› Next: बालपणीच्या आठवणी (भाग ८)
View all 7 parts →
मोकळे झाल्याचा शार्दुलला आनंद झाला पण किमया ताईच्या या बोलण्यावर शार्दूल खाड्कन उडाला. तो म्हणाला, “ताई अगं काय म्हणत आहेस तू. रश्मी मामी म्हणजे मला समजलं नाही” किमया ताईने शार्दुलच्या सोट्यावरून जीभ फिरवत त्याचा संपूर्ण सोटा चाटून काढला. ती म्हणाली, “अरे शार्दूल बाळ घाबरू नकोस. खरं तर मी त्या रात्रीच वाड्यावर आली होती. पण दरवाजावर बराच वेळ ठोठावून कोणी दरवाजाच उघडत नव्हते. मला वाटलं कि सगळे झोपले आहेत कि काय. म्हणून मी मागच्या दरवाजाने आत येण्याचा प्रयत्न करू लागली. नशिबाने मागच्या दरवाजाला कडी घातलेली नव्हती. मी तो दरवाजा उघडला आणि आतमध्ये आले. आतमध्ये आल्यावर मला स्वयंपाकघराच्या खोलीतून कसला तरी आवाज येऊ लागला. मी हळुवार पावलांनी पुढे आले आणि स्वयंपाकघराच्या दरवाजातून आतमध्ये डोकावू लागले. तिथे भिंतीवर मला दोन व्यक्तींची सावली दिसली. कोणीतरी दोन व्यक्ती एकमेकांसोबत चुंबन करीत आहेत हे मला समजलं. मग मी हळुवारपणे अजून पुढे सरकली तेव्हा चुलीच्या शेजारी मला तू आणि आई दोघे एकमेकांच्या मिठीमध्ये चुंबन करताना दिसले. तुम्हा दोघांना कसलेच भान नव्हते. एकमेकांच्या चुंबनामध्ये तुम्ही इतके तल्लीन झाला होता कि मी वाजवलेली कडी देखील तुम्हाला ऐकू नाही आली आणि मागच्या दरवाजाने आतमध्ये आलेली मी देखील नाही समजली. तो सर्व प्रकार मी माझ्या उघड्या डोळ्यांनी तिथेच उभे राहून पाहिला अगदी शेवटपर्यंत. तुमच्या त्या प्रणय क्रीडेमुळे माझी मैना देखील ओली झाली रे शार्दूल. मग मी माडीवर जाऊन माडीवरच्या खोलीमध्येच झोपले आणि बोटं घालून स्वतःला मुक्त केले. आई सकाळी लवकर उठून शेतीच्या कामाला गेली आणि मग मी उठून तुझ्याजवळ आले होते”
शार्दूल थोडा घाबरून म्हणाला, “ताई अगं मला खरंच माफ कर. मी ते पुन्हा नाही करणार ग” शार्दुलच्या या बोलण्यावर किमया ताई हसली आणि ती म्हणाली, “अरे वेड्या माफी कशाला मागतोस. हे नैसर्गिक आहे तूच म्हणाला होतास ना आणि खरं सांगू कोणाला सांगणार नाहीस ना रे?” शार्दूल म्हणाला, “ताई नाही सांगणार कोणाला.” किमया ताई म्हणाली, “अरे माझी आई महिपतरावासोबत बाबांच्या कर्जाचे हफ्ते कसे फेडते हे मला माहित आहे. खरं तर महिपतराव वाईट नाही आहे. पण बाबांना कर्जाचे हफ्ते फेडायला जमत नाही म्हणून आईने असा पुढाकार घेतला. आई स्वतःहून महिपतरावाच्या स्वाधीन झाली. तेव्हा मी लपून छपून ते पाहायची. महिपतरावाचा सोटा पाहिल्यावर माझ्या मनात देखील त्याचा सोटा माझ्यामध्ये घेण्याची इच्छा होऊ लागली. मग मी देखील महिपतरावाला एकट्यामध्ये गाठले आणि त्याच्याकडून मी माझ्या कुमारिकेचा पडदा तोडून घेतला. महिपतरावाचा सोटा इतका मोठा आहे कि तो खूप खोल आतमध्ये जातो आणि मग आतमध्ये गेल्यावर वेगळीच मजा देतो. महिपतराव मला काही दिवसांपूर्वीच म्हणाला कि त्याने कर्ज केव्हाच माफ केले आहे. त्यामुळे आता आई कर्जासाठी नाही तर स्वतःच्या इच्छेसाठी महिपतरावाला अंगावर घेते आणि मग मी सुद्धा. महिपतराव गावामध्ये एकच असा पहिलवान आहे ज्याच्यावर बायका आणि मुली खुश होतात. मग त्याच्याखाली येण्यासाठी सर्वच बायका आणि पोरी उत्सुक असतात. पण तो फक्त तुझ्या रश्मी मामीला आणि किमया ताईलाच स्वतःचा दणका दाखवतो शार्दूल.” किमया ताईचे हे बोलणे ऐकल्यावर शार्दूल आ वासून तिच्याकडे बघू लागला. तिचा हात शार्दुलच्या सोट्यावरच खेळत होता. त्याचा सोटा पुन्हा कधी कडक झाला हे त्याला देखील समजले नाही.
