாறே.

“ஜஸ்ட் 120 ருபீஸ்”, என்றான் சிவா மெனுவை பார்த்து.

“ஹாஹா.. நான் ஜூசை கேக்கல.. நான் கேட்ட டீட்டெய்ல்ஸ்க்கு கேட்டேன்”, என்றாள் ராணி கண்னை சிமிட்டிக் கொண்டே.

“அதெல்லாம் ஒன்னும் வேணாம் மேடம், நீங்க கேட்டது ரொம்ப சிம்பிள் திங், ப்ளஸ் நீங்க திலகா மேடமோட ஃப்ரெண்ட், என் ஒய்ஃப் ரூபியும் திலகா மேடமும் ரொம்ப ஃப்ரெண்ட்ஸ், நீங்க கூட கேள்வி பட்டிருப்பீங்க”, என்றான் சிவா.

“ஓஹ்ஹ்!! ரூபி..”, ராணி லேசாக சிரித்தாள்.

சிவா வின் ஃபோன் அடித்தது, சிவா அதை சைலென்ட் செய்தான்.

ராணி ஜூசை குடித்துவிட்டு பில் கேட்டாள்.

“நோ மேடம், இட்ஸ் மை ப்ளஷர்.”, என்றான் சிவா.

ராணி ஒரு வித நிம்மதியோடு வெளி வந்து காரில் ஏறி சென்றாள்.

ராணி நினைத்து பார்த்தாள்.

திலகா சொல்லியிருக்கிறாள்.

ரூபி திலகாவிடம் ஹோட்டல் அறையில் ரெய்டில் சிக்கியவள்.

ரூபியின் புருஷன் சிவா, ஒரு கக்ஓல்ட். ஒரு முறை ஒரு காலேஜ் பையனை ரூபியோடு ஓக்க விட்டு சிவா கையடித்துக் கொண்டிருக்கும்போது கையும் களவுமாக போலீஸில் மாட்டினான்.

திலகா ப்ராத்தல் கேஸ்ல உள்ள தள்ளுவேன்னு சொல்ல, அப்பதான் முதன்முறையா திலகா கக்கோல்ட் பத்தி தெரிஞ்சிக்கிட்டா.

சிவா, தான் ஒரு ப்ரோக்கர் இல்ல என்பதையும், அவனுக்கு தன் மனைவி மற்றவர்களுடன் சந்தோஷமாக இருப்பதை பார்த்து சுய இன்பம் அடைவது புடிக்கும் என்றும், இது அவளுடைய விருப்பத்துடன் தான் நடக்கிறது என்றும் எடுத்து சொல்லி, அவள் சிவாவை விட சின்ன பசங்களைத்தான் விரும்புவா என்பதையும் திலகாவுக்கு புரியவைத்தான்.

திலகாவுக்கு பொம்பளைங்கன்னாதான் ரொம்ப புடிக்கும். அந்த வீக்னெஸை கண்டுபுடிச்ச சிவா, அவன் மனைவி ரூபியை திலகவுக்கு விட்டுக் கொடுத்து அந்த கேஸ்ல இருந்து தப்பிச்சான்.

ரூபியின் புண்டை திலகாவிற்கு ரொம்ப பிடித்துவிட அவனை ஒன்னும் செய்யாமல் விட்டுவிட்டான்.

ஆம்பளையா இருந்தா என்னா பொம்பளயா இருந்தா என்ன, தன் மனைவி மற்றவருடன் சந்தோசமா இருக்குறத பாத்தா போதும்னு சிவாவும் ஒத்துகிட்டான்.

இந்த கதையெல்லாம் திலகா சொன்னது ராணிக்கு ஞாபகம் வந்தது.

ஆனா ராணி இப்போது தான் அந்த சிவாவை சந்தித்திருக்கிறாள்.

ராணி நினைவுகளை அசை போட்டுக் கொண்டே வீடு வந்து சேர்ந்தாள்.

சிவாவின் நம்பரை சேவ் செய்தாள். ‘சிவா டிடக்டிவ் கக்’ என்று சேவ் செய்தாள்.

ராணி கொஞ்சம் அசந்து தூங்கிப் போனாள்.

விழித்துப் பார்க்க, காலேஜ் முடியும் நேரம்.

அவசர அவசரமாக கிளம்பி காலேஜ் சென்றாள்.

ராணி ஜிலு ஜிலுனு காலேஜ் வாசலில் காரை நிறுத்தி இறங்கி சுந்தருக்காக காத்திருந்தாள்.

காலேஜ் பசங்க அத்தனையும் ராணியின் உடலை கண் கொண்டு காமத்தை பொழிய, அதுல சில பசங்க பச்சையா அவளை விமர்சிக்கவும் செய்தார்கள்.

ராணிக்கு இது சகஜம்தான், தினமும் சந்திக்க கூடிய விஷயம் ஆனால் சின்ன சின்ன பசங்க தன்னை ரசிப்பது அவளுக்கு ரொம்ப பிடித்தது, ஏன் கீழே அவளுக்கு நமச்சல் எடுக்க வைத்தது என்று கூட சொல்லலாம்.

ராணியும் தன் பங்கிற்கு தன் உடலை ரசிக்க விட்டு ஆண் பிள்ளைகளை ரசித்துக் கொண்டிருக்க, அவள் தோளில் ஒரு கை தட்டியது.

ராணி முடியை பறக்கவிட்டு திரும்ப சுந்தர் நின்று கொண்டிருந்தான்.

சுந்தரை பார்த்ததும் ராணியின் முகம் சுருங்கியது.

“கண்ணா, ஆர் யூ அல்ரைட்? ஐயம் சாரிடா”, என்றாள் ராணி.

“ஐயம் ஆல்ரைட் ஆண்ட்டி”, என்று சொல்லிவிட்டு காரில் ஏறி அமர்ந்தான்.

ராணி காரை எடுக்க இருவரும் நிசப்தமாக வந்தனர்.

பேசிக் கொள்ளவே இல்லை.

வீடு வந்து இருவரும் உள்ளே போக.

“ஆண்ட்டி”, என்றான் சுந்தர்.

ராணி திரும்பி அவனை பார்த்தாள்.

“நான் அம்மாகிட்ட பேசினேன் லன்ச்ல.”, என்றான் சுந்தர்.

ராணி முகத்தில் சற்றும் சலனமோ பதட்டமோ இல்லை. பதிலேதும் சொல்லாமல் அவனையே பார்த்திருந்தாள்.

“நீங்க எது செஞ்சாலும் யோசிக்காம பண்ண மாட்டிங்க, அப்படின்னு சொன்னாங்க, நான் எதிர்பார்த்த மாதிரி அவங்களுக்கு கோபம் வரல, பதிலா, ராணியே இப்படி சொல்லிருக்கான்னா, அதுக்கு நியாயமான காரணம் இருக்கும் ஸோ நீ ஆண்ட்டி சொல்றதை கேளுன்னு சொன்னாங்க”, என்றான் சிவா.

ராணியின் கண்கள் கலங்கியது. சுந்தரை இழுத்து கட்டியணைத்தாள்.

கட்டியணைத்தபடியே நெடு நேரம் இருந்தாள்.

“நீயும் என்னை நம்புறியாடா கண்ணா?”, என்றாள் ராணி கட்டிப்பிடித்துக் கொண்டே.

“யெஸ் ஆண்ட்டி, நான் நீங்க ஏன் அப்படி சொன்னீங்கன்னு கூட கேக்க போறதில்லை”, என்றான் சுந்தர் கட்டிபிடித்துக் கொண்டே.

ராணி ஒரு பெரு மூச்சு விட்டாள். இறுக கட்டியிருந்த அணைப்பை தளர்த்தினாள்.

ராணிக்கு லேசாக சுந்தரின் சுண்ணி அவள் மேல் முட்டியிருப்பதை உணர்ந்தாள்.

அவளது உதடுகள் லேசாக புன் முறுவல் பூக்கத் தொடங்க, ராணியின் ஃபோன் அடித்தது.

ராணி சட்டுனு விலகி ஃபோனை எடுத்தாள்.

சிவா:- மேடம், ஹாய்.

ராணி:- சொல்லுங்க ஷிவா.

சிவா:- மேடம் யுவர் ரிப்போர்ட் இஸ் ரெடி.

ராணி:- இவளோ சீக்கிரமா? ஐ யம் இம்ப்ரெஸ்டு.

சிவா:- இப்போ நீங்க மார்னிங் வந்த காஃபி ஷாப்புக்கு வர முடியுமா மேம்?

ராணி:- ஓ! சூர். இன் டென் மினிட்ஸ் நான் அங்க இருப்பேன்.

ஃபோனை துண்டித்துவிட்டு ராணி சுந்தரை பார்த்தாள்.

“கண்ணா, ஐயம் கோய்ங் அவுட். நீயும் வரியா? திரும்பி வரும்போது டின்னர் வெளியே சாப்பிட்டு வரலாம்”, என்றாள்

“ஓகே ஆண்ட்டி, ஒரு 5 மினிட்ஸ், ரெஃப்ரெஷ் பண்ணிட்டு வரேன்”, என்று சொல்லிவிட்டு மாடியேறினான் சுந்தர்.

ராணி திலகாக்கு கால் பண்ணினாள்.

திலகா:- ஹலோ!! சொல்லுடி.

ராணி:- ஹேய். உன் ஆளு அதுக்குள்ள வேலை முடிச்சிட்டான்டி.

திலகா:- ஆளா?? யாருடி?

ராணி:- அதான்டி அந்த கக் பையன் சிவா ?

திலகா:- அவனா? ஏய் அவனை கக்னு சொல்லத.. அவனை அப்படி ஆக்கினதே ரூபிதான். அவன் பாவம்டி ஆனா ஸ்மார்ட். அதான் உன்னை கனெக்ட் பண்ணேன். என்ன பொண்டாட்டிய செய்ய முடியாம மத்த பொம்பளைங்களை பதம் பாப்பான். கண்டிப்பா உன்னை பாத்தா ஜொல்லு விடுவான். வேணுமா?

ராணி:- சீச்சி.. எனக்கு அதுல இன்ட்ரெஸ்ட் இல்லன்னு உனக்கு தெரியாதா. அப்படியே பண்ணினா அது இனி கன்னி பையனாதான் இருக்கனும்.
திலகா:- இந்த மாற்றத்தை நான் எதிர்பார்க்கவே இல்லை. எனக்கு அல்லோடு தானே? என்னாலே உன்னை விட முடியாதுடி. சரி சரி, நான் ஒரு என்கொய்ரிக்கு போய்ட்டு இருக்கேன். அப்பறம் பேசுறேன்.

காலை துண்டித்தாள் திலகா.

சுந்தர் ரெடியாகி வந்தான்.

ஒரு ஒயிட் காட்டன் டீ ஷர்ட்டும் டெனிம் ஷார்ட்சும் போட்டிருந்தான்.

அவனது கட்டு மஸ்தான உடம்பை ஒரு நொடி நிதானமாக பார்த்துவிட்டு ராணி கேட்டாள், “கார் ஓட்டுவியாட கண்ணா?”

“ம்ம்!”, என்றான்.

ராணி சாவியை ஹாலில் நின்றவாறே மாடிப்படியில் நின்றிருந்த சுந்தரை நோக்கி வீசினாள்.

சாவி சுந்தரின் முகத்தை நோக்கி பறந்து வர, தலையை லேசாக சாய்த்து கையை ஓங்கி ஒத்தக் கையில் ஸ்டைலாக பிடித்தான் சுந்தர்.

ராணி ஒரு ப்லையிங் கிஸ் குடுத்தாள்.

சுந்தர் காரை ஒட்ட, பக்கத்தில் உட்கார்ந்து அவனை அழகு பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள் ராணி.

“ஆண்ட்டி எனக்கு எங்க போகனும்னு வழி தெரியாது. எப்படி போகனும்”, என்றான் சுந்தர்.

ராணி பதிலேதும் சொல்லாமல் தன் ஃபோனில் மேப்பை ஆன் செய்து அந்த காஃபி ஷாப்பின் லொகேஷனுக்கு நேவிகேட் போட்டாள்.

அது காரின் டிஸ்ப்ளேயில் வந்தது.

சுந்தர் அதை ஃபோல்லோ செய்தான்.

ராணி அவனை பார்க்கிறாள் என்பதை சுந்தரும் அறிந்திருந்தான்.

சுந்தரும் அவ்வப்போது ராணியின் முலையை பார்த்தான்.

காஃபி ஷாப்புக்கு வந்து சேர்ந்தான் சுந்தர்.

“கண்ணா, நான் இங்கேயே இறங்கிக்கறேன், நீ கீழே பேஸ்மென்ட்ல பார்க் பண்ணிட்டு வெய்ட் பண்றியா? ஜஸ்ட் டூ மினிட்ஸ்”, என்றாள் ராணி.

“ஓகே ஆண்ட்டி”, என்றான் சுந்தர்.

ராணி இறங்கி செல்ல, அவளது குழுங்கும் குண்டிகளை ரெண்டு நிமிடம் பார்த்துக் கொண்டு இருந்துவிட்டு காரை நகட்டினான் சுந்தர்.
சுந்தர் கீழே பேஸ்மென்டுக்கு செல்ல ராணியின் ஃபோன் அடித்தது.

லொகேஷனுக்காக ஃபோனை கனெக்ட் பண்ணின ராணி அதை எடுக்காமலேயே மறந்து சென்றிருந்தாள்.

டிஸ்ப்ளேயில், ‘சிவா டிடக்டிவ் கக்’ என்று வந்தது.

ஒரு செகண்ட் யோசித்த சுந்தர், ஃபோனில் ராணி ஷிவா ஷிவான்னு பேசியது ஞாபகம் வர, ஒரு வேளை ஃபோனை தேடி ராணி தான் அழைக்கிறாள் என்று அதை அட்டெண்ட் செய்தான்.

சுந்தர் அட்டெண்ட் செய்ய, ஹலோ சொல்லும் முன்பு ஒரு ஆண் குரல் அந்தப்பக்கம் கேட்டது.

“மேடம், வந்துட்டிங்களா, நான் உங்களுக்குதான் ஃபோன் பண்ணிட்டு இருந்தேன்”, என்றான் சிவா.

“ஓஹ்!! என் ஃபோன் அடிக்கலையே”, என்று தன் ஹேண்ட் பேக்கை தடவி பார்த்துவிட்டு அவனுக்கு கை கொடுத்தாள் ராணி.

ராணியை பார்த்ததும் ஃபோனை கட் பண்ண மறந்து கை கொடுத்துவிட்டு அமர்ந்தான் சிவா.

காரில் ஃபோனை கட் பண்ணலாமான்னு யோசித்த சுந்தர், பேர் டிடக்டிவ் னு இருக்கவே, சரி என்னதான் பேசுறாங்கன்னு கேப்போம்னு வெய்ட் பண்ணான்.

“மேடம், நீங்க சொன்ன மாதிரி நான் எல்லா டேட்டாவும் கலெக்ட் பண்ணிட்டேன்.”, என்றான் சிவா.

“ஓகே, டெல் மீ”, என்றாள் ராணி.

“மேடம் நான் ஒரு பத்து பாய்ண்ட்ல சிம்பிளா சொல்லிறேன்.. டீட்டெய்லா வேணுமின்னா அப்பறம் சொல்றேன்”

1. அந்த காலேஜ் பிரின்ஸிபல் ஒரு லேடி, பேரு அமுதா, அவங்க ஹஸ்பென்டு தான் ஒரிஜினல் ஓனர் ஓஃப் தி காலேஜ், பேரு ரங்கராஜன்.

2. ரங்கராஜன் ஒரு தப்பான ஆள். லெக்சரரா இருந்த காலத்தில் இருந்தே நிறைய பேரிடம் தப்பா நடந்திருக்கான். அவனோட ஃபர்ஸ்ட் ஒயிஃப் பேரு சுதா, சுமார் 19 வருஷங்களுக்கு முன்னாடி கல்யாணம் பண்ணிருக்கான், அவங்க கொஞ்ச வருஷதுக்கு அப்பறம் இறந்து போய்ட்டதாவும் சொல்றாங்க.

3. ஆனா அவங்கள கல்யாணம் பண்ணப்பறம் நிறைய பொண்ணுங்களோட அவனுக்கு தொடர்பு இருக்குன்னு அவங்களுக்கு தெரியவர, அதால அவங்க பிரிஞ்சி வேற ஸ்டேட்டுக்கு போயிட்டதாகவும் சொல்றாங்க, இதுல ப்யூட்டி என்னென்னா, அந்த சுதாங்கறவங்க இவனோட ஸ்டூடென்ட். (உங்களுக்கு அவங்க டீட்டெய்ல் வேணுமின்னா சொல்லுங்க, அது தனியா பண்ணித் தரேன்)

4. சுதா பிரிஞ்சு போனப்பறம், அவங்க விட்டுட்டு போன நகையெல்லாம் வித்துட்டு ஊருக்கு வெளியே இடம் வாங்கிருக்கான். அதுலதான் இவன் ஒரு காலேஜ் ஆரம்பிச்சுருக்கான். அதான் இந்த காலேஜ். இந்த காலேஜ்லையும் இவனோட ஒரு ஸ்டூடெண்டை தப்பா நடந்துகிட்டு அவங்களையெ கல்யாணம் பண்ணிக்கிட்டான். அவங்கதான் இந்த அமுதா, ஷி இஸ் என் ஆர்ஃபன். யாரும் கேக்குறதுக்கு இல்லன்னு வேற வழியில்லாம இவனோட இருக்காங்க.

5. இந்த அமுதாவை கல்யாணம் பண்ணப்பறமும் வேற ஒரு ஸ்டூடெண்ட் கிட்ட தப்பா நடந்துகிட்டு கேஸ் ஆகிருக்கு, அப்பறம் அது பெரிய பிரச்சினை ஆகி, இவனுக்கு ஆயுள் தண்டனை வழங்க இருந்த கேஸ்ல, அப்படி இப்படின்னு அதையும் இதையும் குடுத்து பல பேரை கரெக்ட் பண்ணி, இவனை எடுகேஷனல் இன்ஸ்டிட்யூட்டில இருந்து மட்டும் கோர்ட் பேன் பண்ணிடுச்சி.

6. இவங்களையும் ரொம்ப செக்‌ஷுவலா அபுயூஸ் பண்ணிருக்கான், பண்ணிட்டும் இருக்கான்.

7. இவனால சட்டப்படி காலேஜுக்குள்ள வர முடியாது, அதான் அவங்க மனைவி அமுதாவையே பிரின்ஸிபலாக்கி, மேனேஜ் பண்ணிட்டு இருக்கான். அந்த அமுதா சுதந்திரமா இருக்குறது அந்த காலேஜ் கேம்பஸ்குள்ள மட்டும்தான்.

8. இப்ப ரீசென்ட்டா காலேஜ் கேம்பஸ் செலக்‌ஷனுக்கு வந்த ஒரு ஹைதெராபாத் காலேஜ், இவங்களை அவங்க காலேஜ் பிரின்ஸிபலா வரதுக்கு ஆஃபர் பண்ணிருக்காங்க. அதுக்கப்பறம் அவங்க இவன் கூட வாழ புடிக்கலைன்னு சொல்லிருக்காங்க, ஆனா அவன் அவங்களை மிரட்டி தான் பணிய வச்சிட்டு இருக்கான்.

9. இவன் இந்த அமுதா மூலமா ஒரு குழந்தை இருக்கு, அந்த பொண்ணு ஹைதிராபாத்தில் ஹாஸ்டலில் இருந்து படிக்கிது.

10. ஒரு பையன் இருந்திருக்கான், முன்னாள் மனைவி சுதா மூலமா, பட் அவன் எங்க இருக்கான்னும், சுதா எங்க இருக்கான்னும் தெரியலை, அவங்க உயிரோட இருக்காங்களான்னு கூட தெரியாது. ஏன்னா, சுதா பிரிஞ்சி போய் கொஞ்ச வருஷத்துக்கு அப்பறம் ரெண்டு பஸ் ஆக்ஸிடென்ட் நம்ம ஊர்ல நடந்து நிறையெ பெண்கள் குழந்தைகள் இறந்தாங்க இல்லயா.. அந்த ஆக்சிடெண்ட் டைம்ல ரங்கராஜன் தன் மனைவியும் குழந்தையும் இறந்துட்டதா பதிவு பண்ணி காம்பன்ஷேசன் வாங்கிருக்கான். அப்படி கூட இருக்கலாம். நீங்க சொன்னா விசாரிச்சு சொல்றேன்.

“உங்களுக்கு எதாச்சும், டவுட்ஸ் இருந்தா சொல்லுங்க, மேம்”, என்றான் சிவா.

“இவனுக்கு எதாச்சும் பொலிட்டிக்கல், பொலீஸ் கனெக்‌ஷன்ஸ்?”, என்றாள் ராணி.

“இல்ல மேம், செக்‌ஷுவல் அஃபென்டர்ன்னு யாரும் பப்ளிக்கா அவனுக்கு சப்போர்ட் பண்றதில்லை, ப்ளஸ் அந்த மாதிரி பெரிய கனெக்‌ஷன்ஸ் இருக்குற மாதிரி தெரியல.”, என்றான் சிவா.

“ஓகே, ம்ம்ம்!! தப்பா நினைச்சுக்காதிங்க, என்ன மாதிரி அபுயூஸ் பண்ணிருக்கான்னு தெரியுமா?”, என்றாள் ராணி.

“ம்ம்!! மேடம் இவன் ஒரு புது பொண்ணை, மோஸ்டிலி அது இவன் கிட்ட படிக்க வந்த, இல்லனா இவன் காலேஜில சேர்ந்தவங்களாதான் இருக்கும். அவங்களை இவன் வீட்டுக்கு கூட்டிட்டு வந்து செக்ஸ் வச்சுக்குவானாம், அவங்க முன்னாடி இவனோட ஒயிஃப் அமுதாவ வச்சு அவங்களை ரெடி பண்ணிவிட சொல்லுவானாம். அப்பறம் இவன் கூட்டிட்டு வந்த பொண்ணு கூட முடிஞ்சதுக்கு அப்பறம் திரும்பி அவங்களை இவனுக்கு… வேண்டாமே
இன்னும் நிறையா.. எனக்கு சொல்லவே ஒரு மாதிரி இருக்கு. இஃப் யூ டோன்ட் மைன்ட்..!

மட்டுமில்லை, இது நாள் வரைக்கும் அந்த அமுதாங்கற இவன் ஒயிஃபை.. குழந்தை பிறந்த பின்னாடி அவன் தொட்டது கூட கிடையாதாம், பிறந்த குழந்தைக்கு பால் கூட குடுக்க விடாம பிரிச்சி ஹைதிராபாத் அனுப்பிருக்கான்.”, என்றான் சிவா.

“ஒரு சொட்டு தாய்பால் கூட குடிக்காம தான் அந்த பொண்ணும் ஹைதிராபாத்தில் வளர்ந்திருக்கு. அனாதைக்கு பிறந்தவ தான அனாதையாவே வளரட்டும்னு சொல்லிருக்கான்”, என்றான் சிவா.

ராணியின் கண்களில் கண்ணீர் வந்தது.

அதே நேரம் இதை காரில் கேட்டுக் கொண்டிருந்த சுந்தரின் கண்களும் கலங்கியிருந்தது.

“இந்த நாய்!! ஐ யம் சாரி, இந்த ரங்கராஜன், அவங்க ஃபர்ஸ்ட் ஒயிஃப், அதாவது சுதா, அவங்க குழந்தை பத்தி எதாச்சும்??”, என்றாள் ராணி.

“இதுவரைக்கும் கிடைச்ச தகவல் வச்சு பாத்தா அந்த சுதா உயிரோட இருக்க வாய்ப்பில்ல,

ப்ளஸ் அவங்க குழந்தை பத்தி தெரியலை. அப்படி இருந்தாலும் இந்த ரங்கராஜன் ஏதாச்சும் பண்ணிருப்பான் இந்நேரம்”, என்றான் சிவா.

“தேங்கஸ் ஃபார் யுவர் ஹெல்ப் சிவா”, என்றாள் ராணி.

“ஹான்.. ஒன் மோர் திங். அந்த சுதா இவன் கூட இருக்குறப்ப இறந்து போகலை. இவனை விட்டு பிரிஞ்சி போனப்பறம் கொஞ்ச வருசத்துக்கு அப்பறம் தான் இறந்து போயிருக்காங்க

அவங்க பிரிஞ்சி வந்த சமயம், இவன் தன் நகையெல்லாம் அபகரிச்சுட்டான்னு, யாரோ ஒரு எக்ஸ். மிலிட்டரி ஆஃபீஸர் வச்சு பஞ்சாயத்தெல்லாம் நடந்திருக்கு. சட்டப்படி டைவர்ஸ் வாங்க சொல்லு திருப்பி குடுத்திரேன்னு சொல்லிருக்கான் அப்போ.”, என்றான் சிவா.

“இதெல்லாம் ஒரு டீட்டெய்ல்டு ரிப்போர்ட்டா இந்த ஃபைல்ல இருக்கு மேடம்”, என்று ஒரு பென் ட்ரைவை நீட்டினான் சிவா.

“இதுக்கு என்ன சார்ஜஸ் சிவா?”, என்றாள் ராணி அந்த பென்ட்ரைவை வாங்கிக் கொண்டு.

“ஃபீஸ் எல்லாம் இல்லை மேம். இது 1ஸ்ட் டைம் சோ நோ ச்சார்ஜ். திலகா மேடம், நான் என்ன பண்ணி குடுத்தாலும், என் வீட்டுக்கு ஒரு ‘ஸ்பெஷல்’ டின்னருக்கு வருவாங்க, அதான் அவங்க குடுக்குற ஃபீஸ், இதுக்கும் அவங்க ஒரு டின்னருக்கு வரேன்னு முன்னாடியே சொல்லிட்டாங்க, உங்களுக்கு புடிச்சிருந்தா நீங்களும் அவங்களோட வாங்க, நான் காத்திருக்கேன்”, என்றான் சிவா சில்மிஷ பார்வையோடு.

ராணிக்கு பதிலளிக்காமல் சிவாவை ஒரு செகண்ட் பார்த்தாள்.

“சாரி, ஐ யம் நாட் இன்டெரெஸ்டட். பட், நான் உங்களுக்கு ஒரு சர்ப்ரைஸ் தரேன் எப்பவாச்சும்”, என்றபடி கையை கொடுத்துவிட்டு கிளம்பினாள்.

காரில் அந்த ஃபோன் காலை கட் பண்ணினான் சுந்தர்.
பேஸ்மென்ட்டில் இருந்து காரை எடுத்துக் கொண்டு வெளியே வந்தான், ராணியை இறக்கி விட்ட இடத்தில் வந்து நின்றான் சுந்தர்.

காஃபி ஷாப்பை விட்டு வெளியே வந்த ராணி, நேராக காரில் வந்து ஏறினாள்.

“என்னடா கண்ணா பேஸ்மென்ட் போகாம இங்கேயே வெய்ட் பண்ணியா?”, என்று கேட்டுக் கொண்டே ஏறினாள்.

“இல்ல ஆண்ட்டி, நீங்க ‘நாட் இன்ட்ரெஸ்டட்னு’ சொல்லிட்டு இருக்கும் போதுதான் கீழ இருந்து இங்க வந்தேன்.”, என்றான் சுந்தர்.

ராணி குழப்பமாக திரும்பி சுந்தரை பார்த்தாள் சீட் பெல்ட் அணிந்து கொண்டே.

“சாரி ஆண்ட்டி, நீங்க ஃபோன் விட்டுட்டு போய்ட்டிங்க, நீங்க தான் ஃபோனை விட்டுட்டு போய்ட்டிங்கன்னு தெரிஞ்சி.. அதை தேடத்தான் கால் பண்றீங்கன்னு நான் அட்டென்ட் பண்ணேன், பட் கட் பண்ணாம எல்லாத்தையும் கேட்டுட்டேன்.”, என்றான் சுந்தர்.

‘மேடம் உங்களுக்குதான் ஃபோன் பண்ணிட்டு இருந்தேன்’ – என்று சிவா சொல்லிக் கொண்டே ஃபோனை காதில் இருந்து எடுத்து பாக்கெட்டில் போட்டது அவள் கண்ணில் வந்து மறைந்தது.

ராணி பதிலேதும் சொல்லாமல் அவனையே பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள்.

“நீங்க எது செஞ்சாலும் யோசிச்சி செய்வீங்கன்னு அம்மா சொன்னது சரிதான் ஆண்ட்டி, எங்க ரெண்டு பேரையும் எந்த ஆபத்திலும் விட்றகூடாதுன்னு தான் நீங்க அங்க காலேஜ்ல அப்படி சொல்லிருக்கீங்க. நான் கூட உங்களை தப்பா நினைச்சிட்டேன்”, என்றான் சுந்தர்.

ராணி இன்னும் ஏதும் பேசவில்லை, சுந்தரை பார்த்தபடி இருந்தாள்.

“அந்த பாஸ்டர்ட்ட நான் பாக்கனும் ஆண்ட்டி”, என்றான் சுந்தர்.

“கண்ணா, நான் சொன்னா கேப்பியா?”, என்றாள் ராணி.

“ம்ம்!”, என்றான்.

“நீ கேட்ட விஷயங்களை மறந்துரு. நீ அந்த நாய பாக்க வேணாம். உனக்கு அம்மா அப்பா.. எல்லாமே சுதா தான், அப்பறம் நானும். உன் பிரின்ஸிபல் கிட்ட நான் ஏன் அப்படி சொன்னேன் தெரியுமா?”, என்றாள் ராணி.

இல்லன்னு தலையாட்டினான் சுந்தர்.

