ஹாய்! 🌿 கொடைக்கானல் குளிரும், நிலா வெளிச்சமும் கலந்த ஒரு அழகான காதல் கதை இது. ஆதிரன் – நிவேதாவோட இந்த எமோஷனல் மற்றும் ஹாட்டான ஜெர்னி உங்களுக்கு கண்டிப்பா பிடிக்கும்னு நம்புறேன். காதலும் காமமும் இணைந்த இந்த நள்ளிரவுப் பயணத்தை படிச்சுப் பார்த்துட்டு உங்க ஃபீட்பேக் சொல்லுங்க! ❤️
கதை பிடிச்சிருந்தா இந்த மெயிலுக்கு காண்டாக்ட் பண்ணுங்க: [email protected].
சென்னை ஆபிஸ்ல இருந்து திடீர்னு ஒரு அசைன்மென்ட். கொடைக்கானல்ல இருக்குற எங்க கம்பெனியோட ஒரு பழைய எஸ்டேட் பங்களாவை ரினோவேட் பண்றதுக்கு முன்னாடி, அங்க இருக்குற இன்டீரியர்ஸை ஒரு லிஸ்ட் எடுக்கணும். என் பேரு ஆதிரன், வயசு 25. இந்த வேலையை முடிக்கிறதுக்காக அன்னைக்கு ராத்திரி ஒரு 10 மணி இருக்கும், நான் அந்தப் பங்களாக்கு வந்து சேர்ந்தப்போ சுற்றிலும் பல ஏக்கர் பரப்பளவுல காபித் தோட்டமும், பனிமூட்டமும் தான் இருந்துச்சு.
அந்தப் பெரிய பங்களாவோட வராண்டாவுல நின்னு அந்தப் பனி குளிரை ரசிச்சுக்கிட்டே ஒரு கப் சூடான காபியை மெதுவா குடிச்சுட்டு இருந்தேன். அப்போதான் என்னோட சீனியர் அசோக் போன் பண்ணாரு. “ஆதிரன், ஆபிஸ்ல புதுசா ஜாயின் பண்ணிருக்க நிவேதான்னு ஒரு பொண்ணு வர்றா. அவதான் உனக்கு அசிஸ்டன்ட். அவளோட சேர்ந்து வேலையை முடிச்சிடு”னு சொல்லிட்டு போனை வச்சிட்டாரு.
அடுத்த ஒரு முக்கால் மணி நேரத்துல, அந்த நிசப்தத்தை உடைச்சுக்கிட்டு ஒரு கார் வந்து பங்களா வாசல்ல நின்னுது. அதுல இருந்து முதல்ல வெளிய வந்தது ஒரு ஜோடி பளபளக்குற மாநிறக் கால்கள். அந்த மங்கலான லைட் வெளிச்சத்துல அவளோட அந்த வழுவழுப்பான பாதங்களும், அந்த மாடர்ன் ட்ரெஸ்க்கு ஏத்த மாதிரி அவ கணுக்காலுல போட்டிருந்த அந்த ஒற்றை இழை கருப்பு கயிறும் ஒரு அழகான ஓவியம் மாதிரி இருந்துச்சு.
அவள் தான் நிவேதா. 23 வயசு இருக்கும், பார்த்த உடனே மனசைப் பறி கொடுக்குற மாதிரி ஒரு பேரழகி. அன்னைக்கு அவ ஒரு டைட்டான நேவி ப்ளூ ஜீன்ஸும், மேல ஒரு வெள்ளை நிற ஸ்லீவ்லெஸ் டாப்ஸும் போட்டுருந்தா. அவளோட அந்த எடுப்பான தோற்றமும், வில்லாட்டம் வளைஞ்சிருக்கிற அவளோட அந்த இடுப்பு அழகும் அவளை ஒரு தேவதை மாதிரி காட்டிக் குடுத்துச்சு. அவ நடந்து வரும்போது அவளோட அந்த அடர்த்தியான சுருள் முடி அவ கழுத்தோட வளைவுல புரண்டுட்டு இருந்தது ஒரு தனி அழகு.
நிவேதா மெதுவா வராண்டாவுக்கு வந்து எனக்கு முன்னாடி நின்னா. அவளோட அந்த மாநிற முகத்துல ஒரு விதமான பொலிவு இருந்தது. அவளோட அந்தப் பெரிய கண்கள்ல ஒரு விதமான மென்மை தெரிஞ்சுது. அவ பேச ஆரம்பிக்கும்போது அவளோட அந்தச் சிவந்த இதழ்கள் ஒரு பூ விரிவது போல மென்மையா அசைஞ்சது.
Also Read: ரம்யாவின் புண்டை
“சாரி ஆதிரன்… மலை ஏறுறப்போ கொஞ்சம் லேட் ஆயிடுச்சு,”னு அவ சொல்லும்போது அவளோட அந்த மென்மையான குரல் அந்தப் பனி குளிருல ஒரு இதமா இருந்துச்சு. அவ உடம்புல இருந்து வந்த அந்த ஒரு விதமான சந்தன வாசனையும், சோப்பு வாசனையும் கலந்து வந்து என் மூச்சுக் காற்றை ஒரு நிமிஷம் தடுமாற வச்சுச்சு.
நாங்க ரெண்டு பேரும் இதுக்கு முன்னாடி ஒருத்தரை ஒருத்தர் பார்த்ததில்லை, ஆனா அந்த நள்ளிரவுத் தனிமையும், அந்தப் பனி குளிரும் எங்க ரெண்டு பேருக்குள்ளயும் ஒரு அழகான நெருக்கத்தை உண்டாக்குச்சு. நான் கதவைத் திறந்து அவளை உள்ளே வரச் சொன்னப்போ, அவளோட அந்த மென்மையான தோள் என் கையில லேசா உரசுச்சு. அந்த சின்னத் தொடுதல்லயே எனக்கு அப்படியே மனசெல்லாம் ஒரு விதமான பூரிப்பு ஏற்பட்டுச்சு.