शार्दूलचा पुन्हा कडक झालेला सोटा पाहून किमया ताई म्हणाली, “आअह्ह्ह्ह माझ्या भावाचा सोटा पुन्हा कडक झाला कि. आता तुझ्या या किमया ताईची किमया तुला दाखवते बरं शार्दूल बाळ.” असं म्हणत किमया ताई उठली आणि शार्दुलच्या मांडीवर दोन्ही बाजूंना पाय करून बसली. शार्दुलच्या सोट्याला तिने तिच्या उजव्या हाताने पकडले आणि खसकन स्वतःच्या मैनेमध्ये सारले. त्यानंतर किमया ताईने तिचे दोन्ही पाय दुमडले आणि शार्दुलच्या गळ्याभोवती दोन्ही हात ठेवले. शार्दुलचे दोन्ही पाय लांब पसरलेले होते. त्याने दोन्ही हातांनी किमया ताईच्या कमरेला घट्ट पकडले होते. किमया ताईच्या मैनेमध्ये जेव्हा शार्दूलचा सोटा घुसला तेव्हा एखाद्या गरम गरम भट्टीमध्ये घातलेल्या लोखंडाच्या सळई प्रमाणे त्याला भासू लागले. किमया ताई त्याच्या डोळ्यात डोळे घालून म्हणाली, “शार्दूल बाळ तू फक्त माझ्या डोळ्यांमध्ये बघ. बाकी दुसरीकडे कुठे लक्ष नको देउ बाळ. आज तुझी हि किमया ताई तुला स्वर्गसुखाचे दर्शन घडवणार आहे.” असे म्हणत किमया ताई तिची कंबर वर खाली करू लागली. शार्दुलच्या कडक झालेल्या सोट्यावर किमया ताईची मैना घासत होती आणि त्याचसोबत तिचे दोन्ही आंबे शार्दुलच्या चेहऱ्याला घासत होते. किमया ताईने शार्दुलला घट्ट मिठी मारली आणि कंबर हलवण्याचा वेग थोडा वाढवला. मध्ये मध्ये ती शार्दुलच्या कानामध्ये जीभ घालून त्याचे कान चावत होती. त्याचे लक्ष त्याच्या सोट्यावरून हटावे आणि मग त्याला जास्तीत जास्त आनंद उपभोगता यावा यासाठी किमया ताई शार्दुलला बोलण्यामध्ये व्यस्त ठेवत होती. त्याच्या ओठांचा चावा घेत त्याच्या ओठांना स्वतःच्या मानेवर घासत होती. किमया ताई शार्दुलच्या कानात म्हणू लागली, “शार्दूल इतक्या लहान वयात तुझा हा सोटा खरंच खूप मोठा आहे रे बाळ. तुझ्या या किमया ताईला खूप आवडला बरं. आःह्हह्ह आईंगगगग खूप मज्जा येतेय शार्दूल बाळ आअह्ह्ह्ह आअह्ह्ह्ह उफ्फफफ्फ”
किमया ताईचे बोलणे ऐकून शार्दूल सुद्धा मस्त एन्जॉय करू लागला. तो म्हणाला, “किमया ताई आपण जे करत आहोत त्याने तू गरोदर होशील ना ग? म्हणजे मी त्यादिवशी तुला म्हणालो होतो ना कि आपण दोघे जेव्हा संभोग करू तेव्हा तू गरोदर होशील” शार्दुलच्या निरागस बोलण्यावर किमया ताई हसली आणि त्याच्या डोळ्यांमध्ये बघत त्याला म्हणाली, “शार्दूल बाळ आपण दोघे संभोग करत आहोत त्याने मी गरोदर होऊ शकते पण मी तसं होऊ देणार नाही रे. कारण आपल्या दोघांचे विचार जरी जुळत असले तरी या समाजाला ते मान्य नाही होणार. त्यामुळे सध्या तरी आपण आपला संभोग मस्तपैकी एन्जॉय करूया. पण खरंच शार्दूल बाळ तुझ्यापासून गरोदर होण्यासाठी मला खूप आवडेल रे. आःह्हह्ह आईंगगगगग शार्दूल किती मस्त वाटतंय रे. तुला पण आवडतंय ना शार्दूल ह्म्म्म बोल ना” शार्दूल किमया ताईच्या ओठांना चावत म्हणाला, “किमया ताई तू बरोबर बोलत आहेस ग. आपण दोघे जरी एकमेकांना समजू शकलो तरी आपल्याला हा समाज नाही समजू शकणार. त्यामुळे आपण दोघे हे स्वर्गसुख आता एन्जॉय करूयात ताई आणि हो ग मी खूप मस्त एन्जॉय करत आहे किमया ताई. खूप मज्जा येत आहे मला. खूप जास्त वेळ मी टिकाव धरला आहे तो फक्त तुझ्याच चांगल्या शिकवण्याने” किमया ताईने वेग आणखीन वाढवला आणि शार्दुलच्या ओठांवर किस करत राहिली. तेव्हा शार्दुलचा सय्यम सुटला आणि त्याने किमया ताईला घट्ट धरून तिच्या मैनेमध्ये त्याच्या सोट्यातले दही सोडले. शार्दुल जरी मोकळा झालेला असला तरीसुद्धा त्याचा सोटा अजूनही कडक होता. तो अजूनही किमया ताईला किस करीत होता. किमया ताईला हे खूप आवडले. किमया ताई सुद्धा तिची कंबर हलवत राहिली आणि काही वेळाने तिच्या मैनेमधून निघणाऱ्या आनंदाच्या फवाऱ्यांनी शार्दूलचा सोटा न्हाऊन निघाला. दोघांनी एकमेकांना घट्ट पकडून एकमेकांच्या शरीरावर किस करीत राहिले आणि बराच वेळ दोघे जमिनीवर लवंडून राहिले. शेवटी शार्दुलला स्वर्गसुख प्राप्त झाले होते आणि तेही त्याच्या लाडक्या किमया ताईकडून. शार्दूल मनामध्ये म्हणत होता… खूप मस्त वाटलं किमया ताईकडून हे स्वर्गसुख प्राप्त करून घ्यायला. जर सम्यक इथे असता तर त्याला सुद्धा किमया ताईकडून हे सुख मिळाले असते. पण कॉम्प्युटर क्लास मध्ये कंटाळला असेल बिचारा.