“ஹரியோட அப்பா உயிரோட இருக்கும்போதே சுதாவோட அவஸ்தை எங்களுக்கு தெரிஞ்சி அவர் அவனை மிரட்டிருக்கார்.

ஆனா கொஞ்ச நாள்ல அவர் ஆக்சிடென்ட்ல இறந்துட்டார், அவர் இறந்ததுலேயே எனக்கு அவன் மேல சந்தேகம் இருக்கு.

எப்படியாச்சும் அந்த சுதா பொண்ணை காப்பாத்திரனும்னு சொல்லிட்டே இருந்தார். ப்ச்ச்.. பட் போய் சேர்ந்துட்டார்.

அவர் விட்டதை இப்ப நான் முடிக்கனும், ஹரி அப்பா இறந்தப்ப நான் சின்ன பொண்ணு, என்னால ஒன்னும் செய்ய முடியல. ஆனா இப்ப எனக்கு பக்க பலமா நீ இருக்க.

என்ன இப்ப கஷ்டப் படுறது சுதாக்கு பதிலா.. அமுதா.”, ராணி தன் கண்களின் ஓரத்தில் இருந்த கண்ணீரை துடைத்தாள்.

சுந்தர் ராணியின் தோளை தடவி விட்டான்.

“நீ அந்த பொண்ணு அமுதாவோட க்ளோஸ் ஆகனும். அவளும் பொண்ணு தானே. அவளுக்கு நம்ம ஆதரவு தரணும். அவள அவன் கிட்ட இருந்து காப்பாத்தனும். சரியா”, என்றாள் ராணி.

சரி என்பது போல தலையாட்டினான் சுந்தர்.

“இது எதுவுமே சுதாவுக்கு தெரிய கூடாது. ஓகே?”, என்றாள் ராணி.

“ஓகே ஆண்ட்டி”, என்றான் சுந்தர்.

ராணியும் சுந்தரும் வெளியில் ஹோட்டலில் டின்னர் சாப்பிட்டு விட்டு வீடு வந்தனர்.

சுந்தர் தன் ரூமிற்கு சென்றான்.

ஒரு அரை மணி நேரம் கழித்து சுந்தரின் ரூம் கதவு தட்டப்பட்டது.

சுந்தர் கதவை திறக்க, ராணி நைட் ட்ரெஸ் போட்டு நின்றிருந்தாள்.

ராணியின் முலைகள் பாதி தெரிந்தன.

ராணியின் தொடை வரைதான் இருந்தது அவள் அணிந்திருந்த பாட்டம்ஸ்.

அப்பட்டமாக அவளது குண்டிகளை அந்த சில்க் நைட் பாட்டம் காட்டியது.

ராணியை பார்த்த நொடியிலேயே சுந்தரின் சுண்ணி முட்டியது.

சுந்தர் வெரும் கட்டன் ஷார்ட்ஸ் மட்டும்தான் அணிந்திருந்தான்.

எங்கே சுண்ணி வெடச்சி டென்ட் ஆகிவிடுமொன்னு சுந்தர் பதட்டமாக அவளை உள்ளே அழைத்தான்.

ராணி நேராக குண்டியை ஆட்டிக் கொண்டு சுந்தரின் மெத்தையில் சரிந்தாள்.

“வாடா கண்ணா வந்து அம்மா பக்கத்தில் படு.. என்ன? நானும் அம்மா தானே?”, என்றாள்.

சுந்தர் தயக்கமாக சென்று மெத்தையில் அவள் பக்கத்தில் அமர்ந்தான்.

தன் முலைகளை தாராளமாக காட்டிக் கொண்டு பேசினாள் ராணி,

“கண்ணா, அம்மா உன் கிட்ட ஓப்பனா பேசலாமா?”

“ஓகேம்மா”, என்றான் சுந்தர்.

“உனக்கு கேர்ள் ஃப்ரெண்ட்ஸ் இருக்கா?”, என்றாள் ராணி.

“இல்லம்மா”, என்றான் சுந்தர்.

“டேய்!! நான் இருக்கேன்டா! நான் உன் ஃப்ரெண்ட் இல்லையா?”, என்றாள் ராணி.

சுந்தர் சிரித்தான்.

“அப்பா.. இப்பதான் உன் முகத்தில் சிரிப்பையே பாக்குறேன். கேர்ள் ஃப்ரெண்ட் கிட்ட தான் சிரிப்பியா?”, என்றாள் ராணி அவன் தொடையை தடவியவாறே.

“சாரிம்மா. இன்னைக்கு நடந்த விஷயங்கள்லாம் என்னை கொஞ்சம் டல் ஆக்கிருக்கு”, என்றான் சுந்தர் ராணியின் முலையை பார்த்துக் கொண்டே.

“இங்க பாரு கண்ணா.. இங்க டா கொஞ்சம் மேல என் கண்ணை பாரு.. இதெல்லாம் (லேசாக முலையை மும்தாஜ் மாதிரி ஆட்டினாள்) இங்க தான் இருக்கும் எப்ப வேணா பாத்துக்கலாம். நான் சொல்றதை கவனி. நீ நல்ல படியா படிக்கனும். அந்த அமுதா இருக்காள்ல.. அவ கிட்ட நல்லா பழகி.. யூ பீ இன் ஹெர் குட் புக்ஸ்? சரியா?”, என்றாள் ராணி.

“சரிம்மா.. ஆனா எதுக்குன்னு எனக்கு ஒன்னும் புரியலை”, என்றான் சுந்தர்.

“டேய் கண்ணா, அவளும் உன் அம்மா மாதிரி தான, எவ்வளவு கஷ்டங்களை அனுபவிப்பா? அது ஒரு பொண்ணுக்கு தான்டா புரியும். நீ கேள்வி கேக்காம நான் சொல்றத செய்டா கண்ணா”, என்றாள் ராணி.

“அவங்க ஒரு பிரின்ஸிபல் நான் சின்ன பையன் ஃபர்ஸ்ட் இயர் ஸ்டூடென்ட் நான் எப்படிம்மா?”, என்றான் சுந்தர்.

“நான் அவகிட்ட தினமும் பேசுவேன்.. நான் பாத்துக்கறேன்.. நீ அவ பக்கத்தில இருக்க மாதிரி பாத்துக்கோ மத்ததெல்லாம் தன்னால நடக்கும். அதுக்கு நான் கேரண்ட்டி.

ம்ம்!!?? அப்பறம்.. நீ உன்னை பத்தி என்ன நினைச்சுட்டு இருக்க? ஒரு கேள்வி.. இப்ப.. நான் அழகா இருக்கேனா?”, என்றாள் ராணி.

சுந்தர் பதில் சொல்ல தயங்கினான்.

“சொல்லுடா நான் உன் கேர்ள் ஃப்ரெண்ட் தானே”, என்றாள் ராணி.

“ஆமா.”, என்றான் சுந்தர்.

“என்ன ஆமா?”

“நீங்க அழகா இருக்கீங்க”, என்றான் சுந்தர்.

“அது எனக்கு தெரியும். உன் வயசு பசங்க இன்னைக்கு காலேஜ்ல என்னை பத்தி என்னெவெல்லாம் கமென்ட் பண்ணாங்க தெரியுமா?”, என்றாள் ராணி.

“ம்ம்!!”, என்றான் சுந்தர்.

“நான் அவ்வளவு செக்சியாவா இருக்கேன்?”, என்றாள் ராணி.

“யெஸ் மா”, என்றான் சுந்தர்.

“நான் நினைச்சா என் கூட ‘பழக’ எவன் வேணா வருவான். இல்லயா?”, என்றாள் ராணி.

“ம்ம்”, என்றான் சுந்தர்.

“ஆனா நானே உன்னை சைட் அடிக்கிறேன். நீ அவ்வளவு அழகன் டா. உனக்கு தெரியாது. பெண்களுக்குதான் உன்கிட்ட இருக்குறதோட அருமை தெரியும். நீ ஒரு கட்டழகன்”, என்றாள் ராணி.

கட்டழகன்னு சொல்லும்போது அவன் தொடைக்கு நடுவின் ராணியின் கண்கள் ஒரு நொடி போய் வந்ததை சுந்தர் கவனிக்க தவறவில்லை.

“நீ நினைச்சா உன் கிட்ட எந்த பொண்ணும் மசிவாடா. நீ சும்மா அவகிட்ட போனா போறும், அவளே உன்னை கூப்பிட்டாலும் ஆச்சர்யமில்லை. ஆனா உனக்கு அவ அம்மா மாதிரி, எதா இருந்தாலும் அளவோட? ஓகே?”, என்றாள் ராணி.

சுந்தர் கொஞ்சம் சகஜ நிலைக்கு வந்தான்.

“உனக்கு எதாச்சும் ஹெல்ப் வேணுமின்னா என் கிட்ட கேளு, நான் உன் கேர்ள் ஃப்ரெண்டா என்ன வேணா செய்ய காத்திருக்கேன்”, என்றாள் ராணி.

சுந்தர் சரி என்பது போல தலையாட்டினான்.

“இந்தா கார் சாவி. இனி நீ கார்லயே காலேஜ் போ. நீ நல்லா கார் ஓட்டுறேல்ல.”, என்றாள் ராணி.

“அப்ப உங்களுக்கு?”, என்றான் சுந்தர்.

“நான் ரெண்டு நாள் ஊட்டி போறேன், நம்ம ஊட்டி வீட்ல பெயின்டிங் பண்ண சொல்லிருந்தேன். அதை பாத்துட்டு, வரும்போது அங்க இருக்க காரை எடுத்துட்டு வந்திரேன். ஸோ நோ ப்ராப்ளம்.”, என்றாள் ராணி.

“நான் மார்னிங் சீக்கிரம் கிளம்பிருவேன். நீ வீடு பூட்டி சாவி எடுத்துக்கோ”, என்று கூறிக் கொண்டே மெத்தையில் இருந்து எழுந்து நடந்தாள் ராணி.

சுந்தர் பதிலேதும் சொல்லாமல் இருக்கவே, தலையை மட்டும் திரும்பி அவனை பார்த்தாள்.

சுந்தர் ராணியின் குண்டியை மெய் மறந்து பார்த்துக் கொண்டிருந்தான்.

லேசாக சிரித்தபடி, தன் குண்டியை ஒரு தட்டு தட்டினாள்.

ராணியின் குண்டிகள் ஆடிக் குளுங்கின.

சுந்தர் கவனம் கலைந்து ராணியின் முகத்தை பார்த்தான்.

“என்னடா கண்ணா? ஹரியும் இப்படித்தான். ராணி ராணின்னு சுத்தி சுத்தி வருவான். என்னையே பாத்துட்டு இருப்பான். ஹெல்ப் பண்றேன் இது பண்றேன்னு எதாவது சொல்லி ஒரசிட்டே இருப்பான். எல்லா பசங்களும் அப்படித்தான் போல”, என்றாள் ராணி.

சுந்தர் பதில் சொல்லாமல் அவள் சொல்லுவதை கேட்டுக் கொண்டிந்தான்.

“என்னடா கண்ணா? தனியா தூங்க ஒரு மாதிரி இருக்கா? அம்மா இங்கயே தூங்கவா?”, என்றாள் ராணி.

“ம்ம்!!”, என்பது போல பவ்யமாக தலையசைத்தான்.

“வேண்டாம். நீ ரொம்ப ஹாட்டா இருக்க. என் உடம்பு பஞ்சு மாதிரி. நான் கீழே போறேன். ஸ்வீட் ட்ரீம்ஸ்”, என்றபடி குண்டியை ஆட்டிக் கொண்டு சென்றாள் ராணி.

அதே நேரம் அங்கே சுதாவின் வீட்டில் ஹரி ரொம்ப நேரம் காலேஜ் விட்டு வந்து கிச்சனில் போடப் பட்டிருந்த பாத்திரமெல்லாம் கழுவி, வீடெல்லாம் பெருக்கி முடித்து, தனியாக டி.வி பாத்துட்டு இருந்தான்.

சுதா ஒரு 7 மணி சமயத்துக்கு வந்தாள்.

சுதா பெல் அடிக்க, ஹரி கதவை திறந்தான்.

சுதா டக் டக் டக்னு அவனை கண்டு கொள்ளாமல் தன் அறைக்கு சென்றாள்.

பத்து நிமிடம் கழித்து சுதா உடை மாற்றி வேற சேலை கட்டி வெளியே வந்தாள்.

ஹரி ஹாலில் டிவி பார்த்துக் கொண்டிருந்தான்.

சுதா நேராக வந்து டிவியை ஆஃப் பண்ணினாள்.

ஒரு வார்த்தை சாப்பிட்டானா இல்லயான்னு கூட கேக்கலை.

“என்ன எல்லா புக்ஸ்சும் வாங்கியாச்சா? எங்கே?? கொண்டு வா பாக்கலாம்.”, என்றாள் சுதா.

ஹரி முழித்தான்.

“என்ன உன் கிட்ட தான் கேக்குறேன்..”, என்றாள் கொஞ்சம் அதட்டலாக.

“இல்ல. லிஸ்ட் குடுத்தாங்க க்ளாஸ்ல, வாங்கிட்டு வந்தேன்.. இந்த ஊர்ல எங்க புக்ஸ் வாங்குறதுன்னு தெர்ல”, எச்சில் முழுங்கிக் கொண்டே சொன்னான் ஹரி.

“வாட்!!? அதான் எந்த டவுட்ஸ் இருந்தாலும் மகிட்ட கேளுன்னு சொன்னேனே?? மண்டைல ஏறல?
எவ பின்னால எப்படி இருக்கு, என்ன பண்ணலாம்னு கனவு கண்டுட்டு இருந்துருப்ப.. நீயெல்லாம்!! ச்சே!!
நாளைக்கு மிஸ் ஆக கூடாது. லாஸ்ட் வார்னிங்”, சொல்லிக் கொண்டே சென்று மறைந்தாள் சுதா.

ஹரிக்கு என்ன பண்ணுவதென்றே தெரியவில்லை. எப்படி சுதாவிடம் நார்மலைஸ் ஆகுறதுன்னு மண்டையை பிச்சிட்டு இருந்தான்.

மறுநாள் காலை அங்கே, ராணி வீட்டில் சுந்தர் எழுந்திக்கும் போது ராணி வீட்டில் இல்லை.

சுந்தர் கிளம்பி காலேஜ் சென்றான்.

சுந்தர் க்ளாசில் சீரியசாக படித்துக் கொண்டிருந்தான். ஒரு ரெண்டு அவர் இருக்கும்.

ஒரு பெண் ப்ரொபசர் வந்தாள். எல்லாரும் க்ளாசை கவனித்தாங்களோ இல்லயோ அவள் குண்டி அங்கும் இங்கும் ஆடுவதையும், அவள் முந்தானை சேலை இறங்க இறங்க அவள் ஒரு கையில் ஏத்திவிடுவதையும் முகத்தில் விழும் முடியை வாயால் ஊதுவதையும் பார்த்துக் கொண்டிருந்தனர்.

அப்போது ஒரு ஸ்டாஃப் வந்து சுந்தரின் க்ளாசில் பாடம் எடுத்துக் கொண்டிருந்த ப்ரொஃபசரை அழைக்க. அந்த பெண் பாடத்தை நிறுத்திவிட்டு அந்த ஸ்டாஃபிடம் சென்றாள்.

க்ளாசில் அத்தனை ஆண் கண்களும் அந்த பெண் ப்ரொபசர் குண்டியையே தொடர்ந்தது.

அந்த பெண் திரும்பி, “சுந்தர் யூ ஆர் வாண்டட் பை தி பிரின்ஸிபல்”, என்றாள்.

சுந்தர் க்ளாசில் இருந்து எழுந்து பிரின்சிபல் அறை நோக்கி சென்றான்.

பிரின்ஸிபல் ஆஃபீஸ் வெளியே ப்யூன் இருந்தான்.

“நீதான் சுந்தரா? கார்லயா வர்ற? உள்ள வா”, என்று ப்யூன் மிரட்டும் தொணியில் சுந்தரை உள்ளே அழைத்து சென்றான்.

சுந்தர் உள்ளே செல்ல, அமுதா சிகப்பு சேலை உடுத்தி சிக்குனு உக்கர்ந்திருந்தாள், முலைகள் கிச்சுனு தூக்கியபடி அவனை பார்த்தது.
அமுதா முறைப்பது போல் அமர்ந்திருந்தாள்.

“மேடம், அந்த கார்.. இந்த பையன்..”, என்றான் ப்யூன்.

“ஹேய் பாய். டோன்ட் யூ நோ தி ரூல்ஸ். இதென்னா உன் வீடா? காரெல்லாம் நாட் அலவுட். புரிஞ்சிதா?”, என்றாள் கடுமையாக அமுதா.

சுந்தரின் முகம் மாறியது.

அமுதா கத்திக் கொண்டிருக்க, ப்யூன் வெளியேறினான்.

“நாளையில் இருந்து கார்ல வர கூடாது. அவுட்.”, என்றாள் அமுதா.

சுந்தர் சோகமாக திரும்பி கதவை திறக்க போக, அமுதா தன் கையில் வைத்திருந்த பேனாவை திருப்பி டேபிளில் ரெண்டு தட்டு தட்டினாள்.

சுந்தர் திரும்பி பார்த்தான்.

“லன்ச் டைம் ஆனதும் நேரா இங்க வந்திருக்கனும், புரிஞ்சிதா? கோ!!”, என்றாள் அமுதா.

சுந்தர் கண்கள் கலங்கியவாறு வெளியே சென்றான்.

“தம்பி இனிமே கார்லலாம் வரகூடாது.. ஓடு ஓடு”, என்றான் ப்யூன்.

சுந்தர் அன்று லன்ச் வரை க்ளாசில் எதுமே கவனிக்கவில்லை.

மனசு குழப்பமாக இருந்தான். அமுதாவின் இந்த முகம் அவனுக்கு புடிக்கவில்லை.

சுந்தரின் கவனத்தை கலைக்கும் விதத்தில் சீக்கிரமே லன்ச் பெல் வேறு அடித்தது.

சுந்தர் தன்னையறியாமல் எழுந்து பிரின்ஸிபல் ரூம் நோக்கி நடந்தான்.

வெளியே ப்யூன் இல்லை.

சற்று நேரம் யோசித்தான்.

அமுதாவின் அறையை தட்டினான்.

“கம்மின்”, என்ற ஒற்றை குரல் வர உள்ளே சென்றான்.

உள்ளே அமுதா லோஹிப் சேலை விலகி, அவளுடைய வெண்னை தொப்புள், பெரிய ஆப்பிள் பழத்தின் நடுவே உள்ள குழி போல தெரிய.. ஒரு பக்க முலை முந்தானையை விட்டு எட்டிப் பார்க்க, அவள் ரூமில் இருந்த சின்ன டேபிளில் சாப்பாடு எடுத்து வைத்துக் கொண்டிருந்தாள்.

“சுந்தர், வா.. சாப்பிடலாம்”, என்றாள் சிரித்த முகத்துடன்.

சுந்தர் கதவை சாத்திவிட்டு வந்தான். அமுதா நேரே சென்று கதவை உள் பக்கம் தாளிட்டாள்.

“அந்த ப்யூன். ஒரு நியூசன்ஸ், கிழ போல்டு, சும்மா சும்மா உள்ள வருவான்”, என்றாள் சுந்தரிடம் சகஜமாக.

சுந்தர் இந்த மாற்றத்தை அமுதாவிடம் எதிர்பார்க்கவில்லை.

காலையில் கடினமாக பேசியவள் இப்போது??! சுந்தர் பதிலேதும் சொல்லாமல் நின்றிருந்தான்.

அமுதா ஒரு பேப்பரை சுந்தரிடம் கொடுத்தாள்.

சுந்தர் அதை வாங்காமல் அமுதாவையே பார்த்துக் கொண்டிருந்தான்.

சுந்தரின் கண்கள் அமுதாவின் வெளிவர துடிக்கும் முலையை பார்க்க அலை பாய்ந்தது. இருந்தும் அடக்கிக் கொண்டு அவள் கண்களையே பார்த்தான்.

“என்னடா பாத்துட்டே இருக்க? இதை வாங்கிக்கோ. நீ கார்ல வரதுக்கான பாஸ்”, என்றாள்.

சுந்தர் அதை வாங்கிப்பார்த்தான்.

“இதை கண்ணாடில உள் பக்கமா ஒட்டிக்கோ, நோபடி வில் ஆஸ்க்”, என்றாள் அமுதா சிரித்த முகமாக.

“ஓகே மேம்!”. என்றான்.

“இந்த கேபின் உள்ள, நான் உனக்கு ஃப்ரெண்ட் மாதிரி சரியா. ஃபீல் அட் ஹோம்”, என்றாள்.

சுந்தரை அவன் தோளை புடித்து கொண்டு போய் சாப்பாடு வைத்திருந்த டேபிளில் அமர வைத்தாள்.

சுந்தர் மௌனமாக அமர்ந்தான்.

“நான் மார்னிங் உங்க ஆண்ட்டி ராதிகா கிட்ட பேசினேன், அவங்களே கால் பண்ணிருந்தாங்க, ரொம்ப நேரம் பேசிட்டு இருந்தோம். உன் மேல ரொம்ப அக்கறை, என்மேலையும் தான். அவங்க ஒரு மாசம் ஊர்ல இல்லயாமே, பாவம். உன்னை அம்மா மாதிரி பாத்துக்க சொன்னாங்க. நீ அடுத்த ஒரு மாசம் லன்ச் இங்க வந்திரு. நான் உனக்கும் சேத்து ரெடி பண்றேன்”, என்றாள் அமுதா.

“என்னடா..? எதும் பேசாம இருக்க? காலையில திட்டினதுக்கா? அது அந்த ப்யூன் முன்னாடி.. நான் என்ன செய்ய? சாரி”, என்றாள் இடுப்பில் கைகளை வைத்துக் கொண்டு குழந்தையாட்டம்.

சுந்தர் இன்னும் பதில் சொல்லவில்லை.

“அதான் நான் சாரி சொல்றேன்ல?”, என்று சோகமாக சொல்வது போல் சொன்னாள் அமுதா.

“என் பையனா இருந்தா நான் திட்ட மாட்டேனா? நான் உனக்கு அம்மா மாதிரி இல்லயா? உனக்கு என்னை புடிக்கலையா”, என்றாள் அமுதா.

“இல்ல மேம் இது எனக்கு எப்படி எடுத்துகறதுன்னு தெரியலை, நான் ஷாக்ல இருக்கேன்”, என்றான் சுந்தர்.

“ஷாக் எல்லாம் இல்ல, நீ பசில இருக்க.”, என்றபடி சாப்பாடு எடுத்து பரிமாறினாள் அமுதா.

சுந்தர் சாப்பிட ஆரம்பித்தான்.

அமுதா சுந்தரின் பக்கத்தில் நின்றுகொண்டு சாப்பாடு வைத்தாள்.

அமுதாவின் முலைகள் சரியாக சுந்தரின் முகத்திற்கு பக்கத்தில் இருந்தன.

சுந்தரின் தலையை கோதிவிட்ட படி சாப்பாடு வைத்தாள் அமுதா.

“எனக்கும் உன்னை போல ஒரு பொண்ணு இருக்கா, ஆனா எங்க இருக்கான்னு கூட தெரியாது எனக்கு.”, என்று வருத்தமாக சொன்னாள்.

அமுதா சொல்ல, சுந்தர் இருமினான்.

அமுதா வேகமாக அவன் தலையை தட்டிக் கொடுத்தாள்.

தண்ணி எடுத்து கொடுத்தாள்.

“எனக்கும் அம்மா இருந்திருந்தா, இப்படிதான் சாப்பாடு போட்டிருப்பாங்கள்ள? மேம்”, என்று சோகமாக சொன்னான் சுந்தர்.

அமுதா அப்படியே அவனை தலையை பிடித்து தன் மார்போடு அழுத்திக் கொண்டாள்.

“நான் இருக்கேன்டா. நானும் யாரும் இல்லாம இந்த உலகத்தில் பிறந்தவ தான். என் வாழ்கையில் ஆயிரம் பிரச்சினைகள் இருக்கு, ஆனா என்னை மாதிரி இருக்க உன்னை தவிக்க விட மாட்டேன், நான் உனக்கு எல்லாமா இருக்கேன் டா”, என்றாள் தலையை நெஞ்சில் அழுத்தியவாறு.

அமுதாவின் பஞ்சு முலைகள் சுந்தரின் தலையிலும் முகத்திலும் நசுங்கியது.

சுந்தருக்கு அவளை தனக்கு அம்மா இல்லைனு சொல்லி ஏமாத்துறோமோன்னு ஒரு Guilt வந்தது. ஆனால் ராணி சொன்னதை நினைத்துப் பார்த்துக் கொண்டான்.

சுந்தர் சாப்பிட்டு முடித்தான்.

“சரி, நீ க்ளாசுக்கு போறியா?”, என்றாள் அமுதா.

“நீங்க சாப்பிடல?”, என்றான் சுந்தர்.

அமுதாவின் வாழ்கையில் இப்படி ஒருவர் கேட்பது இதுவே முதல் முறை.

“நீ போனப்பறம் நான் சாப்பிடுவேன்”, என்றாள் அமுதா எச்சில் முழுங்கிக் கொண்டு.

அமுதாவின் குரல் கம்மியது நன்றாகவே தெரிந்தது.

“அதெல்லாம் இல்ல, நியாயமா நாம சேர்ந்து தான் சாப்பிடிருக்கனும்”, என்று சுந்தர் அமுதாவை நோக்கி வந்தான்.

சுந்தர் அமுதாவின் தோளை புடித்து அமர வைத்தான்.

அவன் சாப்பிட்ட இடத்தை துடைத்து சுத்தம் செய்தான்.

அவளுக்கு அழகாக ஒரு தட்டை எடுத்து வைத்தான்.

பக்கத்தில் ஒரு டம்ளரை எடுத்து வைத்து தண்ணி ஊற்றினான்.

அமுதா கைகழுவ தண்ணி ஊற்றினான். பின் அந்த தண்ணியை கொண்டு போய் வாஷ் பேசினில் கொட்டிவிட்டு வந்தான்.

சுந்தர் அமுதாவிற்கு தட்டில் சோறு போட்டான், போதுமா மேம்னு கேட்டான், அமுதா தலையாட்ட, சாம்பார் ஊற்றினான்.

அமுதா கண் கலங்கியவாறு அமர்ந்திருந்தாள்.

அமுதாவின் கைகள் நடுங்கின. அமுதாவால் சாதத்தை பிசைய முடியவில்லை.

அமுதாவின் வாழ்கையில் இதுவரை ஒருவர் கூட சாப்பிட்டியான்னு கூட கேட்டது கிடையாது.

ஒவ்வொரு முறை வீட்டில் சாப்பிடும்போதும் ரங்கராஜனின் ஏளனப் பேச்சும் கிண்டலும் சித்திரவதையும்தான். முக்கால் வாசி நாள் பாதி சாப்பாட்டில் கைகழுவி தான் அமுதா பழகியிருந்தாள்.

முதன் முறையா தன் மேல் அக்கறை காட்டும் ஒருவரை அமுதா இப்போதுதான் பார்க்கிறாள்.

அமுதாவின் கண்களில் இப்போது சுந்தர் ஒரு மகனை போல் தெரியவில்லை. ஒரு ஆண் மகன்.. தன் மேல் அக்கறை கொண்ட ஒரு ஆண் மகனாவே தெரிந்தான். எக்காரணம் கொண்டும் இவனை இழந்துவிடக் கூடாதுன்னு அவ மனசு சொல்லுச்சு.

அமுதா மனதளவில் சுந்தரை விட சின்ன பொண்ணை போல மாறினாள்.

அமுதாவின் நிலையை லேசாக புரிந்து கொண்ட சுந்தர், சற்றும் யோசிக்காமல், சாதத்தை பிசைந்து அமுதாவுக்கு ஊட்டினான்.

அமுதாவை போலவே சுந்தர் அவள் தலையை தடவிக் கொடுத்தான்.

அமுதா சின்ன பிள்ளை போல சுந்தர் ஊட்ட ஊட்ட வாங்கி சாப்பிட்டாள்.

கொஞ்சம் சாப்பிட்ட போதே அவள் போதும் என்று சொன்னாள்.

“ஏன் போதுங்கறீங்க மேம்? நான் சரியா ஊட்டலையா?”, என்றான் சுந்தர்.

“இல்லடா.. எனக்கு மனசு ரொம்ப நிறஞ்சிருச்சி, அதான் பசிக்கல”, என்றாள் அமுதா.

அமுதா எழுந்து நின்று சுந்தரை பார்த்தாள்.

அமுதாவின் பார்வையில் ஒரு நிறைவு.

“லவ் யூடா கண்ணா.”, என்று சுந்தரை கட்டிப்பிடித்தாள்.

சுந்தரும் “மீ டூ மேம்”, என்றான்.

“சரி நீ க்ளாசுக்கு போ, லன்ச்சுக்கு போன அந்த கிழம் வந்துரும்”, என்றாள் அமுதா.

“ஓகே மேம்”, என்று சுந்தர் திரும்பி செல்ல.

“சுந்தர்”, என்று அழைத்தாள் அமுதா.

“யெஸ் மேம்”, என்று கதவில் கைவைத்தவாறு திரும்பி பார்த்தான் சுந்தர்.

“நாளைக்கு உனக்கு என்ன லன்ச் வேணும்?”, என்றாள் அமுதா.

சுந்தர் பதில் சொல்லாமல் பார்த்தான்.

“சொல்லுடா என்ன வேணும்? உனக்கு புடிச்சதை செஞ்சிட்டு வரேன்”, குழந்தை போல கேட்டாள் அமுதா.