நிவேதா உள்ளே நுழையும்போது அவளோட அந்த மெல்லிய இடுப்பு வளைவும், அவளோட அந்த நளினமான நடையும் அந்தப் பெரிய ஹால்ல இருந்த மங்கலான வெளிச்சத்துல ஒரு கவிதை மாதிரி தெரிஞ்சுது. அந்தத் தனிமையான பங்களாவுல, அந்த நள்ளிரவு நேரத்துல நாங்க ரெண்டு பேர் மட்டும் தான் இருந்தோம். அந்த இடத்துல நிலவிய மௌனம் எங்க ரெண்டு பேரோட இதயத் துடிப்பையும் ஒருத்தருக்கு ஒருத்தர் புரிய வைக்கத் தயாராச்சு.
உள்ளே வந்த நிவேதா, ஹால்ல இருந்த அந்தப் பழைய தேக்கு மர சோபாவுல தன் பேக்கை வச்சிட்டு மெதுவா சுத்திப் பார்த்தா. அந்த மங்கலான மஞ்சள் வெளிச்சத்துல அவளோட முகம் இன்னும் அழகாத் தெரிஞ்சுது. பனி குளிருல அவளோட கன்னங்கள் லேசா சிவந்து போயிருந்தது.
“வாவ்… இந்த பங்களா பார்க்குறதுக்கு ரொம்ப பிரம்மாண்டமா இருக்குல ஆதிரன்? ஒரு மாதிரி பழங்காலத்து வாசனை வருது,”னு சொல்லிக்கிட்டே அவ அந்தப் பெரிய ஜன்னல் கிட்ட போனா.
“ஆமா நிவேதா… இது ஒரு காலத்துல பிரிட்டிஷ் எஸ்டேட் மேனேஜர் தங்கியிருந்த இடமாம். அதான் அந்த ராயல் லுக் இன்னும் இருக்கு,”னு நான் சொல்லிக்கிட்டே அவளுக்குப் பக்கத்துல போனேன்.
அப்போ ஒரு பலமான காத்து ஜன்னல் வழியா உள்ள வந்து அவளோட அந்த அடர்த்தியான சுருள் முடியை அப்படியே கலைச்சு அவ முகத்துல போட்டுச்சு. அவ அந்த முடியைச் சரி பண்ணும்போது அவளோட அந்த வழுவழுப்பான கைகளும், அந்த ஸ்லீவ்லெஸ் டாப்ஸ்க்குள்ள இருந்த அவளோட அந்தத் திரட்சியான தோள்களும் ஒரு மின்னல் மாதிரி ஜொலிச்சுது. அவளோட அந்த மென்மையான அசைவுகளைப் பார்த்தப்போ, எனக்கு என்னவோ ஒரு அழகான கவிதையை நேர்ல பார்க்குற மாதிரி இருந்துச்சு.
“உங்களுக்குக் குளிர்ல நடுங்கலையா?”னு அவ குறும்பா சிரிச்சுக்கிட்டே என் கண்ணைப் பார்த்து கேட்டா. அந்தப் பார்வையில ஒரு விதமான ஈர்ப்பு இருந்தது.
“இப்போ வரைக்கும் குளிருச்சு… ஆனா நீங்க வந்ததுக்கு அப்புறம் அந்த இடம் ஏனோ கொஞ்சம் கதகதப்பா மாறின மாதிரி ஒரு ஃபீல்,”னு நான் மெதுவாச் சொன்னேன்.
என் பேச்சைக் கேட்டு அவ லேசாத் தலை குனிஞ்சு சிரிச்சா. அந்தச் சிரிப்புல இருந்த ஒரு நாணம் அவளை இன்னும் அழகா காட்டிக் குடுத்துச்சு. “பேச்சு எல்லாம் நல்லா வருது…”னு சொல்லிக்கிட்டே அவ தன் மேல இருந்த அந்த மெல்லிய ஸ்வெட்டரை மெதுவா கழட்டி சோபா மேல வச்சா.
இப்போ அந்த வெள்ளை நிற ஸ்லீவ்லெஸ் டாப்ஸ்ல அவளோட அந்த இளமைத் தேகம் இன்னும் எடுப்பா தெரிஞ்சுது. அவளோட அந்த மெல்லிய இடுப்பும், அந்த ஜீன்ஸ்க்குள்ள இருந்த அவளோட அந்த நளினமான வளைவுகளும் அந்த நள்ளிரவு நேரத்துல என் மனசுக்குள்ள ஏதோ ஒரு தவிப்பை உண்டாக்க ஆரம்பிச்சது.
“நம்ம இன்னைக்கே வேலையை ஆரம்பிக்கலாமா? இல்ல காலையில பார்த்துக்கலாமா?”னு அவ கேக்கும்போது, அவளோட அந்தத் தடித்த உதடுகள் மெதுவா அசைஞ்சது என் கவனத்தை முழுசா அவகிட்டயே கட்டிப் போட்டுச்சு. அந்தத் தனிமையான பங்களாவோட ஹால்ல, எங்க ரெண்டு பேரோட மூச்சுக்காற்று மட்டும் தான் சத்தமா கேட்டுட்டு இருந்தது. ஒருத்தரை ஒருத்தர் தெரியாதுன்னு சொன்னாலும், அந்த நொடியில எங்களுக்குள்ள ஏதோ ஒரு ரகசியமான பந்தம் உருவானதை எங்களால உணர முடிஞ்சுது.