रूपेश्वरी मिस आणि सम्यक या दोघांमध्ये चांगलीच मैत्री जमली होती. सकाळी ८ च्या बॅच मध्ये सम्यक हा एकटाच विद्यार्थी असल्याने रूपेश्वरी मिस त्याच्यासोबत बऱ्याच गप्पा मारीत होती. दोन महिन्यांच्या या कोर्समध्ये रूपेश्वरी मिस आणि सम्यक हे मित्र म्हणून खूप जवळ आले होते तसेच एकमेकांबद्दल बऱ्याच गोष्टी जाणून घेतलेल्या होत्या. रूपेश्वरी मिस चा बॉयफ्रेंड तसेच तिचं ठरलेलं लग्न या सगळ्या गोष्टी तिने सम्यकला सांगितलेल्या होत्या. सम्यकचा ऍनिमेशनचा बेसिक कोर्स आता संपत आला होता. पुढचा कोर्स करण्यासाठी त्याला संध्याकाळच्या बॅचमध्ये जायला लागणार होते कारण त्याचे कॉलेज सुरु झाल्यावर मग त्याला सकाळच्या बॅचमध्ये शिकता येणार नव्हते. संध्याकाळच्या बॅचमध्ये वेगळे शिक्षक असणार आणि मग रूपेश्वरी मिस पुन्हा कधी भेटेल याची खात्री नसणार याची खंत सम्यकला वाटू लागली. कोर्स संपण्याचा शेवटचा दिवस उजाडला. योगायोगाने त्या दिवशी रूपेश्वरी मिस चा वाढदिवस होता. त्यामुळे रूपेश्वरी मिस सुंदर अशी साडी नेसून आली होती. तिने स्लिव्हलेस ब्लाउज घातलेला होता तसेच तो बॅकलेसही होता. गडद गुलाबी रंगाची लिपस्टिक आणि मोकळे सोडलेले केस अगदी कमरेपर्यंत होते. डोळ्यांमध्ये काजळ आणि कानामध्ये मोठाले डूल. गालावर हलकीशी लाली तसेच गळ्यामध्ये सोन्याची चैन. एका हातामध्ये घड्याळ आणि दुसऱ्यामध्ये ब्रेसलेट असा रूपेश्वरी मिस चा पेहराव होता. अशा सुंदर पेहरावामध्ये सावळ्या रूपेश्वरी मिस खूपच मादक आणि कामुक भासत होत्या. सम्यकने सुद्धा एक नवीन शर्ट आणि पॅन्ट घातलेली होती. रूपेश्वरी मिस साठी सम्यकने एक सुंदर असे गिफ्ट आणले होते.
तसेच त्याने लवकर येऊन कॉम्प्युटर कॅबिन मध्ये छोटेसे डेकोरेशन देखील केलेले होते. रूपेश्वरी मिस सम्यकला खूप आवडत होत्या. त्यामुळे त्यांच्याविषयीची ओढ सम्यकच्या मनात निर्माण झालेली होती. शेवटचा दिवस असल्याने सम्यकने रूपेश्वरी मिस ला आपल्याकडे आकर्षित करण्याचे पूर्ण प्रयत्न करायचे ठरवले. त्यासाठी त्याने एक स्पेशल गिफ्ट रूपेश्वरी मिस साठी आणले होते. ते गिफ्ट घेण्यासाठी आणि सगळी तयारी करण्यासाठी सम्यकने खूप मेहनत घेतली होती. नेहमीप्रमाणे सम्यक कॉम्प्युटर लॅब मध्ये येऊन बसला होता आणि पाठीमागून रूपेश्वरी मिस आतमध्ये आली. मिस आतमध्ये आल्यावर लगेचच सम्यकने पंख्याचे बटण दाबले आणि पंख्याच्या पात्यावर ठेवलेल्या गुलाबाच्या फुलाच्या पाकळ्या अलगद खाली पडू लागल्या. एका सुंदर प्रेमाच्या वर्षावाप्रमाणे त्या गुलाबाच्या फुलाच्या नाजूक पाकळ्या रूपेश्वरी मिस च्या शरीरावर पडत होत्या. हे पाहून मिस ला अतिशय आनंद झाला. सम्यक मोठ्याने ओरडला… “विश यु मेनी मेनी हॅप्पी रिटर्न्स ऑफ द डे मिस” रूपेश्वरी मिस ला हे सरप्राईज खूप आवडले. तिने धावत जाऊन सम्यकला घट्ट मिठी मारली. रूपेश्वरी मिस चे यौवनिक शरीर सम्यकच्या कोवळ्या शरीराला भिडले होते. खमंग घामाचा सुगंध आणि पर्फ्युमचा गंध एकत्र होऊन मिस च्या सावळ्या शरीराला एक अद्भुत मंद करून टाकणारा सुवास येत होता. सम्यकला खूप मस्त वाटले. त्याने देखील रूपेश्वरी मिस ला घट्ट मिठी मारली. मिस ने त्याला “थँक यु सम्यक” असे म्हणत त्याचे दोन्ही गाल ओढले. सम्यकने त्याच्या मागे लपवलेले एक गिफ्ट उजव्या हाताने पुढे आणले आणि रूपेश्वरी मिस च्या समोर केले. रूपेश्वरी मिस ने अवाक होऊन सम्यक कडे आणि त्या गिफ्ट कडे पाहिले. खरं तर आजपर्यंत तिला कोणाकडून कसलेच गिफ्ट मिळाले नव्हते. तिच्या होणाऱ्या नवऱ्याने देखील तिला अजून विश केले नव्हते पण सम्यक हाच पहिला व्यक्ती होता ज्याने तिला वाढदिवस विश केला आणि गिफ्ट सुद्धा देऊ केले होते. तिच्या घरी ती एकटीच राहत होती त्यामुळे वाढदिवस वगैरे साजरा करण्याची वेळ तिच्यावर कधी आली नव्हती.