“ம்ம்!! உங்க சாய்ஸ். உங்களுக்கு என்ன புடிக்குமோ அது. நான் என் சாய்ஸ் நாளைக்கு சொல்றேன். ஒரு நாள் உங்க சாய்ஸ், ஒரு நாள் என் சாய்ஸ்”, என்றான் சுந்தர்.

அமுதா சிரித்த முகத்தோடு பாய் சொன்னாள்.

சுந்தர் கதவை திறந்து மறைந்தான்.
அதே நாள், அங்கே காலேஜ் முடிஞ்ச கையோடு ஹரி மகியிடத்தில் ஓடினான்.

“ஏன் இவளோ அவசரமா ஓடி வர?”, என்றாள் மகி.

“இல்ல மகி இன்னைக்கு எல்லா புக்ஸ்சும் வாங்கனும். ப்ளீஸ் என் கூட வாயேன்”, என்றான் ஹரி.

“மார்னிங்கே சுதா மேம் சொன்னாங்க.. சரி வா”, என்று மகி ஹரிக்கு உதவினாள்.

மகி ஹரியை காலேஜ் புக்ஸ் எல்லாம் ஒரே இடத்தில் கிடைக்கும் கடைக்கு அழைத்துச் சென்றாள்.

ஹரி லிஸ்டை மகியிடம் கொடுத்தான்.

மகி ஒவ்வொரு புக்காக எடுத்துக் கொடுக்க அதை வாங்கிக் கொண்டே அவள் பின்னால் நடந்தான்.

“ஏன் மகி? இந்த சுதா மேடம் எப்பவுமே இப்படித்தானா? ஸ்ட்ரிக்ட்டா?”, என்று கேட்டான் ஹரி.

“சுதா மேம் ரொம்ப டிஸிப்பிளின், எப்போதும் வேலை வேலை வேலை, அது மட்டும்தான் அவங்களுக்கு தெரியும்.

அவங்க பாசமா இருக்க ஒரே ஆள் நான் தான். ஏன்னா நான் என் குடும்பத்தை நம்பி இல்லாம நானே வேலை செஞ்சி நானே படிக்கிறேன்.
ரெண்டாவது என் குடும்பத்தில எனக்காக பண்றதுக்கு யாருமே இல்லை.
என்னை வீட்டில தங்கிக்கோ பொண்ணு மாதிரி பாத்துக்கறேன்னு தான் சுதா மேம் சொன்னாங்க, ஆனா நான் தான் என் சொந்த கால்ல தான் நிப்பேன்னு வேலைக்கு போயிட்டே படிக்கிறேன்னு சொன்னேன்.

அதுக்கு அவங்க, நானும் அப்படித்தான், உன்னை பாக்கும் போது சின்ன வயசுல என்னை பாத்த மாதிரியே இருக்கு, நீ என் வீட்ல மட்டும் வேலை செய், எல்லாமே நான் பாத்துகறேன், அப்படின்னு சொன்னாங்க.
அப்பறம் எனக்கு அட்மினிஸ்ட்ரேஷன் இயற்கையாவே வருதுன்னு சொல்லி, என் டேலண்ட்டை வேஸ்ட் பண்ண வேணாம்னு இன்ஸ்டிட்யூட்ட பாத்துகுறதுக்கும் ட்ரைன் பண்ணாங்க. இப்ப சுதா மேம் இல்லன்னா நான் தான் அங்க எல்லாமே.

உனக்கு ஒன்னு தெரியுமா? நீ வந்ததில இருந்து நீ தான் வெசல்ஸ் எல்லாம் வாஷ் பண்றன்னு இன்னைக்கு அவங்க கிட்ட சொன்னேன்.
அதுக்கு அவங்க ரொம்ப ஃபீல் பண்ணாங்க.. உடனே அந்த வாஷிங்க்கு வர ஆண்ட்டிய ஃபோன் பண்ணி, ஏன் சொல்லாம இத்தனை நாள் வேலைக்கு வராம இருக்கன்னு திட்டு திட்டுனு திட்டிட்டாங்க தெரியுமா?

என்னோட ஒபீனியன், அவங்களுக்கு உன் மேல ஒரு சாஃப்ட் கார்னர் இருக்கு.”, என்றாள் மகி.

“அப்போ, நீ அன்னைக்கு, இனி நீதான் இந்த வீட்ல எல்லா எடுபுடி வேலையும் செய்யனும்.. நான் சமைக்க மட்டும் தான் வந்திருக்கேன்னு சொன்ன?” என்று கேட்டான் ஹரி.

“ஹாஹா.. அது சும்மா சொன்னேன்.. ஒரு ஜாலிக்கு, உன்னை சீண்டி பாக்கலாம்னு சொன்னேன். சாரிடா..

சரி, இன்னைக்கு சுதா மேம் ஏதோ டாக்டர் அப்பாய்ன்மென்ட் இருக்குன்னு சொன்னாங்க, வா சீக்கிரம் போலாம்”, என்றபடி பைக்கில் ஏறினாள் மகி.

பேசிக் கொண்டே இருவரும் இன்ஸ்டிட்யூட் வந்தடைந்தனர்.

“அவங்க உன் கூட பேசலன்னு கவலை படாத, சனி ஞாயிறு வீட்ல தான இருப்பாங்க, அப்ப நல்ல பேர் எடுக்க பாரு. இன்னைக்கு முடிஞ்சா நானும் அவங்க கிட்ட சொல்றேன்.”, என்றாள் மகி.

ஹரி மகியை பார்த்து சிரித்தான், ஏதோ சொல்லப் போனான், ஆனால் இன்ஸ்ட்டியூட் உள்ள இருந்து ஜன்னல் வழியாக சுதா பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள்.

ஒன்னும் சொல்லாமல் மகியை இறக்கி விட்டு ஹரி வீட்டுக்கு சென்றான்.

நேற்றை போலவே இரவு சுதா வந்தாள்.

உடை மாற்றினாள். ஹரி சுதாவிடம் புஸ்தகங்களை ஸ்கூல் பையன் மாதிரி காட்டினான்.

டேபிள் மேல் பரப்பி வைத்துவிட்டு தரையில் முட்டி போட்டு ஒவ்வொன்றாக லிஸ்டை பார்த்து புக்கை தொட்டு காட்டினான்.

சுதா நின்றவாறே பார்த்தாள். சுதாவின் பெரும் உடம்பும், முலையும் அவன் கண்களில் படவில்லை.. சலனமில்லாத அவளின் ஒரு பக்கம் தூக்கிய புருவமும், கூர்மையான கண்கள் மட்டுமே தெரிந்தன.

இங்கே, சுந்தர் வீட்டுக்கு சென்று அமுதா நினைப்பிலேயே இருந்தான்.

ராணியும் வீட்டில் இல்லை.

குறைந்த பட்சம் நடந்ததை ராணியிடமாவது சொல்லலாம், அதுக்கும் வழியில்லாமல் தனிமையில் இருந்தான்.

சுந்தர் இதுவரை யாரையும் புணர்ந்தது இல்லை, ஏன் அரை அம்மணமாக கூட யாரையும் பார்த்தது கிடையாது.

அமுதா எவ்வளவு பாசமா பேசினாலும் சுந்தர் அவள் முலைகளையே பார்த்துக் கொண்டிருந்தான்.

இது அமுதா கவனித்திருப்பாள் என்பதும் அவனுக்கு தெரியும் ஆனால் சுந்தரால் முடிந்தவரை கண்ட்ரோல் செய்து பார்த்தான்.

நேரே பாத்ரூம் சென்று அமுதாவையும் ராணியை நினைத்து கையடித்தான்.

அப்படியே அந்த நினைப்பிலேயே வந்து அம்மணமாய் படுத்து உறங்கினான்.

சுந்தர் மறு நாள் காலை வேக வேகமாக கிளம்பி காலேஜ் சென்றான்.

எப்படா லஞ்ச்சு வரும் காத்திருந்தான்.

லஞ்ச் நேரம் வர ஓட்டமும் நடையுமாக அமுதாவின் ரூமிற்கு ஓடினான்.

வழக்கம் போல ரெண்டு தட்டு தட்டினான் கதவில்.

“கம்மின்”, என்ற ஒற்றை ஒலி.

சுந்தரின் முகம் மலர உள்ளே சென்றான்.

அமுதா பச்சை காட்டன் சேலையில் கவர்ச்சியாக சாப்பாடு வைத்துவிட்டு டேபிள் பக்கத்தில் இருந்த சோஃபாவில் ஏதோ படித்துக் கொண்டிருந்தாள்.

“சுந்தர், ஒரு நிமிஷம் இங்க பக்கத்தில் வந்து உக்காரு, இதை கம்ப்ளீட் பண்ணிட்டு வரேன்”, என்று சொல்லிவிட்டு மும்முரமாக ஏதோ நோட் பண்ணி வைத்துக் கொண்டிருந்தாள்.

சுந்தர் அமுதா பக்கத்தில் வந்து அமர்ந்தான்.

அமுதாவின் பெர்ஃப்யூம் வாசனை சுந்தரை கிறங்கடித்தது.

அமுதா வேலை செய்து கொண்டே கேட்டாள், “சுந்தர் நீ ஸ்கூல்ஸ்ல எப்படி? டிசிப்ளினான பையனா?”

“ஆமா.. ரொம்ப டிசிப்பிளின் தான். செல்ஃப் கன்ட்ரோல் ஜாஸ்தி ஆனா.”, என்றான் சுந்தர்.

“ஆனா?”, என்றாள் அமுதா

“உங்களை பாத்தா தான்.. கொஞ்சம் மிஸ் ஆகுது கன்ட்ரோல்”, என்றான் சுந்தர்.

“பாத்தாலே தெரியுது”, என்றாள் சிரித்துக் கொண்டே.

அமுதா அமர்ந்திருந்த விதமே சுந்தரை டிஸ்டர்ப் செய்து கொண்டிருந்தது, அதை அவள் கவனித்தாள்.

“என்ன தெரியுது?”, என்றான் சுந்தர்.

அமுதா பதில் சொல்லாமல் தன் பல்லுவை இழுத்து விட்டு வெளியே தெரிந்த முலையை மூடினாள்.

“இப்ப தெரியுதா?”, என்றாள் அமுதா.

“ம்ம்!! என்ன பண்ண மேம், என் வயசு அப்படி”, என்றான் சுந்தர் தைரியமாக.

“நான் உன் பிரின்ஸிபல். ஞாபகம் இருக்கா?”, என்றாள் அமுதா செல்லமாக.

“இந்த ரூம்குள்ள எனக்கு, மம்மி, கேர்ப்ரெண்ட், அக்கா, எதுவேணாலும். ஞாபகம் இருக்கா?”, என்றான் சுந்தர்.

“சரி, சரி.. ஒத்துக்கறேன்.. அப்பறம் எனக்கும் நீ அப்படித்தான்”, என்றாள் அமுதா சிரித்துக் கொண்டே.

இருவரும் அமர்ந்து சாப்பிட்டனர்.

சாப்பிட்டுக் கொண்டே பேசிக் கொண்டிருந்தனர்.

“சுந்தர், நீ நேத்து எனக்கு ஊட்டி விட்டியே? நான் வாழ்கையில் அதை யாராச்சும் எனக்கு பண்ணுவாங்கன்னு சொப்ணத்திலும் கண்டில்லா சாரே.”

“அப்பறம் நீ போன பிறகு ரொம்ப நேரம் அதையே நினைச்சிட்டு இருந்தேன். என்ன உனக்கும் எனக்கும் ஒரு 8 வருசம் வித்தியாசம் இருக்குமா? ஆனா எனக்கு பதினாறு வயசு மாதிரி ஆகிட்டேன்”

“ஓப்பனா சொல்லனுமின்னா, எனக்கு கல்யாணம் ஆகிருக்கலைன்னா, நான் உன்னை.. ம்ம், சரி.. விடு, ஏன் நீ ஒன்னுமே பேச மாட்டேங்கற?”

“இப்ப..இந்த ரூம்குள்ள மட்டும்தான், நான் ஒரு தனி ஆளா, சுதந்திரமான ஆளா ஃபீல் பண்றேன் தெரியுமா..”

“என்னடா ஒன்னுமே பேசமாட்டேங்குற? நான் ஓவர் அட்வான்டேஜ் எடுத்துகுறேனா?”

அமுதா பேசிக் கொண்டிருக்கும்போதே அவள் செல்போன் அடித்தது.

அமுதா எடுத்து பார்த்தாள்.

ரங்கராஜன் அழைத்தான்.

அமுதாவின் முகம் வாடியது.

அவள் முகம் வியர்த்தது.

“சுந்தர், சாரிடா. என் ஹஸ்பண்டு தான். நான் பேசிட்டு வரேன், நீ சாப்பிட்டு கிளம்பு”, சொல்லிவிட்டு பதிலுக்கு எதிர்பார்க்காமல் அமுதா ஃபோனை தூக்கிக் கொண்டு வெளியே சென்றாள்.

சுந்தர் சாப்பிட்டு விட்டு சென்றான்.

அமுதா ஒரு மணி நேரம் கழித்து அழுகாத குறையாக வந்தாள்.

சுந்தர் சாப்பிட்டுவிட்டு அத்தனையும் கழுவி சுத்தமாக அடுக்கிவிட்டு சென்றிருந்தான்.

பேருக்கு கூட அவள் புருஷன் டம்ளரை கூட கழுவியது கிடையாது.

அமுதாவின் முகம் லேசாக மலர்ந்தது.

ஆனால் அவள் பேசிய எதுக்குமே சுந்தர் பதில் சொல்லவில்லயே என்று அவள் மனசு பத பதத்தது.

ஒரு வேளை அவன் தப்பா எடுத்துக் கொண்டிருந்தால்?

ஒரு சமயம் ராதிகாவிடம் தப்பாக தன்னை பற்றி சொல்லிவிட்டாள்.

அமுதாவுக்கு லேசாக பதட்டம் வந்தது.

தன் மேசையில் வந்து அமர்ந்தாள்.

மேலே ஒரு பேப்பரில் ஏதோ எழுதி அதன் மேல் பேப்பர் வெய்ட் வைக்கப்பட்டிருந்தது.

அமுதா அதை எடுத்து படித்தாள்.

கோபம் வந்த முகத்திலும்
குழந்தை போல அழகு
உன் மனசின் மென்மை தான்
என் முழு உலகு.

உன் நெஞ்சில் சாய்ந்த நொடி
உலகம் நின்று போனதடி
சத்தமாக துடித்த இதயம்
உன் மூச்சோடு சேர்ந்ததடி.

விரல்கள் என்னை தொட்டதும்
மின்சாரம் தாக்கியது
தனிமையான இரவும்
சொர்க்கமாய் மாறியது.

பேப்பருக்கு பின்னால் திருப்பினாள்.

‘மீன் குழம்பு சூப்பர், இன்னும் கொஞ்ச நேரம் இருந்திருப்பேன் நேர்ல சொல்ல, ஆனா லேட் ஆயிருச்சி க்ளாசுக்கு.’

நாளைக்கு சிக்கன். என் சாய்ஸ்.

என்று எழுதியிருந்தது.

அதை வாசித்த பின் அமுதாவின் முகம் நெடு நேரம் மலர்ந்தே இருந்தது.

மறுநாள் எப்ப வரும்னு அமுதாவும், வீட்டிலே சுந்தரின் நினைவாக இருந்தாள்.

சுந்தர் அன்றைக்கும் அமுதாவை நினைத்து கையடித்துவிட்டு அப்படியே அம்மணமாக படுத்து உறங்கினான்.

சுந்தர் காலை கண் விழித்து சென்று பல் தேச்சி, பாத்ரூம் போய் விட்டு குளித்தான்.

ஆனந்தமாய் குளித்துவிட்டு டவலை எடுக்கும்போது தான் கவனித்தான், ஹேங்கரில் ஒரு பேண்ட்டி தொங்கியது.

ராத்திரி அந்த மாதிரி பேண்ட்டி எதும் அவன் கண்ணில் படவில்லை, வீட்டிலோ யாரும் இல்லை.

சுந்தரின் நெஞ்சம் பட படத்தது.

தலையை துவட்டிவிட்டு வந்து உடை மாற்றினான்.

அப்போதுதான் கவனித்தான், அவன் மெத்தைக்கு அருகே ஒரு கப்பில் காஃபி இருந்தது. ஆனால் ஆறிப்போய் ஆடை விழுந்து இருந்தது.

சுந்தர் வேகமாக கீழே போனான்.

பேப்பர் படித்துக் கொண்டு காஃபி குடித்துக் கொண்டிருந்தாள் ராணி.

ராணி நைட் ட்ர்ஸ்சில் இருந்தாள்.

ராணி உள்ளே ப்ரா அணியவில்லை என்பது அவள் முலைக் காம்புகள் குத்திக் காட்டியதிலிர்ந்து தெரிஞ்சது.

“வாடா கண்ணா, குட் மார்னிங்.. நல்லா தூங்கினயா?”, என்றாள் ராணி

“குட் மார்னிங் ஆண்ட்டி”, என்றான் சுந்தர்.

“என்னடா கண்ணா இந்த ட்ர்ஸ்லயா போற?”, என்றாள் ராணி.

“நான் காஃபி கொண்டு வந்தேன் நீ நல்லா தூங்கிட்டு இருந்த, அதான் எழுப்பலை”, என்று தொடர்ந்தாள் ராணி.

சுந்தர் அம்மணமாக தூங்கிக் கொண்டிருந்ததும்.. ராணி அதை நிச்சயம் பார்த்திருப்பாள் என்பதும் அவனுக்கு புரிந்தது.

“நான் உனக்கு நல்ல டீ ஷர்ட்ஸ் வாங்கிட்டு வந்திருக்கேன், இதுல ஒன்னை போட்டுட்டு போடா கண்ணா”, என்றாள் ராணி.

சுந்தர் பதிலேதும் சொல்லாமல், அதில் ஒன்றை எடுத்து அணிந்தான்.

சுந்தர் அவள் கண் முன்னேயே ஷர்ட்டை கலட்டி அவள் கொடுத்த டீஷர்ட்டை மாத்தினான், முழுக்க நினைஞ்சதுக்கு அப்பறம் முக்காடு எதுக்கு.

ராணி அவன் உடம்பை பார்த்து கமெண்ட் செய்தாள், “நல்ல பாடிடா கண்ணா உனக்கு. உன்னை கட்டிக்கப்போறவ குடுத்து வச்சவ.”

சுந்தர் மனதில் ஹேங்கரில் தொங்கிய பேண்ட்டியை சுற்றியே இருந்தது.

சுந்தர், “தேங்க்ஸ் ஆண்ட்டி”, என்று சொல்லி கிளம்பினான்.

வழக்கம்போல சுந்தர் லன்ச்சுக்கு போனான்.

அமுதா இன்று வெள்ளை கலர் சாரி அதில் ரோஸ் பூ போட்ட டிசைனில் சாரி உடுத்தியிருந்தாள்.

லேசான ரோஸ் கலர் ஜாக்கட். கொஞ்சம் ட்ரான்ஸ்பரன்ட். உள்ளே அதே நிறத்தில் ப்ரா. ரோஸுக்குள் ரோஸ் கலராக அது மட்டும் டபுள் கோட் பெயிண்ட் அடித்தாற் போல் அப்பட்டமாக தெரிஞ்சது.

வழக்கம்போல ஒரு பக்க முலை தரிசனம். இன்று ப்ராவின் கோடுகள் பளிச்சுனு காட்ட பாதி முலை கிட்ட தட்ட அப்பட்டமாக தெரிந்தது.

சுந்தர் தன் கண்களை கீழே இறக்கினான், அமுதாவின் இடுப்பு, வழக்கம்போல லோஹிப். வெண்ணை குழி தொப்புளை காட்டிக் கொண்டிருந்தாள்.. உட்கார்ந்திருக்கும் போது அழகான மடிப்பு விழுந்த இடுப்பு, அந்த தொப்புளை மடக்கி அவனை பார்த்து கண்ணடிப்பது போல இருந்தது.

இன்னும் கொஞ்சம் கீழே பார்வையை இறக்கினான், சாரியின் ஃப்லீட் விலகி ஒரு பக்க தொடையை தூக்கி இன்னோரு கால் மேல் போட்டிருந்தாள்.. ஒரு பக்க தொடை தூக்கியபடி…. லேசாக குண்டி அமைப்பு தெரிஞ்சது.. சுந்தர் லேசாக பெருமூச்சு விட்டான்.

“மிஸ்டர், என் கண்கள்.. இங்க இருக்கு”, என்றாள் அமுதா கிண்டலாக.

“குட் மார்னிங் மேம்”, என்று சல்யூட் அடிப்பது போல் நின்றான் சுந்தர்.

அமுதா கல கலவென சிரித்தாள்.

“இப்போ லஞ்ச் டைம்.”, என்றாள் சிரித்தபடி.

“உங்களை பாத்தாலே நேரமெல்லாம் மறந்துடு”, என்று சொல்லிவாறே சோஃபாவில் அமர்ந்தான்.

“அது சரி. சார் என்ன இன்னைக்கு ஸ்மார்ட்டா இருக்கீங்க? புது டீ ஷர்ட்டா?”, என்றாள் அமுதா.

சுந்தர் ஆமா என்பது போல தலையாட்டினான்.

“உன் மார்பு நல்லா விரிஞ்சி அகலமா இந்த டீஷர்ட்ல காட்டுது.”, என்றாள் அமுதா.

“நல்ல உடம்புடா உனக்கு, உன்னை கட்டிக்கப்போறவ குடுத்துவச்சவ”, என்றாள் அமுதா.

காலையில் ராணி சொன்னது சுந்தர் கண்ணில் வந்து மறைந்தது.

“எப்படி சொல்றீங்க?”, என்றான் சுந்தர்.

“நெஞ்சு இவ்ளோ பெருசா இருந்தா?!! அப்போ!!!..”, என்றாள் அமுதா.

“அப்போ!!??”, என்றான் சுந்தர்.

“அப்போ மனசும் பெருசாதானே இருக்கும்”, என்றாள் அமுதா.

“சரி வாங்க பசிக்குது”, என்று சாப்பிட அமர்ந்தான் சுந்தர்.

“இன்னைக்கு நீயே எடுத்துவச்சு சாப்பிடு, நான் உன்னை பாத்துட்டு இருக்கேன்”, என்று அவன் எதிரில் சென்று அமர்ந்து கொண்டாள் அமுதா.

சுந்தர் சாதம் பிசைந்து விட்டு சிக்கன் ஃப்ரைக்குள் ஸ்பூனை விட்டு தேடிட்டே இருந்தான்.

“என்னடா தேடுற”, என்றாள் அமுதா.

“இல்ல, ஒரு லெக் பீஸ் கூட இல்லயே அதான் தேடுறேன்”, என்றான் சுந்தர்.

“நான் தான் போடலை.”, என்றாள் அமுதா.

“ஏன்?”, என்றான் சுந்தர்.

“உனக்கு ‘செஸ்ட்டு’ தான புடிக்கும்.. அதான் செஸ்ட்டா போட்டு சமைச்சேன்”, என்றாள் அமுதா.

“எனக்கு செஸ்ட்டு தான் புடிக்கும்னு உங்களுக்கு யார் சொன்னா?”, என்றான் சுந்தர்.

“நீ தான் பொழுதன்னைக்கும் அதை தானே பாக்குற”, என்றாள் அமுதா தன் பள்ளுவை இழுத்துவிட்டுக் கொண்டே.

“ம்ம்!!! இல்ல இப்பலாம், கோழி செஸ்ட்டு எனக்கு புடிக்க மாட்டேங்குது”, என்றான் சுந்தர் சாப்பிட்டுக் கொண்டே.

“ஏன்?”, என்றாள் அமுதா சாதாரணமாக.

“இந்த உலகத்தின் பெஸ்டு செஸ்ட்டை பாத்ததுல இருந்து வேற எந்த செஸ்ட்டு மேலையும் இன்ட்ரெஸ்ட் இல்லை”, என்றான் சுந்தர் அமுதாவின் முலையை பார்த்து.

அமுதாவுக்கு உள்ளே கூசியது

“ம்ம்!! நான் நல்லா உன் கிட்ட மாட்டிகிட்டேன்”, என்றாள் அமுதா.

“ஏன்?”, என்றான் சுந்தர்.

“நீ என்ன சொன்னாலும் எனக்கு புடிச்சிருக்கே, கோவமே வரமாட்டேங்குது”, என்றாள் அமுதா.

“உனக்கு புடிச்சதெல்லாம் செய்யனும்னு தோணுது, உன்ன பக்கத்திலேயே வச்சுக்கனும்னு தோணுது.”, என்று தொடர்ந்தாள்.

“அதுக்கு உங்க ஹஸ்பெண்டு ஒத்துக்குவாறா?”, என்றான் சுந்தர்.

“நீ மட்டும் என்னை புடிச்சிருக்குன்னு சொன்னேனா, நான் அவனை கொன்னுட்டு கூட வந்துருவேன். எப்படி நான் உன்னை பாத்த நொடில இருந்து இப்படி ஆனேன்னு எனக்கு தெரியலை”, என்றாள் அமுதா.

“உண்மையாவா சொல்றீங்க? உங்க ஹஸ்பன்ட் பத்தி சொல்லுங்க?”, என்றான் சுந்தர்.

“நல்ல நேரத்தில் அவனை பத்தி வேணாம். அது சரி, நீ நேத்து எழுதின கவிதை.. அது முதல்ல கவிதைதானா..? இல்லை எதோ எழுதனும்னு எழுதினாயா?”, என்றாள் அமுதா.

“கவிதையா?? அப்படிலாம் இல்ல.. சொல்லனும்னு தோனுச்சி அதை சொன்னேன். புடிக்கலையா?”, என்றான் சுந்தர்.

“புடிக்குது.. ஆனா புரியலை”, என்றாள் அமுதா.

சுந்தர் சாப்பிட்டுவிட்டு எழுந்தான்.

“என்ன புரியலை”, என்றான் கையை துடைத்துக் கொண்டே.

அமுதா சாப்பிட அமர்ந்தாள்.

சுந்தர் சாதம் போட்டான்.

“இரவு சொர்க்கமாய் மாறிச்சின்னு சொல்லிருந்தியே அதான் புரியலை”, என்றாள் அமுதா.

“சாப்பிட்டு முடிங்க சொல்றேன்”, என்றான் சுந்தர்.

“சும்மா சொல்லு நான் கேட்டுட்டே சாப்பிடுறேன்”, என்றாள் அமுதா.

சுந்தர் அமுதாவின் பின்னால் போய் நின்றான்.

குனிந்து காதருகில் சொன்னான்.

“ராத்திரி முழுக்க கனவில் நீங்கதான். முழு ராத்திரியும். அதான் அப்படி சொன்னேன்”, என்றான் சுந்தர்.

“ம்ம்!! சூப்பர். என்ன கனவு?”, என்றாள் அமுதா காஸுவலாக.

“ம்ம்!! சாப்பாடு தான். எனக்கு சாப்பாடு போட்டிங்க. கனவுலையும். அதுவும் ஸ்பெஷல் சாப்பாடு. என் வாழ்கையில் கிடைக்காத சாப்பாடு, எப்பாவும் கிடைக்க போகாத சாப்பாடு”, என்றான் சுந்தர்.

“என்ன சொல்றடா? அதென்னடா அப்படி பட்ட சாப்பாடு? சொல்லு நான் போடுறேன்”, என்றாள் அமுதா.

“அது வெரும் சாப்பாடு இல்ல.. அமுதம்.. அமுதாவால கூட முடியாது”, என்றான் சுந்தர்.

“அதான் என்னன்னு சொல்லு,.. சொன்னதான தெரியும்”, அமுதா சாப்பிட்டு முடித்து கை துடைத்துக் கொண்டே கேட்டாள்.

“க்ளாசுக்கு டைம் ஆச்சு”, என்றான் சுந்தர்.

“சொல்லிட்டு போங்க சார். கேட்டா பிரின்ஸிபல் மேடம் கூப்பிட்டாங்கன்னு சொல்லுங்க, யாரும் ஒன்னும் சொல்ல மாட்டாங்க”, என்றாள் அமுதா.

சுந்தர் ஒரு பேப்பரை எடுத்து எழுதினான்.

அமுதா சாப்பிட்டுக் கொண்டே அவன் எழுதுவதை பார்த்தாள்.

அவன் சென்றதும்.. சாப்பாட்டு கையோடு வந்து அதை எடுத்து பார்த்தாள்.

மடியில் தலை வைத்து
மார்பில் பால் குடிக்கும் சுகம்
எந்த குழந்தைக்கும் வாழ்கையில்
கேட்காமல் கிடைக்கும் முதல் உணவு

ஆனா எனக்கு அது
கேட்டாலும் கிடைக்காத அபூர்வ
விருந்து, கனவுல எனக்கு
ஊட்டிய பாலுக்கு நன்றி.

அதை படித்துவிட்டு அமுதா அமைதியாக நெடு நேரம் அமர்ந்திருந்தாள்.
சுந்தரின் கனவை பற்றி நினைத்துப் பார்த்தாள்.

தானும் ஒரு குழந்தையை பெற்றவள் தான், பால் குடுக்க வகையில்லாமல் அந்த குழந்தையை இழந்தவள் தான்.

அதை நினைத்து பல நாள் துவண்டவள் தான். ஆனால் அது தாயோட ஏக்கம்.

இன்று ஒரு குழந்தையின் ஏக்கம் எப்படி இருக்கும் என்பதை உணர்ந்தாள்.

இப்போது அமுதா தாயுள்ளம் நிறைந்திருந்தாள்.

கொஞ்சம் சிந்தனை அகன்று சகஜ நிலைக்கு வந்தாள்.

கையில் இருந்த பேப்பரை திருப்பி பார்த்தாள்.

‘சுடிதாரும் லெக்கின்ஸும்’

நாளைக்கு சாப்பாடு என் சாய்ஸ் இல்லன்னு தெரியும், அட்லீஸ்ட் ட்ரெஸ் என் சாய்ஸ்?

ப்ளீஸ்!??!?!

எனக்கு செஸ்ட்டு மட்டுமில்ல, தொடையும் புடிக்கும். – என்று எழுதியிருந்தது பின் பக்கத்தில்.

அமுதாவின் உதடுகள் விரிந்து பற்கள் பளிச்சின.

செக்ஸி இடியட் என்றாள் அமுதா பல்லை கடித்துக் கொண்டு.
அதே நாள், அங்கே காலேஜ் முடிஞ்ச கையோடு ஹரி மகியிடத்தில் ஓடினான்.

“ஏன் இவளோ அவசரமா ஓடி வர?”, என்றாள் மகி.

“இல்ல மகி இன்னைக்கு எல்லா புக்ஸ்சும் வாங்கனும். ப்ளீஸ் என் கூட வாயேன்”, என்றான் ஹரி.

“மார்னிங்கே சுதா மேம் சொன்னாங்க.. சரி வா”, என்று மகி ஹரிக்கு உதவினாள்.

மகி ஹரியை காலேஜ் புக்ஸ் எல்லாம் ஒரே இடத்தில் கிடைக்கும் கடைக்கு அழைத்துச் சென்றாள்.

ஹரி லிஸ்டை மகியிடம் கொடுத்தான்.

மகி ஒவ்வொரு புக்காக எடுத்துக் கொடுக்க அதை வாங்கிக் கொண்டே அவள் பின்னால் நடந்தான்.

“ஏன் மகி? இந்த சுதா மேடம் எப்பவுமே இப்படித்தானா? ஸ்ட்ரிக்ட்டா?”, என்று கேட்டான் ஹரி.

“சுதா மேம் ரொம்ப டிஸிப்பிளின், எப்போதும் வேலை வேலை வேலை, அது மட்டும்தான் அவங்களுக்கு தெரியும்.

அவங்க பாசமா இருக்க ஒரே ஆள் நான் தான். ஏன்னா நான் என் குடும்பத்தை நம்பி இல்லாம நானே வேலை செஞ்சி நானே படிக்கிறேன்.
ரெண்டாவது என் குடும்பத்தில எனக்காக பண்றதுக்கு யாருமே இல்லை.
என்னை வீட்டில தங்கிக்கோ பொண்ணு மாதிரி பாத்துக்கறேன்னு தான் சுதா மேம் சொன்னாங்க, ஆனா நான் தான் என் சொந்த கால்ல தான் நிப்பேன்னு வேலைக்கு போயிட்டே படிக்கிறேன்னு சொன்னேன்.

அதுக்கு அவங்க, நானும் அப்படித்தான், உன்னை பாக்கும் போது சின்ன வயசுல என்னை பாத்த மாதிரியே இருக்கு, நீ என் வீட்ல மட்டும் வேலை செய், எல்லாமே நான் பாத்துகறேன், அப்படின்னு சொன்னாங்க.
அப்பறம் எனக்கு அட்மினிஸ்ட்ரேஷன் இயற்கையாவே வருதுன்னு சொல்லி, என் டேலண்ட்டை வேஸ்ட் பண்ண வேணாம்னு இன்ஸ்டிட்யூட்ட பாத்துகுறதுக்கும் ட்ரைன் பண்ணாங்க. இப்ப சுதா மேம் இல்லன்னா நான் தான் அங்க எல்லாமே.

உனக்கு ஒன்னு தெரியுமா? நீ வந்ததில இருந்து நீ தான் வெசல்ஸ் எல்லாம் வாஷ் பண்றன்னு இன்னைக்கு அவங்க கிட்ட சொன்னேன்.
அதுக்கு அவங்க ரொம்ப ஃபீல் பண்ணாங்க.. உடனே அந்த வாஷிங்க்கு வர ஆண்ட்டிய ஃபோன் பண்ணி, ஏன் சொல்லாம இத்தனை நாள் வேலைக்கு வராம இருக்கன்னு திட்டு திட்டுனு திட்டிட்டாங்க தெரியுமா?

என்னோட ஒபீனியன், அவங்களுக்கு உன் மேல ஒரு சாஃப்ட் கார்னர் இருக்கு.”, என்றாள் மகி.

“அப்போ, நீ அன்னைக்கு, இனி நீதான் இந்த வீட்ல எல்லா எடுபுடி வேலையும் செய்யனும்.. நான் சமைக்க மட்டும் தான் வந்திருக்கேன்னு சொன்ன?” என்று கேட்டான் ஹரி.

“ஹாஹா.. அது சும்மா சொன்னேன்.. ஒரு ஜாலிக்கு, உன்னை சீண்டி பாக்கலாம்னு சொன்னேன். சாரிடா..

சரி, இன்னைக்கு சுதா மேம் ஏதோ டாக்டர் அப்பாய்ன்மென்ட் இருக்குன்னு சொன்னாங்க, வா சீக்கிரம் போலாம்”, என்றபடி பைக்கில் ஏறினாள் மகி.

பேசிக் கொண்டே இருவரும் இன்ஸ்டிட்யூட் வந்தடைந்தனர்.

“அவங்க உன் கூட பேசலன்னு கவலை படாத, சனி ஞாயிறு வீட்ல தான இருப்பாங்க, அப்ப நல்ல பேர் எடுக்க பாரு. இன்னைக்கு முடிஞ்சா நானும் அவங்க கிட்ட சொல்றேன்.”, என்றாள் மகி.

ஹரி மகியை பார்த்து சிரித்தான், ஏதோ சொல்லப் போனான், ஆனால் இன்ஸ்ட்டியூட் உள்ள இருந்து ஜன்னல் வழியாக சுதா பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள்.

ஒன்னும் சொல்லாமல் மகியை இறக்கி விட்டு ஹரி வீட்டுக்கு சென்றான்.

நேற்றை போலவே இரவு சுதா வந்தாள்.

உடை மாற்றினாள். ஹரி சுதாவிடம் புஸ்தகங்களை ஸ்கூல் பையன் மாதிரி காட்டினான்.

டேபிள் மேல் பரப்பி வைத்துவிட்டு தரையில் முட்டி போட்டு ஒவ்வொன்றாக லிஸ்டை பார்த்து புக்கை தொட்டு காட்டினான்.

சுதா நின்றவாறே பார்த்தாள். சுதாவின் பெரும் உடம்பும், முலையும் அவன் கண்களில் படவில்லை.. சலனமில்லாத அவளின் ஒரு பக்கம் தூக்கிய புருவமும், கூர்மையான கண்கள் மட்டுமே தெரிந்தன.

இங்கே, சுந்தர் வீட்டுக்கு சென்று அமுதா நினைப்பிலேயே இருந்தான்.

ராணியும் வீட்டில் இல்லை.

குறைந்த பட்சம் நடந்ததை ராணியிடமாவது சொல்லலாம், அதுக்கும் வழியில்லாமல் தனிமையில் இருந்தான்.

சுந்தர் இதுவரை யாரையும் புணர்ந்தது இல்லை, ஏன் அரை அம்மணமாக கூட யாரையும் பார்த்தது கிடையாது.

அமுதா எவ்வளவு பாசமா பேசினாலும் சுந்தர் அவள் முலைகளையே பார்த்துக் கொண்டிருந்தான்.

இது அமுதா கவனித்திருப்பாள் என்பதும் அவனுக்கு தெரியும் ஆனால் சுந்தரால் முடிந்தவரை கண்ட்ரோல் செய்து பார்த்தான்.

நேரே பாத்ரூம் சென்று அமுதாவையும் ராணியை நினைத்து கையடித்தான்.

அப்படியே அந்த நினைப்பிலேயே வந்து அம்மணமாய் படுத்து உறங்கினான்.

சுந்தர் மறு நாள் காலை வேக வேகமாக கிளம்பி காலேஜ் சென்றான்.

எப்படா லஞ்ச்சு வரும் காத்திருந்தான்.

லஞ்ச் நேரம் வர ஓட்டமும் நடையுமாக அமுதாவின் ரூமிற்கு ஓடினான்.

வழக்கம் போல ரெண்டு தட்டு தட்டினான் கதவில்.

“கம்மின்”, என்ற ஒற்றை ஒலி.

சுந்தரின் முகம் மலர உள்ளே சென்றான்.

அமுதா பச்சை காட்டன் சேலையில் கவர்ச்சியாக சாப்பாடு வைத்துவிட்டு டேபிள் பக்கத்தில் இருந்த சோஃபாவில் ஏதோ படித்துக் கொண்டிருந்தாள்.

“சுந்தர், ஒரு நிமிஷம் இங்க பக்கத்தில் வந்து உக்காரு, இதை கம்ப்ளீட் பண்ணிட்டு வரேன்”, என்று சொல்லிவிட்டு மும்முரமாக ஏதோ நோட் பண்ணி வைத்துக் கொண்டிருந்தாள்.

சுந்தர் அமுதா பக்கத்தில் வந்து அமர்ந்தான்.

அமுதாவின் பெர்ஃப்யூம் வாசனை சுந்தரை கிறங்கடித்தது.

அமுதா வேலை செய்து கொண்டே கேட்டாள், “சுந்தர் நீ ஸ்கூல்ஸ்ல எப்படி? டிசிப்ளினான பையனா?”

“ஆமா.. ரொம்ப டிசிப்பிளின் தான். செல்ஃப் கன்ட்ரோல் ஜாஸ்தி ஆனா.”, என்றான் சுந்தர்.

“ஆனா?”, என்றாள் அமுதா

“உங்களை பாத்தா தான்.. கொஞ்சம் மிஸ் ஆகுது கன்ட்ரோல்”, என்றான் சுந்தர்.

“பாத்தாலே தெரியுது”, என்றாள் சிரித்துக் கொண்டே.

அமுதா அமர்ந்திருந்த விதமே சுந்தரை டிஸ்டர்ப் செய்து கொண்டிருந்தது, அதை அவள் கவனித்தாள்.

“என்ன தெரியுது?”, என்றான் சுந்தர்.

அமுதா பதில் சொல்லாமல் தன் பல்லுவை இழுத்து விட்டு வெளியே தெரிந்த முலையை மூடினாள்.

“இப்ப தெரியுதா?”, என்றாள் அமுதா.

“ம்ம்!! என்ன பண்ண மேம், என் வயசு அப்படி”, என்றான் சுந்தர் தைரியமாக.

“நான் உன் பிரின்ஸிபல். ஞாபகம் இருக்கா?”, என்றாள் அமுதா செல்லமாக.

“இந்த ரூம்குள்ள எனக்கு, மம்மி, கேர்ப்ரெண்ட், அக்கா, எதுவேணாலும். ஞாபகம் இருக்கா?”, என்றான் சுந்தர்.

“சரி, சரி.. ஒத்துக்கறேன்.. அப்பறம் எனக்கும் நீ அப்படித்தான்”, என்றாள் அமுதா சிரித்துக் கொண்டே.

இருவரும் அமர்ந்து சாப்பிட்டனர்.

சாப்பிட்டுக் கொண்டே பேசிக் கொண்டிருந்தனர்.

“சுந்தர், நீ நேத்து எனக்கு ஊட்டி விட்டியே? நான் வாழ்கையில் அதை யாராச்சும் எனக்கு பண்ணுவாங்கன்னு சொப்ணத்திலும் கண்டில்லா சாரே.”

“அப்பறம் நீ போன பிறகு ரொம்ப நேரம் அதையே நினைச்சிட்டு இருந்தேன். என்ன உனக்கும் எனக்கும் ஒரு 8 வருசம் வித்தியாசம் இருக்குமா? ஆனா எனக்கு பதினாறு வயசு மாதிரி ஆகிட்டேன்”

“ஓப்பனா சொல்லனுமின்னா, எனக்கு கல்யாணம் ஆகிருக்கலைன்னா, நான் உன்னை.. ம்ம், சரி.. விடு, ஏன் நீ ஒன்னுமே பேச மாட்டேங்கற?”

“இப்ப..இந்த ரூம்குள்ள மட்டும்தான், நான் ஒரு தனி ஆளா, சுதந்திரமான ஆளா ஃபீல் பண்றேன் தெரியுமா..”

“என்னடா ஒன்னுமே பேசமாட்டேங்குற? நான் ஓவர் அட்வான்டேஜ் எடுத்துகுறேனா?”

அமுதா பேசிக் கொண்டிருக்கும்போதே அவள் செல்போன் அடித்தது.

அமுதா எடுத்து பார்த்தாள்.

ரங்கராஜன் அழைத்தான்.

அமுதாவின் முகம் வாடியது.

அவள் முகம் வியர்த்தது.

“சுந்தர், சாரிடா. என் ஹஸ்பண்டு தான். நான் பேசிட்டு வரேன், நீ சாப்பிட்டு கிளம்பு”, சொல்லிவிட்டு பதிலுக்கு எதிர்பார்க்காமல் அமுதா ஃபோனை தூக்கிக் கொண்டு வெளியே சென்றாள்.

சுந்தர் சாப்பிட்டு விட்டு சென்றான்.

அமுதா ஒரு மணி நேரம் கழித்து அழுகாத குறையாக வந்தாள்.

சுந்தர் சாப்பிட்டுவிட்டு அத்தனையும் கழுவி சுத்தமாக அடுக்கிவிட்டு சென்றிருந்தான்.

பேருக்கு கூட அவள் புருஷன் டம்ளரை கூட கழுவியது கிடையாது.

அமுதாவின் முகம் லேசாக மலர்ந்தது.

ஆனால் அவள் பேசிய எதுக்குமே சுந்தர் பதில் சொல்லவில்லயே என்று அவள் மனசு பத பதத்தது.

ஒரு வேளை அவன் தப்பா எடுத்துக் கொண்டிருந்தால்?

ஒரு சமயம் ராதிகாவிடம் தப்பாக தன்னை பற்றி சொல்லிவிட்டாள்.

அமுதாவுக்கு லேசாக பதட்டம் வந்தது.

தன் மேசையில் வந்து அமர்ந்தாள்.

மேலே ஒரு பேப்பரில் ஏதோ எழுதி அதன் மேல் பேப்பர் வெய்ட் வைக்கப்பட்டிருந்தது.

அமுதா அதை எடுத்து படித்தாள்.

கோபம் வந்த முகத்திலும்
குழந்தை போல அழகு
உன் மனசின் மென்மை தான்
என் முழு உலகு.

உன் நெஞ்சில் சாய்ந்த நொடி
உலகம் நின்று போனதடி
சத்தமாக துடித்த இதயம்
உன் மூச்சோடு சேர்ந்ததடி.

விரல்கள் என்னை தொட்டதும்
மின்சாரம் தாக்கியது
தனிமையான இரவும்
சொர்க்கமாய் மாறியது.

பேப்பருக்கு பின்னால் திருப்பினாள்.

‘மீன் குழம்பு சூப்பர், இன்னும் கொஞ்ச நேரம் இருந்திருப்பேன் நேர்ல சொல்ல, ஆனா லேட் ஆயிருச்சி க்ளாசுக்கு.’

நாளைக்கு சிக்கன். என் சாய்ஸ்.

என்று எழுதியிருந்தது.

அதை வாசித்த பின் அமுதாவின் முகம் நெடு நேரம் மலர்ந்தே இருந்தது.

மறுநாள் எப்ப வரும்னு அமுதாவும், வீட்டிலே சுந்தரின் நினைவாக இருந்தாள்.

சுந்தர் அன்றைக்கும் அமுதாவை நினைத்து கையடித்துவிட்டு அப்படியே அம்மணமாக படுத்து உறங்கினான்.

சுந்தர் காலை கண் விழித்து சென்று பல் தேச்சி, பாத்ரூம் போய் விட்டு குளித்தான்.

ஆனந்தமாய் குளித்துவிட்டு டவலை எடுக்கும்போது தான் கவனித்தான், ஹேங்கரில் ஒரு பேண்ட்டி தொங்கியது.

ராத்திரி அந்த மாதிரி பேண்ட்டி எதும் அவன் கண்ணில் படவில்லை, வீட்டிலோ யாரும் இல்லை.

சுந்தரின் நெஞ்சம் பட படத்தது.

தலையை துவட்டிவிட்டு வந்து உடை மாற்றினான்.

அப்போதுதான் கவனித்தான், அவன் மெத்தைக்கு அருகே ஒரு கப்பில் காஃபி இருந்தது. ஆனால் ஆறிப்போய் ஆடை விழுந்து இருந்தது.

சுந்தர் வேகமாக கீழே போனான்.

பேப்பர் படித்துக் கொண்டு காஃபி குடித்துக் கொண்டிருந்தாள் ராணி.

ராணி நைட் ட்ர்ஸ்சில் இருந்தாள்.

ராணி உள்ளே ப்ரா அணியவில்லை என்பது அவள் முலைக் காம்புகள் குத்திக் காட்டியதிலிர்ந்து தெரிஞ்சது.

“வாடா கண்ணா, குட் மார்னிங்.. நல்லா தூங்கினயா?”, என்றாள் ராணி

“குட் மார்னிங் ஆண்ட்டி”, என்றான் சுந்தர்.

“என்னடா கண்ணா இந்த ட்ர்ஸ்லயா போற?”, என்றாள் ராணி.

“நான் காஃபி கொண்டு வந்தேன் நீ நல்லா தூங்கிட்டு இருந்த, அதான் எழுப்பலை”, என்று தொடர்ந்தாள் ராணி.

சுந்தர் அம்மணமாக தூங்கிக் கொண்டிருந்ததும்.. ராணி அதை நிச்சயம் பார்த்திருப்பாள் என்பதும் அவனுக்கு புரிந்தது.

“நான் உனக்கு நல்ல டீ ஷர்ட்ஸ் வாங்கிட்டு வந்திருக்கேன், இதுல ஒன்னை போட்டுட்டு போடா கண்ணா”, என்றாள் ராணி.

சுந்தர் பதிலேதும் சொல்லாமல், அதில் ஒன்றை எடுத்து அணிந்தான்.

சுந்தர் அவள் கண் முன்னேயே ஷர்ட்டை கலட்டி அவள் கொடுத்த டீஷர்ட்டை மாத்தினான், முழுக்க நினைஞ்சதுக்கு அப்பறம் முக்காடு எதுக்கு.

ராணி அவன் உடம்பை பார்த்து கமெண்ட் செய்தாள், “நல்ல பாடிடா கண்ணா உனக்கு. உன்னை கட்டிக்கப்போறவ குடுத்து வச்சவ.”

சுந்தர் மனதில் ஹேங்கரில் தொங்கிய பேண்ட்டியை சுற்றியே இருந்தது.

சுந்தர், “தேங்க்ஸ் ஆண்ட்டி”, என்று சொல்லி கிளம்பினான்.

வழக்கம்போல சுந்தர் லன்ச்சுக்கு போனான்.

அமுதா இன்று வெள்ளை கலர் சாரி அதில் ரோஸ் பூ போட்ட டிசைனில் சாரி உடுத்தியிருந்தாள்.

லேசான ரோஸ் கலர் ஜாக்கட். கொஞ்சம் ட்ரான்ஸ்பரன்ட். உள்ளே அதே நிறத்தில் ப்ரா. ரோஸுக்குள் ரோஸ் கலராக அது மட்டும் டபுள் கோட் பெயிண்ட் அடித்தாற் போல் அப்பட்டமாக தெரிஞ்சது.

வழக்கம்போல ஒரு பக்க முலை தரிசனம். இன்று ப்ராவின் கோடுகள் பளிச்சுனு காட்ட பாதி முலை கிட்ட தட்ட அப்பட்டமாக தெரிந்தது.

சுந்தர் தன் கண்களை கீழே இறக்கினான், அமுதாவின் இடுப்பு, வழக்கம்போல லோஹிப். வெண்ணை குழி தொப்புளை காட்டிக் கொண்டிருந்தாள்.. உட்கார்ந்திருக்கும் போது அழகான மடிப்பு விழுந்த இடுப்பு, அந்த தொப்புளை மடக்கி அவனை பார்த்து கண்ணடிப்பது போல இருந்தது.

இன்னும் கொஞ்சம் கீழே பார்வையை இறக்கினான், சாரியின் ஃப்லீட் விலகி ஒரு பக்க தொடையை தூக்கி இன்னோரு கால் மேல் போட்டிருந்தாள்.. ஒரு பக்க தொடை தூக்கியபடி…. லேசாக குண்டி அமைப்பு தெரிஞ்சது.. சுந்தர் லேசாக பெருமூச்சு விட்டான்.

“மிஸ்டர், என் கண்கள்.. இங்க இருக்கு”, என்றாள் அமுதா கிண்டலாக.

“குட் மார்னிங் மேம்”, என்று சல்யூட் அடிப்பது போல் நின்றான் சுந்தர்.

அமுதா கல கலவென சிரித்தாள்.

“இப்போ லஞ்ச் டைம்.”, என்றாள் சிரித்தபடி.

“உங்களை பாத்தாலே நேரமெல்லாம் மறந்துடு”, என்று சொல்லிவாறே சோஃபாவில் அமர்ந்தான்.

“அது சரி. சார் என்ன இன்னைக்கு ஸ்மார்ட்டா இருக்கீங்க? புது டீ ஷர்ட்டா?”, என்றாள் அமுதா.

சுந்தர் ஆமா என்பது போல தலையாட்டினான்.

“உன் மார்பு நல்லா விரிஞ்சி அகலமா இந்த டீஷர்ட்ல காட்டுது.”, என்றாள் அமுதா.

“நல்ல உடம்புடா உனக்கு, உன்னை கட்டிக்கப்போறவ குடுத்துவச்சவ”, என்றாள் அமுதா.

காலையில் ராணி சொன்னது சுந்தர் கண்ணில் வந்து மறைந்தது.

“எப்படி சொல்றீங்க?”, என்றான் சுந்தர்.

“நெஞ்சு இவ்ளோ பெருசா இருந்தா?!! அப்போ!!!..”, என்றாள் அமுதா.

“அப்போ!!??”, என்றான் சுந்தர்.

“அப்போ மனசும் பெருசாதானே இருக்கும்”, என்றாள் அமுதா.

“சரி வாங்க பசிக்குது”, என்று சாப்பிட அமர்ந்தான் சுந்தர்.

“இன்னைக்கு நீயே எடுத்துவச்சு சாப்பிடு, நான் உன்னை பாத்துட்டு இருக்கேன்”, என்று அவன் எதிரில் சென்று அமர்ந்து கொண்டாள் அமுதா.

சுந்தர் சாதம் பிசைந்து விட்டு சிக்கன் ஃப்ரைக்குள் ஸ்பூனை விட்டு தேடிட்டே இருந்தான்.

“என்னடா தேடுற”, என்றாள் அமுதா.

“இல்ல, ஒரு லெக் பீஸ் கூட இல்லயே அதான் தேடுறேன்”, என்றான் சுந்தர்.

“நான் தான் போடலை.”, என்றாள் அமுதா.

“ஏன்?”, என்றான் சுந்தர்.

“உனக்கு ‘செஸ்ட்டு’ தான புடிக்கும்.. அதான் செஸ்ட்டா போட்டு சமைச்சேன்”, என்றாள் அமுதா.

“எனக்கு செஸ்ட்டு தான் புடிக்கும்னு உங்களுக்கு யார் சொன்னா?”, என்றான் சுந்தர்.

“நீ தான் பொழுதன்னைக்கும் அதை தானே பாக்குற”, என்றாள் அமுதா தன் பள்ளுவை இழுத்துவிட்டுக் கொண்டே.

“ம்ம்!!! இல்ல இப்பலாம், கோழி செஸ்ட்டு எனக்கு புடிக்க மாட்டேங்குது”, என்றான் சுந்தர் சாப்பிட்டுக் கொண்டே.

“ஏன்?”, என்றாள் அமுதா சாதாரணமாக.

“இந்த உலகத்தின் பெஸ்டு செஸ்ட்டை பாத்ததுல இருந்து வேற எந்த செஸ்ட்டு மேலையும் இன்ட்ரெஸ்ட் இல்லை”, என்றான் சுந்தர் அமுதாவின் முலையை பார்த்து.

அமுதாவுக்கு உள்ளே கூசியது

“ம்ம்!! நான் நல்லா உன் கிட்ட மாட்டிகிட்டேன்”, என்றாள் அமுதா.

“ஏன்?”, என்றான் சுந்தர்.

“நீ என்ன சொன்னாலும் எனக்கு புடிச்சிருக்கே, கோவமே வரமாட்டேங்குது”, என்றாள் அமுதா.

“உனக்கு புடிச்சதெல்லாம் செய்யனும்னு தோணுது, உன்ன பக்கத்திலேயே வச்சுக்கனும்னு தோணுது.”, என்று தொடர்ந்தாள்.

“அதுக்கு உங்க ஹஸ்பெண்டு ஒத்துக்குவாறா?”, என்றான் சுந்தர்.

“நீ மட்டும் என்னை புடிச்சிருக்குன்னு சொன்னேனா, நான் அவனை கொன்னுட்டு கூட வந்துருவேன். எப்படி நான் உன்னை பாத்த நொடில இருந்து இப்படி ஆனேன்னு எனக்கு தெரியலை”, என்றாள் அமுதா.

“உண்மையாவா சொல்றீங்க? உங்க ஹஸ்பன்ட் பத்தி சொல்லுங்க?”, என்றான் சுந்தர்.

“நல்ல நேரத்தில் அவனை பத்தி வேணாம். அது சரி, நீ நேத்து எழுதின கவிதை.. அது முதல்ல கவிதைதானா..? இல்லை எதோ எழுதனும்னு எழுதினாயா?”, என்றாள் அமுதா.

“கவிதையா?? அப்படிலாம் இல்ல.. சொல்லனும்னு தோனுச்சி அதை சொன்னேன். புடிக்கலையா?”, என்றான் சுந்தர்.

“புடிக்குது.. ஆனா புரியலை”, என்றாள் அமுதா.

சுந்தர் சாப்பிட்டுவிட்டு எழுந்தான்.

“என்ன புரியலை”, என்றான் கையை துடைத்துக் கொண்டே.

அமுதா சாப்பிட அமர்ந்தாள்.

சுந்தர் சாதம் போட்டான்.

“இரவு சொர்க்கமாய் மாறிச்சின்னு சொல்லிருந்தியே அதான் புரியலை”, என்றாள் அமுதா.

“சாப்பிட்டு முடிங்க சொல்றேன்”, என்றான் சுந்தர்.

“சும்மா சொல்லு நான் கேட்டுட்டே சாப்பிடுறேன்”, என்றாள் அமுதா.

சுந்தர் அமுதாவின் பின்னால் போய் நின்றான்.

குனிந்து காதருகில் சொன்னான்.

“ராத்திரி முழுக்க கனவில் நீங்கதான். முழு ராத்திரியும். அதான் அப்படி சொன்னேன்”, என்றான் சுந்தர்.

“ம்ம்!! சூப்பர். என்ன கனவு?”, என்றாள் அமுதா காஸுவலாக.

“ம்ம்!! சாப்பாடு தான். எனக்கு சாப்பாடு போட்டிங்க. கனவுலையும். அதுவும் ஸ்பெஷல் சாப்பாடு. என் வாழ்கையில் கிடைக்காத சாப்பாடு, எப்பாவும் கிடைக்க போகாத சாப்பாடு”, என்றான் சுந்தர்.

“என்ன சொல்றடா? அதென்னடா அப்படி பட்ட சாப்பாடு? சொல்லு நான் போடுறேன்”, என்றாள் அமுதா.

“அது வெரும் சாப்பாடு இல்ல.. அமுதம்.. அமுதாவால கூட முடியாது”, என்றான் சுந்தர்.

“அதான் என்னன்னு சொல்லு,.. சொன்னதான தெரியும்”, அமுதா சாப்பிட்டு முடித்து கை துடைத்துக் கொண்டே கேட்டாள்.

“க்ளாசுக்கு டைம் ஆச்சு”, என்றான் சுந்தர்.

“சொல்லிட்டு போங்க சார். கேட்டா பிரின்ஸிபல் மேடம் கூப்பிட்டாங்கன்னு சொல்லுங்க, யாரும் ஒன்னும் சொல்ல மாட்டாங்க”, என்றாள் அமுதா.

சுந்தர் ஒரு பேப்பரை எடுத்து எழுதினான்.

அமுதா சாப்பிட்டுக் கொண்டே அவன் எழுதுவதை பார்த்தாள்.

அவன் சென்றதும்.. சாப்பாட்டு கையோடு வந்து அதை எடுத்து பார்த்தாள்.

மடியில் தலை வைத்து
மார்பில் பால் குடிக்கும் சுகம்
எந்த குழந்தைக்கும் வாழ்கையில்
கேட்காமல் கிடைக்கும் முதல் உணவு

ஆனா எனக்கு அது
கேட்டாலும் கிடைக்காத அபூர்வ
விருந்து, கனவுல எனக்கு
ஊட்டிய பாலுக்கு நன்றி.

அதை படித்துவிட்டு அமுதா அமைதியாக நெடு நேரம் அமர்ந்திருந்தாள்.
சுந்தரின் கனவை பற்றி நினைத்துப் பார்த்தாள்.

தானும் ஒரு குழந்தையை பெற்றவள் தான், பால் குடுக்க வகையில்லாமல் அந்த குழந்தையை இழந்தவள் தான்.

அதை நினைத்து பல நாள் துவண்டவள் தான். ஆனால் அது தாயோட ஏக்கம்.