सम्यकने ते गिफ्ट पुढे केले आणि रूपेश्वरी मिस ने त्याच्या हातातून ते गिफ्ट घेतले. गिफ्टचा कागद मिस ने हळू हळू काढायला सुरवात केली. कागद काढता काढता ती सम्यकच्या डोळ्यांत बघून पुन्हा पुन्हा त्याला थँक यु म्हणत होती. सम्यकचे लक्ष रूपेश्वरी मिस च्या स्लिव्हलेस ब्लाउज कडे होते. तिच्या गुलाबी रंगाच्या ब्लाउजवर काखेमधल्या घामामुळे तयार झालेले निशाण सम्यकला प्रवृत्त करीत होते. सम्यक रूपेश्वरी मिस च्या सावळ्या दंडाला बघत होता. गिफ्ट उघडताना रूपेश्वरी मिस च्या दंडाचा स्पर्श सम्यकच्या दंडाला होत होता आणि त्याचा सुखद अनुभव सम्यकला मिळत होता. तसेच मध्ये मध्ये मोकळे सोडलेले केस चेहऱ्यावर येत असल्यामुळे ते कानामागे टाकताना रूपेश्वरी मिस तिच्या उजव्या हाताचा वापर करीत होती. उजवा हात वर गेल्यावर रूपेश्वरी मिस ची घामाने भिजलेली गडद तपकिरी रंगाची काख आणि त्यावर असलेल्या त्वचेच्या घड्या तर सम्यक टक लावून बघत होता. जवळ उभा असल्याने त्या खमंग काखेमधल्या घामाचा सुगंध सम्यकच्या नाकामध्ये प्रवेश करीत होता. मिस ने गिफ्ट च रॅपर उघडले आणि आता तिच्या हातामध्ये एक बॉक्स होता. कसले तरी कपडे असावेत असं तिला वाटलं कारण तो बॉक्स तशाच प्रकारचा होता. तो बॉक्स उघडल्यावर रूपेश्वरी मिस दचकली आणि तिने लगेचच सम्यक कडे पाहिले. ती रागाने सम्यकला म्हणाली, “सम्यक व्हॉट इज धिस? आर यु मॅड? इज धिस सम काईन्ड ऑफ जोक? सम्यक तुला समजतंय का तू मला काय गिफ्ट दिले आहेस? स्वतःच्या टीचर ला असं गिफ्ट देतात का?” त्या बॉक्स मध्ये एक सुंदर अशी लाल रंगाची ब्रा आणि नीकरची जोडी होती. आपल्या रूपेश्वरी मिस ला असे गिफ्ट देण्याचे सम्यकला कसे सुचले हे तिला काहीच समजत नव्हते. रागाने रूपेश्वरी मिस लाल बुंद झाली होती. तिने सम्यक कडे रागाने पाहिले. सम्यक थोडा घाबरला पण धीर करीत म्हणाला, “रूपेश्वरी मिस आय नो…. धिस इज नॉट अ गुड गिफ्ट फ्रॉम मी फॉर यु…पण मिस जेव्हा मी डोळे बंद करून तुमच्यासाठी गिफ्ट चा विचार करू लागलो तेव्हा मला हेच गिफ्ट दिसले. मला दुसरे कोणतेच गिफ्ट तुमच्यासाठी सुचले नाही. तुमच्या या सावळ्या शरीरावर हि लाल रंगाची सुंदर अशी ब्रा पॅंटी मस्त शोभून दिसेल मिस. आय एम रिअली सॉरी इफ आय हर्ट यु … पण मिस खरंच मी तुमच्यासाठी प्रेमाने हे गिफ्ट आणले आहे. या लाल रंगाच्या ब्रा पॅंटी मध्ये खरंच तुम्ही भूलोकीची अप्सरा दिसाल मिस. तसेच तुम्हाला हि ब्रा आणि निकर व्यवस्थित बसेल कारण तुमची साईज मला नकळत समजली होती” सम्यकच्या बिनधास्त बोलण्याने रूपेश्वरी मिस त्याच्याकडे डोळे फाडून बघत राहिली. इतक्या लहान वयात इतकं शृंगारिक बोलणे कसे काय सुचले या सम्यकला याचा ती विचार करू लागली. तिचा राग हळू हळू शांत होऊ लागला होता पण तिच्या नाकावरचा खोटा राग अजूनही शिल्ल्क होता. इतक्या दिवसांमध्ये सम्यक आणि रूपेश्वरी मिस या दोघांमध्ये खूप जवळीक निर्माण झाली होती. त्यामुळे रूपेश्वरी मिस त्याच्यावर रागावणे हे काहीसे अशक्य होते आणि जरी रागावली तरी तो राग जास्त काळ टिकणारा नव्हता. रूपेश्वरी मिस म्हणाली, “सम्यक आय कान्ट ऍक्सेप्ट धिस गिफ्ट. मला हे गिफ्ट नाही आवडलं. त्यामुळे ते ठेऊन दे परत आणि माझ्याशी परत बोलू नकोस तू यापुढे” तिने तोंड फिरवले आणि दुसऱ्या बाजूला बघत रुसून उभी राहिली.