இன்று ஒரு குழந்தையின் ஏக்கம் எப்படி இருக்கும் என்பதை உணர்ந்தாள்.

இப்போது அமுதா தாயுள்ளம் நிறைந்திருந்தாள்.

கொஞ்சம் சிந்தனை அகன்று சகஜ நிலைக்கு வந்தாள்.

கையில் இருந்த பேப்பரை திருப்பி பார்த்தாள்.

‘சுடிதாரும் லெக்கின்ஸும்’

நாளைக்கு சாப்பாடு என் சாய்ஸ் இல்லன்னு தெரியும், அட்லீஸ்ட் ட்ரெஸ் என் சாய்ஸ்?

ப்ளீஸ்!??!?!

எனக்கு செஸ்ட்டு மட்டுமில்ல, தொடையும் புடிக்கும். – என்று எழுதியிருந்தது பின் பக்கத்தில்.

அமுதாவின் உதடுகள் விரிந்து பற்கள் பளிச்சின.

செக்ஸி இடியட் என்றாள் அமுதா பல்லை கடித்துக் கொண்டு.
இரவு வழக்கம் போல சுந்தருக்கு கையடிக்கனும் போல இருந்தது.

சுந்தர் அமுதாவை நினைத்து மெத்தையில் மல்லாந்து படுத்திருந்தான்.

சுந்தரின் அறைக்கதவை ரெண்டு தட்டு தட்டிவிட்டு உள்ளே வந்தாள் ராணி.

“என்னடா கண்ணா மல்லாந்து படுத்துட்டு கனவு காண்றியா?”, என்றபடி அவன் மெத்தையில் தொப்புன்னு குப்புறா விழுந்தாள் ராணி.

சுந்தர் ஒரு பக்கமாக படுத்து கையை தலைக்கு வைத்து அவளை பார்த்தான்.

“ஆண்ட்டி நீங்க என் ரூமுக்கு வந்திங்களா?? மார்னிங்”, என்றான்.

“ஆமா”, என்றாள் ராணி.

“இல்ல.. சாரி ஆண்ட்டி”, என்றான் சுந்தர்.

ராணி இப்போது அவன் பக்கத்தில் நெருங்கி சரிந்து குப்புறப்படுத்தாள்.

ராணியின் முலைகள் மெத்தையில் அமுங்கி பிதுங்கி வெளியில் வந்து சுந்தரின் கவனத்தை கலைத்தது.

“ஏன்டா? கண்ணா? சாரி?”, என்றாள் ராணி.

“இல்ல, நான் ட்ரெஸ் இல்லாம..!! நான் தனியா இருக்கேன்னு நினைச்சிதான்… நீங்க எப்ப வீட்டுக்கு வந்திங்க ஊர்ல இருந்துன்னு எனக்கு தெரியாது.. அதான்”, என்றான் எம்பாரஸிங்காக.

“ச்சீச்சீ.. இதில் என்னடா இருக்கு? நான் உனக்கு கேர்ள் ஃப்ரெண்ட் தான? நான் கூட தனியா இருந்தா ட்ரெஸ்சே போட மாட்டேன்.. ந்யூடா தான் திரிவேன்.

இப்ப நீ இருக்கதால தான் இந்த நைட் ட்ரெஸ். இல்லனா அது கூட கிடையாது. ஹாஹாஹா.

இந்த ஹரி தான் எப்ப பாத்தாலும் ஜீன்ஸோட தூங்குவான்.

இதெல்லாம் நம்ம கம்ஃபர்ட் சம்மந்தபட்டது.”, என்றாள் ராணி.

சுந்தர் ராணியவே பாத்துட்டு இருந்தான் ஒர் இரு முறை அவளது முலையை பார்த்தான்.

“அப்போ பாத்ரூம்ல இருந்த பேண்ட்டி?”, என்றான் சுந்தர்.

கேள்வி கேட்ட சுந்தரின் முகம் வியர்த்தது.

“ம்ம்!! அப்படியா?? யாருதா இருக்கும்?? உன் தலை.. அது என்னதுதான் கண்ணா.. உன்னை அப்படி பாத்ததுல கொஞ்சம் அப்படி ஆயிருச்சி. அதான் கழட்டி
போட்டுட்டு போனேன்… உனக்கு என்னை பாத்தா ஆகாதா?

எனக்கு ஹரி பேண்ட்டோட தூங்குறத பாத்தா கோவமா வரும்.. நான் கழட்டி விட்டுட்டு தான் போவேன், ஏன்னா.. ஹெல்த்க்கு நல்லது கிடையாது.. அப்போகூட சம்டைம்ஸ் எனக்கு இப்படி ஆகிரும். அப்பறம் அவன் தான் அதை எடுத்துவந்து துவைக்க போடுவான்”, என்றாள் ராணி.

“அப்ப ஹரிய பாத்தா உங்களுக்கு அரவுஸ் ஆகுமா?. ஐ யம் ஷாக்டு”, என்றான் சுந்தர்.

“ஆகலன்னா தான்டா கண்ணா ப்ராப்ளம். அது மட்டுமில்லை. அவனுக்கும் என்னை பாத்தா ஆகாதா? அவன் சம்டைம்ஸ் நேராவே என்னை கமெண்ட் பண்ணுவான். பட் நான் அதை பெரிசு படுத்த மாட்டேன். இந்த வயசுல யாரை பாத்தாலும் பசங்க உங்களுக்கு அப்படிதான்டா தோணும். டேக் இட் ஈஸி”, என்றாள் ராணி.

“எங்கம்மா என்னை ஒரு டீச்சராவே டீல் பண்ணி வளர்த்துட்டாங்களா இதெல்லாம் டாபு மாதிரி இருக்கு”, என்றான் சுந்தர்.

“டாபுவும் கிடையாது ராணி முகர்ஜியும் கிடையாது.. கண்ணா எதுமே எல்லை மீறினா தப்புதான்.. அந்த காலத்துல ராஜாக்கள் எல்லாம்.. ம்ம்!! அதெல்லாம் வேணாம் இப்ப நமக்கு.. விடு.

அது சரி, ஹவ் இஸ் யுவர் பிரின்ஸிபல்?”, என்றாள் ராணி.

சுந்தர் ஒன்னு விடாம நடந்த அத்தனையும் சொன்னான்.

ராணி கூர்ந்து கவனித்துக் கொண்டிருந்தாள்.

சுந்தர் சின்ன சின்ன டீட்டெய்ல்ஸ் கூட மிஸ் பண்ணாம சொன்னான்.

சுந்தர் சொல்லி முடிக்கும்போது ராணி சொன்னாள், “ம்ம்!! அம்மா மாதிரி இருக்க பொம்பளையவே ரெண்டு நாள்ல கவுத்திடியேடா கண்ணா, உன்கிட்ட நான் ஜாக்கிரதையாதான் இருக்கனும் போல.”

“அப்படி இல்ல ஆண்ட்டி, நீங்க சொன்னதால தான..”, இழுத்தான் சுந்தர்.

“ஓகே. ஐ வாஸ் கிட்டிங். நீ நான் சொன்னதை செய்றதால.. ஆண்ட்டி ஒரு கிஃப்ட் தர போறேன். யூ கேன் கிஸ் மி.”, என்று முகத்தை அவன் பக்கத்தில் கொண்டு போனாள் ராணி.

சுந்தர் குறு குறுன்னு பார்த்தான்.

பின்னர் அவள் கன்னத்தில் ஒரு முத்தம் கொடுத்தான்.

“ம்ம்!! இந்நேரம் ஹரியா இருந்தா. என் உதட்டை சப்பிருப்பான். ஆனா.. நீ ஒரு குட் பாய்”, என்று தலையை தடவிட்டு போனாள் ராணி.

“நாளைக்கு மார்னிங் நீங்க வந்து.. அப்பறம்??”, என்றான் சுந்தர்.

“வந்து உனக்கு காஃபி குடுப்பேன். அவ்ளோதானே..?? அதுக்காக நானும் ட்ரெஸ் இல்லாம வர முடியுமா?? ம்ம்??”, என்றாள் ராணி கிண்டலாக.

“அதெல்லாம் வேண்டாம் ஆண்ட்டி”, என்றான் சுந்தர்.

“ஏன்டா..? என்னை ட்ரெஸ் இல்லாம பாக்க நல்ல இருக்க மாட்டேனா?”, என்றாள் ராணி உதட்டை பிதுக்கிக் கொண்டு.

“நோ நோ அப்படி இல்லை”, என்று பதறினான் சுந்தர்.

“சரி. நீ இந்த வாரம் வீக் என்ட்ல அமுதாவ டின்னருக்கு இல்ல லன்ச்சுக்கு கூட்டிட்டு வா. நான் அடுத்த நாள் உனக்கு வேற ஒரு கிஃப்ட் தரேன். குட் நைட் கண்ணா. ‘ஃப்ரீயா’ தூங்கு”, என்று சொல்லிவிட்டு சென்றாள் ராணி குண்டியை ஆட்டிக் கொண்டே.

சுந்தர் வசியம் செய்யப் பட்டது போல ராணியின் உருவம் அப்படியே அவன் கண் முழுவதும் நிறைஞ்சி இருந்தது.

சுந்தர் மெத்தையில் படுத்துக் கொண்டே சுண்ணியை உருவி விட்டான்.

கொஞ்சம் கண்ணை மூடி ராணியை நினைத்துக் கொண்டு உருவினான்.

பூனை போல ராணி பின்னோக்கியே நடந்து அவன் அறைக்கு வெளியில் இருந்து பார்த்தாள். சுந்தர் கண்ணை மூடி சுண்ணியை உருவிட்டு இருந்தான்.

ராணி லேசாக உதடு விரிய, சத்தமில்லாமல் இறங்கி சென்றாள்.

சுந்தர் சுண்ணியை கையில் புடித்துக் கொண்டே அப்படியே தூங்கிப்போனான்.

காலையில் சுந்தர் விழிக்கும்போது, சுந்தரின் உடல் மேல் ஒரு போர்வை போர்த்தியிருந்தது.

சுந்தர் மெத்தையில் இருந்து எழுந்தான். காஃபி இல்லை.

பல் தேச்சி, ரெடியானான். அன்றும் துவட்ட டவல் எடுக்கும் போது மீண்டும் ஹேங்கரில் ஒரு பேண்ட்டி, நேற்றைய பேண்ட்டியும் அங்கே தான் இருந்தது.

சுந்தர் அந்த பேண்டியை மோந்து பார்த்தான். சுந்தரின் மூக்கில் அந்த பேண்ட்டி உரச.. அது பயங்கர வெட்டாக இருப்பதை உணர முடிந்தது.
நிச்சயம் ராணி விரல் போட்டிருக்கிறாள். ராணியின் யோனி.. அந்த வாசம்.. சுந்தரை கிறங்கடித்தது. ஈர உடம்போடு அப்படியே பாத்ரூம் சுவற்றில் சாய்ந்தான்.

சுந்தரின் சுண்ணி டெம்பரானது.

உடனே கையடிக்க வேண்டும் என்று தோணியது.

ஆனால் காலேஜுக்கு லேட் ஆகிடும்.. கண்ட்ரோல் செய்து கொண்டு சுந்தர் கிளம்பி கீழே வந்தான்.

ராணி வழக்கம்போல் ஃப்ளாஸ்கில் காஃபியோடு பேப்பர் படித்துக் கொண்டிருந்தாள்.

ராணி “மார்னிங்”, என்றாள்.

“இன்னைக்கும் நீங்க என் ரூமுக்கு வந்திங்கதான?”, என்றான் சுந்தர்.

“ஆமாடா.. ஆனா நீ நல்லா தூங்கிட்டு இருந்த அதான் காஃபிய வைக்காம வந்துட்டேன்.”, என்றாள் ராணி.

ராணி எழுந்து வந்து சுந்தரை கட்டிப்பிடித்தாள்.

“ஆனா நீ இன்னைக்கு ரொம்ப ஹாட் டா இருந்த. அதான் போர்வை போத்தி விட்டேன்.. என்ன நல்ல கனவா?”, என்றாள் ராணி.

சுந்தர் சிரித்தான், “நீங்க மட்டும் நல்லா எஞ்சாய் பண்றீங்க”, என்றான்.

“ராஸ்கல் நீ ஹரியை மிஞ்சிடுவ போல.

ஓகே.. நீ காலேஜ் போய்ட்டு வா.. வீ வில் டாக் அபவுட் இட்”, என்றாள் ராணி.

சுந்தர் காலேஜ் சென்றான்.

க்ளாசுக்கு போனான். காத்திருந்தான்.

பெல் அடிக்க, அவசரமாக கீழே வந்தான்.

பிரின்ஸிபல் அறை நோக்கி விரைந்தான்.

சரியாக ப்யூன் வெளியே செல்ல காத்திருந்தான்.

கதவை தட்டினான்.

“கம்மின்”, என்ற ஒற்றைக் குரல்.

சுந்தர் சிரித்த முகத்துடன் உள்ளே சென்றான்.

உள்ளே சென்ற சுந்தரின் முகம் வாடியது.

அமுதா அன்றும் காட்டன் புடவை உடுத்தியிருந்தாள்.

“ஏன்..? முகம் மாறுது?”, என்றாள் அமுதா.

“ஒன்னுமில்ல. வாங்க சாப்பிடலாம்”, என்று சுந்தர் சற்று கோவமான முகத்துடன் நேராக சென்று சாப்பாடு எடுத்து போட்டு சாப்பிட ஆரம்பித்தான்.

அமுதா எழுந்து போய் சுந்தரின் பின்னால் நின்று கொண்டாள்.

சுந்தர் ஏமாற்றமாக குனிந்த தலை நிமிராமல் சாப்பிட்டுக் கொண்டிருந்தான்.

“ஏன்..?? சார் வெரும் சாதம் மட்டுமே சாப்பிடுறீங்க? நீங்க நேத்து கேட்ட சிக்கன் லெக் தான் ஃப்ரை பண்ணிருக்கேன், அதையும் போட்டுக்கோங்க.”, என்றாள் அமுதா அவன் முன் வராமலேயே.

சுந்தரின் கைகள் லெக் பீஸை எடுத்து வைத்து கொண்டன.

“இந்த லெக்கா நான் கேட்டேன்”, என்றான் சுந்தர் லெக் பீசை கடித்துக் கொண்டே.

அமுதா சுந்தரின் பின்னால் இருந்து முன்னால் வந்து அவன் தொடை மேல் ஒரு காலை தூக்கி வைத்தாள்.

அமுதா சேலைக்குள் லெக்கின்ஸ் போட்டிருந்தாள்.

சேலையை இடுப்பு வரை தூக்கிவிட்டு காலை தூக்கி அவன் தொடை மேல் வைத்திருந்தாள்.

ஸ்கின் கலர் லெகின்ஸில் அமுதாவின் கொழுத்த தொடை சுந்தரின் கண்ணுக்கு விருந்தாகியது.

இவ்வளவு பக்கத்தில் தொடையை அவன் எதிர்பார்க்கவே இல்லை.

அதிலும் அவள் ஒரு காலை தூக்கி அவன் கால் மேல் வைத்திருக்க, அந்த பிரம்மாண்ட தொடைக்கு நடுவே, அமுதா அணிந்திருந்த ப்ளாக் பேண்ட்டி அப்படியே தெரிந்தது அந்த ஸ்கின் கலர் லெக்கின்ஸ் வழியாக.

சுந்தர் லெக் பீஸை கீழே வைத்துவிட்டு மேலே நிமிர்ந்து அமுதாவை பார்த்தான்.

சுந்தரின் சுண்ணி வெடைச்சி டென்ட் ஆனது.

“இப்படி சொல்லாம செஞ்சா, என்னொட டிசிப்பிளினை கலைச்சிடும்”, என்றான் சுந்தர்.

“பாத்தாலே தெரியுது, சாப்பிட்டு வா”, என்று அவன் டெண்ட்டை பார்த்து சொல்லிவிட்டு அமுதா பின்னால் இருந்த சோஃபாவில் போய் அமர்ந்து கொண்டாள்.

சுந்தர் வேகமாக சாப்பிட்டு விட்டு எழுந்து அவளுக்கு சோறு போட்டுக் கொண்டு சோஃபாவிற்கு சென்றான்.

அமுதா சேலை இடுப்புவரை உயர்த்தியே இருக்க, லெக்கின்ஸோடு அமர்ந்திருந்தாள்.

சுந்தர் அமுதாவின் தொடையை பார்த்துக் கொண்டே அவளுக்கு ஊட்டினான்.

“இதுல என்னடா இருக்கு? எல்லாருக்கும் இருக்குறதுதானே?”, என்றாள் அமுதா

“ம்ம்!! என்னமோ.. எனக்கு.. சொல்ல தெரியல.. அன்னைக்கு கால் மேல கால் போட்டிருக்கப்ப பாத்தேனா.. அதான் அதை இந்த மாதிரி இருந்தான்னு யோசிச்சி பார்த்தேன்.. அதான் கேட்டேன்”, என்றான் சுந்தர்.

“அதை அன்னைக்கே கேட்டிருந்தா, அப்பயே காட்டிருப்பேனே”, என்றாள் அமுதா.

சுந்தர் டக்கு உட்டிட்டிருந்த ப்ளேட்டை தன் சுண்ணி மேட்டில் வைத்து அழுத்தி கண்ட்ரோல் செய்து கொண்டான்.

அமுதாவும் சாப்பிட்டு முடித்தாள்.

“சுந்தர், இந்த சோஃபாவில் வந்து படேன்”, என்றாள் அமுதா.

சுந்தர் குழப்பமாக பார்த்தான்.

“படுக்கவா?”, என்றான் சுந்தர்.

“ம்ம்!! மடி!! மடியில படு டா”, என்றாள் அமுதா.

சுந்தர் அமுதாவின் லெக்னிஸ் தொடைகளை பார்த்தான்.

அமுதாவின் கொழுத்த தொடைகள் சுந்தரின் சுண்ணியை மேலும் புடைக்க வைத்து டெண்டை பெரிதாக்கியது.

அமுதா சுந்தரின் சுண்ணியை பார்த்தாள்.

“டேய்!!! அந்த மாதிரி இல்லடா.. சும்மா படு”, என்றாள் அமுதா.

சுந்தர் சோஃபாவின் இந்த ஓரத்தில் அமர்ந்து அமுதாவின் தொடையில், அதாவது மடியில் தலை வைத்து படுத்தான். அமுதாவின் பெரும் முலைகளுக்கு நடுவே அமுதா சிரித்துக் கொண்டிருந்தாள்.

சுந்தரின் தலையை கோதி விட்டாள்.

“சுந்தர், இந்த ஐ மாஸ்க்கை போட்டுக்கோ”, என்று சுந்தரின் கண்ணில் ஒரு டார்க் மாஸ்க்கை மாட்டிவிட்டாள்.

ஒரு நிமிடம் அமுதாவின் கைகள் அசைந்து கொண்டிருந்தன, சுந்தர் இருட்டில் இருந்தான். அமுதாவின் தொடையில் படுத்திருந்த சுந்தர் அமுதாவின் உடல் அசைவதை வைத்து ஏதோ செய்து கொண்டிருக்கிறாள் என்று மட்டும் தெரிந்தது.

சுந்தர் காத்திருந்தான்.

அமுதா சுந்தரின் காதருகே குனிந்தாள்.

“சுந்தர், நீ இப்போ சின்ன குழைந்தைன்னு நினைச்சுக்கோ”, என்றாள்.

சுந்தர் முழித்தான்.. இருட்டாகவே இருந்தது.

“என்ன சொல்றீங்க?:, என்றான் சுந்தர்.

“சின்ன குழந்தை பேசுமா? சத்தம் போடாம வாய மட்டும் திற”, என்றாள் அமுதா.

சுந்தர் வாயை திறந்தான்.

அமுதா தன் மார்பை பிடித்து காம்பை சுந்தரின் வாயில் வைத்தாள்.

சுந்தரின் தலையை பிடித்துக் கொண்டாள்.

லேசாக அமுக்கினாள்.

“நீ கேட்ட அந்த முதல் உணவுடா சுந்தர். அந்த அமுதத்தை இந்த அமுதா மார்ல குடி.”, என்றாள் அமுதா.

சுந்தர் அமுதாவின் முலையை சப்பினான்.

அமுதா அவன் முகத்தை பார்த்துக் கொண்டே அவனை அனைத்துக் கொண்டு சப்ப விட்டாள்.

அமுதாவின் மனசில் அந்த நொடி எந்த காமமும் இல்லை, அமுதா சுந்தரின் சுண்ணி புடைப்பை பார்த்தாள், சுந்தரின் சுண்ணி இப்போது புடைத்திருக்கவில்லை. சாதாரணமாக இருந்தது.

சுந்தரின் மனசிலும் விரசம் இல்லை, என்று அவளுக்கு புரிந்தது.

சிறுது நேரம் கழித்து அமுதா தன் முலைகளை மூடிக் கொண்டு சுந்தரின் கண்ணை கட்டவிழ்த்து விட்டாள்.

லன்ச் டைம் முடிந்து பெல் அடித்தது.

அவளும் அவனை போக சொல்லவில்லை அவனும் போகவில்லை.

இருவருமே மௌனமாக சில நேரம் இருந்தார்கள்.

“சுந்தர், நீ படிச்சு ஒரு போலீஸ் ஆகிருடா”, என்று மௌனம் கலைத்தாள் அமுதா.

“ஏன்?? ஏன் திடீர்னு என்னை போலீஸ் ஆக சொல்றீங்க? நான் நல்லா படிப்பேன், நிறைய வாசிப்பேன், எழுதுவேன், எனக்கு ஒரு ப்ரொபசர் ஆகனும் இந்த மாதிரி காலேஜ் நடத்தனும்னு தான் ஆசை”, என்றான் சுந்தர்.

“என்னை காப்பாத்த, என் ஹஸ்பெண்டுன்னு ஒருத்தன் இருக்கானே, அவனை உள்ள தள்ளி பெண்டு நிமித்தனும்.

உனக்கு பால் குடுத்தப்பறம், எப்படியும் என் குழந்தையை கண்டு பிடிச்சே ஆகனும்னு ஒரு வைராக்கியம் பெருசாயிருச்சி.

அதுக்கு நான் என்ன வேணாலும் பண்ண தயாராகிட்டேன்”, என்றாள் அமுதா.

“முதல்ல உங்க ஹஸ்பெண்டு பத்தி சொல்லுங்க, அப்படி அவர் என்ன பண்ணினார்.”, என்றான் சுந்தர்.

அமுதா சின்னக் குழந்தை போல ஆரம்பத்தில் இருந்து அத்தனையும் சொன்னாள்.

“நான் லைஃப் ல இவ்ளோ ஹெவியா ஃபீல் பண்ணதே இல்ல, இத்தனைக்கு அப்பறமும் நீங்க எப்படி அவனோட வாழ்றீங்க? எதுக்கு வாழ்றீங்க?”, என்றான் சுந்தர்.

“எல்லாம் என் பொண்ணுக்கு வேண்டிதான். அதை அந்த ஆள் எங்க வச்சிருக்கான்னு தெரியல. அதான் இன்னும் சகிச்சிட்டு வாழ்ந்திட்டு இருக்கேன்”, என்றாள் அமுதா.

“சரி, எனக்காக ஒன்னு பண்றீங்களா? நாளைக்கு சனிக்கிழமை, நீங்க என் வீட்டுக்கு லன்ச்சுக்கு வரணும்”, என்றான் சுந்தர்.

“உன் வீட்டுக்கா? நீ தனியாதானே இருப்ப? சரி அப்ப நான் வந்து சமைக்கிறேன்”, என்றாள் அமுதா.

சுந்தர் தலையாட்டிவிட்டு சென்றான்.

அன்று மாலை வீட்டிற்கு வந்த பிறகு நடந்த எல்லாத்தையும் ராணியிடம் சொன்னான் சுந்தர்.

ராணி நெடு நேரம் யோசித்துவிட்டு, “சரி, நீ மார்னிங் சீக்கிரம் ரெடியாகிரு, நான் பாத்துக்கறேன்”, என்றாள்.

“என்ன பண்ன போறிங்க ஆண்ட்டி?”, என்றான் சுந்தர்.

ராணி பதில் சொல்லாமல் ஃபோனை எடுத்துக் கொண்டு வெளியே சென்றாள்.

சுந்தரின் வாழ்க்கை இப்படி.. ஒரு பக்கம் ராணி, மறுபக்கம் அமுதான்னு பஞ்சமில்லாமல் போக, அங்கே ஹரியின் வாழ்க்கை மிகவும் ட்ரையாக போனது.

தினமும் சுதாவிடம் திட்டு வாங்குவான்.

மகி தான் சாமாதானப்படுத்திட்டு இருப்பாள்.

மகியை ட்ராப் பண்ணும் போது சுதாவை பார்ப்பான், அப்போதும் அவள் பிஸியாக இருப்பாள்.

பேருக்கு கூட இன்னும் சுதாவிடம் அவன் பேசியதில்லை.

இன்னைக்கு சனிக்கிழமை மார்னிங்.

ஹரி வழக்கம் போல தூங்கி கண் விழித்தான், ராணி இருந்தால் கூட, வந்து பேண்ட்டை கழட்டி விடுவாள், சுண்ணியை பார்த்து விரல் போடுவாள், நல்லா இருக்கும். இங்கே எதுக்கும் வழி இல்லை. மனசுக்குள் புழம்பாத குறையாக ரூமில் இருந்து வந்தான்.

“மகி..!!! மகி!!!”, என்று சோகமாக அழைத்துக் கொண்டே கிச்சனுக்குள் நுழைந்தான்.

மகி அங்க இல்ல.

சுதா காஃபி போட்டுக் கொண்டிருந்தாள்.

“ஒஹ்ஹ்!!! சாரி.. நான் மகி இருப்பான்னு..”, தயக்கமாக வெளியே செல்ல போனான்.

“ஹரி, இங்க வா”, என்றாள் சுதா.

முதன் முறையாக சுதா அவனை பேர் சொல்லி அழைத்தாள்.

ஹரி மெதுவாக சுதாவிடம் வந்தான்.

சுதா வழக்கம்போல டீச்சர் மாதிரி கஞ்சி போட்ட சேலை கட்டி காஃபி போட்டுக் கொண்டிருந்தாள்.

அதுவும் அந்த காட்டன் சாரியிலும் சுதாவின் குண்டிகள் தூக்கிக் கொண்டு கொழுத்து இருந்தது.

சுதா டம்ளரில் காஃபி டிகாஷனை ஊற்றி ஃபில்டரை டம்ளரில் டொக் டொக்னு தட்டும் போது குண்டியும் சேர்ந்து குலுங்கியது.

இடது பக்க சேலையை தோளுக்கு மேல் இழுத்துவிட்டு வலது பக்கம் இடுப்பை சுத்தி இடது பக்க இடுப்பில் முந்தானையை சொருகியிருந்தாள் சுதா, இடப்பக்க முலை மொத்தமாக தெரிந்தது. ஸ்சப்ப்ப்ப்ப்பா.. என்னா கொத்தான முலைடா.. அதுவும் கிச்ச்ச்சுன்னு.. கூம்பாட்டம்.. அமைதிப்படை தாயம்மாலாம் பிச்சை எடுக்கனும்.. அய்யோ அந்த முலை கூம்பு.. அந்த ஜாக்கட்டில் அக்குள் பகுதியில் இருந்த லேசான வியர்வை. முலையை தாங்கிப் பிடித்த ஜாக்கட் முடிஞ்சப்பறம் அந்த இடுப்பு.. நல்ல ஸ்லைடுல போற மாதிரி வளு வளுன்னு.. அந்த வளு வளு இடுப்புல நழுவிட்டு தொங்கியபடி போன முந்தானை சேலை..
பின் முதுகுக்கு கீழே இடுப்புல சுத்தின முந்தானை லேசாக அவுற மாதிரி இருக்க, அந்த குண்டி மேல பட்டு நழுவிட்டு இருந்தது.. எப்படி இத்தனை நாளா இத்தனை சதை கோளங்களையும் அனாயசமாக மறைத்து வலம் வந்தாள்னு நினைச்சான் ஹரி.. அப்படியே ஹரி அவள் குண்டியை பார்த்து மெய் மறக்க, சப்ப்ப்புன்னு சுதா அவன் கன்னத்தில் அறைந்தது ஞாபகம் வர, ஹரி சுய நினைவுக்கு வந்து.. டக்குனு தலையை தூக்கி சுதாவை பார்த்தான்.

சுதா அவனைத்தான் பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள், ஆனால் முகத்தில் கோவம் இல்லை..

“ரொம்ப ஸ்ட்ராங்க போட்டேன்ல?”, என்றாள் சுதா லேசாக சிரித்த முகத்துடன்.

ஹரி கன்னத்தை தடவிக் கொண்டே முழித்தான்.

“காஃபிடா.. காஃபியை சொன்னேன், ரொம்ப ஸ்ட்ராங்கா போட்டேன்ல?”, என்றாள்

ஹரி கீழே காஃபியை பார்த்து தலையை ஆட்டினான்.

“இதை எடுத்துட்டு போ, நான் வரேன்”, என்று இரெண்டு காஃபி கப்பயும் அவன் கையில் கொடுத்துவிட்டு, காஃபி போட்ட இடத்தை துடைத்தாள்.

ஹரி காஃபியை எடுத்துட்டு ஹாலுக்கு வந்தான்.

பின்னாலேயே சுதாவும் வந்தாள்.

“எனக்கு எதா இருந்தாலும் உடனே க்ளீன் பண்ணிடனும், அப்படியே பழகிட்டேன்”, என்ற வாறே அவன் அருகில் அமர்ந்தாள்.

அதுவும் முதன் முறையாக.