Also Read: Marathi Sex in Computer repair shop
सम्यकने दोन्ही हातांनी रूपेश्वरी मिस च्या दोन्ही दंडांना पुढच्या बाजूने पकडले आणि तिचा चेहरा स्वतःकडे वळवला. तो रूपेश्वरी मिस च्या डोळ्यात डोळे घालून म्हणाला, “रूपेश्वरी मिस इफ यु डोन्ट लाईक धिस गिफ्ट देन डोन्ट ऍक्सेप्ट इट … पण माझ्यासाठी एकदा तुम्ही हि ब्रा आणि निकर घालून माझ्या समोर याल का मिस? खरंच स्वप्नात पाहिलं तसं तुम्हाला खरोखर या ब्रा आणि निकर मध्ये पाहण्याची खूप इच्छा आहे. माझी हि एवढीशी इच्छा पूर्ण कराल का? मग मी तुम्हाला माझे तोंड कधीच दाखवणार नाही” सम्यकची हि मागणी ऐकताच रूपेश्वरी मिस अजून भडकल्या आणि म्हणाल्या, “सम्यक खरंच तू वेडा आहेस का? तुला समजतंय का कि तू काय बोलत आहेस? तुझ्यासमोर मी या ब्रा पॅंटी वर येऊ? तू माझा कोण आहेस? नवरा आहेस कि बॉय फ्रेंड आहेस सम्यक. इतका लहान आहेस पण तुझे स्वप्न आणि इच्छा खूप मोठ्या आहेत सम्यक आणि या कॅबिन मध्ये मी तुझ्यासमोर हे घालून येऊ? यु आर टोटली मॅड. तुझ्या आई बाबांना तुझे हे पराक्रम सांगायला पाहिजेत सम्यक” सम्यक शांतपणे म्हणाला, “मिस आपल्याकडे बराच वेळ आहे. दरवाजाला आतमधून कडी लावून तुम्ही मला हि ब्रा आणि निकर घालून दाखवू शकता. मिस जरी मी तुमचा नवरा किंवा बॉयफ्रेंड नसलो तरी तुम्ही मला खूप आवडता मिस. तुमचे हे काळेभोर लांबसडक केस खूपच सुंदर आणि सुरेख आहेत. तुमच्या नाकामधली रिंग हि तुमच्या सावळ्या रंगाला खूप शोभून दिसते मिस. खरंच तुमचे डोळे मला बोलक्या शब्दांप्रमाणे भासतात. तुम्ही एखाद्या कलाकाराची जीव ओतून घडवलेली कलाकृती जाणवत आहात मिस…..” सम्यकने ज्या पद्धतीने रूपेश्वरी मिस ची तारीफ केली त्याने रूपेश्वरी मिस चा राग शांत झाला होता.
रूपेश्वरी मिस ने विचार केला कि या वेळी इथे कोणीच नाही आणि सम्यक तर माझ्या खूप जवळचा झाला आहे. त्याच्यासमोर या ब्रा पॅंटी मध्ये येण्यास काय हरकत आहे? तसेच पुढची बॅच सुरु होण्यासाठी अजून दीड तास शिल्लक आहे. रूपेश्वरी मिस ने सम्यकच्या म्हणण्यानुसार बाहेर जाऊन दरवाजाला आतमधून कडी घातली आणि पुन्हा कॅबिन मध्ये येऊन तिने त्या लटक्या रागानेच सम्यकच्या हातामधली लाल रंगाच्या ब्रा आणि नीकरची जोडी ओढून घेतली. रूपेश्वरी मिस हळुवारपणे चालत बाथरूम मध्ये गेली. सम्यकने निःश्वास सोडला आणि तो शांत झाला. रूपेश्वरी मिस ला स्वप्नातल्या अप्सरेप्रमाणे आता पाहता येणार होते याची जाणीव होऊन सम्यकच्या मनात लाडू फुटू लागले. एसी मध्ये त्याच्या हातापायांना घाम फुटू लागला. इकडे तिकडे तो फेऱ्या मारू लागला. काही वेळाने कॅबिनचा दरवाजा उघडल्याचा आवाज झाला आणि त्याने मागे वळून पाहिले तर भूलोकीची सावळी सुंदरी त्या ब्रा आणि नीकरमध्ये सम्यकसमोर उभी होती. रूपेश्वरी मिस ने फक्त लाल रंगाची ब्रा आणि निकर घातलेली होती. बाकी सर्व वस्तू आणि कपडे तिने काढून ठेवले होते. जराशी लाजत आणि मान खाली घालत ती सम्यक समोर आली. तिने मान वर करून पाहिले तर सम्यक तिच्या सौंदर्याकडे बघत होता. एसीचा फ्लॅप रूपेश्वरी मिस समोर आला आणि त्या हवेने तिचे कुरळे केस अलगद उडाले आणि तिच्या सुंदर सावळ्या शरीराला थंडगार हवेची झुळूक स्पर्श करून गेली तसे तिच्या संपूर्ण शरीरामध्ये मदनाच्या लहरी उत्पन्न झाल्या. आपला विद्यार्थी सम्यक हा आपल्याला अशा अवस्थेत बघत आहे याची तिला राहून राहून लाज देखील वाटत होती पण कुठेतरी तिला बिनधास्त असल्यासारखं देखील वाटत होतं. तिचं लग्न ठरलेलं होतं तरीही सम्यकसमोर असे कपडे घालून यायचे तिला तर काहीच कारण नव्हते परंतु का कोणास ठाऊक सम्यकने सांगितल्यावर तिच्या मनात कसलाच संकोच निर्माण नाही झाला. जो राग आला होता तो प्रत्येक मुलीच्या नाकावर असतो आणि तसा लटका राग हा खरं तर प्रत्येक मुलीचा दागिना असतो.
रूपेश्वरी मिस ने सम्यककडे पाहिले आणि ती म्हणाली, “सम्यक हाऊ एम आय लुकिंग? मला हे व्यवस्थित शोभून दिसत आहे का रे?” सम्यकच्या तोंडातून एकही अक्षर फुटत नव्हते. तो रूपेश्वरी मिस कडे एकटक बघत राहिला होता. तिने पुन्हा त्याला विचारले असता तो भानावर आला आणि म्हणाला, “मिस तुम्ही तर खरंच रंभा, उर्वशी, मेनका या सर्व स्वर्गलोकीच्या अप्सरांपेक्षा सुंदर आहात. तुमचं हे सुंदर रूप जणू काही निसर्गाने दिलेली देणगीच आहे. खरंच तुम्हाला या कपड्यांमध्ये पाहतच रहावस वाटत मिस.” रूपेश्वरी मिस अगदी नव्या नवरीप्रमाणे लाजली आणि म्हणाली, “थँक यु सो मच सम्यक. ओके मी आता चेंज करून येते ठीक आहे” असं म्हणत रूपेश्वरी मिस पाठीमागे वळली. तितक्यात सम्यक पुढे चालत गेला आणि रूपेश्वरी मिस च्या दोन्ही दंडांना पाठीमागून स्पर्श करीत म्हणाला, “मिस थोडा वेळ थांबा ना प्लिज” सम्यकच्या दोन्ही हातांचा जेव्हा दंडांना स्पर्श झाला तेव्हा रूपेश्वरी मिस ने डोळे बंद केले आणि तिच्या संपूर्ण शरीरावर शहारे उत्पन्न झाले. तिने पाठीमागे बघितले आणि होकारार्थी मान डोलावली. त्यानंतर सम्यकने रूपेश्वरी मिस च्या दोन्ही दंडांना धरून पुन्हा स्वतःकडे फिरवले आणि तिच्या नजरेला नजर मिळवत तिला स्वतःच्या आणखीन जवळ ओढले. एकमेकांच्या डोळ्यांमध्ये बघत दोघांचेही श्वासोच्छवास एकमेकांना भिडत होते तसेच दोघांचीही छाती एकत्र वर खाली होत होती. मिस चे ओठ सुकले होते. तिने ओठ दाबून जीभ हलकीशी बाहेर काढली आणि जिभेने ओठ ओले करीत गुटकी गिळली. रूपेश्वरी मिस ने सम्यकच्या डोळ्यांमधील भावना ओळखून त्याचा चेहरा दोन्ही हातांनी धरला आणि त्याच्या ओठांवर स्वतःचे ओठ टेकवले. रूपेश्वरी मिस ची चुंबन घेण्याची हि पहिलीच वेळ होती. त्यामुळे एका पुरुषाच्या ओठांच्या स्पर्शाने तिच्या संपूर्ण शरीराला घाम फुटू लागला. दोघांनी एकमेकांचे ओठ उलगडले आणि चुंबनाच्या वर्षावात तल्लीन होऊ लागले. रूपेश्वरी मिस चे दोन्ही हात सम्यकच्या केसांमध्ये बागडू लागले तर सम्यकचे दोन्ही हात रूपेश्वरी मिस च्या सावळ्या उघड्या पाठीवरून फिरत होते. तिच्या कुरळ्या केसांमध्ये देखील त्याचे हात फिरत होते.
रूपेश्वरी मिस ने सम्यकच्या जिभेला चोखत त्याच्या लाळेची चव घेतली तसेच स्वतःचे तोंड उघडून तिची जीभ सम्यकच्या तोंडामध्ये समाविष्ट केली. दोघांचाही चुंबनाचा वेग वाढला तसा रूपेश्वरी मिस ला चेव येऊ लागला. तिने सम्यकचा शर्ट बटणांसोबत फाडला आणि त्याच्या छातीवर किस करायला सुरवात केली. सम्यकच्या इवल्याशा मनुक्यांना ती चावू लागली तसेच त्याच्या मानेवर आणि पोटावर स्वतःची जीभ फिरवू लागली. शर्ट संपूर्ण काढून टाकल्यावर तिने सम्यकची पॅन्ट देखील काढून टाकली. ती खाली बसणार इतक्यात सम्यकने रूपेश्वरी मिस चे दोन्ही दंड धरून तिला पाठीमागच्या भिंतीवर ढकलले आणि तिचे दोन्ही हात वर करून त्या भिंतीवर दाबून धरले. मिस च्या डोळ्यांमध्ये बघत सम्यकने तिच्या सावळ्या काखेमध्ये नजर फिरवली. रूपेश्वरी मिस च्या काखेमधल्या घड्यांमधून मध झिरपत होते. सम्यकच्या तोंडाला पाणी सुटले आणि त्याने जिभेने ते मध चाखले. अप्रतिम अशा त्या मधाच्या चवीने सम्यकने डोळे बंद केले आणि स्वर्गसुख लाभल्याप्रमाणे त्याने आहाहाहा असे उद्गार काढले. त्याने पुन्हा तोंड मिस च्या काखेमध्ये खुपसून तिची काख मनसोक्त चाटू लागला. एकासोबत दुसऱ्या काखेमधले मध देखील सम्यक पोट भरून खाऊ लागला. रूपेश्वरी मिस ने एक हात मागे करून तिच्या ब्रा चे हुक उघडले आणि तिचे दोन्ही कबुतर मोकळे केले. रूपेश्वरी मिस च्या सावळ्या कबुतरांवरचे काळे मनुके खूपच आकर्षक दिसत होते. सम्यकचे केस धरून तिने त्याचे डोके स्वतःच्या एका कबुतरावर दाबून धरले आणि ओरडू लागली. सम्यक आवाज करीत रूपेश्वरी मिस चे कबुतर आणि मनुके संपूर्ण तोंडात घेऊन चोखु लागला. त्याच्या जिभेच्या आणि दातांच्या स्पर्शाने रूपेश्वरी मिस वेडी होत होती. आत्तापर्यंत असा स्पर्श रूपेश्वरी मिस ला अनुभवायला मिळाला नसल्याने प्रथम स्वरूपी स्पर्शाने ती बेधुंद झाली होती.