சுதா சகஜமாக பேசவே, ஹரிக்கு கொஞ்சம் நிம்மதி வந்தது.

“சும்மா பக்கத்தில வந்து உக்காருடா, நான் என்ன மிருகமா?”, என்றாள் சுதா.

“உங்களை பார்த்தாலே பயமா இருக்கு ஆண்ட்டி.. ஐ மீன் மேடம்”, என்றான் ஹரி.

சுதா களுக்குனு சிரித்தாள்.

“இன்னும் நான் போட்ட அறையை மறக்கலையா?”, என்றாள் சுதா கல கலவென சிரித்துக் கொண்டு.

ஹரி சோகமாக அவளை பார்த்துக் கொண்டே கன்னத்தை தடவிக் கொண்டான்.

“நான் ஒன்னும் உனக்கு மேடம் கோடம் எல்லாம் இல்லை. முதல்ல உன்னை அடிச்சதுக்கு, ஐ யம் சாரி, வெரி வெரி சாரி”, என்று அவன் தோளில் கை போட்டு அவன் ஷோல்டரை தேய்த்து கொடுத்தாள் சிரித்த முகத்துடன் சுதா.

“நீங்க சிரிக்கலாம் செய்வீங்களா?? நீங்க சாரி எல்லாம் சொல்லுவீங்களா?”, என்று ஹரி லேசாக சிரித்தான்.

“என்னை நீ ராட்சஸின்னு நினைச்சிட்டு இருந்திருக்க.. மகி சொன்னா.

நேத்து நான் என் சைக்காலஜிஸ்ட் ஃப்ரெண்ட் டாக்டர். ஜானகிய மீட் பன்ணிருந்தேன்.

நான் அவ கிட்ட சொன்னேன்.. அங்க ஊர்ல ஹோட்டல்ல நடந்தது பத்தி.. உன்னை அடிச்சது பத்தி.. அதுக்கப்பறம் எனக்கு இருக்குற மைன்ட் செட் பத்திலாம் அவளுக்கு ஏற்கனவே தெரியும்..

அவ தான் சொன்னா நான் இந்த காலத்து பசங்க பேசுறதுக்கெல்லாம் கோப பட கூடாதுன்னு..

பின்ன அந்த பையன் டீசன்டான பையன்.. அப்படி இருக்க போய்தான் தனியா பாத்ரூம் உள்ள வந்து பேசிருக்கான், அவன் பப்ளிக் ப்ளேஸ்ல நின்னா பேசினான்.? அவன் உன்னை தேடி வந்து உன் முன்னாடி அசிங்கமா பேசலை, இல்ல அவன் உன்னை பத்தியோ இல்ல யாரைப் பத்தியோ நேரடியாவும் உன்கிட்ட பேசலை.. யாரோ ஒருத்திய பத்தி ப்ரைவேட்டா பாத்ரூம் உள்ள வந்துதான் பேசிருக்கான், அதுவும் பாத்ரூம்ல யாரும் இல்லங்கறதால.. நீ தப்பான பாத்ரூம்ல போய் அங்க இருந்தது அவனுக்கு எப்படி தெரியும்?

ஸோ பேசிக்கலி நீ தான் அவன் ப்ரைவேட் ஸ்பேஸ் ல உள்ள போயிருக்க.. சொல்லப்போனா, அவன் நினைச்சிருந்தா, ஹோட்டல்ல கம்ளைன்ட் பண்ணி நீ பாத்ரூம்ல வந்து மிஸ் பிஹேவ் பண்ணன்னு அவன் உன்னை அவமானப் படுத்திருக்க முடியும்..

இதெல்லாம் நீ யோசிக்கனும்ன்னு சொன்னா. அப்பதான் நான் பண்ணது எவ்ளோ பெரிய தப்புன்னு புரிஞ்சது.

பேசிக்கலி நான் ஒரு டீச்சர், சுந்தர் பொறந்தப்பறம், எனக்கு என் வாழ்கையில் ஏற்பட்ட Trauma-ல நான் ஆண்களையே வெறுத்திட்டேன்.

எந்த ஆம்பளைய பாத்தாலும் எனக்கு தப்பாவே தோணும்.

இப்பதான் ஒரு மாசமாதான் நான் உலகத்தை கவனிக்க ஆரம்பிச்சிருக்கேன்.

ஒரு சேஞ்ச் வேணுமின்னுதான் உன்னை இங்க அனுப்ப சொல்லி ராணிகிட்ட சொன்னேன்.

என் வாழ்கையில பாதி இளமை காலத்த நான் இழந்துட்டேன். ஷெல்ஃப் ல வச்ச புக் மாதிரி. நானும் யாரையும் படிக்கல, என்னையும் யாரும் படிக்கல.

‘இந்த உலகத்தோட எனக்கு கனெட்டே இல்ல’ – அப்படின்னு என் ஸ்டூடண்ட்ஸே நிறைய பேர் சொல்லிருக்காங்க.

அப்பலாம் எனக்கு அதை சரி பண்ணிக்கனும்னு தோணும். ஆனா எப்படின்னு தெரியாது. தெரிஞ்சாலும்.. திடீர்னு மாற ஈகோ ஒத்துக்காது.

சம்டைம்ஸ் ட்ரை பண்ணிருக்கேன்.. ஆனா என்னால தனியா என்னை மாத்திக்க முடியல.

சரி பழகிதான் பாப்போம்னு, பஸ்ல போனேன் ஒரு நாள் என் ஸ்டூடண்ட்ஸ் எல்லாம் போறாங்களேன்னு, அப்போ சீட்ல என் பக்கத்தில இருந்த பொண்ணு மேல ஒருத்தன் உரசுனான்னு டப்புனு அடிச்சிட்டேன்.. கடைசில பாத்தா, அது அந்த பொண்ணோட ஹஸ்பென்டாம், பப்ளிக் ப்ளேஸ்ல அப்படி பிகேவ் பண்ண அவனை விட்டுட்டு என்னை பஸ்ல இருந்து இறக்கி விட்டானுங்க.

இது கதைக்காகாதுன்னு கீழ இறங்கி ஆட்டோ கூப்ட்டேன், அவன் அஞ்சு நிமிஷம் போறதுக்கு 500 ரூபாய் கேட்டான்.. ஏன்யா இப்படி அநியாயமா கேக்குற? மீட்டர்லாம் போட மாட்டியான்னு.. உன் இஷ்டத்துக்கு வண்டி ஓட்டினா அப்பறம் நானும் இப்படித்தான் எல்லார்டையும் கெஞ்சிட்டு இருக்கனும்னான்.. அங்க ஒரு அடி.. அவன் கன்னம் பழுத்திருச்சி.. காது கூசுற மாதிரி அவன் கத்த ஆரம்பிச்சிட்டான்.

அவன் போட்ட கூச்சல்ல.. அந்தப்பக்கம் போய்ட்டிருந்த ஒரு போலீஸ் காரர் வந்தார்.. அவர்கிட்ட நியாயம் கேட்டேன்.. அதெல்லாம் அப்படித்தான் மேடம்.. ஊர்ல யாராச்சும் இப்படி ப்ரச்சினை பண்றாங்களா? உங்களுக்கு வேணுமின்னா கேப் புக் பண்ணி போங்க.. ஏன் ரோட்ல தகராறு பண்றீங்கன்னு என்னை பாத்து சொன்னார்.. அத்தோட விட்டேன்.. பழையபடி ஆகிட்டேன்.

சுந்தரையும் அப்படியே வளர்த்திட்டேன். அவன் இந்த பக்கம் பொண்ணுங்க வந்தா, அந்த பக்கம் நகர்ந்து போயிருவான். அப்பறம் அவனும் எப்ப பாத்தாலும், புக்ஸ், பாடி பில்டிங், ரைட்டிங், இப்படியெ ரூமை விட்டு வெளியே வர மாட்டான். சோ எனக்கும் அப்படியே போயிருச்சு.

இனியும் அப்படி இருக்க கூடாதுன்னு முடிவு பண்ணிதான் அவனையும் அங்க விட்டேன்.

அவனும் இந்த உலகத்தை பழகட்டும்.

“ஸோ.. மிஸ்டர். டீசன்ட் பையன், நீங்க வீகென்ட்ல என்ன பண்ணுவீங்க? ஊர்ல?”, என்றாள் சுதா.

கல்லு மாதிரி இருந்தவ, உள்ள கரைஞ்சிதான் இருக்கான்னு அஞ்சு நிமிஷத்துல ஹரி கண்டு புடிச்சான்.

“வீக் எண்டலயா..?? ம்ம்!! நான் ரொம்ப ஃப்ரீ. அம்மா என்னை பெருசா இத பண்ணு அத பண்ணுன்னு சொல்ல மாட்டாங்க.

ஸ்டடிஸ் பொறுத்த வரைக்கும் நான் கரெக்டா பண்ணிடுவேன்.

லீவ்னா, ஃப்ரெண்ட்ஸ் வருவாங்க வீட்டுக்கு கேம்ஸ் ஆடுவோம், சினிமா போவோம், மால்ல போய் விளையாடுவோம். ஷாப்பிங். ஃபுட் கோர்ட்.
சம்டைம்ஸ் அம்மா கார் குடுத்தாங்கன்னா, பக்கத்தில எங்கயாச்சும் போயிட்டு வருவோம். அப்பறம்.. நிறையா இருக்கு… அதெல்லாம் சொல்ல.. ஓப்பனா சொல்ல முடியாது.

“ஓஹ்!! அப்படியா!!! சொல்ல முடியாத விஷயமெல்லாம் பண்ணுவீங்களா?”, என்றாள் சுதா.

“அப்படி இல்ல.. இன்னோரு நாள் சொல்றேன்”, என்றான் ஹரி.

“முதல்ல நான் உனக்கு மேடம் இல்ல. என்னை ராணின்னு நினைச்சுக்கோ, சரி போய் ரெடியாகு, நம்ம எங்கயாச்சும் போவோம்”, என்றாள் சுதா.

“ஓகே சுதா!!”, என்று சொல்லிவிட்டு தன் அறை நோக்கி சென்றான் ஹரி.

சுதா ரெண்டு புருவத்தையும் உயர்த்தி சலனமில்லா முகத்தோட எழுந்து நின்று அவனை பார்த்தாள்.

போய்க் கொண்டிருந்த ஹரி திரும்பி பார்த்தான், “என்ன?? நான் அம்மாவ பேர் சொல்லி ராணின்னு தான் கூப்பிடுவேன்.. ஓகேதான?”, என்றான் கேஷுவலாக.

சுதா சிரித்தாள்.

ஹரி ரெடியாகி ரொம்ப நேரம் காத்திருந்தான்.

சுதா ரூமை விட்டு வெளியே வரவே இல்லை.

பொறுமை இழந்து ஹரி கதவை தட்டினான்.

“சுதா..!!! என்னாச்சு?”, என்றான் ஹரி.

சுதா கதவை திறந்தாள்.

வழக்கம் போல கஞ்சி போட்ட மாதிரி ஒரு புடவை.

“எனக்கு புடிக்கவே இல்ல”, என்றான் ஹரி.

“என்ன? புடிக்கலை?”, என்றாள் சுதா.

“அம்மா இப்படி ட்ரெஸ் பண்ண மாட்டாங்க!! கொஞ்சம் ஃப்ரீயா இருக்க வேண்டாமா”, என்றான் ஹரி

“சரி வா”, என்று அவனை தன் ரூமுக்குள் அழைத்துக் கொண்டு போய் காட்டினாள்.

“வாட் இஸ் திஸ்?”, என்றான் ஹரி.

சுதா தன் மொத்த துணிகளையும் ரூம் முழுக்க பரப்பி வைத்திருந்தாள்.

“என்ன ட்ரெஸ் போடன்னு தெர்லடா.. நானே ரொம்ப நேரம் கழித்து இதை எடுத்து போட்டேன்”, என்றாள் சுதா பாவமாக.

“இவ்வளவுதானா.”, என்ற ஹரி அந்த கிடங்கு மாதிரி கிடந்த துணிகளை பொருக்கி பார்த்தான். எல்லாம் புடவைகளா வாங்கி வைத்திருந்தாள்.

“ஒன்னும் சரியில்லை, முதல்ல நம்ம ட்ரெஸ் எடுப்போம்”, என்றான் ஹரி.

இருவரும் வெளியே வந்து, சுதா காரை எடுக்க போக, “நான் ஓட்டுறேன்”, என்றான் ஹரி.

ஹரி காரை எடுத்தான்.

நேராக ஒரு மாலுக்கு போனான்.

“இங்க வேணாம். நாம பக்கத்து ஊர்ல இருக்க மாலுக்கு போவோம்”, என்றாள் சுதா.

“ஏன்?”, என்றான் ஹரி.

“இல்லடா எனக்கு தெரிஞ்சவங்க, ஸ்டூடண்ட்ஸ் யாருனா இருக்க போறாங்க”, என்றாள் சுதா.

“அப்ப கண்டிப்பா இங்க தான் போனும். மத்தவங்களுக்காக வாழகூடாது சுதா”, என்றான் ஹரி.

“ஓக்க்கே பெரியவரே”, என்றாள் சுதா.

இருவரும் சேர்ந்து மாலுக்குள் சென்றனர்.

சுதா நேராக அவள் வழக்கமாக துணி வாங்கும் புடவை கடைக்கு சென்றாள்.

ஹரி அவளை வாசலில் வைத்து தடுத்தான்.

“இது தான் கடையா”, என்றான் ஹரி.

“ஆமா இங்க தான் எப்பவும் எடுப்பேன்”, என்றாள் சுதா.

“இங்க எடுத்த எதையும் புடிக்காம தான இப்ப ட்ரெஸ் வாங்க வந்திருக்கோம்?”, என்றான் ஹரி.

“ஆமா.. இப்ப என்ன செய்ய?”, என்று உதட்டை பிதுக்கினாள் சுதா.

ஹரி அவளை சின்ன பொண்ணுங்க ட்ரெஸ் வாங்குற கடைக்கு கூட்டிப்போனான்.

உள்ளே இருந்த வேலைப் பெண்கள் எல்லாமே 20 வயசுக்கு கீழே.

சுதா உள்ளே சென்று பொறுமையாக துணிகளை பார்த்துவிட்டு ஒரு ட்ரெஸ்சை செலக்ட் செய்தாள்.

“இது.. இது வேணும்”, என்றாள் சுதா அந்த சேல்ஸ் கேர்ளிடம்.

“ம்ம்!! சைஸ் மேம்?”, என்றாள் அவள்.

“ம்ம்! என் சைஸ் தான்”, என்றாள் சுதா.

“சாரி மேம், உங்க சைஸ் ல எங்க கிட்ட நிறைய இல்ல, இதெல்லாம் சின்ன பொண்ணுங்க போடுறது. மேடம் சைஸ் அந்த பக்கம் இருக்கும் வாங்க”, என்று கூட்டிட்டு போனாள்.

சுதாவுக்கு முகம் வாடியது.

“நான் செலக்ட் பண்றேன்”, என்றான் ஹரி.

அந்த பெண் காட்டிய செக்‌ஷன் எல்லாமே ப்ரீமியம் காட்டன் டாப்ஸ் அன்ட் பாட்டம்ஸ். பாட்டம்ஸ் மோஸ்டிலி ஃப்ரீ சைஸ்.

ஹரி ஒரு நாலு டாப்ஸ் எடுத்து கொடுத்தான்.

சுதா அதை வாங்கி கொண்டு ட்ரையல் ரூம் சென்றாள்.

ஒவ்வொன்றாக போட்டுப் பார்த்தாள்.

யாரோ கதவை தட்ட.

“யெஸ்”, என்றாள் சுதா.

“சுதா, நான் தான்”, என்றான் ஹரி.

“அதான் யெஸ்னு சொன்னேன், என்ன?”, என்றாள் சுதா.

“இந்தா பாட்டம்ஸ். அப்பறம் போட்டு பாத்தா போதுமா? நான் பாக்க வேணாமா? வெளிய வந்து காட்டனும்”, என்றான் ஹரி.

“எதுக்கு..?!!”, என்றாள் சுதா.

“நான் தான செலக்ட் பண்றேன், நல்லா இருக்கான்னு பாக்க வேணாமா?”, என்றான் ஹரி.

சுதா கதவை திறந்து கைய மட்டும் நீட்டி அந்த பாட்டம்சை வாங்கி கொண்டாள்.

அந்த சின்ன கேப்பில் ட்ரையல் ரூம் கண்ணாடியில் சுதா ஒரு கையில் துணியோடு நெஞ்சில் வைத்து அழுத்திக் கொண்டு இன்னோரு கையை வெளியே நீட்ட, அவள் பிதுங்கிய வெள்ளை முயல் குட்டி முலை ஒன்றை கச்சிதமாக கண்ணிலேயே ஃபோட்டோ புடித்துக் கொண்டான் ஹரி.

ஒவ்வொரு ட்ரெஸாக போட்டுக் காட்டினாள்.

ஹரி ஓகே சொன்னான்.

சுதா ஒரு ட்ரெஸை மாட்டிக் கொண்டு வெளியே வந்தாள்.

“இந்த புடவைய ஒரு தனி பேக்ல போட்டுக் குடுங்க.”, என்றாள் சுதா.

“ஓகே வாங்க போலாம்”, என்றான் ஹரி.

“ஹேய்!! இரு. இதுமட்டும் எப்படி போதும்? இதுக்கெல்லாம் துப்பட்டா வாங்க வேண்டாமா”, என்றாள் சுதா.

சேல்ஸ் கேர்ள் க்ளூக்குனு சிரித்தாள்.

“மானத்தை வாங்காத சுதா.. துப்பட்டாலாம் இப்ப யாருமே போடுறது கிடையாது”, கிசுகிசுன்னு சொன்னான் ஹரி.

“என்னடா சொல்றீங்க, மானத்தை மறைக்க தானடா துப்பட்டா? அதை போட்டா இப்ப மானம் போகுதா?”, சத்தமாகவே கேட்டாள் சுதா.

“ப்ளீஸ். பேக் ஆல் திஸ்.”, என்று சேல்ஸ் கேர்ள் கிட்ட டாப்பிக்கை மாத்தினான் ஹரி.

“எனக்கு துப்பட்டா இல்லாம, கூச்சமா இருக்குடா”, என்று கெஞ்சினாள் சுதா.

“அதெல்லாம் இந்த கடைய விட்டு வெளியெ போன உடனே பழகிரும் சுதா”, என்றான் ஹரி.

அந்த பெண் பில்லை தர, ஹரி பே பண்ணினான்.

“டேய் நான் பணம் எடுக்குறதுக்குள்ள நீ ஏன் பே பண்ணினே?”, ஹேன்ட் பேகில் பணத்தை வெளியில் எடுத்தவாறு கேட்டாள் சுதா.

சுதாவை முறைத்தான் ஹரி.

சுதா அமைதியாக பணத்தை உள்ளே வைத்தாள்.

“குட் கேர்ள்”, என்றான் ஹரி.

அந்த சேல்ஸ் கேர்ள் லேசாக சிரித்தாள்.

ட்ரெஸ் பையை ஹரி தூக்கிக் கொள்ள, இருவரும் கடையை விட்டு வெளியே வந்தனர்.

சுதாவை ஹரி அழைத்துக் கொண்டு வந்து ஒரு பென்ச்சில் அமர வைத்தான்.

போய் ரெண்டு ஐஸ் க்ரீம் வாங்கி வந்தான்

“இப்ப எதுக்கு ஐஸ் க்ரீம்?”, என்றாள் சுதா.

“இதை சாப்பிட்டுகிட்டே இங்க வந்து போறவங்களை வேடிக்கை பாருங்க”, என்றான் ஹரி.

“ஏன்?”, ஐஸ் க்ரீம் சாப்பிட்டுக் கொண்டே கேட்டாள் சுதா.

“முதல்ல நீ இந்த மாடர்ன் டைம்ஸ்க்கு ஜெல் ஆகனும்னா.. மனசுல சின்ன பொண்ணா மாறனும்.. டீச்சர், டிஸிப்லின் எல்லாம் மறந்துறனும். ஓகே?

அங்க பாருங்க.. அந்த க்ரீன் டீஷர்ட்டும் ஜீன்ஸும் போட்டிருக்க பொண்ணு..

அவளோட ஹேண்ட் பேக் ஸ்ட்ராப் அவளோட செஸ்ட்டுக்கு நடுல போட்டிருக்கா. அவ ஃபிகர் அப்படியே காட்டுது.. பேண்ட் பாருங்க.. ஸ்கின் டைட்.. ஸோ ரிவீலிங்.. ஸோ டெம்ப்டிங்

அவங்க என்ன கூச்ச பட்டுட்டா இருக்காங்க. அவங்களுக்கு கம்பர்ட்டா இருக்கு போட்டிருக்காங்க.

நீங்க என்னடான்னா.. துப்பட்டா போடம இருக்குறதுக்கு அன் ஈஸியா ஃபீல் பண்ணிட்டு உக்கந்திருக்கீங்க.”, என்றான் ஹரி.

“ஏய் எனக்கு அப்படியே பழகிருச்சி டா”, என்றாள் சுதா.

“சும்மா பேருக்கு என்னை ராணின்னு நெனைச்சிக்கோன்னு சொன்னா போதுமா.. கொஞ்சம் ராணி மாதிரி ஃப்ரீயாவும் இருக்கனும்.. ராணி எவ்ளோ கேசுவல்னு தெரியும்ல”, என்றான் ஹரி.

“ம்ம்!! ஏன் ராணி என்ன செய்வா?”, என்றாள் சுதா.

“ம்ம்!! நான் பேண்ட்டி கூட ராணிக்கு செலக்ட் பண்ணி குடுப்பேன். ப்ரா எப்ப பாத்தாலும் போட்டிருந்தா ஹெல்த் பாதிக்கும்னு நான் சொன்னதுல இருந்து வீட்ல என்ன ட்ரெஸ் போட்டாலும் ப்ராவே போட்றது இல்ல ராணி”, என்றான் ஹரி.

இதை கேட்டதும் ஐஸ் க்ரீம் புறையேறி இருமினாள் சுதா.

தானே தன் தலையில் தட்டிக் கொண்டாள்.

ஹரி தண்ணி கொடுத்தான். வாங்கி குடித்தாள்.

“என்னடா சொல்ற?”, என்றாள் சுதா.

“ஆமா சுதா.. மம்மி ரொம்ப ஃப்ரீ. நான் சம்டைம்ஸ் இந்த ஷாட்ஸ்ல உங்க சூ.. ஐ மீன்.. உங்க பேக் சூப்பர் மான்னு அவ பின்னால தட்ட கூட செஞ்சிருக்கேன். டேய்.. சேட்டை புடிச்சவேன்னு சொல்லுவாங்களே தவிர திட்ட மாட்டாங்க.

அது மட்டுமில்ல, இந்த மாதிரி பொது இடத்துல எவனாச்சும் எதாச்சும் செக்ஸியா அவங்க காது பட சொன்னாக் கூட.. சில நேரம் எனக்கே கோவம் வந்து திட்ட போயிருக்கேன்.. ஆனா ராணி, டேய்.. அவன்கிட்ட இல்லாதது என்கிட்ட இருக்கு, அவன் பாத்திருக்கான்.. இதுக்கு ஏன் நீ கோவப்படுற.. அப்படின்னு கடந்து போயிருவா”, என்றான் ஹரி.

“அது சரி.. அதான் நீ அன்னைக்கு ஹோட்டல்ல அப்படி ஒரு பொண்ணை பத்தி கமெண்ட் பண்ணியா? அப்ப அது உன் தப்பில்ல”, என்றாள் சுதா.

“ம்ம்!! அங்க பாருங்க. அந்த ஆண்ட்டி.. உங்க வயசுதான் இருக்கும். மெஷ் டாப்ஸ் போட்டிருக்காங்க. உள்ள ப்ரா மட்டும்தான். அவங்க உடம்பு நல்லாவே தெரியுது. கீழ பாருங்க, சின்ன ஸ்கர்ட். நிச்சயம் அவங்க பேண்ட்டி போடல.

எவ்வளவு பெட்டு?”, என்றான் ஹரி.

சுதா அவன் சொன்ன பெண்ணை பார்த்தாள்.

சரிதான்.. அவள் முலை நன்றாகவே தெரிந்தது.

கீழே அவள் குண்டிய பார்த்தாள். லேசான துணிதான் அந்த ஸ்கர்ட்.

“என்னது? பெட்டா? என்ன பெட்? நீயே சொல்லு.. அது சரி, அவ பேண்ட்டி.. (சுதா குரலை கம்மி பண்ணினாள், சுத்தி முத்தி பார்த்துக் கொண்டாள்) அவ பேண்ட்டி போடலைன்னு உனக்கு எப்படி தோணுது”, என்று கிசுகிசுன்னு கேட்டாள் சுதா.

“நான் இப்ப ப்ரூவ் பண்ணா.. நீங்க வீட்ல பேண்ட்டியே போட கூடாது”, பட்டுனு உடைத்தான் ஹரி.

“சீச்சிச்சி.. என்ன கருமம்டா.. இப்படிலாம பெட் பண்ணுவாங்க.. ம்ம்!! சரி பாப்போம் நீ ப்ரூவ் பண்ணு.. ப்ரூவ் பண்ணாதான”, என்றாள் சுதா.

அவ நடக்கும் போது பாருங்க. அது எவ்வளவு சாஃப்ட்டா குலுங்குது.

உள்ள அவள் பேண்ட்டி போட்டிருந்தா கண்டிப்பா அது அந்த இடத்துல லேசாவாச்சும் அந்த கோடு தெரியும், அப்பறம் அவ கு.**! ஐ மீன் பின்னால பாருங்க. எவ்வளவு சாஃப்ட்டா குலுங்குது.. பேண்ட்டி போட்டிருந்தா கொஞ்சமாச்சும் ஸ்டிஃப்ஃபா இருக்கும்.

அவன் சொல்லிக் கொண்டிருக்கும்போதே அந்த பெண் நின்றாள் ஒரு கடையில்.

ஏதோ ஹேன்ட் பேக்கில் இருந்து எடுக்க அது கீழே விழுந்தது. அவள் கீழே குனிந்து அதை எடுத்துவிட்டு நிமிர்ந்து நின்றாள்.

அவளது ஸ்கர்ட் அவளது குண்டிகளுக்கு நடுவே மாட்டியது.

“பாருங்க பாருங்க.. அவ கீழ குனிஞ்சப்ப, அவ பின் பக்கம் உள்ள விரிஞ்சிருக்கும், மேல எழுந்திக்கும் போது அந்த மெல்லிசான ஸ்கர்ட் துணி நடுல மாட்டிக்கிச்சி.. அவ பேக் ரெண்டும் க்ளாப் ஆகி இப்ப அவ ஸ்கர்ட் அவளோட பின்னால சொருகிக்கிச்சு. பேண்ட்டி இருந்தா அது ஸ்கின்ல ஒட்டவே ஒட்டாது. போதுமா? ப்ரூஃப்?”, என்றான் ஹரி.

சுதா இதை எதிர்பார்க்கவில்லை.

“இதெல்லாம் உனக்கு எப்படிடா தெரியும்?”, என்றாள் சுதா.

“எல்லாம் ராணி தான். ஒரு தடவை ராணி வந்து சொன்னா.. டேய். பேண்ட்டி இல்லாம ஸ்கர்ட் போட்டா அது நடு நடுல மாட்டிக்குதுடா.. இங்க பாருன்னு பின்னால திரும்பி காட்டினா.. அப்பறம் தான் நாங்க ரெண்டு பேரும் போய் நைட் ட்ரெஸ் வாங்கினோம். அது மேல ஷர்ட் கீழே ஷார்ட்ஸ் மாதிரி தான். அதுக்கப்பறம் தான் ராணி அத போட ஆரம்பிச்சா.”, என்றான் ஹரி.

“இப்படிதான் நேர்லயும் அவ இவன்னு பேசுவியா?”, என்றாள் சுதா.

“சம்டைம்ஸ் ரொம்ப ரேர்லி.. மத்தபடி நீ வா போ தான்.. பட் இப்ப உங்க கிட்ட சொல்றதால அப்படிசொன்னே.”, என்றான் ஹரி.

“ம்ம்!! என்னை மட்டும் என்ன நீங்க நீங்க? சும்மா நீ வான்னே சொல்லு.”, என்றாள் சுதா.

“சரி, வா நம்ம மேல சுத்திட்டு வரலாம்”, என்றான் ஹரி.

“எனக்கு பசிக்குது”, என்றவாறே எழுந்து அவனோடு நடந்தாள்.

“எதாச்சும்.. ஓட்டல்ல சாப்பிடலாம் மேல”, என்றவாறே அவன் முன்னாள் நடக்க இவள் பின்னால் தொடர்ந்தாள்.

“ஏன் என் பின்னால வர? முன்னால போ..”, என்றான் ஹரி.

“எதுக்கு.. எனக்கு பின்னால எப்படி இருக்குன்னு பாக்கவா?”, என்றாள் சுதா.

“ஆமா அப்பதான நான் செலக்ட் பண்ண ட்ரெஸ் எப்படி இருக்குன்னு பாக்க முடியும்”, என்றான் ஹரி.

“ம்ம்ம் ம்ம்ம்!!”, என்றபடி அவன் முன்னால் சென்று நடந்தாள் சுதா.

சுதாவின் ஒப்புதலோடே அவள் சூத்தை பார்த்தான் ஹரி.

சுதா முன்னால் எஸ்கலேட்டரில் ஏற, ஹரி பின்னால் நின்று கொண்டு அவளை பார்த்துக் கொண்டிருந்தான்.

மேலே ஏறியதும் வேகமாக சுதாவின் தோளில் கைபோட்டு அவளை ஒரு பக்கமாக அழைத்து வந்தான்.

“சுதா, இங்கருந்து கீழே பாரு, எத்தனை க்ளீவேஜ் தெரியுது? யாராச்சும் அன் ஈஸியா ஃபீல் பண்றாங்களா?”, என்றான்.

“டேய்.. இதயேதான் பாத்துட்டு இருப்பீங்களா? எல்லா பசங்களும் இப்படிதானா?”, என்றாள் சுதா.

“முதல்ல இந்த டீச்சர் மென்டாலிட்டில இருந்து வெளிய வரனும். ஓகே. டு ஆன்ஸர் யுவர் கொஸ்டின், யெஸ்.. இப்படி தான் எல்லா பசங்களும். சுந்தரும் இப்படி தான் இருந்துருப்பான். உங்களுக்கு தெரிஞ்சிருக்க வாய்ப்பில்லை.”, என்றான் ஹரி.

“ம்ம்!! அவன் அப்படி இல்லை.”, என்றாள் சுதா.

பேசிக் கொண்டே இருவரும் போய் ஒரு ஃபுட் கோர்ட்டில் நுழைந்தனர்.

ஹரி சென்று ஆர்டர் செய்துவிட்டு வந்தான்.

சுதாவுக்கு எதிரே அமர்ந்தான். “இன்னும் கொஞ்சம் லோ கட் வாங்கிருக்கனும் நல்ல இருந்துருக்கும்.”, என்றான்.

“என்னது?”, என்றாள் சுதா.

“அப்பறம் சொல்றேன். இப்ப நான் சில கேள்வி கேக்குறேன். சுந்தர் எப்பவாச்சும் உங்களுக்கு கிச்சன்ல ஹெல்ப் பண்ணிருக்கானா?”, என்றான் ஹரி.

“எப்பவும் ஹெல்ப் பண்ணுவான், ஆனா எதையும் ஒலுங்கா பண்ண மாட்டான். இட்லி சட்டியை இறக்கவான்னு கேட்பான்.. எதையாச்சும் தட்டிவிடுவான்.. பட் ஹெல்ப் பண்ணுவான்.”, என்றாள் சுதா.

“ம்ம்.. நானும் அப்படிதான். ஆனா.. அம்மா இந்த தோசை திருப்ப முடியலைன்னு ராணிய கூப்பிடுவேன்..”, என்றான் ஹரி.

“கரெக்ட்.. அவனும் அப்படிதான் கூப்பிடுவான்.”, ஆர்வமாக சொன்னாள் சுதா.

“அப்பறம் நீங்க பக்கதில வந்தப்பறம்.. இருங்க நானே திருப்புறேன் நீங்க கூட நில்லுங்கன்னு சொல்லுவான்? அதான?”, என்றான் ஹரி

“ஆமா.. எப்படி கரெக்டா சொல்ற”, புருவத்தை உயர்த்தியபடி கேட்டாள் சுதா.

“ஏன்னா நானும் அதான பண்ணுவேன்”, என்றான் ஹரி.

“அதான் ஏன்??!!!”, சுதா கேட்டுக் கொண்டிருக்கும்போதே ஹரி எழுந்து ஆர்டர் பண்ண சாப்பாட்டை வாங்க போனான்.

ஹரி சாப்பாட்டோட திரும்பி வந்தான்.

சுட சுட ஹரி ப்ளேட்டை தூக்கிக் கொண்டு வர சுதா ஒத்தாசை செய்தாள்.

இருவரும் சாப்பிட ஆரம்பித்தனர்.

“பதில் சொல்லுடா”, என்றாள் சுதா சாப்பிட்டுக் கொண்டே.

“சாப்பிடும் போது பேச கூடாது”, என்றான் ஹரி.

இருவரும் சாப்பிட்டு முடிக்க ஹரி ஜூஸை திறந்து குடித்தான். சுதாவிடம் ஜூசை நீட்டி வேணுமா என்பது போல சைகை செய்தான்.

“எனக்கு ஜூஸெல்லாம் வேணாம், நீ ஏன்னு சொல்லு”, என்றாள் சுதா.

“நீங்க பக்கத்தில நின்னு சரியா தோசை திருப்ப வருதான்னு பாப்பீங்க, அதான?”, என்றான் ஹரி.

“ஆமா”, என்றாள் சுதா.

“ஆனா அவன் கையை இங்கயும் அங்கயும் ஆட்டி உங்க மார்ல இடிச்சுருப்பான்.. யோசிச்சி பாருங்க”, என்றான் ஹரி.

சுதா யோசித்தாள் “ஆமா.. அவன் முழங்கை என் மேல படும்.. ஆனா அது வந்து..”

“அதெல்லாம் சும்மா ஆக்டிங். எங்களுக்கு தோசை திருப்ப தெரியாதா? எல்லாம் ஒரு ஜாலிக்குதான்”, என்று சிரித்தான் ஹரி.

“இது ஜாலியா? அம்மா டா நானு!”, சுதா ஷாக்கிங்காக சொன்னாள்.

“இதுக்கே இப்படியா? சரி வேற என்ன ஹெல்ப் பண்ணுவான்?”, என்றான் ஹரி.

“ம்ம்!! அவன் ரெகுலரா பண்றது, கிச்சன் அப்பறம்…!! ம்ம்ம்!! ஆங்.. என் ரூம் ஃபேன் நான் மாசம் ஒரு தரம் க்ளீன் பண்ணுவேன், ஃபுல் நைட் ஏசி போட்டா எனக்கு ஆகாது, அது க்ளீன் பண்ண ஹெல்ப் பண்ணுவான்.”, என்றாள் சுதா.

“ம்ம்!! நீங்க மேல ஏறி க்ளீன் பண்ணுங்க, நான் கீழ நின்னு உங்களை புடிச்சிக்கிறேன்னு சொல்லுவான்? கரெக்ட்?”, என்றான் ஹரி.

“எப்படி டா பக்கத்தில இருந்து பாத்த மாதிரியே சொல்ற”, என்றாள் சுதா.

“எல்லாம் அப்படித்தான். கீழே நின்னாதான், நீங்க க்ளீன் பண்றப்ப, உங்க பின்னால் ஆடுறதை பாக்க முடியும், கையை தூக்கி நீங்க க்ளீன் பண்றப்போ உங்க மு**.. ஐ மீன் உங்க மேல பாக்க முடியும்.. யோசிச்சி பாருங்க”, என்றான் ஹரி.

“அடப்பாவிகளா.. இது கூட தெரியாம இருந்துருக்கேனே.. ஆமாடா… சம்டைம்ஸ் நான் க்ளீன் பண்ற துணி ரொம்ப அழுக்காகிட்டா.. வேற துணி கேப்பேன், ரெண்டு மூனு டைம் கேட்டப்பறம் கீழ பாத்தா அவன் ஏதோ சிந்தனைல இருப்பான். அப்பறம் சத்தம் போட்டப்பறம் எடுத்து கொடுப்பான்.”, என்றாள் சுதா.

“அது வேற சிந்தனை இல்ல, உங்க அழகுல மயங்குறது. ஆனா நான் இப்படிலாம் பண்ணுவேன்னு ராணிக்கு தெரியும். தெரிஞ்சும் என்னை அல்லோ பண்ணுவா அம்மா”, என்றான் ஹரி.

“ம்ம்!! வேற என்னலாம் நீ பண்ணுவ ராணிய?”, என்றாள் சுதா.

“ம்ம்!! ராணி ராத்திரி ட்ரெஸ் போடாம தூங்கனும் அதான் ஹெல்த்தினு சொல்லுவா, நான் வேணுமின்னே ஜீன்ஸ் போட்டு தூங்குவேன்”, என்றான் ஹரி.

“ம்ம்!! நான் கூட சம்டைம்ஸ் சுந்தர் கிட்ட கேட்டிருக்கேன், ஏன்டா உன் திங்ஸ் ல இந்த நைட் ட்ரெஸ் மட்டும் அழுக்கு வரவே மாட்டேங்குதுன்னு, அவனும் இப்படித்தான் சொல்லுவான், அம்மா ஜட்டியோடவே தூங்கிட்டேன்மா.. அதான் மா ஹெல்த்தின்னு படிச்சேன்னு சொல்லுவான்.. ராணியும் சரியாதான் சொல்லிருக்கா, இதிலென்ன?”, என்றாள் சுதா.

“ம்ம்.. நீங்க தினமும் காலைல சுந்தருக்கு காஃபி குடுப்பீங்களா, மார்னிங் அவன் ரூம்ல போய்?”, சுந்தர் கேட்டான்.

“இல்ல, நான் சீக்கிரம் போயிருவேன், மகிதான் பாத்துப்பா.”, என்றாள் சுதா.

“அம்மா எனக்கு காஃபி குடுக்க ரூமுக்கு வருவா. நான் ஜீன்ஸோட தூங்கிட்டு இருப்பேன். அம்மா வந்து என்ன பண்ணுவான்னு தெரியுமா?”, என்றான் சுந்தர்.

“என்ன?”, என்றாள் சுதா.

“அம்மா பேண்ட்டை கழட்டி விட்டுட்டு போவா.. அப்போ சில நேரம் நான் முழிச்சு தான் இருப்பேன் இருந்தாலும் வேணுமின்னே தூங்குற மாதிரி கண்ணை மூடிக்குவேன்”, என்றான் ஹரி.

“அடப்பாவி.!!”, என்றாள் சுதா.

“இதிலென்னா பாவம் இருக்கு? ராணி சில நேரம் அங்கேயே என்னை பாத்துட்டு செல்ஃப் ரிலீஃப் பண்ணிக்குவா. ஆனா அது எனக்கு தெரியும்னு அவளுக்கு தெரியாது இப்ப வரைக்கும்”, என்றான் ஹரி.

“பாவம். அவளும் என்னை மாதிரிதானே. அவளும் என்னதான் பண்ணுவா. அவர் போய் எத்தனை வருஷம் ஆச்சு.”, என்றாள் சுதா.

ஹரி பக்கத்தில் வந்து சுதாவின் கன்னத்தில் ஒரு முத்தம் வைத்தான்.

சுதாவின் உடம்பு புல்லரித்தது.

20 வருடங்களுக்கு பிறகு முதல் முத்தம்.

கன்னத்தில் அந்த முத்தத்தின் ஈரம்.

கன்னத்தில் அந்த ஈரம் மறைய.. அந்த ஏசிக்காற்று பட்டு.. அந்த இடம் ஜில்லுனு ஆகி.. பின் அது காயும் வரை அவள் உடல் முழுதும் பல மாற்றங்கள்.

ஒன்னும் சொல்லாமல், சொல்ல தெரியாமல் முகத்தில் எந்த சலனமும் இல்லாமல் ஹரியை பார்த்தாள்.

அவள் கண்கள் மட்டும் மின்னியது.

“ராணி எப்பவாச்சும் அப்பா பத்தி பேசினா இப்படித்தான் முத்தம் கொடுப்பேன், அப்பறம் கவலை படாம நார்மல் ஆகிருவா”, என்றான் ஹரி குழந்தை போல.

சுதா தன்னை அறியாமல் உதடு விரிந்தாள்.

சுதாவின் உடம்பு மிகவும் லேசாக பஞ்சு போல உணர்ந்தாள். இத்தனை வருடங்கள் இறுக்கமாக இருந்த சுதா இலகியிருந்தாள்.

அன்று முழுவதும் சுதாவும் ஹரியும் சுத்தி திரிந்து விட்டு வீடு வந்து சேரும் போது மணி பத்து.

இருவரும் அயர்ந்து தூங்கிவிட்டனர்.

காலையில் யாரோ எழுப்ப ஹரி தூக்கம் கலைந்து கண் விழித்தான்.

சுதா குளித்த ஈரத்தலையில் கட்டிய டவலோடு கையில் ஆவி பறக்க காஃபியோடு நின்றாள்.

ஹரி வேகமாக போர்வை எடுத்து தன் அம்மண உடலை மூடினான்.

“மார்னிங்… ஆண்ட்டி.. ஐ மீன்.. சுதா.. என்னாச்சு..”, உளறினான் ஹரி.

“மார்னிங். ஒன்னுமில்லை, காஃபி குடி எழுந்திரு”, சுதா ஹரியின் தலையை கோதிவிட்டாள்.

காஃபியை குடித்துக் கொண்டே சுதாவை பார்த்தான்.

சுதா ஹரி வாங்கிக் கொடுத்த ட்ரெஸ்சில் ஒன்னைதான் போட்டிருந்தாள்.

“நல்லாயிருக்கா நீ செலக்ட் பண்ண ட்ரெஸ்?”, என்றாள் சுதா சிரித்த முகமாக.

“ம்ம்!! சூப்பர். ஆனா ஸ்லீவ் லெஸ் வாங்கிருக்கலாம், இன்னும் சூப்பரா இருந்துருக்கும்”, என்றான் ஹரி.

“ம்ம்!! எல்லாமே லெஸ்ஸா இருந்தா இன்னும் நல்லாருக்குமே.. சரி போய் குளி”, காஃபி கப்பை வாங்கிக் கொண்டு வெளியே சென்றாள் சுதா.

சுதாவின் குண்டிகளை பார்த்துவிட்டு அவள் சென்றபின் பாத்ரூம் சென்றான் ஹரி.

ஹரி குளித்து முடித்து துவட்டும்போது கவனித்தான், சுதா எடுத்துச் சென்ற ஷாம்பு சோப்பு எல்லாம் மீண்டும் அடுக்கப்பட்டிருந்தது.

ஹரி உடை மாற்றிக் கொண்டு வெளியே சென்றான்.

சுதா சமையல் கட்டில் சமைத்துக் கொண்டிருந்தாள்.

கிச்சன் டேபிளில் சாய்ந்தபடி கேட்டான் ஹரி, “மகி வரலையா சுதா?”

“மகி வேண்டாம்னு சொல்லிட்டேன்.. அவ பாவம். இனி இன்ஸ்டிட்யூட் திறந்து ரெடி பண்ற வேலை மட்டும் செய்டான்னு சொல்லிட்டேன் ஸோ இனி அவ வீட்டுக்கு வர மாட்டா, நான் லேட்டா போனா போரும்”, என்றாள் சுதா இட்லி சட்டியை இறக்கியபடி.

“அப்போ காலேஜுக்கு? மகி எப்படி போவா?”, என்றான் ஹரி.

“நீ என்னை இறக்கி விட்டுட்டு அவளை கூட்டிட்டு போ. அதே மாதிரி ஈவினிங் அவளை டிராப் பண்ணிட்டு என்னை பிக்கப் பண்ணிக்கோ”, என்றாள் சுதா.

ஹரி சட்டுனு கிச்சன் டேபிளில் இருந்து இறங்கி சுதாவின் குண்டியை தடவினான்.

“ஹேய்!!! என்னடா?”, சற்றே பதட்டமாக கேட்டாள் சுதா.

“பெட்டு.. என்ன மறந்து போச்சா?”, என்றான் ஹரி.

சுதா முறைத்தாள்.

“பேண்ட்டி வீட்ல போட கூடாது, அதான பெட்டு? ரிமூவ் சுதா”, என்றான் ஹரி.

“டேய்ய்!! வேண்டாம்டா..”, என்றாள் சுதா.

“அதெல்லாம் இல்லை.. பெட்டு பெட்டு தான்”, என்றான் ஹரி.

“சரி நான் அப்பறம் கலட்டுறேன், இப்ப சமைக்கனும்”, என்றாள் சுதா.

“இட்லி தானே நான் பாத்துட்டு இருக்கேன், நீ போய் கலட்டிட்டு வா”, என்றான் ஹரி.

சுதா சென்று பேண்ட்டியை கலட்டிவிட்டு வந்தாள்.

வேகமாக வந்து இந்தா பாத்துக்கோ, என்று டாப்ஸை தூக்கி குண்டிய திருப்பி காட்டினாள்.

“ம்ம் பாத்தாலே தெரியுது.. இருந்தாலும் டபுள் செக் பண்ணிக்கிறேன்”, என்று மீண்டும் ஒரு முறை குண்டியை தடவினான் ஹரி.

“எப்படித்தான் ராணி சமாளிச்சாளோ”, என்றாள் சுதா.

“ம்ம்!! பழகிரும் சுதா.. நீதானா மாறனும்னு சொன்ன.. இப்ப தப்பா நினைக்கிறியா?”, என்றான் ஹரி.

“அது சரி, நீ அன்னைக்கு ஊர்ல காலேஜ் பாக்க வந்தப்ப ஹோட்டல்ல பேசிட்டு இருந்தது யாரைப் பத்தி? அவ எப்படி இருப்பா?”, என்றாள் சுதா.

“நீ இன்னும் அத மறக்கலையா. ம்ம்!! இன்னோரு நாள் சொல்றேன்”, என்றான் ஹரி அவள் குலுங்கும் சூத்தை பார்த்துக் கொண்டே.

“கண்ணை பாத்தே பேச மாட்டியாடா?”, என்றாள் சுதா.

“காதுதானே கேக்குது, வாய் பேசுது, கண்ணுக்கும் வேலை வேணாமா?”, என்றான் ஹரி அவள் கண்ணை பார்த்து.

இருவரும் சேர்ந்து சாப்பிட்டனர்.

“சரி வாங்க படத்துக்கு போலாம்”, என்றான் ஹரி.

சுதா உடை மாற்றிக் கொண்டு வர, ஹரி பைக்கில் ரெடியாக அமர்ந்திருந்தான்.

“கார்ல போலாம்ல?”, என்றாள்

“இல்ல.. லேட்டாச்சு. உக்காருங்க”, என்றான் ஹரி.

சுதா ஏறி அமர பைக் பறந்தது.

தியேட்டரில் வந்து நிறுத்தினான் ஹரி.

“இந்த சுகம் கார்ல வந்தா கிடைக்குமா?”, என்றான் ஹரி.

“இப்பதான் புரிஞ்சது சுந்தரும் ஏன் பைக் பைக்கு சொன்னான்னு.”, என்றாள் சுதா இறங்கி தன் ட்ரெஸ்சை சரி பண்ணிக் கொண்டு.

“நான் ஒன்னும் வேணும்னு ப்ரேக் அடிக்கல, ட்ராஃப்ஃபிக் அந்த மாதிரி”, என்றான் ஹரி.

“ம்ம்!! பின்னால வந்த ரெண்டு பசங்க, எதுக்கு உன்ன பாத்து வாழ்ற ப்ரோன்னு சொல்லிட்டு போனாங்க அப்போ?”, என்றாள் சுதா.

“உன்ன மாதிரி ஒரு அழகிய வச்சிட்டு போனா அப்படிதான் அவனுக்கு தோணும்”, என்றான் ஹரி.

பேசிக் கொண்டே இருவரும் லிஃப்ட் வரை வந்துவிட்டனர்.

லிஃப்ட் திறக்க. அது காலியாக இருந்தது.

“அண்ணா லாஸ்ட் ஃப்லோர்.. தியேட்டர்”, என்றான் ஹரி.

“உள்ள நின்னுக்கோங்க சார்”, என்றபடி பட்டனை அமுக்கினான் லிஃப்ட் பாய்.

அடுத்த ப்லோரில் லிஃப்ட் ஃபுல் ஆனது.

நிறைய பேர் ஏற, ஹரியை ஒட்டிக் கொண்டு நின்றாள் சுதா.

ஹரிக்கு முன்னாள் ஒரு பொண்ணு, நல்ல பூசனிக்காய் சூத்து. கும்முனு பெர்ஃப்யூம் போட்டு.. லிஃப்ட்டுக்குள்ள கூட்டம் ஏற ஏற நல்லா கரெக்ட்டா ஹரியோட சுண்ணில சூத்தை அமுக்குற மாதிரி வந்து நின்னா.
ஹரி லேசா பின்னால போய் போய் பாத்தான் ஆனா முடியல.. அந்த பொண்ணு நல்லா நெருக்கி வர, ஹரி லேசாக அவன் சுண்ணிய மூடுற மாதிரி கையை வச்சுக்கிட்டான்.

ஹரியோட கை அவ சூத்து பிளவுக்குள்ள போற மாதிரி நெருக்கிட்டா அந்த பொண்ணு.

இதை பக்கத்துல இருந்து பாத்துட்டு இருந்தா சுதா.

சுதா பக்கமும் நெரிசல் ஏற்பட்டு ஒருத்தன் சுதாவோட முலை அவன் முதுகில் அழுத்தும் படி நின்றிருந்தான்.

ஒரு நிமிடத்தில் லிஃப்ட் கடைசி ப்ளோரை எட்டியது.

அனைவரும் வெளியேற ஹரி டிக்கட் எடுக்க சென்றான்.

சுதா தன் ட்ரெஸ்சை சரி செய்து கொண்டு காத்திருந்தாள்.

“வாங்க போலாம்”, என்றான் டிக்கட்டோட வந்த ஹரி.

“அப்பா!! இவ்வளவு கூட்டத்துல நான் தனியா கண்டிப்பா வந்திருக்க மாட்டேன்”, என்றாள் சுதா.

ஹரி லேசாக சிரித்துக் கொண்டே சுதாவின் முலையை பார்த்தான்.

சுதாவுக்கு லேசாக கூசியது.

“ஏன்டா?”, என்றாள்.

“பாருங்க ஏதோ ஒரு நூல் ஒட்டிருக்கு”, என்றான் ஹரி.

சுதா குனிஞ்சி பார்த்தாள். நெஞ்சில் ஒரு பச்சை பஞ்சு மாதிரி நூல். அதை தட்டி விட்டாள்.

“லிஃப்ட் ல அந்த ஆளோட சட்டை.. வெல்வெட்டா இருக்கும்னு நெனைக்கிறேன்.. உங்க நெஞ்சில இருக்கிற ட்ரெஸ் ஒர்க்ல மாட்டி ஒட்டிக்கிச்சோ”, என்றான்.

“உன் கண்ணுக்கு மட்டும் எப்படி இதே விஷயமெல்லாம் தெரியுது?”, என்றாள் சுதா.

இருவரும் சீட்டை கண்டுபிடித்து வந்தனர்.

வரிசை 14ல் இருந்து ஆரம்பித்தது, ஹரி புக் பண்ணது 15, 16. முதலில் உள்ளே சென்று 15ல் நின்றான் ஹரி.

“வா உள்ள”, என்றான்

சுதா தன் பருத்த குண்டிகள் ஹரியின் சுண்ணில் முட்டி அழுத்தும் என்று தெரிந்தே பொது இடம் என்பதால் பதில் சொல்லாமல் வந்து 16ல் அமர்ந்தாள்.

இருவரும் அமர்ந்த பின் 17, 18ல் இரெண்டு பேர் வந்தனர். இருவரும் ஆண்கள்.

லிஃப்ட்டில் பார்த்த பூசணிக்காய் சூத்து பெண் வந்தாள்.

ஹரி காலை நீட்டி உட்கார்ந்து சுதாவோடு பேசிக் கொண்டிருந்தான்.

“எக்ஸ்யூஸ்மீ? சீட் நம்பர் 19”, என்றாள் அந்த பெண்.

“ஓஹ்ஹ்!! சாரி,”, என்று ஹரி காலை உள்ளே இழுக்க, அவள் அவன் காலை தாண்டுவதற்கு காலை தூக்க, அவள் கால் இடறி ஹரியின் மடியில் விழுந்தாள்.
மொத்த சூத்தையும் பக்குவமாக தன் மடியில் ஏந்தினான் ஹரி.

“சாரிங்க”, என்றான்

அதே நேரத்தில் அந்த பெண்ணும், “சாரிங்க”, என்றாள்.

“இட்ஸ் ஓகே”, என்று ஹரி அவளை தூக்கி விட்டான்.

அவளை தூக்கி விடும்போது அவளது பூசனிக்காய் குண்டியையும் இடுப்பையும் ஹரி தடவியதை சுதா மட்டுமல்ல, அவள் பக்கத்தில் இருந்த ஆண்களும் பார்த்தனர்.

“ம்ம்!! வாழ்ற ப்ரோ”, என்றாள் சுதா ஹரியின் காதில்.

ஹரி டக்குனு சுதாவின் கன்னத்தில் ஒரு முத்தம் வைத்தான்.

சுதா அதை எதிர்பார்க்கவில்லை.

“டேய், பொது இடத்துல..!!”, என்று கிசுகிசுத்தாள் கன்னத்தை துடைத்துக் கொண்டே.

“இல்லயே, கன்னத்தில தானே கொடுத்தேன்”, என்றான் ஹரி.

சுதா ஹரியின் தொடையை செல்லமாக லேசாக கிள்ளினாள்.

படம் தொடங்கியது.

சிறிது நேரம் கழிய, ஹரி ஆர்டர் செய்த பாப்கார்ன் வந்தது.

ஹரியும் சுதாவும் ஷேர் பண்ணி கொண்டனர்.

அப்போது சுதாவுக்கு அந்தப்பக்கம் அமர்ந்திருந்த பசங்க ரெண்டு பேரும் ஏதோ சாரி சாரின்னு சொல்றது ஹரிக்கு கேட்டது.

“என்னாச்சு?”, என்றான் பாப்கார்னில் கைவிட்ட படி.

“அந்த பக்கம் இருக்க பொண்ணு ஏதோ திட்டின மாதிரி இருந்தது”, என்றாள் சுதா.

“ம்ம்!! எதாச்சும் சில்மிஷம் பண்ணிருப்பானுங்க”, என்றான் ஹரி.

“எப்படி நீ ஒவ்வொரு தடவை பாப்கார்ன் எடுக்கும்போது என் ‘மேல’ கை வைக்கிறியே அப்படியா?”, என்றாள் சுதா.

“ம்ம்.. டிஸ்யூ பேப்பர் எடுக்குறேன் என் தொடைல தேடுற மாதிரி ரெண்டு தடவை என் ‘கீழ’ கை வச்சீங்க, அப்போ அதும் தெரிஞ்சேவா?”, என்றான் ஹரி.

“அது இருட்டுல நிஜமாவே..”, என்றாள் சுதா.

“ம்ம்!! நம்பிட்டேன். இந்த மாதிரி இடத்துல ஹேப்பியா இருந்துட்டு மறந்துடனும்.. ஜஸ்ட் டைம் பாஸ்”, என்றான் ஹரி.

இன்டெர்வல் வந்தது.

ஹரி எழுந்து நான் ரெஸ்ட் ரூம் போறேன்னான், நானும் தான் என்றபடி சுதாவும் வந்தாள்.

“மச்சான் வாழ்றான்டா”, என்று அந்த பசங்க ரெண்டு பேர் பேசியது இவர்கள் காதில் கேட்டது.

“ஆமா மச்சான் அந்த சைஸ பாருடா.. கொடுத்து வச்சவன்”, மற்றொருவன் பதில் சொன்னது லேசாக கேட்க இருவரும் லேசாக சிரித்த படி வெளியேறினர்.

“குட் இப்ப வந்த மாதிரி கேட்டும் கேக்காத மாதிரி வந்திரனும். கன்னத்தில் அரையிறதெல்லாம் தப்பு”, என்றான் ஹரி சிரித்துக் கொண்டே.

இருவரும் படம் முடிந்து வீடு வந்து சேர்ந்தனர்.

“நான் போய் குளிக்க போறேன்”, என்றான் ஹரி உள்ளே நுழைந்தவுடன்.

“நோ!! நானும் குளிக்கனும். நான் தான் முதல்ல குளிப்பேன். நீ வெய்ட் பண்ணு.”, என்று ஹரி ரூமுக்குள் இருக்க பாத்ரூமுக்கு வேகமாக சின்ன குழந்தை போல ஓடினாள் சுதா.

சுதாவின் குண்டியை பார்த்துக் கொண்டே ஏற்கனவே விடைத்திருந்த சுண்ணியை தடவிக் கொண்டு பின்னால் சென்று தன் மெத்தையில் மெத்தையில் கிடந்தான் ஹரி.

பத்து நிமிடம் கழித்து சுதா பாத்ரூம் கதவை உள் பக்கம் இருந்து தட்டினாள்.

“ஹரி..!! இங்க வா”, என்றாள்

மெத்தையில் இருந்து இறங்கி பாத்ரூம் கதவருகே சென்றான் ஹரி.

“என்ன சுதா? கரப்பான் பூச்சியா?”, என்றான்

“இல்ல.. என் ரூம்ல போய் டவல் மட்டும் எடுத்துட்டு வரிய? ப்ளீஸ்”, என்றாள்

“ம்ம் வெய்ட்”, என்று சென்றான் ஹரி.

சுதா அம்மணமாக பாத்ரூம் கதவை திறந்து எட்டி பார்த்தாள்.

அவன் திரும்பி வரும் சத்தம் கேட்க தலையை உள்ளே இழுத்துக் கொண்டாள்.

ஹரி வந்து டவலை நீட்ட வாங்கிக் கொண்டாள்.

பாத்ரூம் கதவை மூடிவிட்டு டவலை விரித்தாள்.

அவள் அறையில் இருப்பதிலேயே சின்ன டவல்.

“நாட்டி இடியட்”, என்று திட்டிக் கொண்டே அந்த பத்தாத டவலை கட்டினாள்.

கீழே சூத்தையும் புண்டையும் மூடினாள் மேலே முலை வெளியே வந்தது அதை மூடினாள் கீழே தெரிந்தது.

ஏதோ ஒரு மாதிரி அட்ஜஸ்ட் பண்ணிக் கொண்டு வெளியே வந்தாள்.

ஹரி கம்ப்யூட்டர் ஆன் பண்ணி ஏதோ செய்து கொண்டிருந்தான்.

அவன் பார்க்காமல் இருக்கும்போதே ஓடிவிடுவோம் என்று துண்டை நெஞ்சில் அழுத்திக் கொண்டு ஓடி மறைந்தாள் சுதா.