सम्यकने रूपेश्वरी मिस चे दोन्ही कबुतर चोखून चावून काढले आणि तिला कमरेत दोन्ही हातांनी धरून कॉम्प्युटर टेबलवर बसवले. त्या अगोदर त्याने तो मॉनिटर थोडासा मागे सरकवला जेणेकरून रूपेश्वरी मिस ला तिथे व्यवस्थित बसवता येईल. त्याने रूपेश्वरी मिस ची निकर दोन्ही हातांनी धरली आणि खाली खेचली. गुळगुळीत अशा त्वचेवरून ती सिल्क ची निकर सर्र्कन खाली आली. सम्यकने ती काढून बाजूला ठेवली आणि रूपेश्वरी मिस चे दोन्ही पाय फाकवुन तिच्या गुहेच्या प्रवेशद्वाराचे दर्शन घेतले. रूपेश्वरी मिस च्या गुहेतून अगोदरच झरा वाहू लागला होता. काळ्या रंगाची गुहा आणि त्याच्या भोवताली असलेले जंगल खूपच सुंदर आणि आकर्षक वाटत होते. सम्यकच्या तोंडाला पाणी सुटले. त्याने खाली वाकून रूपेश्वरी मिस च्या गुहेमध्ये स्वतःचे तोंड खुपसले. आःह्हह्हह्ह आईंगगगगगग असे म्हणत रूपेश्वरी मिस ने दोन्ही हात सम्यकच्या केसांमध्ये घातले आणि त्याचे डोके स्वतःच्या गुहेमध्ये दाबून धरले. सम्यकची जीभ एखाद्या करवतीप्रमाणे सपसप चालत होती. बहुतेक रूपेश्वरी मिस ची गुहा आणखीन धारदार होणार होती. तिच्या दोन्ही मांड्या गदागदा हालत होत्या. तिने तिच्या दोन्ही पायांच्या पकडीमध्ये सम्यकचे डोके घट्ट पकडले होते आणि जोरजोरात ओरडत होती. रूपेश्वरी मिस ला प्रथम मिळणार अनुभव सहन होत नव्हता त्यामुळे वेळेअगोदरच तिच्या गुहेमधून झऱ्याचे पाणी अतिशय वेगाने बाहेर फेकले गेले आणि आआह्हह्हह्ह आईंगगगगगगग ओह्ह्ह्हह्ह उफ्फफफ्फ ओह्ह्ह माय सम्यक उफफ्फ उफ्फफफ्फ असं जोरजोरात ओरडून मग ती शांत झाली. खाली उतरून तिने सम्यकला पाठीमागच्या भिंतीवर ढकलले आणि त्याची अंडरवियर खाली ओढली. सम्यकचा कडक झालेला सोटा एका हातामध्ये पकडून तिने संपूर्ण तोंडामध्ये घेतला. सम्यकने रूपेश्वरी मिस च्या केसांमध्ये आपले दोन्ही हात टाकले. तिचे केस घट्ट धरून सम्यक स्वतःची कंबर हलवू लागला. रूपेश्वरी मिस ला सोटा चोखण्याचा अनुभव नव्हता त्यामुळे तिचे दात ती नकळत पणे सम्यकच्या सोट्याला घासत होती. सम्यकला हे सहन होत नव्हते. त्याने तसे रूपेश्वरी मिस ला सांगितले मग रूपेश्वरी मिस ने सम्यकचा सोटा व्यवस्थित चोखायला सुरवात केली. त्याच्या लिंबांना देखील संपूर्ण तोंडामध्ये घेऊन ती चोखत होती. रूपेश्वरी मिस ने जेव्हा सम्यकच्या जांघाड्यामध्ये स्वतःचे तोंड खुपसले तेव्हा सम्यकला कंट्रोल नाही झाला आणि आईंगगगगगग ओरडत त्याने आनंदाचे फवारे रूपेश्वरी मिस च्या चेहऱ्यावर उडवले. ते फवारे मिस च्या कपाळावर आणि केसांमध्ये सगळीकडे उडाले होते.
रूपेश्वरी मिस आणि सम्यक दोघेही तृप्त झाले होते. दोघांनी एकमेकांना घट्ट मिठी मारून पुन्हा एकदा लॉन्ग किस केली. रूपेश्वरी मिस ने सम्यकचे गाल ओढले आणि ती म्हणाली, “अरे सम्यक आज तुझा दहावीचा रिजल्ट आहे ना? काय रे” सम्यकला काहीच समजत नव्हतं रूपेश्वरी मिस असं का म्हणत आहे ते? तो म्हणू लागला कि “मिस रिजल्ट लागायला अजून अवकाश आहे.” त्यावर रूपेश्वरी मिस ने त्याचे दोन्ही दंड पकडून जोरजोरात हलवले आणि म्हणाली, “अरे वेड्या बातम्यांमध्ये सांगितलं आणि पेपरमध्ये देखील आलं आहे कि आज दहावीचा निकाल आहे. तू अजून झोपला का आहेस? उठ लवकर बाळ” सम्यकचे डोके सुन्न पडले. रूपेश्वरी मिस असं का बोलत आहेत याचा तो विचार करू लागला. तितक्यात त्याला एक जोराची कानाखाली बसली आणि मग तो भानावर आला. त्याने डोळे उघडून इकडे तिकडे बघितलं तर तो त्याच्या घरी होता पलंगावर आणि त्याची आई त्याला झोपेतून उठवत होती. सम्यकची आई त्याला ओरडली, “अरे नालायका तुझा मित्र शार्दूल आला आहे बघ गावावरून. तो म्हणतोय आज रिजल्ट आहे. चल उठ लवकर. शाळेत जावं लागेल ना तुला. मी तुझ्यासाठी खायला बनवते. तू अंघोळ कर आणि खाऊन घे. मग शाळेत जा. चल उठ लवकर सम्यक” सम्यक ताड्कन उठून बसला आणि आईला म्हणाला, “हो आई मी येतो लगेच. तू जा खाली.” आई खाली निघून गेली तेव्हा सम्यक विचार करीत राहिला. मनात म्हणू लागला, “हे सगळं स्वप्न होतं तर. बापरे काय भारी स्वप्न होतं. रूपेश्वरी मिस ला भेटून दहा दिवस झालेत. पण आता पुन्हा भेट होणे शक्य नाहीच कारण आता ऍनिमेशनचा पुढचा कोर्स दुसरे शिक्षक घेणार होते आणि तेही संध्याकाळी. रूपेश्वरी मिस सोबत काहीच करता आले नाही. पण तिच्या होणाऱ्या स्पर्शाने मन तृप्त व्हायचं तसेच तिचे नकळत दिसणारे आंबे आणि कलिंगड पाहून तर आनंदाचे फवारे उडायचे. असू दे. माझा दोस्त शार्दूल गावावरून आला आहे. त्याला भेटूया आणि गावातल्या बातम्या विचारूया. निकालाचे टेन्शन कोणाला आहे. निकाल लागायचा तो लागणारच. आपल्या दोस्ताला भेटणं महत्वाचं.” असे पुटपुटत सम्यक अंथरुणातून उठला आणि आंघोळ करून तो खाली आला. खाली सोफ्यावर शार्दूल बसलेला होता. सम्यकला पाहताच शार्दूल धावत आला आणि त्याने सम्यकला कडकडून मिठी मारली. खरंच स्वतःच्या मित्राला खूप दिवसांनी भेटल्यावर जी मज्जा येते ती कोणी रूपेश्वरी मिस, किमया ताई, रश्मी मामी नाहीच देऊ शकत.
दोघेही एकमेकांच्या खांद्यावर हात ठेवून दहावीचा निकाल बघायला त्यांच्या शाळेमध्ये गेले. तिथे निकाल बघण्यासाठी बऱ्याच पालकांनी आणि विद्यार्थ्यांनी गर्दी केलेली होती. शाळेच्या बाहेरच गेटवर एका फळ्यासमोर सगळ्यांची गर्दी झाली होती. सम्यक आणि शार्दूल पुढे गेले असता त्यांना त्या फळ्यावर लिहिलेले दिसले. त्या फळ्यावर शार्दुलचे नाव मोठ्या अक्षरात लिहिले होते. शार्दूल हा ७५ टक्के गुण मिळवून शाळेतून सर्वप्रथम आला होता तर सम्यक हा ६९ टक्के गुणांनी पाचव्या क्रमांकावर होता. त्यावेळी ७० टक्के गुण हे खूपच जास्त वाटायचे कारण त्यावेळी अभ्यासक्रम आत्ताच्या तुलनेत खूपच कठीण पण गमतीशीर होता. आपला मित्र शाळेमध्ये सर्वप्रथम आलेला पाहून सम्यकला खूप आनंद झाला आणि त्याने शार्दुलला उचलून धरले. पण आपला पाचवा क्रमांक आल्याचे दुःख सम्यकच्या चेहऱ्यावर अजिबात नव्हते. आनंदाचे अश्रू सम्यकच्या डोळ्यांतून वाहत होते. शार्दुलने खाली उतरून त्याला घट्ट मिठी मारली. शाळेमध्ये जाऊन सर्व शिक्षकांची भेट घ्यायची होती. जे जे शिक्षक सम्यक आणि शार्दुलला भेटत होते ते त्या दोघांचेही अभिनंदन करीत होते. पुढे गेल्यावर टीचर रूम च्या बाहेरच शार्दुलला शेळके बाई भेटल्या. शार्दुलचे यश पाहून त्यांना खूप आनंद झाला होता. इकडे तिकडे बघत थोड्या खाली वाकून शार्दुलच्या कानात त्या म्हणाल्या, “काय रे शार्दूल… तुझ्या यशाचा आनंद आपण दोघांनी साजरा करायचा का … सायन्स लॅब मध्ये” असं म्हणत शेळके बाईंनी शार्दुलचे गाल ओढले. शेळके बाई पुढे जाताना हळू आवाजात शार्दुलला म्हणाल्या, “येताना तुझ्या मित्राला पण घेऊन ये रे…” आणि त्यांनी शार्दुलला डोळा मारला. शार्दुलने आणि सम्यकने बाकी सर्व शिक्षकांचे आशीर्वाद घेतले आणि झटकीपट सायन्स लॅब कडे धाव घेतली. शेळके बाईंनी सायन्स लॅब मध्ये दोघांचेही स्वागत केले आणि दरवाजा लावून घेतला. बाकी सगळे विद्यार्थी आणि शिक्षक निकाल बघण्यात व्यस्त होते तर सायन्स लॅब मध्ये शेळके बाई सम्यक आणि शार्दुलला शरीराच्या प्रत्येक भागाची माहिती देत होत्या. अगदी सविस्तर माहिती देण्यात शेळके बाई पटाईत होत्या. आता शार्दूलसोबत सम्यक देखील असल्यामुळे शेळके बाईंनी अगदी मोलाची माहिती दोघांनाही दिली. एक तास होऊन गेल्यावर तिघेही बाहेर पडले आणि शेळके बाई इकडे तिकडे बघत पुन्हा टीचर रूम मध्ये गेल्या. शार्दूल आणि सम्यक दोघेही शाळेतून बाहेर पडले. बाहेर पडताना ते पुन्हा पुन्हा त्या शाळेकडे बघत होते. शाळेतल्या त्या सगळ्या आठवणींना ते एका क्षणामध्ये आठवण्याचा प्रयत्न करीत होते. आता पुढे कॉलेज मध्ये गेल्यावर हि शाळा पुन्हा पाहायला मिळणार नाही. शाळेतले ते बाक… तो खडूचा सुगंध…. फळा… सुविचार… प्रार्थना… शेळके बाई… मोहिते बाई… सगळं सगळं मागेच राहणार होतं. शाळा जरी मागे सोडलेली असली तरी त्या दोघांनी एकमेकांचा हात सोडला नव्हता.
कसा वाटला तुम्हाला हा भाग कळवा मला [email protected] यावर.