சுதாவின் அம்மணக் குண்டி கோளங்கள் ஆடுவதை அப்பட்டமாக பார்த்தான் ஹரி.

அப்படியே சுண்ணியை தடவியவாறே பாத்ரூமுக்குள் சென்று கையடித்தான்.

சுதாவின் குண்டி ஹரியின் சுண்ணியை ஒரு நிமிடத்துக்கும் உள்ளேயே கக்க வைத்தது.

சுதா தன் அறையில் ஹரி செலக்ட் பண்ணிய நைட் ட்ரெஸ்சை எடுத்து பார்த்தாள்.

ஒரு சில்க் ஷர்ட், ஒரு சில்க் ட்ரவுசர். அதும் பாதி தொடை மட்டும் தான் மறையும்.

ஒரு ரெண்டு நிமிடம் யோசித்தாள். பின் அதை மாட்டிக் கொண்டு கண்ணாடியில் அழகு பார்த்தாள்.

“உனக்கு கொஞ்சம் பெருசுதான்டி..”, என்றாள் தன் சூத்தை பார்த்து.

ஹரி குளித்துவிட்டு பாத்ரூம் விட்டு வெளியே வந்தான். ஒரு ஷார்ட்ஸ் மட்டும் போட்டு தலையை துவட்டியபடி வந்தான்.

நைட் ட்ரெஸ்சில் தலையில் ஈர முடிக்கு டவல் கட்டியபடி அவன் மெத்தையில் படுத்திருந்தாள் சுதா.

துவட்டிய துண்டை சேரில் எறிந்து விட்டு வேகமாக வந்து மெத்தையில் குதித்தான் ஹரி.

“என்ன சுதா அதுக்குள்ள படுக்க வந்துட்ட.?”, என்றான்

“செருப்பு..!! சாப்பாடு என்ன செய்யன்னு தெரியலை அதான் கேக்கலாம்னு உக்காந்திருக்கேன்”, என்றாள் சுதா.

“ம்ம்!! அதெல்லாம் வேணாம், நான் ஸ்விக்கில ஆர்டர் பண்றேன்.. இன்னைக்கு லீவுதான.. சோ ரெஸ்ட் எடுக்கலாம்”, என்றான் ஹரி.

பேசிக் கொண்டே ஆர்டர் செய்து முடித்தான்.

“எனக்கு என்ன வேணுமின்னே கேக்காம ஆர்டர் பண்ணிட்ட?”, என்றாள் சுதா.

ஹரி ரெண்டு தலையைனையை அடுக்கி வைத்து அவள் பக்கத்திலேயே சாய்ந்து படுத்து அவளை பார்த்தான்.

“அது போகட்டும், ஹவ் வாஸ் தி மூவி?”, என்றான்.

“ம்ம்!! பரவால்ல.”, என்றாள் சுதா.

“பாதிக்கப்பறம் படம் பாக்கவே இல்லயே.”, என்றான்

“இல்லயே.. பாத்தேனே”, என்றாள் சுதா.

“அதான் நான் பாத்தேனே”, என்றான் ஹரி.

“எல்லாம் தான். அது சரி, பக்கதில இருந்தவன் என்ன சொன்னான்? நம்பர் குடுத்தானா?”, என்றான் ஹரி.

“சேச்சே!! நீ தான் அந்த பொண்ணு கூட குழவிட்டு இருந்த”, என்றாள் சுதா.

“ஆமா.. அவ என் பக்கத்திலிருந்த சீட்லயே உக்காருவான்னு எனக்கு எப்படி தெரியும்?”, என்றான் ஹரி.

“நான் தான் சொன்னேன்”, என்றாள் சுதா.

“என்ன சொன்ன? வாட்??!!!”, என்றான் ஆச்சரியமாக ஹரி.

“பாத்ரூம் போனேன்ல.. அங்க அவளை பார்த்தேன்டா..

என்னம்மா பக்கத்துல சத்தமா இருந்துச்சின்னு கேட்டேன்.

இல்ல அந்த பசங்க மிஸ் பிகேவ் பண்ணாங்கன்னு சொன்னா.

நான் தான் என் பையன் பக்கத்தில் இருக்க சீட் ஃப்ரீயா தான் இருக்கு அங்க உக்காந்திக்காம்மானு சொன்னேன்.

அதுக்கு அவ சொன்னா.. அது உங்க பையனான்னு?

ஆமா ஏன்மா அப்படி தெர்லயான்னேன்.

இல்லா.. பாய்ஃப்ரெண்ட் மாதிரிதான் இருக்கு… நீங்களும் செக்ஸியா இருந்தீங்களா.. சாரி.. அப்படின்னா.”, என்றாள் சுதா.

“இதை ஏன் முன்னாலயே சொல்லலை?”, என்றான் ஹரி.

“ஏன் முன்னாலயே சொல்லிருந்தா என்ன பண்ணிருப்ப?”, என்றாள் சுதா.

“ம்ம்!! கொஞ்சம் அடக்கி வாசிச்சிருப்பேன்”, என்றான் ஹரி.

“அப்படி என்ன பண்ணே?”, என்றாள் சுதா.

“அப்ப நீங்க பாக்கலையா?”, என்றான் ஹரி.

“இல்ல.. நீதான இதெல்லாம் அப்படியே எஞ்சாய் பண்ணிட்டு மறந்துடனும்.. டைம் பாஸ்னு சொன்ன.. அதான்”, என்றாள் சுதா.

“எனக்கு ஒன்னும் புரியல”, என்றான் ஹரி.

“இல்லடா.. அவ வந்து உன் பக்கத்துல உக்காந்தாளா.

அப்பறம் என் பக்கத்தில் இருந்த பசங்கள்ள அவ பக்கம் இருந்தவன் எழுந்து போயிட்டான்.
இன்னொருத்தன் மட்டும் தான் இருந்தான்.

அவன் கொஞ்ச நேரத்தில் பாப்கார்ன் எடுத்துக்கோங்க அப்படின்னு நீட்டினான்.

நான் வேணாம்னு சொன்னேன்.

சும்மா இருக்கட்டும் ப்ளீஸ்னான்.

நானும் சரின்னு ஒன்னு எடுத்தேன்.

நல்லா எடுத்துக்கோங்கன்னு என் மடிலையே வச்சிட்டான்.

என் பக்கம் தள்ளி உக்காந்து ஆர்ம் ரெஸ்ட்டில் கை வச்சிக்கிட்டான்.

அப்பறம் கொஞ்ச நேரம் பாப்கார்ன் எடுக்கிறேன்னு சொல்லி என் மேல மேல உரசுனான்.”

“மேலன்னா?”, என்றான் ஹரி.

“மேலன்னா மேல.. இங்க..”, என்று கண்ணால் தன் முலையை காட்டினாள் சுதான்.

“ம்ம்!! மேல சொல்லுங்க”, என்றான் ஹரி.

“அப்பறம் ஒரு டைம்ல.. கொஞ்சம் அழுத்தி அமுக்கினான்டா.. எனக்கு ஒரு மாதிரி ஆகிருச்சி.. முன்னாடி மாதிரின்னா அவன் கன்னம் பழுத்திருக்கும்..

சரி வேண்டாம்னு.. கஷ்டமா இருந்தா உங்க பக்கத்தில் வச்சுக்கோங்கன்னு பாப்கார்னை குடுத்திட்டேன்.

அப்பறம் கொஞ்ச நேரம் கழிச்சு.. நீங்க கோச்சிட்டீங்களா.. பாப்கார்ன் எடுக்கவே இல்ல? அப்படி கேட்டான்.

நான் அப்படிலாம் இல்லன்னேன்… அப்ப எடுத்துக்கோங்கன்னான்.

பாப்கார்னை தூக்கி அவன் தொடைக்கு நடுவில வச்சிருந்தான்.

நானும் அவன் சீட் பக்கம் சாஞ்சு பாப்கார்ன் எடுத்தேன்.

ரெண்டு மூனு தடவை இருட்டுல தெரியாம பாப்கார்னுக்குள்ள கை போகாம அவன் தொடைக்கு நடுவுல பட்டுருச்சி.”

“தொடைக்கு நடுவுலன்னா?”, என்றான் ஹரி ஆர்வமாக.

“ம்ம்!! உன் விரல்!! தொடைக்கு நடுலன்னா.. அங்கதான்டா”, என்றாள் சுதா வெக்கமாக.

“அய்யோ!!! அப்பறம்?”, என்றான் ஹரி.

“அப்பறம் ஒரு தரம் அப்படி படும்போது.. ரொம்ப ஸ்டிஃப்ஃபா இருந்துச்சி… நான் பயந்து கையை எடுத்திட்டேன்..”, என்றாள் சுதா.

“அப்பறம்..?”, என்றான் ஹரி.

“அப்பறம் படம் முடிஞ்சிருச்சி.. அவன் ஒன்னுமே நடக்காத மாதிரி எழுந்து போயிட்டான்”, என்றாள் வருத்தமாக.

“உனக்கு புடிச்சிருந்ததா? சுதா?”, என்றான் ஹரி மிகவும் அமைதியான குரலில்.

“ம்ம்!!”, என்றாள் சுதா கண்ணை கீழே போட்டுக் கொண்டு.

தன் தலைக்கு மேல இருந்த ஸ்விட்ச்சை படுத்த படியே அமுக்கி விளக்கை அனைத்தான் ஹரி.

“ஏன்டா ஆஃப் பண்ற?”, என்றாள் சுதா.

“சுதா கண்ணை மூடேன்”, என்றான் ஹரி.

“எதுக்கு?”, என்று கேட்டுக் கொண்டே கண்ணை மூடினாள் சுதா.

“சுதா.. இப்போ இந்த இருட்ட அந்த தேட்டர் இருட்டா நினைச்சிக்கோ.. அந்த கடைசி தடவை உன் கை அவன் தொடைக்கு நடுல பட்டதுல?.? அதை நினைச்சி பாரு”, என்றான் ஹரி.

சுதா பதில் சொல்லாமல் நினைத்து பார்த்தாள்.

ஹரி சுதாவின் கையை மெதுவாக எடுத்து அவன் புடைத்துக் கொண்டிருந்த சுண்ணியின் மூது வைத்தான்.
ஷார்ட்சையும் மீறி ஹரியின் கொதிக்கும் சுண்ணியை சுதா ஒரு நொடி புடித்தாள்.

“ஹரி!!!! வாட் இஸ் திஸ்”, சுதா பயம் கலந்த பதட்டமாக குரலில் கேட்டுக் கொண்டே கையை பட்டுனு உருவினாள்.

சுதாவை மேற்கொண்டு பேச விடாமல் ஹரி அவள் உதட்டில் வாய் வைத்து அழுத்தினான்.

தன் உதட்டில் ஈரம் பதிய ஒரு சின்னப் பையனின் உதடு அவளை கவ்வ.. தன்னையறியாமல் அதற்கு இடம் கொடுத்தாள் சுதா.

அப்படியே கொஞ்சம் அவள் பக்கம் சரிந்து அவளை பஞ்சு போல் அழுத்தமில்லாமல் கட்டி பிடித்தான் ஹரி.

முத்தம் கொடுத்த உதடை விடுவித்து சுதாவின் காதில் சொன்னான்.

“சுதா, இது அந்த தியேட்டர்ல இருந்தவன் பண்ணினதா நினைச்சு பாரு.. இப்படி அவன் பண்ணிருந்தா?”, என்றான் கிசுகிசுப்பாக.

“தப்பில்லையாடா?”, என்றாள் சுதா.

“ஒரு வேலை அவன் அப்படி பண்ணிருந்தா? சொல்லு சுதா”, என்றான் ஹரி அவள் கேட்டதுக்கு பதில் சொல்லாமல்.

சுதாவின் கை அவன் சுண்ணியை மீண்டும் தானாகவே பற்றி புடித்தது.

“ஆஹ்!!!”, என்றான் ஹரி.

டிங் டாங்.. டிங் டாங்னு பெல் அடிக்க.. இருவரும் திடுக்கிட்டு பயந்து பிரிந்தனர்.

சுதா லைட்டை போட்டுவிட்டு தன் முடியை சரி செய்து கொண்டாள்.

“ம்க்க்குகும்!! ஸ்விக்கியாதான் இருக்கும்.. நான் பாக்குறேன்”, என்று செருமிக்கொண்டே சொல்லி எழுந்து சென்றான் ஹரி.

ஹரியின் சுண்ணி முட்டி டெண்ட்டாகவே நடந்து போனான்.

சுதா அதை பார்த்துவிட்டு எழுந்து கிச்சன் நோக்கி நடந்தாள்.

டிங் டாங்… டிங் டாங்… மணி ஒலி தொடர்ந்து அடித்தது. ஹரி தன் டெண்ட் ஆன சுண்ணியை ஷார்ட்ஸுக்குள் அடக்க முயன்றபடி கதவை நோக்கி நடந்தான். சுதா கிச்சனில் இருந்து எட்டிப் பார்த்தாள். அவள் நைட் டிரெஸ்ஸின் மேல் பட்டன் இரண்டு திறந்திருந்தது. கொழுத்த முலைகளின் பாதி பகுதி தெரிந்தது.

“யார்டா அது இந்த நேரத்துல?” சுதா முணுமுணுத்தாள்.

ஹரி கதவை திறந்தான். ஸ்விக்கி டெலிவரி பையன். “சார், உங்க ஆர்டர். ஹாட் அண்ட் ஸ்பைசி சிக்கன் பிரியாணி + இரண்டு பீர்.”

ஹரி பணம் கொடுத்து பேக்கை வாங்கினான். கதவை சாத்தியதும் சுதா அருகில் வந்தாள். “பீர் வேணுமா உனக்கு?”

“நீங்க சாப்பிடலாம் சுதா… நான் ஒரு டிரிங்க் எடுத்துக்கறேன்,” என்றான் ஹரி சிரித்தபடி.

இருவரும் சோபாவில் அமர்ந்தனர். சுதா பிரியாணியை எடுத்து ஹரிக்கு ஊட்டினாள். ஹரி அவள் விரல்களை சப்பினான். “உன் விரல்தான் ருசியா இருக்கு…”

சுதாவின் கன்னங்கள் சிவந்தன. “டேய்… இப்பதான் கொஞ்சம் தைரியம் வருது எனக்கு… மெதுவா போடா…”

ஹரி பீர் கேனை திறந்து அவளுக்கு நீட்டினான். சுதா ஒரு வாய் குடித்தாள். அவள் உடல் சூடாகியது. ஹரி அவள் தொடையில் கை வைத்தான். மெதுவாக மேலே ஏற்றினான்.

நைட் டிரவுசருக்குள் கை நுழைந்தது. பேண்ட்டி இல்லை. நேரடியாக ஈரமான புண்டை.

“ஆஹ்… ஹரி…” சுதா முனகினாள்.

ஹரி அவளை சோபாவில் சாய்த்தான். அவள் நைட் டிரெஸ்ஸை மேலே தூக்கினான். கொழுத்த முலைகள் துள்ளின. காம்புகளை சப்ப ஆரம்பித்தான். சுதா அவன் தலையை அழுத்தினாள். “இப்படித்தான்… வலிக்காம சப்பு… 18 வருஷம் கழிச்சு…”

ஹரி அவள் புண்டையை விரலால் தடவினான். ஈரம் வழிந்தது. சுதா அவன் ஷார்ட்ஸை கீழே இழுத்தாள். பெரிய, கனமான சுண்ணி துள்ளியது. “இவ்ளோ பெருசா இருக்கே… ராணி சமாளிச்சா எப்படி?”
ஹரி அவள் கால்களை விரித்தான். மெதுவாக உள்ளே நுழைந்தான். “ஆஹ்ஹ்… டைட்… சுதா… உன் புண்டை செம்மையா இருக்கு…”

சுதா அவன் இடுப்பை இறுக்கினாள். “ஆழமா… முழுசா உள்ளே தள்ளு…”

ஹரி வேகமாக இடித்தான். சோபா ஆடியது. சுதாவின் முலைகள் துள்ள, அவள் முனகல்கள் வீட்டை நிரப்பின. “ஹரி… ஹரி… இப்படித்தான்… என்னை ஓத்து… 18 வருஷ கன்னி புண்டை…”

முதல் ரவுண்ட் 15 நிமிடத்தில் முடிந்தது. ஹரி உள்ளேயே வெடித்தான். சுதா நடுங்கி அவனை இறுக்கிக் கட்டினாள்.

________________________________________
அடுத்த நாள் காலை – ராணியின் வீடு:

சுந்தர் காலை எழுந்தபோது ராணி அவன் ரூமில் இருந்தாள். அவள் நைட் டிரெஸ் மட்டும் அணிந்திருந்தாள். “கண்ணா… காஃபி…” என்றபடி அவன் மேல் ஏறி அமர்ந்தாள்.

சுந்தர் அவள் கொழுத்த முலைகளை பிடித்தான். “ஆண்ட்டி… உன் உடம்பு என்னை பைத்தியமாக்குது…”

ராணி அவன் சுண்ணியை வெளியே எடுத்து தன் புண்டைக்குள் உட்கார்ந்தாள். “ஆஹ்… பெருசா இருக்கு… என் மகன் ஹரியை விடவும்…”
இருவரும் கட்டிலில் புரண்டனர். ராணி மேலே இருந்து ஏறி இறங்கினாள். அவள் குண்டி சுந்தரின் தொடையில் பட்டு ஒலி எழுப்பியது. “ஓ… சுந்தர்… என்னை ஓ… உன் அம்மா மாதிரி பார்த்துக்கோ…”

அவர்கள் மிகுந்த வேகத்தில் உச்சத்தை அடைந்தனர். ராணி அவன் மார்பில் சாய்ந்து கிடந்தாள்.
________________________________________
மாலை – காலேஜ் பிரின்சிபல் அறை – அமுதா:

சுந்தர் லஞ்ச் டைமில் அமுதாவின் அறைக்கு சென்றான். அமுதா கதவை லாக் செய்தாள். “இன்னைக்கு உன் ஆசை என்ன சுந்தர்?”

சுந்தர் அவளை டேபிளில் சாய்த்தான். அவள் சேலையை தூக்கி லெக்கின்ஸை கீழே இழுத்தான். “உன் தொடை… உன் புண்டை… எல்லாம் எனக்கு வேணும்…”

அமுதா பின்னால் இருந்து அவனை வரவேற்றாள். “ஆஹ்… வலிக்குது… ஆனா நிறுத்தாத… என் குழந்தைக்காக… உனக்காக…”

டேபிள் ஆடியது. அமுதாவின் முனகல்கள் அறையை நிரப்பின. சுந்தர் அவள் குண்டியை பிடித்து வேகமாக இடித்தான். இருவரும் ஒரே நேரத்தில் உச்சம் அடைந்தனர்.
________________________________________
அடுத்த வாரம் – கார் பயணம் – சுதா & ஹரி:

ஹரி காரை ஓட்டினான். சுதா பக்கத்தில். “பார்க்கிங் ஏரியா போடா…” என்றாள் சுதா.

தனிமையான பார்க்கிங்கில் கார் நின்றது. சுதா அவன் மடியில் ஏறினாள். காரின் சீட்டை பின்னுக்கு சாய்த்தனர். சுதா அவன் சுண்ணியை உள்ளே வாங்கினாள். “இங்கேயே… காருக்குள்ள… ஆஹ்… ஹரி…”

ஹரி அவள் முலைகளை கடித்தான். கார் ஆடியது. வெளியே மழை பெய்தது. உள்ளே வேகமான உடலுறவு. சுதா உச்சத்தில் கத்தினாள்.
________________________________________
ராணி & சுந்தர் – ஹோம் ஜிம்:

ராணி யோகா பேண்ட் அணிந்து உடற்பயிற்சி செய்தாள். சுந்தர் பின்னால் வந்து அவள் பேண்ட்டை கீழே இழுத்தான். “ஆண்ட்டி… உன் சூத்து…”
தரையில் பாயில் இருவரும் புரண்டனர். ராணி நாய் போல நின்றாள். சுந்தர் பின்னால் இருந்து நுழைந்தான். “ஓ… ஆழமா… என் புண்டை உனக்கு…”
இருவரும் வியர்வையில் நனைந்து உச்சம் அடைந்தனர்.
________________________________________
அமுதா & சுந்தர் – ஹோட்டல் ரூம் (வீகெண்ட்):

அமுதா புதிய லேஸ் நைட் டிரெஸ் அணிந்திருந்தாள். சுந்தர் அவளை பெடில் தள்ளினான். மெதுவாக, நீண்ட நேரம் முத்தமிட்டு, உறவு கொண்டனர். அமுதா அழுதாள் – மகிழ்ச்சியில். “என் வாழ்க்கையை மாத்திட்ட… சுந்தர்…”
இப்படி பல நாட்கள், பல இடங்களில் – வீடு, கார், காலேஜ், ஹோட்டல், கிச்சன், பாத்ரூம் – இரு தாய்மார்களும் (சுதா, ராணி, அமுதா) இளைஞர்களுடன் (ஹரி, சுந்தர்) தீவிர உடலுறவில் ஈடுபட்டனர்.

அந்த இரவுக்குப் பிறகு சுதாவும் ஹரியும் இன்னும் நெருக்கமாக மாறினர். அடுத்த சில நாட்கள் ஹரி சுதாவை வீட்டுக்குள், காருக்குள், கிச்சனில், பாத்ரூமில் என பல இடங்களில் தொடர்ந்து அனுபவித்தான். சுதா 18 வருடங்களுக்குப் பிறகு தன் உடலை முழுமையாக திறந்து விட்டாள். அவள் புண்டை ஹரியின் சுண்ணியை பார்த்தாலே ஈரமாகி வழியும் நிலைக்கு வந்துவிட்டது.

ஒரு வாரம் கழித்து ராணியும் சுந்தரும் வந்து சேர்ந்தனர். இரு குடும்பங்களும் ஒன்றாக இருக்கும் வாய்ப்பு. அமுதாவும் சுந்தர் மூலம் அழைக்கப்பட்டு வந்தாள். அனைவரும் ராணியின் பெரிய வீட்டில் தங்கினர்.

முதல் த்ரீசம் – சுதா, ஹரி & ராணி:

அன்று இரவு. அனைவரும் டின்னர் முடித்து ஹாலில் அமர்ந்திருந்தனர். ராணி தன் கொழுத்த உடலை காட்டும் நைட் டிரெஸில் இருந்தாள். சுதா ஹரி வாங்கிய லோ கட் டாப்ஸ் அணிந்திருந்தாள். அவள் முலைகளின் பாதி தெரிந்தது.

ராணி சுதாவைப் பார்த்து சிரித்தாள். “டேய் சுதா… உன் முகம் மாறிட்டு இருக்கு… ஹரி என்ன பண்ணிட்டான்?”

சுதா வெட்கத்துடன் புன்னகைத்தாள். ஹரி தைரியமாக சுதாவின் தொடையில் கை வைத்தான். ராணி அதைப் பார்த்துவிட்டு, “ஓஹோ… இப்படியா?” என்றபடி ஹரியின் மறுபக்கம் வந்து அமர்ந்தாள்.

ஹரி இரு பெண்களின் தொடைகளிலும் கை வைத்தான். சுதா ராணியைப் பார்த்து, “ராணி… நீயும்…?” என்றாள்.

ராணி சுதாவின் முலையை பிடித்து அழுத்தினாள். “நான் உன்னை காலேஜ் நாளில் இருந்தே ரசிச்சிருக்கேன் சுதா… இப்போ ஹரியோட சேர்ந்து அனுபவிக்கலாமே…”

மூவரும் மாடிக்கு சென்றனர். பெரிய பெட்ரூமில். ஹரி இருவரையும் மாறி மாறி முத்தமிட்டான். சுதாவின் டாப்ஸை களைந்தான். ராணியின் டிரெஸ்ஸை கீழே இழுத்தான். இரு பெண்களும் அம்மணமாக நின்றனர்.
ஹரி சுதாவை பெடில் படுக்க வைத்து அவள் புண்டையை நக்கினான். ராணி சுதாவின் முலைகளை சப்பினாள். சுதா முனகினாள், “ஆஹ்… ரெண்டு பேரும்… என்னை கொல்லாதீங்க…”

பிறகு ஹரி ராணியை நாய் போல நிற்க வைத்து பின்னால் ஓத்தான். சுதா ராணியின் முலையை சப்பினாள். ராணி அலறினாள், “ஹரி… உன் சுண்ணி… சுந்தரை விட பெருசு… ஆஹ்… சுதா… உன் நாக்கு…”

ஹரி சுதாவுக்கும் மாறி ஓத்தான். இரு பெண்களும் ஒருவரை ஒருவர் முத்தமிட்டபடி ஹரியின் சுண்ணியை மாறி மாறி உள்ளே வாங்கினர். மூவரும் ஒரே நேரத்தில் உச்சம் அடைந்தனர். அறை முழுக்க முனகல்கள், இடி ஒலி, ஈர வாசம்.

இரண்டாவது த்ரீசம் – சுந்தர், ராணி & அமுதா:

அடுத்த நாள் காலை. சுந்தர் அமுதாவை அழைத்து வந்தான். அமுதா இப்போது கொஞ்சம் தைரியமாக இருந்தாள். ராணி அவளை வரவேற்று அணைத்தாள்.

“அமுதா… உன் வலியை எனக்கு தெரியும்… இன்று நாம் மூவரும் சேர்ந்து அதை மறக்கலாம்,” என்றாள் ராணி.

சுந்தர் அமுதாவின் சேலையை களைந்தான். ராணி அமுதாவின் முலைகளை சப்பினாள். அமுதா முதலில் தயங்கினாள், பிறகு ராணியின் புண்டையை விரலால் தடவினாள். சுந்தர் அமுதாவை மேல் நிலையில் ஏற்றி ஓத்தான். ராணி அமுதாவின் குண்டியை நக்கினாள்.

“ஆஹ்… சுந்தர்… ராணி… என்னை இரண்டு பேரும் சேர்ந்து… ஓ…” அமுதா அழுதபடி உச்சம் அடைந்தாள்.

இறுதி – குரூப் செக்ஸ் (அனைவரும்):

அன்று இரவு. வீட்டின் பெரிய ஹால். அனைவரும் மது அருந்திய பின் உடைகளை களைந்தனர். ஐந்து பேரும் (சுதா, ராணி, அமுதா, சுந்தர், ஹரி) அம்மணமாக இருந்தனர்.

பின்னணி: அமுதாவின் கணவன் ரங்கராஜன் மீது வழக்கு தொடரப்பட்டது. சுந்தர் போலீஸ் உதவியுடன் அவனை உள்ளே தள்ளினான். அமுதாவின் மகள் கண்டுபிடிக்கப்பட்டு வந்தாள். அனைவருக்கும் புதிய வாழ்க்கை தொடங்கியது. இந்த இரவு அவர்களின் புதிய உறவின் கொண்டாட்டம்.

சுதா சுந்தரின் சுண்ணியை வாயில் வைத்து சப்பினாள். ஹரி ராணியை ஓத்தான். அமுதா ராணியின் முலையை சப்பினாள். பிறகு இடங்கள் மாறின.
சுந்தர் தன் அம்மா சுதாவின் புண்டையில் நுழைந்தான். “அம்மா… உன் புண்டை… எனக்கு…” சுதா அழுதாள், “கண்ணா… ஓ… என்னை ஓ…”
ஹரி அமுதாவை ஓத்தான். ராணி இருவருக்கும் நடுவில் இருந்து முத்தமிட்டாள்.

பின்னர் அனைவரும் வட்டமாக அமர்ந்து ஒருவருக்கொருவர் உறுப்புகளை தடவினர். சுதா ஹரியின் சுண்ணியை, ராணி சுந்தரின் சுண்ணியை, அமுதா இருவரின் சுண்ணிகளையும் மாறி மாறி சப்பினாள்.
ஹரி சுதாவை நாய் நிலையில் ஓத்தான். சுந்தர் அமுதாவை மேல் நிலையில் ஏற்றினான். ராணி இரு இளைஞர்களின் சுண்ணிகளையும் மாறி மாறி வாயில் வைத்தாள்.

இறுதியில் அனைவரும் ஒரே இடத்தில் சேர்ந்தனர். சுந்தர் சுதாவை ஓத்தான். ஹரி ராணியை. அமுதா இருவரின் சுண்ணிகளையும் தடவினாள். பிறகு மாற்றி – ஹரி சுதாவை, சுந்தர் ராணியை, அமுதா இருவரையும் அணைத்து முத்தமிட்டாள்.

ஒவ்வொருவரும் பல முறை உச்சம் அடைந்தனர். வியர்வை, விந்து, ஈரம் என அறை முழுக்க. அனைவரும் ஒருவரை ஒருவர் கட்டிப்பிடித்து படுத்தனர்.
“இனி நாம் ஒரு குடும்பம்… உண்மையான குடும்பம்,” என்றாள் சுதா.

அனைவரும் சம்மதித்தனர். கதை இப்படியே முடிவுக்கு வந்தது – புதிய உறவுகளுடன், பழைய வலிகளை மறந்து.

அவர்களுக்கு புதிய உலகத்தைத் திறந்து விட்டது – தீராத தாகத்தின் உலகம்.

மதுரை அல்லது கோயம்புத்தூர் அருகில் உள்ள உடல் திருப்தி இல்லாத திருமணமான பெண்கள் அல்லது பெண்கள் என்னை [email protected] என்ற மின்னஞ்சல் அல்லது Google Chat வழியாக தொடர்பு கொள்ளுங்கள். ரகசியமாக, பாதுகாப்பாக சந்தித்து உண்மையான திருப்தி அளிக்கிறேன்.